Кіріспе
Америкалық диктор (1939–2009) – музыкант Джордж Майкл (24 наурыз 1939 – 24 желтоқсан 2009). Ол қаланың оңтүстігіндегі Тауэр Гроув паркінің жанында өсті және Сент-Луис университетінің орта мектебін бітірді. Сент-Луис университетінде оқып жүргенде, ол Scepter және Motown сияқты бірнеше жазба компанияларының Орта Батыс бойынша жарнамашысы ретінде жұмыс істеді. Осы кезеңде ол WIL радиостанциясында жексенбі кешкі бір сағаттық хабар таратуда дебют жасады, онда әр апта сайын SLU студенттері жүргізушілер болып шақырылатын. Ол топтың ең жақсысы деп танылғаннан кейін станцияда диджей болып толыққанды жұмыс істеді. Туған қаласынан тыс алғашқы радио жұмысы 1962 жылы Милуокидегі WRIT станциясында болды, онда ол 1964 жылдың басына дейін кешкі сағат 6-дан 10-ға дейін жұмыс істеді, содан кейін таңғы сағат 5-тен 9-ға дейін ауыстырылды. Кейіннен 1964 жылы Денвердегі KBTR станциясында жұмыс істеді, ол алғаш рет "King" Джордж Майкл деген атпен таныстырылды. Ол бұл лақап атын кешкі радио эфирінде жеткен табысы үшін иеленді. 1966 жылдың 18 қыркүйегінде жаңа Топ 40 рок-н-ролл форматын ұсынған WFIL радиостанциясындағы алғашқы бас диджейлердің бірі болды. Келесі сегіз жыл бойы ол музыкалық директор және кешкі диджей болып жұмыс істеді. WFIL, өзін "Famous 56" деп таныстырғаннан кейін, 1967 жылдың жазында WIBG радиостанциясының рейтингтік үстемдігін тоқтатты және қаланың ең танымал станциясына айналды. Он жылдар өткен соң, Эскин The George Michael Sports Machine бағдарламасына үлес қосты. Джорджтың WFIL радиостанциясындағы соңғы хабары (6 қыркүйек 1974 ж.) кезінде ол Three Degrees тобының "When Will I See You Again" әнін орындады, бұл ән кез келген радиостанцияда алғаш рет эфирге шықты. Оның хабарында осы әнді ойнауы оны кең танымал етті және екі ай ішінде халықаралық хитке айналды, Ұлыбританияда бірінші орынға, ал АҚШ-та екінші орынға көтерілді. Джордж Филадельфия International Records компаниясының иелерімен және әннің авторлары Кенни Гэмбл мен Леон Хаффпен жақын дос болды. Энергиялық стилімен танылған Майкл Нью-Йорктегі WABC радиостанциясына жұмысқа алынды; ол онда алғаш рет 1974 жылдың 9 қыркүйегінде кешкі эфирде пайда болды. Майкл енді тек елдің ең ірі медиа нарығына ғана емес, сонымен қатар бәсекелес WNBC радиостанциясына өткен "Cousin Brucie" Морроудың орнын басып алды. Майклдың радиодағы жұмысынан алынған бірнеше оқиға Морроудың өмірбаяндық кітабында баяндалған. Дэн Инграм және Рон Ландимен (Сент-Луистегі WIL радиостанциясындағы әріптестері) қайта қосылса да, Майклдың 1979 жылдың 17 қарашасында аяқталған WABC радиостанциясындағы жұмысы көбінесе көңілсіз болды, себебі ол енді ән тізіміне әсер ете алмайтын музыкалық директор емес еді. Станциядағы жұмысы кезіндегі ең жарқын сәттердің бірі 1977 жылғы Нью-Йорк қаласындағы қараңғылық кезінде музыкалық формат уақытша тоқтатылғаннан кейін оның жаңалықтарды жеткізуі болды. Спорттық хабар таратудағы алғашқы тәжірибесі 1974 жылы WJZ телеарнасында Балтимор Ориольс командасының теледидар комментаторы болған кезде болды. Майклдың жайлы мінезі оған көптеген жабық жергілікті және ұлттық спортшылармен эксклюзивті сұхбаттар алуға мүмкіндік берді. Мысалы, Майклдың WRC TV командасы Вашингтон Редскинс командасының "FedexField" стадионынан маусым бойы хабар таратқан жалғыз жергілікті спорттық хабар таратушылар болды. "8 Seconds" және "The Rookie" атты екі фильм The Sports Machine бағдарламасында көрсетілген оқиғалардан шабыт алды. "The Sports Machine" сондай-ақ "There's Something About Mary" фильмінде де пайда болды. 2005 жылдың қараша айында Майкл атқа міну кезінде ауыр жарақат алды. Мэриленд штатының Монтгомери округінің жоғарғы бөлігіндегі Comus шаруашылығында болған оқиғада ол бірнеше қабырғасын сындырып, білегін жарақаттады. Майкл 2005 жылдың желтоқсан айында қызметіне қайта оралды.
the musician
George Michael (March 24, 1939 – December 24, 2009) He grew up near Tower Grove Park in the city's south side, and graduated from St. Louis University High School. While attending Saint Louis University, he worked as a Midwest promoter for several record labels such as Scepter and Motown. It was also during this time when he made his radio broadcasting debut on a one hour Sunday night show at midnight on WIL, which invited individual SLU students to be the hosts every week. He earned a full time job as a disc jockey at the station after he was judged to be the best of the group. His first radio appointment outside of his hometown was in 1962 at WRIT in Milwaukee, where he worked the 6 to 10 pm shift until he was reassigned to 5 to 9 morning drive time in early 1964. His next stop was at KBTR in Denver later in 1964, working under the name "King" George Michael for the first time. He earned the nickname due to his success in "ruling" evening radio. He became one of the original Boss Jocks at WFIL in Philadelphia when its new Top 40 rock and roll format debuted on September 18, 1966. He served as music director and evening deejay for the next eight years. WFIL, which promoted itself as "Famous 56" after the transition, ended WIBG's listener ratings dominance and became the city's most popular station by the summer of 1967. Decades later, Eskin would be a contributor to The George Michael Sports Machine. On George's last WFIL show (on September 6, 1974) he played "When Will I See You Again" by the Three Degrees, the first time that the record aired on any radio station. The playing of this on his show broke the song into the mainstream, and within two months was a huge international hit, reaching number one in the U. K., and number two in the United States. George was personal friends with the owners of Philadelphia International Records and the song's writers Kenny Gamble and Leon Huff. Michael, noted for his energetic style, was hired by WABC in New York City; his first on air stint there was on the evening of September 9, 1974. Michael now not only was entering the nation's largest media market; he also succeeded radio legend "Cousin Brucie" Morrow, who had jumped to competitor WNBC. Several incidents from Michael's radio stint there have been chronicled in Morrow's autobiography. Even though he was reunited with Dan Ingram and Ron Lundy (colleagues from his WIL days in St. Louis), Michael's time at WABC, which ended on November 17, 1979, was mostly frustrating because he was no longer a music director who had any influence on a playlist which was much shorter than the ones with which he was more familiar. One of the highlights during his time at the station occurred when he anchored its coverage of the New York City blackout of 1977 after the music format was temporarily suspended for the night. His first experience in sports broadcasting also came in 1974 when he was a television announcer for the Baltimore Orioles on WJZ TV. Michael's affable personality enabled him to land rare interviews with many aloof local and national sports personalities. For example, Michael's team at WRC TV had been the only local sportscasters allowed to broadcast from inside the Washington Redskins' FedExField during the season. Two movies, 8 Seconds and The Rookie, were inspired by stories featured on The Sports Machine. The Sports Machine was also featured in There's Something About Mary. In November 2005, Michael was seriously injured in a horseback riding accident. He broke several ribs and injured his wrists during the mishap at his Comus farm in upper Montgomery County, Maryland. Michael resumed his duties in December 2005.
Кейінгі мансап
Майкл 2007 жылдың 1 наурызында NBCUniversal компаниясының жалпыға бірдей жұмыстан босату саясатынан туындаған WRC TV-мен болған даудан кейін WRC TV-нің күнделікті спорт жаңалықтарын жүргізу қызметінен кетті. "Джордж Майкл Спорт машинасы" 2007 жылдың 25 наурызында эфирден тоқтатылды. Ол "Full Court Press" (баскетбол маусымы) және "Redskins Report" (футбол маусымы) сияқты апта соңындағы спорттық талқылау шоуларын жүргізуді жалғастырды, сондай-ақ 2008 жылдың желтоқсанына дейін Джим Зорн мен Джо Бугелмен Redskins Park-та дүйсенбі күндері сұхбаттар жүргізді. "Redskins Report" WRC-нің үздік спорттық бағдарламаларының бірі болғанына қарамастан, бюджетті қысқарту себепті ол WRC TV-ден толығымен алынып тасталды. Жұмыстан босатылған кезде ол қайтадан талқылау шоуларында жұмыс істегісі келетінін, бірақ күнделікті жаңалықтар бағдарламасында емес екенін мәлімдеді.
Жеке өмір
Ол және 1978 жылы үйленген әйелі Пэт, "Спорт машинасының" авторы болған, Синди және Мишель деген қыздары мен Брэд деген ұлы болды. Майкл 2009 жылғы 24 желтоқсанда Сибли мемориалдық ауруханасында 70 жасында, екі жыл бұрын B жасушасының созылмалы лимфолейкозиясы деген диагноз қойылғаннан кейін қайтыс болды.