Швециялық жазушы және драматург Хьяльмар Бергман өмірі мен шығармалары
Hjalmar Bergman
Швед жазушысы Хялмар Бергман (1883-1931) өмірі мен шығармашылығы. Философияны тастап, жазушылыққа көшкен, қаржылық қиындықтарға қарамастан жетістікке жеткен тұлға.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Швед жазушысы және драматургі Хьяльмар Фредрик Эльгерус Бергман (19 қыркүйек 1883 жылы Швецияның Оребро қаласында дүниеге келген, 1 қаңтар 1931 жылы Германияның Берлин қаласында қайтыс болған) – швед жазушысы және драматургі.
Swedish writer and playwright
Hjalmar Fredrik Elgérus Bergman (19 September 1883 in Örebro, Sweden – 1 January 1931 in Berlin, Germany) was a Swedish writer and playwright.
Өмірбаян
Бергман Оребродағы банкирдің ұлы болып, Уппсала университетінде қысқа ғана уақыт философияны оқыды, бірақ көп ұзамай оқуын тастап, еркін жазушының өмірін бастады. Ол актер және сахна режиссері Август Линдберг пен Аугуста Линдбергтің қызы, Пер Линдбергтің қарындасы Стана Линдбергке үйленді. 1915 жылы әкесі қайтыс болғанға дейін Бергманды отбасылық патриарх жақсы қолдады; қарт адам инсульттан қайтыс болғаннан кейін отбасылық бизнес үлкен қарызға батқандығы белгілі болды және Бергман жазу арқылы ақша табуға және сот оқырмандарына көбірек қызығушылық тудыруға мәжбүр болды. Ол бұл қиындыққа қарсы тұрып, келесі он жылда өзінің шығармашылығының биігіне жетті. Оның көптеген туындылары Швецияның орталық бөлігіндегі шағын қалада өтеді, ол Балзактың стильінде параллель әлемге айналып келеді. Бір-бірімен байланысты ондаған отбасылардың ұятты құпиялары бірте-бірте жарыққа шығып, әңгімелердің символизмі күшейе түседі. Пессимистік көзқарас әрқашан гротеск юмормен теңдестіріледі – шындығында, «Markurells i Wadköping» сияқты кітапта соңғысы бұрынғысын толығымен басып тастауға жақым келеді. Вадкопинг қаласы автордың туған қаласы Ореброның үлгісімен салынған, ал ол орта мектепті бітірген Вестерос қаласында да, мысалы, Вадкопингтегідей епископ бар, бірақ Ореброда жоқ. 1965 жылы Оребро 19 ғасырғы қалалық өмірді көрсететін ашық аспан астындағы мұражайын ашқанда, ол Вадкопинг деп аталды. Голливудта сценарий жазушы ретінде сәтсіз әрекеттен кейін Бергманның алкоголизм мен есірткіге тәуелділігі күшейді, ол осыдан ерте қайтыс болды; оның соңғы романы «Clownen Jac» өзін-өзі жоюға бейімділігін, сондай-ақ көркемдік көріністің адалдығы мен мақсатына сенімін көрсетеді.
The son of a banker in Örebro, Bergman briefly studied philosophy at Uppsala University but soon broke off his studies and took up the life of a free writer. He married Stina Lindberg, the daughter of actor and stage producer August Lindberg and Augusta Lindberg, and sister of Per Lindberg. Up to his father's death in 1915 Bergman was heavily sponsored by the family patriarch; after the old man died from a stroke it turned out that the family business had become highly indebted and Bergman was forced to start making money out of his writing and court readers in a more outgoing and more entertaining manner. He rose to the challenge and in the following ten years reached the peak of his work. Much of his output takes place in a small town in mid Sweden, which is growing into a parallel universe in a Balzacian manner. The shameful secrets of a dozen of interwoven families gradually come out of the closet as the stories grow increasingly symbolic. A pessimistic outlook is always counterbalanced by a grotesque humour indeed, in a book like Markurells i Wadköping the latter almost succeeds in completely shading the former. The fictional town Wadköping is modelled on the author's hometown Örebro, and on Västerås, where he finished secondary school, there is for instance, like in Västerås, a bishop in Wadköping, but none in Örebro. When Örebro in 1965 opened its open air museum featuring 19th century city life, it was named Wadköping. After an unsuccessful bout as a manuscript writer in Hollywood, Bergman's alcoholism and narcotics abuse took over, from which he died prematurely; his final novel Clownen Jac mirrors his awareness of his drift into self destruction as well as his belief in the honesty and purpose of artistic spectacle.