Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын дирижері және скрипкашы
English bandleader and violinist
Бенджамин Барух Амброз (11 қыркүйек 1896 – 11 маусым 1971), кәсіби аты Амброз, ағылшын дирижері және скрипкашы болған. Амброз 1930 жылдары зор даңққа ие болған британдық би оркестрі "Ambrose & His Orchestra" тобының жетекшісі атанды.
Benjamin Baruch Ambrose (11 September 1896 – 11 June 1971), known professionally as Ambrose, was an English bandleader and violinist. Ambrose became the leader of a highly acclaimed British dance band, Ambrose & His Orchestra, in the 1930s.
Ерте өмір
Амброз 1896 жылы Варшавада еврей отбасында дүниеге келген, ол кезде Варшава Ресей империясының құрамындағы Конгресс Польшасының бөлігі болған. Біраз уақыттан кейін отбасы Лондонға көшіп келді. Оның әкесі Льюис Амброз (1962 жылы қайтыс болды), анасы Ребекка немесе Бекки (1945 жылы қайтыс болды); Польшада отбасы Амброз тегін қолданды ма, жоқ па, әлі де белгісіз. 1911 жылғы Англиядағы халық санағында оның әкесі Льюис "мата қиқымдарын сатушы" (әйелі Бекки "бизнесте көмектеседі") деп, ал Амброз – Барнет, "скрипканы ойнауды үйренетін музыкант" деп тіркелген. Ол кішкентай кезінде скрипка ойнауды бастады және 15 жасында тәтесімен бірге Нью-Йорк қаласына сапар шекті. Ол кәсіби түрде ойнауға кірісті, бірінші Эмиль Кольман үшін Нью-Йорктегі Рейзенвебер мейрамханасында, содан кейін Король сарайының биг-бэндында ойнады. Оркестр жетекшісі ретінде табысқа жеткеннен кейін, 20 жасында оған өзінің 15 адамнан тұратын тобын құрып, басқару сұралады. Жұмыс берушісімен туындаған даудан кейін, ол тобымен басқа орынға көшті, онда олар үлкен танымалдылыққа ие болды. Король сарайында жұмыс істеген кезде, 1918 жылдың 5 маусымында ол әскерге шақыру тізіміне тіркелді (Жергілікті кеңес бөлімі 169, Нью-Йорк қаласы, Нью-Йорк штаты, 144 Сент-Николас даңғылы; Тіркеу 232). Ол туған күні ретінде 1896 жылдың 11 қыркүйегін, туған жері Варшава, Ресей, ұлты – орыс, әкесінің туған жері – Гриетца, Ресей, жұмыс орны – Палаис Роял, 48-ші көше және Бродвей, ең жақын туысы – Беки Амброз ханым, анасы, 56 "Блаксли" көшесі, Лондон, Англия деп көрсетті. Ол "Берт Амброз" деп қол қойды. Тіркеуші оның бойы орташа, дене бітімі орташа, шашы қоңыр, көзі қоңыр және әскерге шақырудан босатуға мүмкіндік беретін ешқандай денсаулық мәселесі жоқ екенін тіркеді. 1922 жылы Амброз Лондонға оралды, онда ол "Embassy Club" клубымен жеті адамдық топ құруға келісім жасады. Ол елшілікте екі жыл жұмыс істеді, содан кейін жұмыс берушісін тастап, Нью-Йорктегі Кловер Гарденстегі әлдеқайда жоғары төленетін жұмысты қабылдады.
Ambrose was born to a Jewish family in Warsaw in 1896, when it was part of Congress Poland within the Russian Empire. After a time the family moved to London. His father was Lewis Ambrose (died 1962), his mother Rebecca or Becky (died 1945); it is unclear whether the family used the Ambrose surname in Poland. In the 1911 England Census, his father Lewis, is shown as a "Dealer in rags" (wife, Becky, "Assisting in the business"), and Ambrose as Barnett, a "Violin student musician". He began playing the violin while young, and at the age of 15 travelled to New York City with his aunt. He began playing professionally, first for Emil Coleman at New York's Reisenweber's restaurant, then in the Palais Royal's big band. After making a success of a stint as bandleader, at the age of 20 he was asked to put together and lead his own fifteen piece band. After a dispute with his employer, he moved his band to another venue, where they enjoyed considerable popularity. While at the Palais Royal, on 5 June 1918, he registered for the draft (Local Board Division 169, City of NY NY, 144 St Nicholas Ave; Registration 232). He gave as his date of birth 11 September 1896; place of birth Warsaw, Russia; nationality Russian; father's birthplace Grietza, Russia; place of employment Palais Royal, 48th Street & Broadway; nearest relative Mrs Becky Ambrose, mother, 56 "Blaksley" Street, London, England. He signed as "Bert Ambrose". The registrar recorded medium height, medium build, brown hair, brown eyes and no physical disability that would render him exempt from the draft. In 1922, Ambrose returned to London, where he was engaged by the Embassy Club to form a seven piece band. He stayed at the Embassy for two years, before walking out on his employer to take up a much more lucrative job at the Clover Gardens in New York.
1930 және 1940 жылдар
1933 жылы Амброуздан Май жәрмеңкесіндегі жалақысын төмендетуді қабылдауды сұрады; ол бас тартқаннан кейін Елшілік клубына қайтып оралды, ал үш жылдан соң (және ұлттық турдан кейін) американдық ұсыныстарды қабылдамай, 1936 жылы Май жәрмеңкесіне оралды. Шараға 700-ден астам қонақ қатысты, олардың ішінде Уинстон Черчилль мен Энтони Иден де болды. Ғимарат пен бақшалар жарықтандырылып, шақырымдарға дейін көрінетін, ал оркестр павильонда ойнады, қонақтар кең алаңда таңға дейін би биледі. Бұл әлеуметтік маусымның ең жарқын оқиғасы болды, кейбір адамдар оны «соңғы маусым» деп атады. Әлеуметтік өмірге белсенді қатысушы Генри (Чипс) Ченнон күнделігіне: «Мен көп нәрсе көрдім, алыс сапарлар жасадым және сән-салтанатқа үйрендім, бірақ бүгінгідей керемет нәрсені ешқашан көрген емеспін» деп жазды. Соғысқа дейінгі жылдары ол Вера Линн әншісін ашты, ол 1937 жылдан 1940 жылға дейін оның тобымен бірге ән шырқады және соғыс жылдарында «Армияның сүйіктісі» атанды. 1939 жылы Линн топтағы кларнетші Гарри Льюиске тұрмысқа шықты. Амброуз тобының тағы бір әншілері – Сэм Браун, Элси Карлайл, Денни Деннис (Вера Линнмен бірнеше дуэт жазған), Макс Бэкон (сонымен қатар топтың барабаншысы), Эвелин Далл және Энн Шелтон. Олармен бірге Ирвинг Берлиннің Адольф Гитлерді әжуалайтын «When That Man is Dead and Gone» әні 1941 жылы жазылды. Амброуздің ең танымал әні – «When Day is Done» болды. Май жәрмеңкесіндегі қысқа демалыстан кейін Амброуз 1940 жылы сахнадан кетуге шешім қабылдады, бірақ ол және оның оркестрі 1947 жылға дейін Decca лейблы үшін жазбалар жасауын жалғастырды. Оның тобының бірнеше мүшесі соғыс жылдарында Корольдік әуе күштерінің Squadronaires тобына қосылды. Амброуздің зейнетке шығуы соңғы болған жоқ, ол Амброуз Октетін құрып, гастрольдік сапарлар жасады және менеджментпен айналысты. Оның Ұлыбритания бойынша соңғы кең ауқымды туры 1956 жылдың мамыр айынан қыркүйек айына дейін өтті. Одан кейін ол менеджмент саласында белсенді қызметін жалғастырды, оның шәкірттерінің ішінде Кэти Кирби де болды. Кирбидің телебағдарламаларының бірін (Йоркшир телестудиясында) түсірілімі кезінде Амброуз құлап, сол түні Лидс қалалық ауруханасында қайтыс болды.
In 1933, Ambrose was asked to accept a cut in pay at the May Fair; refusing, he went back to the Embassy Club, and after three years there (and a national tour), he rejected American offers and returned to the May Fair in 1936. There were over 700 guests, including Winston Churchill and Anthony Eden, the house and gardens were lit up and visible for miles, and the band played in a pavilion as the guests danced on the vast lawn into the early morning. It was by far the highlight of the social season, and in hindsight has been styled by some as "the last season ever". Socialite Henry (Chips) Channon noted in his diary: “I have seen much, travelled far and am accustomed to splendour, but there has never been anything like tonight”. His major discovery in the years leading up to the war was the singer Vera Lynn, who sang with his band from 1937 to 1940 and, during the war, became known as the "Forces' Sweetheart". Lynn married Harry Lewis, a clarinettist in the band, in 1939. Other singers with the Ambrose band included Sam Browne, Elsie Carlisle, Denny Dennis, who recorded a number of duets with Vera Lynn, Max Bacon (also the band's drummer), Evelyn Dall and Anne Shelton, with whom "When That Man is Dead and Gone", a jibe at Adolf Hitler, written by Irving Berlin, was recorded in 1941. Ambrose's signature tune was "When Day is Done". After a short period back at the May Fair Hotel, Ambrose retired from performing in 1940, although he and his orchestra continued to make records for Decca until 1947. Several members of his band became part of the Royal Air Force band, the Squadronaires, during the war. Ambrose's retirement was not permanent, however, and he formed and toured with the Ambrose Octet, and dabbled in management. His final widespread tour of Britain took place from May to September 1956. From then on he remained active in management his artistes included Kathy Kirby. It was during the recording of one of Kirby's television programmes (at the Yorkshire Television studios) that Ambrose collapsed, dying later the same night in Leeds General Infirmary.