Кіріспе
Канадалық хоккейші Иван Уилфред "Чинг" Джонсон (7 желтоқсан 1897 - 17 маусым 1979) – 1926-1938 жылдары Ұлттық хоккей лигасында (НХЛ) «Нью-Йорк Рейнджерс» және «Нью-Йорк Американс» командалары үшін ойнаған канадалық кәсіби хоккей қорғаушысы. Ол «Рейнджерс» командасының негізін қалаушылардың бірі болды және екі Стенли кубогын жеңген команда құрамында болды. Ол НХЛ-дің маусым соңындағы жылдыз командасына төрт рет енді және лига тарихындағы алғашқы жылдыз ойыны – Ace Bailey Benefit Game-де ойнады. Бірінші дүниежүзілік соғыстың қатысушысы Джонсон бәсекелі хоккейге 20 жасында ғана кірісті және НХЛ-ге алғаш рет келгенде 30 жасқа жуық болды. Ол ойын тарихындағы ең күшті дене соққысын жасаған хоккейшілердің бірі ретінде танылды, жанкүйерлердің сүйіктісі болды және кіші лигада ойыншы, жаттықтырушы және төреші ретінде соңғы маусымдарын өткізбес бұрын «Рейнджерс» және «Американс» командаларында 436 ойын өткізді. Джонсон 1958 жылы Хоккей Даңқы залына енгізілді, сондай-ақ Манитоба спорттық Даңқы залы мен мұражайының және Манитоба хоккей Даңқы залының мүшесі.
Ivan Wilfred "Ching" Johnson (December 7, 1897 – June 17, 1979) was a Canadian professional ice hockey defenceman who played for the New York Rangers and New York Americans in the National Hockey League (NHL) between 1926 and 1938. He was an original member of the Rangers and was part of two Stanley Cup championship winning teams. He was named to the NHL's post season all star team four times and played in the Ace Bailey Benefit Game, the first all star game in league history. A veteran of the First World War, Johnson did not begin playing competitive hockey until he was in his 20s and was nearly 30 when he first broke into the NHL. Regarded as one of the hardest bodycheckers to ever play the game, he was a fan favourite and went on to play 436 games with the Rangers and Americans before spending his final seasons in the minor leagues as a player, coach and official. Johnson was inducted into the Hockey Hall of Fame in 1958, and is also a member of the Manitoba Sports Hall of Fame and Museum and the Manitoba Hockey Hall of Fame.
Ерте өмір
Джонсон 1898 жылдың 7 желтоқсанында Манитоба штатының Виннипег қаласында дүниеге келген. Жастығында футбол және лакросспен айналысқан. 1916 жылдың қаңтарында Канада экспедициялық корпусына қосылып, үшінші дивизияның оқ-дәрі колоннасына қабылданды. 1916 жылдың 25 наурызында Англияға келді, ал сол жылдың шілде айының ортасында Францияға жетіп, төртінші дивизияға қайта тағайындалды, онда ол майданға оқ-дәрі жеткізуге көмектесті. 1917 жылдың қарашасында венериялық ауруға шалдығып, ауруханада 84 күн жатты. 1918 жылдың 22 маусымында "Жақсы мінез-құлық белгісімен" марапатталды. Джонсон 1919 жылдың мамырында Канадаға оралды және сол айдың соңында әскерден босатылды. Виннипегке оралғаннан кейін электр жарық компаниясында жұмыс істеді. 1919 жылы Виннипег аға хоккей лигасының "Виннипег Монархтары" командасына қосылып, алғаш рет кәсіби хоккейге қатысты. 1924 және 1926 жылдары қорғаушы ретінде лиганың құрама командасына енді. Алғаш "Қорқынышты Иван" деп аталған Джонсон, кейіннен жанкүйерлері оны қолдағанда "Чинг, Чинг қытайлық" деп айқайлағандықтан "Чинг" лақап атын алды. Ол ирланд тегінен болса да, азиялыққа ұқсас сыртқы келбеті болғандықтан оны "қытайлық", содан кейін "чинк", ал соңында "чинг" деп атады.
Ұлттық хоккей лигасының мансабы
Джонсон өзінің қорғаныс серіктесі Таффи Абельмен бірге жаңа құрылған «Нью-Йорк Рейнджерс» командасы үшін ойнауға Миннеаполистен шақырылды. Ол қатал және физикалық тұрғыдан күшті қорғанысшы болғанмен, Рейнджерс сапында 66 минуттық айыппұлмен екінші орынды иеленді. 1927–28 маусымында ол жалпы сомада 146 минут айыппұл алды, бұл команда бойынша рекордты көрсеткіш болды және НХЛ-де Эдди Шордың 165 минутынан кейін екінші орынға ие болды. Ол мансабындағы ең жоғары көрсеткіш – 10 гол соқты және «Рейнджерс» командасының алғашқы Стэнли кубогын жеңуіне көмектесті. Сонымен қатар, ол жанкүйерлер тарапынан «Нью-Йорк» командаларының ең құнды ойыншысы деп танылды. Джонсон 1928–29 маусымының басында жарақат алды, желтоқсан айында «Маруанс» командасына қарсы өткен ойында тобуық сүйегін сындырып алды. Жарақат алғаннан кейін бірнеше күн өткен соң, Монреальдегі ауруханаға өрт түскен кезде, ол оңалып жатқан ауруханадан құтқарылуға тура келді. Джонсон жарақат салдарынан тұрақты маусымның көп бөлігін өткізіп жіберді, бірақ 1929 жылғы плей-оффқа уақытында оралып, «Рейнджерс» командасының «Бостон Брюинс» командасына қарсы финалға өтуіне көмектесті. Оның келісім шарты маусым соңында аяқталғандықтан, Джонсон 1929–30 жылғы НХЛ маусымы алдында «Рейнджерс» командасының жаттығу лагерін ашқанда, команда оның жалақыны көбейту туралы талаптарын қанағаттандыруға құлықсыздық танытқандықтан, ол келісімге келмей тұрды. Келіспеушілік қараша айына дейін созылғанда, ол ойыннан толығымен бас тартуы мүмкін екенін мәлімдеді, бірақ ақырында үш жылдық жаңа келісімге қол қойды. Ол сол маусымда «Рейнджерс» сапында 30 ойынға қатысты, бірақ тағы да маңызды уақытты жоғалтты, осы жолы жақ сүйегі сынды. Джонсон плей-оффқа уақытында оралды, бірақ бетін қорғау үшін болат маска киюге мәжбүр болды. Ол 1932–33 жылдары тағы да бірінші «All Star» командасына шақырылды және «Рейнджерс» командасын екінші Стэнли кубогына жеткізді; оның қорғаныс ойыны команданың табысына үлкен үлес қосты. 1934–35 жылдары жарақат салдарынан маусымы қысқарды, бірақ ол плей-оффқа уақытында оралды. 1936–37 маусымы алдында «Рейнджерс» Джонсонды қорғаныс жаттықтырушысы қызметіне тағайындады, ол ойнауын жалғастырды. Ол 35 ойынға қатысты, бірақ ешқандай ұпай жинамады. Оның өте баяу ойнайтынына сенген команда, онымен бір маусымға келісім жасасты. 1937–38 жылдары ол НХЛ-де соңғы маусымын өткізді.
НХЛ-ден кейінгі мансап
40 жасында Джонсон 1938–1939 жылғы маусымда Миннеаполис Миллерлер клубына ойыншы-жаттықтырушы ретінде қайта оралды. Ол Америка хоккей қауымдастығының ең танымал ойыншысына айналды, өйткені оның қатысуымен өткен ойындарға көп көрермен жиналды және 1939 жылы AHA құрамасының құрамына енді. Содан кейін Джонсон Калифорнияда жаттықтырушы болып жұмыс істеді, бірақ кейін шығысқа оралып, Америка хоккей лигасының «Вашингтон Лайонс» командасын жаттықтырды. Оның мансабының құрметіне Джонсон 1958 жылы Хоккей Даңқына ойыншы ретінде енгізілді. Хоккейден кеткеннен кейін Джонсон Вашингтон қаласында құрылыс саласында жұмыс істеді, ал кейін Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласына зейнетке шықты. Оның әйелі Эленмен екі баласы болды: Джеральдин және Джеймс. Ол қайтыс болған 1979 жылы төрт немересі мен бір шөбересі болды.