Morris and Essex Railroad

Кіріспе

Нью-Джерси транзиттік желілері Моррис және Эссекс темір жолы Нью-Джерсидің солтүстігіндегі темір жол болды, кейін Делавэр, Лаккавана және Батыс темір жолының негізгі желісінің бөлігі болды.

Тарих

M&E 1835 жылы 29 қаңтарда Эсекс округінің Ньюарктан батысқа және одан әрі Морис округінің Мористаунына дейінгі желі салу үшін құрылды. Бірінші бөлім, Ньюарктан батысқа қарай Оранжға дейін, 1836 жылы 19 қарашада ашылды. 21 қазанда қол қойылған келісім бойынша Нью-Джерси темір жолы Ньюарктан шығысқа, Джерси қаласына Берген-Хилл арқылы жалғау қызметін ұсынды. Екі желі арасындағы бастапқы байланыс Ньюарк қаласының орталығында болды; M&E Broad Street-те оңтүстікке бұрылып, Market Street-те NJRR-дің бөлімшесімен кездесті. Паулюс Хукқа қызмет көрсету 1836 жылы 14 қазанда басталды. Жолаушылар Джерси Сити паромға ауысып, жақын маңдағы паромдық жолдарда төменгі Манхэттенге өтуі мүмкін. 1838 жылдың 1 қаңтарында M&E өз бағытын Морристаунга дейін ұзартты. Сол жылдың 29 қазанында NJRR қосылымын Центр көшесіне (Парк Плейстің солтүстік-шығыс жағы арқылы, Пасаик өзені бойындағы NJRR сәйкестендіруіне) көшіру туралы келісімге қол қойылды және Брод көшесіндегі жол алынып тасталды. Автомобиль қызметі 1843 жылдың 1 тамызында басталды, көшелер бойымен, Брод-стрит станциясы мен Центр-стрит аяғының арасында ат күші қолданылды. Дамытулар батысқа қарай Доверге дейін 1848 жылы 31 шілдеде, Хакетстаунға 1854 жылдың қаңтарында және 1866 жылы Филлипсбургке дейін толық арақашықтықта ашылды. Жаңа желі, оның ішінде Пасаик өзенінің үстіндегі көпір, NJRR-мен салынып, 1854 жылы 5 тамызда ашылды. Бұл Ньюарк қаласының орталығында жүретін көшелерді жойды; бұл жолдар келесі жылы Ньюарк арыз бергеннен кейін алынып тасталды. 1857 жылы 6 наурызда M&E жарғысына қосымша берілді, оған жаңа сәйкестікті сатып алуға (оған дейін NJRR-ге тиесілі болды) және Джерси қаласына жаңа желі салуға рұқсат берілді, егер ол Берген төбесінің астында өтсе. Осы билікпен M&E NJRR-ге ықтимал бәсекелесі ретінде маңызды болды және Камден және Амбой темір жолымен келіссөздер басталды. Нью-Брансуик, Миллберн және Оранж темір жолы екеуінің арасындағы байланыс ретінде ұсынылды, бұл NJRR-ді пайдаланбай Джерси-Ситиге C&A бағытын жасауға мүмкіндік берді. Хобокен жер және жақсарту компаниясы Хобокен мен Нью-Йорк арасында Гадсон өзенінен пароммен жүзіп жүрді. 1859 жылдың басына дейін NJRR HL&I компаниясына NJRR паромдарын пайдаланған бизнес үшін ақы төледі. Осыған байланысты HL&I Нью-Йорк және Эри темір жолының Ұзақ док туннелін пайдалана отырып, жаңа сәйкестендіруді құру арқылы M&E-ге көмектесуді шешті. Эри туннелін пайдалану үшін олардың жарғысына қосымша қажет болды; бұл NJRR-дің заң жобасына қарсы дәлелдерінен кейін 1860 жылы 8 наурызда қабылданды. Тағы бір заңдық кедергі - бұл NJRR-дің 1861 жылы мемлекет күші жойылған Пасаик және Хакенсак көпір компаниясына берілген көпірлердегі монополиясы. Бірінші экскурсиялық пойыз жаңа желіде 1862 жылдың 14 қарашасында жұмыс істеді, бірақ келісімшарт бойынша M&E компаниясы NJRR-ді 1863 жылдың 13 қазанына дейін пайдалануды жалғастыруды талап етті. Келесі күні жаңа желі арқылы тұрақты қызмет басталды. 1865 жылы 1 қарашада Атлантик және Ұлы Батыс темір жолы M&E-ді батысқа жоспарланған бағытының бөлігі ретінде жалға алды. Алайда, A&GW 1867 жылы банкротқа ұшырады және жалға алу тоқтатылды. Делавэр, Лакаванна және Батыс темір жолы M&E-ді 1868 жылы 10 желтоқсанда жалға алды, бұл Вашингтондағы Уоррен темір жолымен байланыстырды. 1868 жылы Morris & Essex компаниясы Ньюарк және Блумфилд теміржолын жалға алды, ол Роузвилл даңғылын Блумфилд пен Монтклэрге, содан кейін Батыс Блумфилдке жалғастырды. 1876 жылы Берген төбесінің астындағы жаңа туннель ашылды, 1870 жылдың аяғы мен 1871 жылдың басында бақа соғысын қоса алғанда, жаушылықтан кейін, M&E компаниясының Боунтон филиалы, жаңа жүк айналма жолы мен Эри туннелі арасындағы байланысты өзгерту әрекеті салдарынан. DL&W Нью-Джерсидің солтүстік-батысындағы Нью-Джерсидің қысқа бөлігін салды, 1911 жылы Порт-Морристегі M&E батыстан Пенсильванияның ішкі бөлігіндегі Слэйтфорд буынына дейін ашылды. 1945 жылы 26 шілдеде M&E ресми түрде DL&W-ге біріктірілді. Алайда ол Моррис және Эссекс бөлімшесі болып қалды, тіпті бүгінге дейін Нью-Джерси Транзит оны Моррис және Эссекс желілері деп атайды. 1960 жылы DL&W Эри темір жолымен бірігіп, Эри Лаккаванна темір жолын құрды, 1976 жылы Conrail құрамына енді.

The M&E was incorporated January 29, 1835, to build a line from Newark in Essex County west to and beyond Morristown in Morris County. The first section, from Newark west to Orange, opened on November 19, 1836. Under an agreement signed on October 21, the New Jersey Rail Road provided connecting service from Newark east to Jersey City via the Bergen Hill Cut. The original connection between the two lines was in downtown Newark; the M&E turned south on Broad Street to meet a branch of the NJRR at Market Street. Service to Paulus Hook in what is today Jersey City commenced on October 14, 1836 and passengers could transfer to the Jersey City Ferry and cross to lower Manhattan at the nearby ferry slips. On January 1, 1838, the M&E was extended their route to Morristown. On October 29 of that year, an agreement was signed to move the NJRR connection to the foot of Centre Street (via the northeast side of Park Place, to the NJRR alignment along the Passaic River), and the track on Broad Street was removed. Through car service began August 1, 1843, with horse power used along the streets, between Broad Street station and the foot of Centre Street. Continuations opened west to Dover on July 31, 1848, Hackettstown in January 1854, and the full distance to Phillipsburg in 1866. A new alignment, including a bridge over the Passaic River, was built by the NJRR and opened on August 5, 1854, ending at East Newark Junction with the NJRR main line in Harrison. This eliminated the street running in downtown Newark; those tracks were removed the next year after a lawsuit was filed by Newark. On March 6, 1857, a supplement to the M&E charter was passed, authorizing it to buy the new alignment (until then owned by the NJRR as their East Newark Branch) and build a new line to Jersey City, as long as it passed under Bergen Hill in a tunnel. With this authority, the M&E became important as a possible competitor to the NJRR, and began negotiations with the Camden and Amboy Railroad. The New Brunswick, Millburn and Orange Railroad was proposed as a connection between the two, allowing for a C&A route to Jersey City without using the NJRR. The Hoboken Land and Improvement Company operated a ferry across the Hudson River between Hoboken and New York City. Until early 1859 the NJRR paid the HL&I for the business that instead used the NJRR ferry. Because of this, the HL&I decided to help the M&E by building their new alignment, using the New York and Erie Railroad's Long Dock Tunnel. To use the Erie's tunnel a supplement to their charter was needed; this was passed March 8, 1860 after arguments against the bill from the NJRR. Another legal obstacle was the NJRR's monopoly over bridges, granted to the Passaic and Hackensack Bridge Company, invalidated by the state in 1861. The first excursion train operated on the new alignment on November 14, 1862, but a contract required the M&E to continue using the NJRR until October 13, 1863. The next day, regular service began via the new alignment. On November 1, 1865, the Atlantic and Great Western Railway leased the M&E as part of its planned route to the west. However, the A&GW went bankrupt in 1867 and the lease was cancelled. The Delaware, Lackawanna and Western Railroad leased the M&E on December 10, 1868, connecting to their Warren Railroad at Washington. In 1868 the Morris & Essex leased the Newark and Bloomfield Railroad, which connected Roseville Avenue to Bloomfield and Montclair, then West Bloomfield. In 1876 the new tunnel under Bergen Hill opened, after hostilities including a frog war in late 1870 and early 1871, caused by the M&E's attempts to modify the connection between their Boonton Branch, a newer freight bypass, and the Erie tunnel. The DL&W built the New Jersey Cut Off, a long low grade bypass in northwestern New Jersey, opened in 1911 from the M&E at Port Morris west to Slateford Junction just inside Pennsylvania. On July 26, 1945 the M&E was formally merged into the DL&W. However it remained the Morris and Essex Division, and even today New Jersey Transit calls it the Morris and Essex Lines. In 1960 the DL&W merged with the Erie Railroad to form the Erie Lackawanna Railroad, becoming part of Conrail in 1976.