Джон Саппингтон Мармадьюк: Конфедератты әскербасы және Миссури губернаторы

Кіріспе

Америка Конфедерациясының сарбазы және Миссури губернаторы Джон Саппингтон Мармадук (14 наурыз 1833 – 28 желтоқсан 1887) – американдық саясаткер және әскери қызметкер. Ол 1885 жылдан 1887 жылы қайтыс болғанға дейін Миссуридің 25-ші губернаторы болды. Америка Азамат соғысы кезінде ол Конфедеративтік Штаттар армиясының жоғары шенді офицері болды және Транс-Миссисипи театрында кавалерияға қолбасшылық етті. 1863 жылдың 6 қыркүйегінде Мармадуке Конфедерация бригадасының генерал-майоры Люциус М. Уокерді дуэльде өлтірді. Конфедерация генерал-майоры Стерлинг Прайс Мармадукты тұтқындауға бұйрық берді, бірақ Арканзас штатының Литтл-Рок қаласына АҚШ әскерлерінің шабуылының алдында бұйрық тоқтатылды. Мармадук ешқашан дуэль ісі бойынша әскери сотқа тартылмады.

Ерте өмір және білім

Мармадюк 1833 жылдың 14 наурызында Миссури штатының Салин округінде дүниеге келді. Ол Лавиния (Саппингтон) мен Мередит Майлз Мармадюктың он баласының екіншісі еді. Оның әкесі Миссуридің 8-ші губернаторы болды, ол өзінің ізашарының өзіне-өзі қол жұмсауынан кейін қызметке кірді. Ол плантацияда жұмыс істеуге көптеген африкалық американдықтарды құл ретінде пайдаланды. Отбасы саяси белсенділікпен көзге түсті, ал Мармадюктың арғы атасы Джон Брейтхитт 1832-1834 жылдары Кентукки губернаторы болды және қызмет барысында қайтыс болды. Мармадюк Лафайет округіндегі Чапел-Хилл академиясын және Лексингтондағы Мейсон колледжін бітірді. Одан кейін ол екі жыл бойы Йель университетінде, содан соң бір жыл Гарвард университетінде оқыды. Ол полковник Альберт Сидни Джонстонның қол астындағы 1-ші АҚШ атты әскерінің екінші лейтенанты болды, кейін 2-ші АҚШ атты әскеріне ауыстырылды. Мармадюк Юта соғысында қызмет етті және 1858-1860 жылдары Юта штатындағы Флойд лагеріне орналастырылды. Шило шайқасында 3-ші Конфедерациялық полкінің полковнигі ретінде жараланып, бірнеше айға мүгедек болды. 1862 жылдың қараша айында К.С. Соғыс департаменті Мармадюкты бригадир-генерал шеніне көтергенін растады. Бригада командирі ретіндегі алғашқы шайқасы Прери-Гроув шайқасында болды. 1863 жылдың сәуір айында ол Арканзастан 5000 әскермен және он артиллериялық құралмен АҚШ бақылауындағы Миссуриге кірді. Алайда, ол Кейп-Жирардо шайқасында жеңіліске ұшырап, Арканзас штатының Хелена қаласына қайта оралуға мәжбүр болды. Ұзақ өтпей дау-жанжалдар туды. 1863 жылдың қыркүйегінде ол өзінің тікелей жоғары тұрған офицері, бригадир-генерал Люциус М. Уокерді, шайқас алаңында әскерімен бірге болмағаны үшін батылдықсыздық танытқаны үшін айыптады. Бұл қорлыққа ренжіді, Уокер Мармадюкты дуэльге шақырды, нәтижесінде Уокер 1863 жылдың 6 қыркүйегінде қаза тапты. Мармадюк саясатқа қатысуға шешім қабылдады, бірақ 1880 жылы губернаторлыққа демократиялық үміткерлікті темір жолдардың күшті қолдауымен және қаржылық көмегімен келген бұрынғы АҚШ генералы Томас Теодор Криттенденге жоғалтты. Төрт жылдан кейін, қоғамдық пікір өзгерген кезде, темір жол реформасы мен реттелуге басымдық берілгенде, ол қайтадан губернаторлыққа үміткер болды. Мармадюк Конфедерациядағы қызметін бағалаған үгімдік науқан жүргізді, Азамат соғысы кезінде АҚШ әскерлерінің Миссури тұрғындарына жасаған зорлық-зомбылықтарын атап өтті, Уильям Кларк Квантрил сияқты конфедерациялық "партизандық партизандардың" іс-әрекеттерін мақтап, Миссуридегі Республикалық партияның "туған" Миссури тұрғындарын қанау үшін "килемшелердің" құралы екенін мәлімдеді. Ол бұрынғы одақтастар мен конфедерациялықтар арасындағы ынтымақтастыққа бағытталған ресми платформада сайланды және "Жаңа Миссури" құруды уәделеді. Ол 1885 және 1886 жылдары теміржолшылардың ереуілін тоқтатты. Келесі жылы Мармадюк штат заң шығарушы органы арқылы штаттың темір жол индустриясын реттей бастаған заңдарды қабылдады. Ол сонымен қатар мемлекеттік мектептерді қаржыландыруды едәуір арттырды, жылдық бюджеттің үштен бірі білім беруге бөлінді. Мармадюк ешқашан үйленбеді, оның екі қызы губернатордың резиденциясында қонақтарды қабылдады. Ол да өзінің арғы атасы сияқты губернатор болып тұрған кезінде қайтыс болды. 1887 жылдың соңында пневмонияға шалдығып, Миссури штатының Джефферсон-Сити қаласында қайтыс болды, ол Вудленд зиратында жерленді.

Marmaduke was born on March 14, 1833, in Saline County, Missouri, the second son of ten children born to Lavinia ( Sappington) and Meredith Miles Marmaduke (1791–1864). His father was the 8th governor of Missouri, succeeding to the office after the suicide of his predecessor. A successful planter, he held numerous enslaved African Americans as workers on the plantation. The family was quite political, and Marmaduke's great grandfather, John Breathitt, had been the governor of Kentucky from 1832 to 1834, dying in office. Marmaduke attended Chapel Hill Academy in Lafayette County, Missouri, and Masonic College in Lexington, Missouri, before attending Yale University for two years and then Harvard University for another year. He was a second lieutenant in the 1st United States Mounted Riflemen, before being transferred to the 2nd United States Cavalry under Colonel Albert Sidney Johnston. Marmaduke later served in the Utah War and was posted to Camp Floyd, Utah, in 1858–1860. Marmaduke was wounded in action at the Battle of Shiloh as colonel of the 3rd Confederate Regiment, incapacitating him for several months. In November 1862, the C. S. War Department confirmed Marmaduke's promotion to brigadier general. His first battle as a brigade commander was at the Battle of Prairie Grove. In April 1863, he left Arkansas with 5,000 men and ten artillery pieces and entered U. S. held Missouri. However, he was repulsed at the Battle of Cape Girardeau and forced to return to Helena, Arkansas. Controversy soon followed. In September 1863, he accused his immediate superior officer, Brigadier General Lucius M. Walker, of cowardice in action for not being present with his men on the battlefield. Walker, slighted by the insult, challenged Marmaduke to a duel, which resulted in Walker's death on September 6, 1863. Marmaduke decided to enter politics but lost the 1880 Democratic nomination for governor to the former U. S. general Thomas Theodore Crittenden, who had strong support and financial backing from the railroads. Undeterred, he ran again for governor four years later, when public opinion had changed, and railroad reform and regulation became more in vogue. Marmaduke conducted a campaign that highlighted his Confederate service, emphasized abuses of Missourians by U. S. soldiers during the Civil War, celebrated the activities of pro Confederate "partisan guerrillas" such as William Clarke Quantrill, and claimed that the Republican Party in Missouri was a tool of "carpetbaggers" to oppress "native" Missourians. He was elected on a platform officially focused on cooperation between former Unionists and Confederates, promising an agenda to produce a "New Missouri". He settled potentially crippling railroad strikes in 1885 and 1886. The following year, Marmaduke pushed laws through the state legislature that finally began regulating the state's railway industry. He also dramatically boosted the state's funding of public schools, with nearly a third of the annual budget allocated to education. Marmaduke never married, and his two nieces were hostesses at the governor's mansion. Like his great grandfather, he died while governor. He contracted pneumonia late in 1887 and died in Jefferson City, Missouri, where he was buried in Woodland Cemetery.