Кіріспе

Гаррет Хилл – АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Раднор қалашығында орналасқан, Филадельфиядан шамамен сегіз миль солтүстік-батысқа қарай жатқан құрама емес аудан. Географиялық аймақ Брин-Маур пошта индексінің Роземонтты құрайтын бөлігінде орналасқан. Аудан шамамен Ланкастер даңғылы, Льюис Лейн, Гаррет даңғылы және Лоурис Лейнмен шектеледі, ал Конестога жолы орталық магистральдық жол қызметін атқарады. Көбінесе жұмысшы табынан шыққан, көк жағалы жұмыспен айналысатын қауым болғанымен, ол Пенсильвания теміржолының Басты желісінде орналасқан. Ауданға Норристоун жоғары жылдамдықты теміржол желісіндегі (бұрынғы Филадельфия және Батыс теміржолы) өзінің аялдамасы – Гаррет Хилл станциясы қызмет көрсетеді. Гаррет Хилл негізінен тұрғын үйлерден тұрады, бірақ сонымен қатар шағын коммерциялық аймаққа да ие (Конестога жолы мен Гаррет даңғылының қиылысының жанында), онда аудан тұрғындары мен жақын орналасқан Вилланова университетінің студенттерін қызмет көрсететін бірнеше барлар мен шағын кәсіпорындар бар. Гаррет Хиллдің дәстүрлерінің бірі – жыл сайынғы 4 шілде мерекелік шеру, одан кейін Клем Макрон паркінде тірі музыка мен басқа да ойын-сауықтармен тегін пикник ұйымдастырылады. Гаррет Хиллдегі тұрғын үйлердің көп бөлігі 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басы мен ортасында салынған, оларға Виктория стиліндегі, жеке отбасылық және кірпіштен салынған дуплекс үйлер кіреді.

Тарих

Қазіргі Гаррет Хиллдің орталық бөлігін құрайтын 253 акр жерді бастапқыда Дэвид Джеймс пен Маргарет Мортимер отбасы мекендеген. Олар Уэльстің Радноршир округындағы Лландегли және Глассквм приходтарынан келген. 1682 жылдың 28 қазанында Роджер Дрю капитаны болған «Бристоль Фактор» желкенді кемесімен Пенсильванияға келді. «Бристоль Фактор» – Уильям Пенн 1681 және 1684 жылдар аралығында Уэльстің түрлі аймақтарынан Атлант мұхиты арқылы Пенсильванияға Уэльс квакерларын жеткізу үшін жалға алған шамамен 32 кемеден бірі. Олардың мақсаты – сэр Уильям Пенн үшін Уэльс барониясын құру еді. 1682 жылы Гаррет Хилл сол кезде «Уэльс трактаты» деп белгілі болған аймақтың орталық бөлігінде орналасқан. Раднор округы өз атын көптеген қоныс аударушылардың, мысалы Джеймс отбасының Уэльстің Раднорширінен тікелей келгеніне байланысты алды. 1682 жылдың күзінде Джеймс отбасы келген кезде, олар қазіргі Гаррет Хиллге дейін бағытталды, өйткені сол кезде бұл аймақ әлі де жабайы дала болды. Дэвид Джеймс 1682 жылдың жазында Уэльспулдегі жерге «индентура» сатып алып, Гаррет Хилл тұрған жерге 100 акр жерге «құқық» алды. Джеймс отбасы Гаррет Хиллдің алғашқы тұрғындары болды. Олар 1682-1683 жылдардың қысын қазіргі Раднор Біріккен Методист шіркеуінің жанындағы үңгірде өткізді. 1718 жылы Джеймс отбасы Дэвид Мередиттен Гаррет Хиллдің тағы 153 акр жеріне құқық алды. Мередит бұрын бұл жерді иемденбегенімен, 1708 жылы Уильям Пенннің жер комиссарлары оны жердің иесі деп жариялаған еді. 1739 жылы Гаррет Хиллдің негізін қалаушы Дэвид Джеймс қайтыс болды және Девондағы Ұлы Аңғар Баптист шіркеуінің маңындағы зиратта жерленді. Оның қабір тасы бүгін де сол жерде сақталған. 1776 жылы Дэвид Джеймстің немерелері Дэниел Джеймс пен Элиас Джеймс Америка революциясында генерал Джордж Вашингтонның басшылығымен Континентальдық армияда қызмет етті. 1777 жылы Эван Джеймс полковник Эван Эванстың басшылығымен Честер округы Пенсильвания милициясының 2-ші батальонында лейтенант болып қызмет етті. Революциялық соғыс кезінде Джеймс отбасының плантациясы британдық армия тарапынан шабуылға ұшырады және отбасының барлық мүлігі – азық-түлік, мал және тұрмыстық заттары тәркіленді. Бұл отбасының көтерілісшілерге қызмет етуі үшін жасалған жаза болды. Соғыстан кейін Джеймс отбасы жаңа мемлекетке көрсеткен қызметі үшін бес жылға салықтан босатылды. 1780 жылы жергілікті методистер Джеймс отбасының плантациясында, «Ескі Джеймс үйі» деп аталатын жерде жинала бастады. 1783 жылы Дэвид Джеймстің ұлы Эван Джеймс 1682 жылы отбасы қоныс тепкен жерді еске алу үшін Раднор Біріккен Методист шіркеуіне жарты акр жер сыйға тартты. Содан кейін бұл аймақ «Методист төбесі» деп аталды. Бұрын бұл жер «Джеймс төбесі» деп белгілі болған. Гаррет Хилл тас карьері мен кірпіш зауытының құрылысынан кейін ғана қазіргі атымен танымал болды. Аймақ индустрияландырылғаннан кейін, жақын маңдағы тас карьері мен кірпіш зауытының жұмысшылары үшін тұрғын үйлерден тұратын қауым пайда болды (қазір екеуі де жойылды). Сондай-ақ, жергілікті тұрғындар аймақта кең таралған шаруа қожалықтарында жұмыс істеді.