Кеннет Браун: Шотландиялық гольф шеберінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Шотландтық кәсіби гольфші

Кеннет Джон Браун (9 қаңтар 1957 жылы туған) – шотландтық бұрынғы кәсіби гольфші, қазір гольф жайлы хабар таратушы және жазушы болып жұмыс істейді. Ол 1987 жылы PGA Tour турнирінде Southern Open жеңіп алды және Еуропалық турда төрт рет жеңіске жетті. 1977 мен 1987 жылдар аралығында Райдер Кубогының бес матчисіне қатысты.

Әуесқой мансап

Браунның әуесқойлық жолы қысқа ғана болды. 1974 жылы ол Мур Паркте өткен Англия ұлдарының аматорлық соққылар чемпионатында Каррис Трофиін жеңіп алды. Соңғы турда 81 соққы тартса да, Пол Даунз бен Сэнди Лайлдан екі соққымен басым түсті. 1974 жылдың соңында Браун Англия құрамасы сапында Шотландияға қарсы халықаралық жарысқа қатысты, сол құрамада Ник Фальдо мен Сэнди Лайл да болған еді. Мектепті бітірген соң Браун үй клубы Харпенден Комонның алаңын күткен, ал 1974 жылдың соңында Верулам гольф клубында кәсіби көмекші болып жұмыс істеді.

Кәсіби мансап

Браун 1976 жылдан 1992 жылға дейін Еуропалық турда ойнады. 1978-1985 жылдар аралығында турда төрт рет жеңіске жетті. Оның алғашқы жеңісі 1978 жылы «Кэроллс» Ирландия ашық турнирінде болды, онда ол Сев Балестерос пен Джон О’Лириден бір соққымен озып шықты. Ол 1983 жылы KLM Dutch Open, 1984 жылы Глазго Open және 1985 жылы Four Stars National Pro Celebrity турнирінде де жеңіске жетті. Браун британдық PGA чемпионатында жиі жақсы өнер көрсетті, 1978-1983 жылдар аралығында төрт рет екінші орынды немесе ортақ екінші орынды иеленді, үш рет Ник Фальдодан, ал сосын Сев Балестеростан кейін қалды. Браун 1978, 1979, 1980 және 1983 жылдары Еуропалық турдың құрмет тізімінде алғашқы ондыққа кірді. Оның ең сәтті маусымы 1978 жыл болды, ол құрмет тізімінде төртінші орынды иеленді. Браун 1983 жылғы PGA Tour біліктілік мектебінде PGA Tour картасын алды. Ол 1984 жылдан 1989 жылдың басына дейін негізінен PGA Tour турнирінде ойнады, 1987 жылы Southern Open турнирінде жеңіске жетті. 1984 жылғы алғашқы маусымында Браун қиындықтарға тап болды, бірақ тамыздан бастап соңғы 10 турнирде кезеңнен өтті. Осыған қарамастан, ол жыл соңындағы Пенсакола Ашық турниріне ақша тізімінде 151-ші орында келді және ең үздік 125-ке кіру арқылы картасын сақтап қалу мүмкіндігі аз болды. Үш раундтан кейін көшбасшы болған Браун ақырында ортақ екінші орынды иеленді, бұл оны ақша тізімінде 112-орынға көтерді. 1987 жыл ол турнирдегі ең жақсы маусымы болды, ол алты рет топ-10-ға кірді. Браун 1989 жылғы PGA Tour маусымын нашар бастады және маусымның қалған бөлігін Еуропада ойнады, PGA Tour картасын жоғалтты. Ол Еуропалық турда ойнауын жалғастырды, бірақ айтарлықтай табысқа жете алмады және 1992 жылы зейнетке шықты. Браун 1977, 1979, 1983, 1985 және 1987 жылдары бес Райдер Кубогы матчинде ойнады. Оның жеңіс-жеңіліс-тең түсу көрсеткіші 4-9-0, соның ішінде жекелей матчтарда екі жеңіс және екі жеңіліс бар. 1999 жылғы матчтарда ол Марк Джеймстің орынбасары капитан болды. 1977 жылы Браун Англиядан Шотландияға адалдығын ауыстырды және кейін Шотландияны бірнеше командалық жарыстарда, соның ішінде төрт рет Әлем кубогында өкілдік етті. Сэнди Лайлмен бірге олар 1979 жылғы Әлем кубогында екінші орынды иеленді. Браун Ашық чемпионатта 14 рет ойнады. Оның ең жақсы көрсеткіші 1980 жылы Мюрфилдте өткен Ашық турнирде болды, онда ол үш раундтан кейін екінші орынды бөлісті, бірақ соңғы раундта 76 ұпай жинап, алтыншы орынды бөлісті.

Brown played on the European Tour from 1976 to 1992. He won four times on the tour between 1978 and 1985. His first win was in the 1978 Carroll's Irish Open where he finished a stroke ahead of Seve Ballesteros and John O'Leary. He had further wins in the 1983 KLM Dutch Open, the 1984 Glasgow Open and the 1985 Four Stars National Pro Celebrity. He often performed well in the British PGA Championship, finishing runner up or joint runner up four times between 1978 and 1983, three times behind Nick Faldo and then behind Seve Ballesteros. Brown finished in the top 10 of European Tour Order of Merit in 1978, 1979, 1980 and 1983. His best season was 1978 when he finished fourth in the Order of Merit. Brown gained his PGA Tour card at 1983 PGA Tour Qualifying School. He played mainly on the PGA Tour from 1984 to early 1989, winning the Southern Open in 1987. Brown struggled in the early part of his first season, 1984, but from August he made the cut in his last 10 tournaments. Despite this he was 151st in the money list coming into the final event of the year, the Pensacola Open, and unlikely to retain his card by finishing in the top 125. Leading after three rounds, he eventually finished joint runner up, lifting him to 112th in the money list. 1987 was his best season on the tour with six top 10 finishes. Brown had a poor start to the 1989 PGA Tour season and played the remainder of the season in Europe, losing his PGA Tour card. He continued to play on the European Tour but had relatively little success and retired in 1992. Brown played in five Ryder Cup matches, in 1977, 1979, 1983, 1985, and 1987. He had a 4 9 0 win–loss–tie record, including two wins and two losses in singles matches. He was vice captain under Mark James in the 1999 matches. In 1977 Brown switched his allegiance from England to Scotland and later represented Scotland in a number of team competitions, including the World Cup on four occasions. Playing with Sandy Lyle they finished second in the 1979 World Cup. Brown played in the Open Championship 14 times. His best performance was in the 1980 Open at Muirfield where he was tied for second place after three rounds but a final round of 76 left him in a tie for sixth place.

Хабар тарату

Ойыннан зейнетке шыққаннан кейін Браун көп уақытын BBC және Fox Sports телеарналарында гольф комментаторы және сарапшысы ретінде өткізді. Ол сондай-ақ таңдалған жарыстарда Еуропалық турдың халықаралық тікелей эфирдегі командасының құрамында жұмыс істеді. Телевизиядағы жұмысын ол 1990 жылдардың басында Sky Sports телеарнасында PGA Tour және European Tour жарыстарын көрсетумен бастады.

Марапаттар

Браун спорт және телерадио хабар тарату саласындағы қызметтері үшін 2019 жылғы туған күні құрметіне Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды.

PGA турлық жеңістер (1)

Жоқ. КүніТурнирЖеңіс есебіЖеңіс айырмасыЕкінші орын алғандар14 қазан 1987Southern Open−14 (65 64 69 68=266)7 соққы Дэвид Фрост, Майк Хулберт, Ларри Миз

Сафари конькиі жеңімпаз (1)

Жоқ. КүніТурнирЖеңіс есебіЖеңіске қатысты айырмашылықЕкінші орын алған113 1983 жылдың 3 наурызыБенсон және Хеджес Кения Ашық −10 (69 71 68 66=274)1 соққы Джефф Холл