АҚШ Әскери-теңіз күштерінің «Сантьяго де Куба» кемесінің тарихы

Кіріспе

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің канонерлік кемесі

USS Santiago de Cuba – Америка Құрама Штаттарының Азамат соғысының алғашқы жылында Одақ Әскери-теңіз күштері сатып алған екі дөңгелекті бу кеме болды. Ол күшті 20 фунттық нарықты және 32 фунттық зеңбіректермен жарақталды және Америка Конфедерациясының блокадасында қызмет етті. Бұл рөлде ол үлкен табысқа жетті, бірнеше блокаданы бұзушы кемелерді қолға түсірді. Соғыстағы соңғы маңызды әрекеті Форт-Фишерге жасалған шабуыл болды, онда оның жеті экипаж мүшесі Құрмет медалімен марапатталды. Соғыстан кейін кеме Әскери-теңіз күштерінен сатылып, ұзақ жылдар бойы жолаушылар мен жүк тасымалдау кемесі ретінде коммерциялық қызметте болды. Әртүрлі кеме компанияларындағы қысқа мерзімді қызметтерінен оның бұл рөлге толыққанды сәйкес келмейтіні анық көрінеді. Оның дөңгелекті қозғалтқышы мен ағаштан жасалған корпусы Азамат соғысы кезінде көнеріп қалған еді, ал сол кездегі заманауи кемелер бұрғылармен және темір корпустармен салынды. Бір дереккөз бойынша, ол Атлант мұхитын кесіп өткен соңғы дөңгелекті бу кеме болды. Соңында, 1886 жылы оның қозғалтқышы алынып, көмір тасымалдауға арналған баржаға айналдырылды. 1899 жылы ол федералдық тізімдерден жоғалып кетті, ал оның соңғы тағдыры әлі белгісіз.

Құрылымы мен сипаттамалары

Сантьяго де Куба кемесі Кубаның Valiente & Co. компаниясымен тапсырылды. Жоба дами келе, Валенте және басқа кубалық акционерлер американдық қаржыгерлер мен заңгерлермен бірігіп, Нью-Йорк корпорациясын – Куба және Нью-Йорк пароходтық компаниясын құрды. Кеме Нью-Йорк қаласы мен Сантьяго де Куба арасындағы пароходтық желі құру үшін жоспарланған. Оның бастапқы құны 140 000 долларға бағаланды. Кеменің корпусы Нью-Йорк штатының Бруклин қаласындағы Гринпойнт кеме жасау шеберханасында салынды. Құрылысы 1860 жылы басталды және 1861 жылдың 2 сәуірінде суға түсірілді. Кеменің қаңқасы ақ емен, хакматак және қаштандан жасалды, темір ленталармен нығайтылды. Кеменің корпусы ақ еменнен жасалған тақтайшалармен қапталған. Оның ұзындығы 70 метр, ені 12 метр, тереңдігі 8 метр болатын. Толық жүктелген кезде суға батып 5 метрге дейін жететін, ал су сыйымдылығы 1567 тоннаны құрады. Кемеде екі палуба болды. Алғашқы құрамында 50 бірінші сыныпты каюта, асхана және әйелдер залы болды. Кеме жанында орналасқан, диаметрі 9 метр, ені 3 метр болатын дөңгелектермен қозғалды. Дөңгелектер жүріп тұратын бу машинасымен жұмыс істеді. Машина Нью-Йорк қаласындағы Neptune Iron Works компаниясымен жасалды. Оның бір цилиндрінің диаметрі және ходы 4 метр болатын. Кеме Сантьяго де Куба портының атына ие болды, ол Нью-Йорктан басталған кеменің алғашқы маршрутының мақсаты еді. Ресми Әскери-теңіз күштерінің хабарламаларында жеткілікті дәлелдер бар. Оның екінші сапары 1861 жылдың 18 шілдесінде Нью-Йорктан басталды. 1861 жылдың 19 тамызында ол Куба және Нью-Йорк пароходтық компаниясы үшін соңғы сапарынан Нью-Йоркке оралды. Жолаушылардан басқа, кемеде қант, мелас, кофе және какао бұршақтары тасымалданды.

Азамат соғысы қызметі (18611865)

Бір айлық келіссөздерден кейін 1861 жылдың 6 қыркүйегінде Сантьяго де Куба кемесі Әскери-теңіз күштерімен 200 000 долларға сатып алынды. Ол әскери кеме ретінде қайта жабдықтау үшін Нью-Йорк теңіз кемежайына көшірілді. Мұнда ол сегіз 32 фунттық каронадты және екі 20 фунттық Parrott зеңбірегімен жарақталды. 1861 жылдың 5 қарашасында кеме Әскери-теңіз кемежайында қолданысқа берілді және 1861 жылдың 7 қарашасында капитан Дэниел Б. Риджли басқаруымен Кубаның Гавана қаласына бағытталды.

Мексика шығанағындағы блокадалық баж

Азамат соғысы кезінде Одақтың теңіз күштері Конфедерация порттарына блокада орнатып, Оңтүстіктің экономикасының маңызды бөлігі болған ауылшаруашылық экспорттарын тоқтатуға, сондай-ақ Конфедерация армиясын қолдауға арналған қару-жарақ пен өндірілген тауарлардың импортын шектеуге тырысты. Блокаданы сақтау – Сантьяго де Кубаның соғыс кезіндегі басты міндеті болды. Сантьяго де Куба флаг-офицер В.В. МакКин басқаратын шығыс шығанақты блокадалау эскадрильясына бекітіліп, Кубаның Гавана қаласына жіберілді. Техас штатының Исабел нүктесінен батысқа қарай 90 шақырымдай теңізде Риджли ұсталған кемені Техас штатының Галвестон қаласына жіберді. Төрт күннен кейін ол британдық шхуна "Евгения Смит"ті қуып жетіп ұстады, бірақ оны тұтқындауға жеткілікті дәлел болмағандықтан босатты. Сантьяго де Куба 1862 жылдың 13 наурызында Гаванадан қайтадан теңізге шықты. Ол USS Santee кемесіне блокаданы бұзуға тырысушылар туралы ескерту үшін Галвестонға барды, содан кейін жағалау бойымен шығысқа қарай жүзіп кетті. Сабина өзенінің шығысында ол мақтаға толы өзен кемесін кездестірді. Сантьяго де Куба кемеге оқ атты, бірақ кеме экипажы оны жағаға тіреп, өртеп жіберді. Сантьяго де Куба 1862 жылдың 28 наурызында Ки-Уэст портына жетті. МакКин Сантьяго де Кубаға 28 наурызда толық көмірмен жүктелу үшін Гаванаға оралуға бұйрық берді. Көмірмен жүктелгеннен кейін, оған Флорида штатындағы Канаверал мүйісі мен Багам аралдары арқылы өтетін терең сулы Провиденс каналы арасында патрульдеу тапсырылды. Британдықтардың Конфедерацияға көңілі жақын болғандықтан, Багам аралдары Конфедерация мен Еуропа арасындағы сауда үшін транзиттік пунктке айналды. Сантьяго де Кубаға осы сауданы тоқтату міндеті жүктелді. Кеме Гаванадан 1862 жылдың 5 сәуірінде шықты. 1862 жылдың 23 сәуірінде Оңтүстік Каролина штатының Чарльстон қаласынан 160 шақырымдай теңізде Сантьяго де Куба есімі, құжаттары немесе туы жоқ, бірақ мақтамен толы шхунаны ұстады. Кемеге күзетшілер қойылып, ол Ки-Уэстке жіберілді. Екі күннен кейін, 1862 жылдың 25 сәуірінде Риджли "Элла Уорли" (бұрынғы "Изабел") кемесін ұстап, оның бортына 27 адамнан тұратын күзетшілер тобын орналастырды. Кеменің жүгінде мылтықтар, қылыштар және басқа да тыйым салынған заттар табылған. Келесі күні, 1862 жылдың 26 сәуірінде "Элла Уорли"мен бірге жүріп, ол тағы бір блокаданы бұзуға тырысқан "Мерси оф Чарльстон" шхунасын ұстады. 30 сәуірде ол тағы бір шхунаны, Чарльстонның "Мария"сын ұстады. 59 адамды күзетшілер тобына бөлген соң, Риджли енді көп адамды жұмсауға болмайтынын шешті. Ол үш ұсталған кемемен Нью-Йоркке жүзіп, 1862 жылдың 4 мамырында келді. 1862 жылдың 24 мамырында Сантьяго де Куба Нью-Йорктен Ки-Уэстке, блокадалық міндеттерін орындауға қайта бағытталды. Жолда ол Шарльстоннан, Оңтүстік Каролинадан Нассауға қарай жүзіп келген мақтамен жүктелген "Люси С. Холмс" шхунасын ұстады. Командир Риджвей кемеге күзетшілер қойып, Бостонға жіберді. Ки-Уэстке оралғаннан кейін Сантьяго де Куба Сан-Антонио мүйісі мен Юкатан жағалауы арасында патрульдеуге, Юкатан арнасын жауып, блокаданы бұзуға тырысушыларды тоқтатуға бұйрық алды. 1862 жылдың 12 шілдесінде ол Ки-Уэстке оралып, көмірмен жүктелді. Сантьяго де Куба ұстаған 6 фунттық австриялық зеңбіректердің екеуі Вашингтон теңіз күштері базасындағы Лютце паркінде қойылған. Келесі сапарда, 1862 жылдың 27 тамызында ол Вилмингтоннан, Солтүстік Каролинадан Нассауға терпентин жүктеп шыққан "Лавиния" шхунасын ұстады. Командир Риджли оны күзетшілер тобымен бірге Ки-Уэстке жіберді.

During the Civil War, the Union Navy imposed a blockade on Confederate ports both to stop agricultural exports that were a substantial part of the South's economy, and to limit the import of arms and manufactured goods which would support Confederate armies. Enforcing the blockade was Santiago de Cuba's primary mission during the war. Santiago de Cuba was assigned to the East Gulf Blockading Squadron commanded by Flag Officer W. W. McKean, and ordered to Havana, Cuba. at sea some 90 miles west of Point Isabel, Texas, and Ridgely sent the prize to Galveston, Texas. Four days later, she chased and overtook British schooner, Eugenia Smith, but released her for want of evidence justifying a seizure. Santiago de Cuba sailed again from Havana on 13 March 1862. She went to Galveston to warn USS Santee of possible blockade runners and then sailed east along the coast. East of the Sabine River she encountered a river steamer loaded with cotton. Santiago de Cuba fired on the ship, but rather than surrender, the crew of the steamer grounded her and set her on fire. Santiago De Cuba reached port at Key West on than 28 March 1862. McKean ordered Santiago de Cuba back to Havana to take on a full load of coal on 28 March 1862. After coaling, she was ordered to patrol between Cape Canaveral, Florida and Providence Channel, a deep water route through the Bahamas archipelago. Since British sympathies were with the Confederacy, the Bahamas became a transshipment point for commerce between the Confederacy and Europe. Santiago de Cuba was tasked to stop this traffic. The ship sailed from Havana on 5 April 1862. About 100 miles offshore of Charleston, South Carolina on 23 April 1862, Santiago de Cuba captured a schooner without a name, papers, or flag, but which was loaded with cotton. A prize crew was put aboard and the schooner was sent to Key West. Two days later, 25 April 1862, Ridgely captured the steamer Ella Warley (ex Isabel), and put a prize crew of 27 men aboard. Her cargo was found to be rifles, swords, and other contraband. The next day, 26 April 1862, while still in convoy with Ella Warley, she captured another blockade runner, the schooner Mersey of Charleston. On 30 April, he took yet another schooner, Maria of Charleston. Having already detached 59 men for prize crews, Ridgely decided he could afford no more. He sailed to New York with his three captures, where he arrived on 4 May 1862. On 24 May 1862, Santiago de Cuba sailed from New York, bound for Key West to return to her blockade duties. While en route, she captured to schooner Lucy C. Holmes, laden with cotton, which had sailed from Charleston, South Carolina bound for Nassau. Commander Ridgeway placed a prize crew aboard and sent her to Boston. Upon her return to Key West, Santiago de Cuba was ordered to cruise between Cape San Antonio and Yucatán Bank, to close to Yucatán Channel to blockade runners. By 12 July 1862, she was back in Key West taking on coal. Two of the Austrian 6 pounder cannons captured by Santiago de Cuba are on display in Leutze Park at the Washington Navy Yard. During her next cruise, on 27 August 1862, she captured the schooner Lavinia, which had sailed from Wilmington, North Carolina with a load of turpentine for Nassau. Commander Ridgely sent her with a prize crew to Key West.

Сауда-саттыққа қатысқандарды және блокададан қашқандарды іздеу

1862 жылдың 8 қыркүйегінде Әскери-теңіз министрі Гидеон Уэллс Сантьяго де Кубаны жаңадан құрылған "Ұшқыш эскадрильяға" қайта тағайындады, ол Конфедерацияның "Алабама" және "Флорида" саудалық рейдерлерін іздеу және қолға түсіру үшін құрылған болатын. Эскадрильяға коммодор Чарльз Уилкс басшылық етті. 1863 жылдың 25 маусымында ол сол аймақта темір корпусты Britannia бу кемесін басып алды. 15 шілдеде Флорида жағалауында Lizzie бу кемесіне шабуыл жасап, ол жүлдені Ки-Уэстке жіберді. Сол кездегі әскери-теңіз заңнамасына сәйкес, жау кемелерін басып алған экипаждар олардың құнының бір бөлігіне ие болуға құқылы болды. Уайманның Victory және Britannia кемелерінен алған сыйлығы 23 484,71 долларды құрады. 1863 жылдың 7 желтоқсанында Сантьяго Де Куба Бостонға келді, енді капитан Теодор П. Гриннің басқаруында болды. Грин қызметтен босатылып, кеме 30 желтоқсан 1863 жылы жөндеуге жіберілді. Ол құрғақ докқа қойылып, Бостон Әскери-теңіз кемежайында жөндеу жұмыстары жүргізілді. 1864 жылдың мамыр айында капитан Оливер С. Глиссонға кеме басқарушысы болып тағайындалды. Жөндеу аяқталғаннан кейін, кеме 1864 жылдың 6 маусымында қайтадан қолданысқа енгізілді. 1864 жылдың 12 қыркүйегінде Сантьяго де Куба Солтүстік Каролина штатының Уилмингтон қаласының солтүстік-шығысында A. D. Vance (бұрынғы Lord Clyde) бу кемесін басып алды. Ол Уилмингтоннан Галифаксқа бағытталған 420 доңғалақ мақтамен жүктелген болатын. 1864 жылдың 2 қарашасында Сантьяго де Куба Вилмингтоннан шамамен 160 миль қашықтықта темір корпусты Lucy бу кемесін басып алды. Оның бортында 365 доңғалақ мақта және 25 тонна темекі болды. Lucy кемесінде Конфедерация әскерінің салдаты және ақын Сидни Ланье болды.

Фишер фортына шабуылдар

1864 жылдың соңында кеме блокададағы міндеттен солтүстік Атлантика эскадрильясына қайта тағайындалды. Сантьяго де Куба 1864 жылы Рождество қарсаңында Кейп-Фейр өзенінің сағасындағы Фишер фортына шабуыл жасауға көмектесу үшін аттанды. Операция барысында Сантьяго де Куба Флаг-Понд артиллериялық батареясын оққа болып, десанттық әскерлерді қорғады. Ол 65 конфедерат әскерін алып кетті. Форттың қарулары үндемегенімен, десант күші бастионды жаулап ала алмады және кері шегінді. Портер дереу жаңа шабуыл жоспарын жасауға кірісті, бұл жолы басқа армия генералымен. Портердің флоты 1865 жылдың 12 қаңтарында Монро бекінісінен жолға шықты. 1865 жылдың 13 қаңтарында сағат 23:00-ге дейін флот тағы да Фишер фортының жанында тоқтады. Сантьяго де Куба қатысқан жағалаудағы нысандарды бомбалау 14-і күні таңертең басталды. Әскерлерді түсірді, ал Сантьяго де Куба жеті басқа кемеге жетекшілік етіп, фортқа қарай жылжу кезінде олардың алдында қарқынды бомбалау жүргізді. Кемелердің қайықтары әскерге артиллерияны жеткізу үшін пайдаланылды. 1865 жылдың 15 қаңтарында Сантьяго де Куба кем дегенде жеті кемеден тұратын "№3 жекпе-жек шебін" басқарды және Фишер фортының оңтүстік-шығыс жағын оққа болады. Кеме конфедерат артиллериясынан кем дегенде үш рет зардап шекті. Осы кезде АҚШ Теңіз күштері тарихында ерекше оқиға болды. 1865 жылдың 15 қаңтарында 1400 теңізші мен теңіз жаяу әскері негізгі армиядан өзгеше бағытта фортқа шабуыл жасау үшін жеке десант тобына біріктірілді. Теңізшілер мен теңіз жаяу әскері конфедерат әскерлерімен қанды шайқасқа түсті, бірақ шамамен 30 адам форттың парапетіне жетіп, қысқа уақытқа АҚШ туын орнатуға қол жеткізді. Олар көп ұзамай кері шегінді, бірақ олардың қарқынды шабуылы қорғаныс әскерлерін негізгі армия шабуылынан алшақтатты, содан кейін фортқа еніп, оны басып алды. Соғыстан кейін Теңіз күштері флотын қысқартуға тез кірісті. Сантьяго де Куба 1865 жылдың 17 маусымында Филадельфия теңіз кемежайында қызметтен босатылды. Ол 1865 жылдың 21 қыркүйегінде Филадельфия теңіз кемежайында аукционда сатылды. Оны Орталық Америка транзит компаниясының Маршалл О. Робертс 108 000 долларға сатып алды.

In late 1864, the ship was reassigned from blockade duty to the North Atlantic Squadron commanded by Rear Admiral David Dixon Porter. Santiago de Cuba sailed in support of the attack on Fort Fisher at the mouth of the Cape Fear River on Christmas Eve, 1864. During the operation, Santiago de Cuba protected the landing troops by shelling the Flag Pond artillery battery. She took off 65 Confederate soldiers who surrendered. While the guns of the fort were silenced, the landing force was unable to take the bastion and were withdrawn. Porter immediately began work on a new invasion plan, this time with a different army general. Porter's fleet got underway from Fortress Monroe on January 12, 1865. By 11 pm on 13 January 1865, the fleet had once again anchored off of Fort Fisher. The bombardment of shore facilities, in which Santiago de Cuba participated, began at dawn on the 14th. The army landed troops and Santiago de Cuba led seven other vessels in a creeping bombardment in front of them as they advanced on the fort. The ships boats, meanwhile, were used to land artillery for the army. On 15 January 1865, Santiago de Cuba led "line of battle No. 3", consisting of at least seven ships, to shell the southeast face of Fort Fisher. The ship was hit at least three times by Confederate artillery. There then occurred a singular event in U. S. Navy history. On 15 January 1865, fourteen hundred sailors and marines were organized into a separate landing party to assault the fort from a different direction than the main army landings. The sailors and marines fought a bloody melee with the Confederate troops, but about 30 reached the top of the fort's parapet and briefly managed to plant the U. S. flag there. They were shortly swept back, but the furious assault drew defending troops away from the main army attack which then succeeded in breaking into the fort and capturing it. The Navy moved quickly to reduce its fleet after the war. Santiago de Cuba was decommissioned on 17 June 1865 at the Philadelphia Navy Yard. She was sold at public auction at the Philadelphia Navy Yard on 21 September 1865. She was bought by Marshall O. Roberts of the Central American Transit Company for $108,000.

Орталық Америка қызметі (1865-1868)

Корнелиус Вандербильт 1851 жылы Никарагуа арқылы континентті аралайтын кеме жолының ізашарсы болды. Трансматериктік темір жолдың пайда болуына әлі бірнеше жыл қалғандықтан, Орталық Американың осы теңіз жолы Азамат соғысы аяқталған кезде де тиімді бизнес болып қалды. Нью-Йорк пен Сан-Хуан де Никарагуаға дейін жүзіп баратын пароходтар. Сан-Хуан өзенінен Никарагуа көліне дейін жолаушыларды тасымалдайтын шағын су айдынында жүзе алатын бу кемелері пайдаланылды. Олар 15 мильдік қатынас арқылы Тынық мұхит жағалауына жетеді, онда басқа да пароходтар Сан-Францискоға кететін. Сантьяго де Куба осы бағыттың Нью-Йорк – Никарагуа бөлігімен жүріп тұрды. Әскери-теңіз флотынан сатып алынғаннан кейін, Сантьяго де Куба азаматтық жолаушылар кемесі ретінде тіркелді. Оның ішкі құрылысы соғыс кемесінен жолаушылар лайнеріне айналдырылды. Орталық Америка транзит компаниясы үшін оның алғашқы рейсі 1865 жылдың 20 қарашасында Нью-Йорктен Сан-Хуан де Никарагуаға бағытталды. Ол айына бір рет саяхат жасап, табысты бизнес жүргізді. 1866 жылдың 7 маусымында ол 554 жолаушымен және бортта 125 000 доллар алтынмен Нью-Йоркке жетті. 1866 жылдың 8 шілдесінде ол 407 жолаушымен Нью-Йоркке қайта оралды. Бұл жағымды үрдіс Сантьяго де Кубаның қыркүйек айындағы рейсімен бұзылды. Ол 1866 жылдың 29 қыркүйегінде Нью-Йоркке шықты. Сапардың төртінші күнінде кеме жоғары желдер мен күшті толқындармен дауылға тап болды. Екі жолаушы мен екі экипаж мүшесі бортынан шайылып, жоғалып кетті. Кеменің мұрты, рулі және палуба үйі зақымдалып, жөндеу үшін Нью-Йоркке қайтуға мәжбүр болды, ол 1866 жылдың 7 қазанында жетті. Кеме жөнделді және 1866 жылдың қарашасында Нью-Йорк пен Сан-Хуан де Никарагуа арасындағы қатынасын жалғастырды. 1866 жылдың сәуір айында Уильям Х. Уэбб және Маршалл О. Робертс басқаратын Орталық Америка транзит компаниясының басшылары өз бизнесін Солтүстік Америка бу кемелер компаниясы деп қайтадан ат қойды және Сантьяго де Куба одан кейін жаңа ту астында жүзіп кетті. 1867 жылдың қаңтарында Робертс басқаратын инвесторлар тобы компанияның бақылауын Уэбб басқаратын топқа сатты. 1867 жылдың желтоқсанында Солтүстік Америка бу кемелер компаниясы Никарагуаға емес, Панамаға жүзіп баруды бастады. Сантьяго де Кубаның Панамадағы Аспинваллға алғашқы рейсі 1867 жылдың 14 желтоқсанында Нью-Йоркке бағытталды. Ол айына бір рет саяхат жасады. 1868 жылдың 8 маусымында ол Нью-Йорктан Панамаға заңнан тыс Джесси Джеймсті алып барды. Ол 1868-1869 жылдардың қысында ағайынымен бірге Пасо-Роблс (Калифорния) қаласында болды. 1868 жылдың 28 қазанында Сантьяго де Куба Орталық Америкадағы қызметі кезінде соңғы рет Панамадан Нью-Йоркке келді. Ол Никарагуаға он сегіз рет және Панамаға сегіз рет саяхат жасады.

Cornelius Vanderbilt pioneered a transcontinental shipping route across Nicaragua in 1851. With the transcontinental railroad still a few years into the future, this Central American sea route was still a viable business when the Civil War ended. Ocean going steamers would sail from New York to San Juan de Nicaragua. Shallow draft river steamers would carry passengers up the San Juan River and across Lake Nicaragua. A 15 mile carriage ride would take them to the Pacific coast where other ocean going steamers would leave for San Francisco. Santiago de Cuba sailed the New York to Nicaragua leg of this route. After her purchase from the Navy, Santiago de Cuba was registered as a civilian passenger ship. Her interior was rebuilt to convert her from warship to passenger liner. Her first sailing for the Central American Transit Company left New York for San Juan de Nicaragua on 20 November 1865. She made one round trip per month and did good business. She reached New York on 7 June 1866 with 554 passengers and $125,000 of gold on board. On 8 July 1866 she returned to New York with 407 passengers. This pleasant routine was broken on Saintiago de Cuba's September sailing. She left New York on 29 September 1866. Four days into the trip she was struck by a storm with high winds and heavy seas. Two passengers and two crew were washed overboard and lost. The stem, rudder, and deck house were damaged and the ship was forced to turn back to New York for repairs, where she arrived 7 October 1866. The ship was repaired and resumed her commute between New York and San Juan de Nicaragua in November 1866. In April 1866, the principals of the Central American Transit Company, led by William H. Webb, and Marshall O. Roberts, rebranded their business as the North American Steamship Company and Santiago de Cuba thereafter sailed under the new banner. In January 1867 control of the company was sold by the investor group led by Roberts to one led by Webb. In December 1867, The North American Steamship Company began sailing to Panama rather than Nicaragua. Santiago de Cuba's first trip to Aspinwall, Panama left New York on 14 December 1867. She completed one round trip per month. On her 8 June 1868 sailing she carried the outlaw Jesse James from New York to Panama. He was on his way to Paso Robles, California where he stayed with an uncle over the winter of 18681869. On 28 October 1868 Santiago de Cuba arrived back in New York from Panama for the last time during her Central American service. She had completed eighteen roundtrips to Nicaragua and eight to Panama.

Ругердің американдық желісі (1869)

Үш ағайынды Ругерлер Нью-Йорк пен Солтүстік Еуропа арасындағы шағын, аз ғана уақытқа созылған бу кемелер желісін құрды. Сантьяго де Куба кемесі Ругердің Американдық желісі үшін Атлантика океанын бір рет кесіп өтті. Кеменің жарнамасы 1869 жылдың 30 мамырында басталды және ол 1869 жылдың 16 маусымында Нью-Йорк портынан жол тартты. Ол Уайт аралындағы Каус қаласында, Германияның Бремен қаласында тоқтады, соңында Данияның Копенгаген қаласына жетті. Бірінші класс билетінің бағасы 90 доллар, екінші класс – 60 доллар, ал үшінші класс (бағдарлау) – 22 доллар тұратын, төлем алтынмен жүзеге асырылды. Нью-Йоркке қайта оралған сапарында кемеде 423 жолаушы болды, олардың көп бөлігі иммигранттар еді. Кеме 1869 жылдың 18 тамызында Нью-Йоркке келді.

Диспетчерлік желі (1869)

Сантьяго де Куба Н. Х. Бригамның «Диспетчерлік желісі» үшін Нью-Йорк пен Нью-Орлеанс арасында бір рейс жасады. Ол 1869 жылдың 6 қарашасында Нью-Йорктен шығып, 15 қарашада Луизианаға жетті.

Солтүстік Америка пароходтар компаниясы (1869-1870)

Диспетчерлік желі үшін Нью-Орлеанға сапарының соңында Уэбб Сантьяго де Кубаны Бермудада тоқталып Гаврге жіберді. Ол Францияға 1869 жылдың 29 желтоқсанында келді. 1870 жылдың 16 қаңтарында Нью-Йоркке қайтып оралды. 1870 жылдың 1 ақпанында Сантьяго де Куба Нью-Йоркке бағыт алғанда, порттан шығып бара жатқан Брунетт пароходымен кездесті. Брунетт кемесі соқтығысудан аулақ болу үшін Сантьяго де Кубаның алдынан өтуге тырысты. Бірақ ол үлкермеді. Нью-Джерси штатындағы Сквам-Бич жағалауында Сантьяго де Куба Брунетт кемесінің сол жағына соқтығысып, оның корпусын қиратты. Брунетт бірнеше минут ішінде батып, экипажының екі мүшесімен бірге суға кетті. Сантьяго де Куба да зақымданып, Нью-Йоркке ауыр түрде зақымдалған күйі келді, бірақ Брунетт кемесінің қалған экипажымен бірге. Соңғы сот процесінде Сантьяго де Куба соқтығысуға кінәлі деп танылды. Жөндеу жұмыстары жүргізіліп, Сантьяго де Куба Атлантика арқылы жүзуін жалғастырды. Уэбб 1870 жылдың 3 қыркүйегінде Нью-Йорктен оны жіберіп, ол 1870 жылдың 22 қыркүйегінде Гаврге келді. Франко-Пруссия соғысы кезінде Сантьяго де Кубаны қоса, Солтүстік Америка параход компаниясының бірнеше кемелері Гаврге американдық қару-жарақтарын тасымалдағандығы хабарланды. Келесі сапарында ол Бордоға барды және 1870 жылдың 18 қазанында портқа жетті. Бұл сапарда ол Нью-Йоркке қайтып оралғанға дейін Брауверсхавен және Роттердам қалаларында тоқтады. Осы сапардан кейін Вебб оны жалдауға мүмкіндік таппағандықтан, ол екі жыл бойы тоқтап тұрды.

Колумбиялық пошта бу пакет желісі (1873)

1873 жылғы 26 наурызда ол О. И. Гильом және компаниясы басқаратын Колумбиялық пошталық бу кемелер желісі үшін теңізге шықты. "Сантьяго де Куба" Нью-Йорк, Гавана және Кубаның Матансас қалалары арасында жүріп тұрды. 1873 жылғы мамыр айында ол екінші рейс жасады. Кубаға соңғы сапарынан кейін "Сантьяго де Куба" тағы үш жылға тоқтатылды, осы уақытта Вебб қосымша келісімдерді немесе сатып алушы іздеді. Ақырында, 1876 жылы кеме Филадельфия қаласындағы Уильям П. Клайд және компаниясына сатылды. Клайд кеменің қазандықтарын, бу машинасы мен аралық дөңгелектерін және олармен байланысты жабдықтарын алып тастап, оны винттік бу кемесі ретінде қайта құруға ерекше шешім қабылдады. Ол мұндай радикалды түрлендіруден өткен екі ғана аралық дөңгелекті кемелердің бірі болды. 1877 жылғы 24 қазанда ол Нью-Йоркке қайта оралды. 1878 жылғы сәуір айында Чарльстонға сапарларын аяқтады.

Нью-Йорк пен Гаванаға тікелей пошта желісі (1878-1881)

Уильям П. Клайд 1878 жылдың мамыр айында жаңа құрылған Нью-Йорк пен Гавана тікелей почта желісін қолдау үшін «Сантьяго де Куба» кемесін жалдаудан босатып алды. Кеме екі порт арасында айына бір-екі рет қатынады. 1879 жылдың маусым айының соңында «Сантьяго де Куба» кемесі Кубаға Неафи және Леви кеме құрылыс шеберханасында толық жөндеуге түсу үшін тоқтап қалды. Үш апталық жөндеуден кейін, 1879 жылдың 19 шілдесінде ол Делавэр өзенімен Нью-Йоркке қайта оралып, Гаванаға қатынай бастады. Сол уақытта Карфагенадан темір кенімен жүктелген 1194 тонналық «Scots Greys» темір корпустық бу кемесі өзенге қарай бағытталды. Екі кеме Нью-Джерси штатының Глостер қаласының жанында соқтығысты. «Сантьяго де Куба» кемесі «Scots Greys» кемесінің сол жақ бауын ұрып соқты. Екі кеме де ауыр зақымдар алды, оларды жақын жердегі буксирлермен қауіпті жерден сүйреп алып шығуға тура келді. Соңғы сот процесінде «Сантьяго де Куба» кемесінің соқтығысуға кінәлі екені анықталды. Кеме жөнделіп, 1881 жылдың наурыз айына дейін Нью-Йорк пен Гавана арасында сапарларын жалғастырды.

Бостон және Савана пароходтар желісі (1881)

Сантьяго де Куба бостондық F. Nickerson & Co. компаниясы басқаратын Бостон және Саванна пароходтар желісімен қысқа мерзімге жалданып алынған. Ол 1881 жылдың маусым және желтоқсан айлары аралығында он екі рет сапар жасады. Тіпті 1877 жылы күш қондырғысы ауыстырылғаннан кейін де Сантьяго де Куба ескірген болатын. Бостонға барганнан кейін Клайд кемеге қосымша жұмыс таба алмады және ол Бруклиндегі Эри бассейнінде келесі бес жыл бойы тоқталып тұрды. Ол шхуна баржасына айналдырылып, Марион деп аталды. Оның двигателі алынып тасталды және үшінші мачта қосылды. Ол өздігінен жүзе алмайтын. Ол буксирлік кемемен тартылып, қолайлы жел болғанда желкендерімен корпусты жылжытуға көмектесетін. Ол көмір тасымалдау үшін пайдаланылды. 1887 жылдың 17 желтоқсанында Марион Вирджиния штатының Норфолк қаласының жанындағы Элизабет өзенінде толық көмірмен бекітілген. Ол Guyandotte пароходымен соқтығысып, батып кетті. 1888 жылдың 14 мамырында қайта көтеріліп, қайтадан пайдалануға берілді. Кеме 1899 жылы федералдық тіркеуден жоғалып кетті. Оның соңғы тағдыры белгісіз.