Кіріспе
What Cheer (/hw//ə/'/tʃ//ɪər//, /hw//ʌ//t/'/tʃ//ɪər//, /'/hw//ɒ//tʃ//ɪər//, /'/hw//æ//tʃ//ɪər/) - АҚШ-тың Айова штатындағы Киокук округіне қарасты қала. Бұл бұрынғы көміршілер қаласы, 1870-жылдардан 1900-жылдардың басына дейін Айова штатының маңызды көмір өндіру орталықтарының бірі болған. 1890 жылғы халық санағында ең жоғары саны 3246 адамды құрады. 2020 жылғы халық санағы бойынша халық саны 607 адамды құрады.
Атау беру
What Cheer 1865 жылы Питер Бритонның құрметіне Петербург деп аталды, ол қаланың негізін қалаушы еді. Алайда, Пошта қызметі бұл атауды қабылдамады, сол себепті атауын өзгертуге тура келді. Америка Азамат соғысының майоры және қатысушысы Джозеф Эндрюс "What Cheer" атауын ұсынды, және қала 1879 жылдың 1 желтоқсанында ресми түрде қайта аталды. "What Cheer" атауының неліктен таңдалғанына қатысты әртүрлі пікірлер бар. "What cheer with you" фразасы – кем дегенде 15 ғасырға дейін соққан ежелгі ағылшын сәлемі. Бір теория бойынша, қала маңында көмір кені табысқанда шотланд шахтер "What cheer!" деп шулаған. Тағы бір теория бойынша, Джозеф Эндрюс бұл атауды Род-Айленд штатындағы туған қаласы Провиденс қаласының құрылу мифологиясына байланысты таңдаған. Әңгімеге сәйкес, Роджер Уильямс 1636 жылы Провиденс орнына келгенде, Нарагансетт тайпасы оны "What Cheer, Netop" деп қарсы алған. "Netop" – Нарагансетт тілінде "дос" деген мағынаны білдіреді, ал Нарагансетттер бұл сәлемдесуді ағылшын отарлаушыларынан алған. Айова штатының What Cheer қаласы мен Род-Айленд штатының "What Cheer" сөз тіркесі арасындағы байланыс жай ғана кездейсоқ болуы мүмкін – 1908 жылғы "Америка энциклопедиясының" басылымында осы тақырыптар туралы жазбалар жақын орналасқан, бірақ байланыстырылмаған. What Cheer қаласы жиі ерекше жер аттарының тізімінде кездеседі.
Тарих
Роберт Форсайт, Килмарнок (Шотландия) қаласында дүниеге келген, 1857 жылы Америкаға келіп, Рок-Айлендке (Иллинойс штаты) жетті, онда ол ақшасыз болды. Петербургке, болашақ What Cheer-ге келгенге дейін ол көмір шахтасында шамамен он жыл жұмыс істеді. 1870-ші жылдары ол қала маңында көмірді, көбінесе несиеге сатып ала бастады. Темір жол қалаға келгенде, ол жерін көмір компанияларына жалға берді және жергілікті дәріханаға үлестік қосып, ақырында What Cheer, Mystic және Jerome (Айова штаты) қалаларында дүкендер ашты. Килмарнок (Аиршир) аймағынан келген басқа шотландтар да осы аймаққа қоныстанды. Роберт Орр 1875 жылы Иллинойс штатының Колчестер қаласындағы көмір шахталарында жұмыс істегеннен кейін келді. Оның ұлы Александр Мистикте кен орнының иесі болып табысты мансапқа қол жеткізді. Burlington, Cedar Rapids and Northern Railway (BCR&N) 1879 жылы What Cheer қаласына 66 миль (106 км) ұзындықтағы тармақ салды. Темір жол келгеннен кейін What Cheer көмір кені Айова штатындағы ең маңызды көмір өндіру орталықтарының біріне айналды. Starr Coal Company 200-ден астам қызметкерді жұмысқа алды және күніне 1000 тонна көмір өндіре алды. 1883 жылы олар үш кен орнын басқарды және тағы бірнешеуін сатып алды. 1884 жылы Chicago and North Western Railway What Cheer арқылы Muchakinock қаласына дейін желі салды, бұл аймақта кен өндіруді одан әрі кеңейтті. Еңбекшілердің 1474-ші жергілікті жиналысы What Cheer қаласында құрылды және 1884 жылы 65 мүшеден тұрды. 1884 жылдың 15 қазанында 500 шахтер жалақыны көтеруді талап етіп ереуілге шықты. Белгіленген жалақы бір бушельге 3 цент болды, ал шахтерлер қосымша жарты цент талап етті. Штат милициясы дайындыққа келтірілді, бірақ 6 аптадан кейін шахтерлер жалақыны 25 центке көтеруге келісті. Бұл ереуіл What Cheer аймағындағы көмір өндіруді айтарлықтай төмендетті. 1886 жылы What Cheer Coal Company жергілікті шахталарды біріктіре бастады, Starr Coal Company және Granger Coal Company компанияларын сатып алды. 1887 жылы олар 1100 шахтерді жұмысқа алды және 1899 жылға дейін жұмыс істеді. 1885 жылдан 1901 жылға дейін Crescent Coal Company маңызды жергілікті өндіруші болды. 1891 жылы What Cheer қаласына қызмет көрсеткен BCR&N темір жолының Iowa City бөлімшесі 38 080 тонна көмір тасымалдады, бұл желімен тасымалданатын ең маңызды тауар болды. 1892 жылы BCR&N бойындағы шахталар (барлығы What Cheer аймағында орналасқан) 129 316 тонна көмірді тиеді. 1891 жылдың 1 мамырында What Cheer және басқа да көптеген кеншілер қалаларындағы шахтерлер сегіз сағаттық жұмыс күні үшін ереуілге шықты. 1000 адам What Cheer қаласында жұмыстан шығып, бірақ 16 маусымда жеңілген күйде жұмысқа оралды. 1896 жылдың 15 тамызында шахтерлер бірнеше ұсақ наразылықтарға байланысты тағы да ереуілге шықты. Ереуіл 10-12 аптаға созылды. Біріккен шахтерлер одағының 841-ші жергілікті ұйымы 1897 жылы What Cheer қаласында құрылды, ал 1902 жылы оның 200 мүшесі болды. What Cheer қаласындағы алғашқы өнеркәсіптік даму көмір шахталарының қажеттіліктерімен байланысты болды. 1890 жылы What Cheer қаласында шахталық бұрғыларды шығаратын үш фирма жұмыс істеді: Walker & Thompson, Enterprise Manufacturing және жаңадан құрылған What Cheer Drill Company. Он жыл ішінде What Cheer Drill and Miners' Tool Company бүкіл елдегі кеншілер аудандарында жабдықтар сата бастады. Александр Уокер, бастапқыда Walker & Thompson компаниясында жұмыс істеген, кеншілер жабдықтарына көптеген патенттерді тіркеді, олардың көпшілігі What Cheer Drill and Miners' Tool Company компаниясына берілді, кейіннен What Cheer Tool Company деп аталды. 1903 жылы Starr Manufacturing Company, American Mining Tool Company және What Cheer Tool Company Халықаралық теміршілер бауырластығымен кәсіподақ жалақысының шкаласына келісті. Сол кезде 259-шы теміршілер қауымында 17 мүше ғана болды. 1907 жылы Volunteer Brick and Tile компаниясы өз пештерін отынмен қамтамасыз ету үшін өз көмір шахтасын пайдаланды. Шахтада 4-5 фут қалыңдығы бар көмір қабатынан көмірді 40 фут биіктікке көтеру үшін бумен жұмыс істейтін көтеру қондырғысы болды. Lea Brothers шахтасында, What Cheer қаласының солтүстік-орталық бөлігінде де бумен жұмыс істейтін көтеру қондырғысы болды және әлі де көмірді теміржолмен тасымалдады. Ал қалған шахталардың барлығы шағын болды және олардың көтеру механизмдерін атпен жұмыс істейтін күйдіргіштерді пайдаланды. 1909 жылы округте небары бірнеше шахта ғана қалды, барлығы What Cheer қаласында жергілікті тұтыну үшін көмір өндірді. What Cheer Clay Products Company компаниясы ғасырдың ортасына дейін жергілікті көмірді қазып алды, бірақ олар үшін көмір қосалқы өнім болды. Олардың негізгі балшығы көмірдің астында орналасқан 2,5-4 метрлік балшықтан тұрды. What Cheer Clay Products компаниясы 1911 жылы құрылды. Зауытты салуға 300 000 доллар жұмсалды және 1917 жылы өрттен қатты зақымдалды. Соған қарамастан, 1920 жылға қарай компания кеңейіп, балшық карьерін өңдеу үшін жаңа Dragline экскаваторын сатып алды.
География
Орталық бизнес ауданы және қаланың көп бөлігі Коал Криктің солтүстік-шығыс жағалауында орналасқан, Коал Крикі – Сканк өзенінің Солтүстік саласы. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 1.24 шаршы миль (3 км²) құрайды, оның ішінде 1.22 шаршы миль (3 км²) құрлық және 0.02 шаршы миль (0 км²) су.
Көлік
Айова 21 тас жолы Уот Чир қаласынан солтүстікке және оңтүстікке қарай өтеді. Қаланың солтүстік-батыс жағы G29 тас жолымен іргелес.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 678 адам, 307 шаруашылық және 182 отбасы тұрды. Халық тығыздығы көрсетілген жоқ, ал тұрғын үй бірліктерінің орташа тығыздығы көрсетілген жоқ. Қала тұрғындарының этникалық құрамы: 98,38% ақ нәсілді, 0,29% американдық индейлер, 0,15% басқа нәсілдерден және 1,18% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтары халықтың 0,44% құрады. 307 шаруашылықтың 22,8%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 46,9%-ы бірге тұратын ерлі-әйелді жұбайлар, 9,4%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 40,7%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 36,2%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 20,2%-ында 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдар бар. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,21, ал отбасының орташа мүше саны 2,90 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша таралуы: 18 жасқа дейінгілер – 22,7%, 18-24 жас аралығындағылар – 8,0%, 25-44 жас аралығындағылар – 21,8%, 45-64 жас аралығындағылар – 24,0%, 65 жас және одан жоғары – 23,5%. Орташа жас 43 жасқа тең. Әр 100 әйелге 89,4 еркек, ал 18 жастан асқан әйелдердің 100-іне 86,5 еркек шалысады. Шаруашылықтың орташа жылдық табысы 27 292 доллар, ал отбасының орташа жылдық табысы 36 500 долларды құрады. Ер адамдардың орташа табысы 30 859 доллар, ал әйелдердің орташа табысы 22 917 долларға тең. Қаланың жан басына шаққандағы орташа табысы 16 613 доллар. Отбасылардың 8,6%-ы және халықтың 11,2%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 9,8%-ы және 65 жасқа толғандардың 11,9%-ы.
Білім
Три округтің білім беру ауданы жергілікті мемлекеттік мектептерді басқарады.
Көркем шығармаларда
What Cheer – Маргарита Янгтың «Miss MacIntosh, My Darling» (1965) романындағы басты кейіпкердің туған жері. 1993 жылғы сұхбатта Янг What Cheer қаласының нақты бар екенін білмегенін айтты. What Cheer қаласы Кэти Джорджоның «The Home For Wayward Clocks» романының да оқиға ортасы болып табылады, бұл роман 2011 жылы The Main Street Rag Publishing Company баспасынан шыққан.