Кіріспе
Ричард Савитт (4 наурыз 1927 – 6 қаңтар 2023) – американдық теннисші. 1951 жылы 24 жасында ол Австралия және Уимблдон турнирлерінде ерлер арасындағы жекелей сында жеңіске жетті. Сол жылы Савитт Фрэнк Седжманнан кейін әлемдегі екінші ракетка болып саналды, бірақ Уимблдон жеңісінен кейін «Нью-Йорк Таймс» газеті оны әлемнің бірінші ракеткасы деп жариялады. Ол 14 жасында теннис ойнауды өздігінен үйреніп, өмірінде ешқашан теннис сабағына қатыспаған. Оның ең басты хоббиі – баскетбол, ал отбасысы Техас штатына көшкен кезде 1944 жылы Эль-Пасо орта мектебінің баскетбол командасында All State forward және бірге капитан болды. Жалпыұлттық деңгейде ол жасөсперімдер арасындағы теннис турнирінде 8-орынды, ал әуесқойлар арасында 17-орынды иеленді. 1945 жылы Савитт Тенесси штатының Мемфис қаласындағы Әскери-теңіз әуе базасында орналасқан Әскери-теңіз күштеріне қабылданып, қызмет етті. Алайда, екі жарақат – біреу тізесіне – оның баскетбол мансабын тоқтатты. Ол студенттік кезеңінде жекелей сында 57–2 есебімен жеңіске жетті және 1950 жылдың маусымында бітірді. Бұл, Савитт 1953–1955 жылдары жарыстарға қатыспағанына қарамастан болды. Ол 13 жыл бұрынғы Дон Баджден кейін, бір маусымда Уимблдон және Австралия Ашық чемпионаттарында жеңіске жеткен алғашқы американдық теннисші болды. Солтүстік Лондондағы еврей аудандарында Савитт: «Олар тенниспен таныс емес еді, бірақ мен жеңгеннен кейін адамдар ракеткаларды қолға алуға бастады» деді. Бұл өз кезегінде көптеген еврей теннисшілерінің жоғары деңгейдегі жарыстарға қатысу үшін қажетті жаттығуларды алуына кедерілді. 1952 жылдың қаңтарында ол Австралия Ашық чемпионатының жартылай финалына өтті. 1952 жылдың ақпан айында ол Билл Талбертті жеңіп, АҚШ Ұлттық жабық чемпионатында жеңіске жетті. Ол 1952 жылы Канаданың жеке және жұптық сындағы чемпионаттарында жеңіске жетті, жекелей сындағы финалда Курт Нильсенді үш сетке дейін жеңді.
Richard Savitt (March 4, 1927 – January 6, 2023) was an American tennis player. In 1951, at the age of 24, he won both the Australian and Wimbledon men's singles championships. Savitt was mostly ranked world No. 2 the same year behind fellow amateur Frank Sedgman, but he was declared world No. 1 by The New York Times following his Wimbledon victory. He taught himself tennis at the age of 14 and never took a tennis lesson in his life. His first love was basketball, and when his family moved to Texas, he was an All State forward and a co captain of the basketball team at El Paso High School in 1944. Nationally he was the 8th ranked junior tennis player, and the 17th ranked amateur overall. In 1945, Savitt entered the Navy, stationed at the Naval Air Station in Memphis, Tennessee. However, two injuries, one to his knee, curtailed his basketball career. He was 57–2 in singles for his college career, and he graduated in June 1950. That was despite the fact that Savitt did not compete in 1953–55. He became the first American since Don Budge, 13 years earlier, to win both Wimbledon and the Australian Open in one season. In the Jewish parts of North London, Savitt said "Nobody knew tennis there, but after I won people started picking up rackets". This, in turn, kept many Jewish tennis players from obtaining the training they needed to compete at the highest levels. He made it to the semifinals of the Australian Open in January 1952. In February 1952, he beat Bill Talbert to win the U. S. National Indoor championship. He won the Canadian singles and doubles championships in 1952, defeating Kurt Nielsen in the singles final in three straight sets.
Дэвис кубогының жеңілісі және зейнеткерлікке шығу
Савитт 1951 жылы Австралияның Дэвис кубогы командасына қарсы үш матчта ойнап, жеңіске жетті, 10 сеттің 9-ын ұтып алды, нәтижесінде американдық команда Австралияны жеңді. Аллисон Данциг, аға американдық теннис жазушысы, оны Американың жеңіске жетудегі ең жақсы үміті деп атады. Савитт жекелей матчтарда ойнамағандықтан және Шредер үш матчтың екеуінде жеңіліске ұшырағандықтан, АҚШ 1951 жылы Дэвис кубогын Австралияға жоғалтты. Ассоциацияның Шығыс, Жаңа Англия, Оңтүстік, Флорида және Техас делегацияларының мүшелері, олардың бас сөйлеушісі Гарднар Муллой, Савитттің АҚШ-тағы бірінші теннисші деп танылуын қолдады. "Time" журналында хабарланғандай, "ең көп сөйлеген Фрэнк Шилдс, жеңілген АҚШ Дэвис кубогы командасының ойнамайтын капитаны болды. Шилдс Дэвис кубогы матчтарында Савиттті назардан тыс қалдырды және қартайған (30) Тед Шрёдерге сенім артты, ол серияның сәтсіз ойыншысы болып шықты. Шилдс Савитттің рейтингін үшінші орында ұстауға ниеттенді. Шилдс айғайлады: 'Соңғы үш айда Савитт бірде-бір рет чемпионға ұқсаған жоқ'. 1940 жылғы АҚШ чемпионы Дон МакНилл Шилдстің сөзіне жауап ретінде, ойыншылардың теннис дағдылары бойынша бағаланатынын, жеке пікірлердің рейтингке қатысы жоқ екенін және Шилдстің сөздерінің 'артық' екенін атап көрсетті. Австралиялық Дэвис кубогы командасының мүшесі Гарри Хопман Савитттің бірінші орынға лайық еместігіне қатысты ұсынған аргументтерін 'әлсіз' деп бағалады. Дегенмен, бірінші орынды анықтау үшін бұрын-соңды болмаған сенім білдіру дауысы қажет болды. 1952 жылдың ақпан айында Савитт тағы бір турнирде – Ұлттық жабық чемпионатта ғана ойнайтынын және 25 жасында турнирлік тенниспен қоштасатынын мәлімдеді. Савитт антисемитизмді Шилдспен болған проблемаларының себебі деп санамады. Савитт 1948 жылы Нью-Джерси штатының чемпионатының ширек финалында Шилдсті үлкен есеппен жеңген еді. Сонымен қатар, Шилдс 1933 жылы АҚШ-тың Дэвис кубогы командасынан шығарылған, бірақ сол жылы USLTA оны АҚШ-тың бірінші ракеткасы деп таныған.
Жарты күндік жұмыс
Савитт 1954 жылы тенниспен жартылай уақыт айналыса бастады. 1954 жылдың сәуір айында ол Техас штатының Хьюстон қаласында өткен саздан жасалған "Ривер Оукс" чемпионатында жеңіске жетті. Финалда Свен Дэвидсонды, Гарднар Муллойды, Вик Сейксасты және Хам Ричардсонды жеңді, соңғы үш ойыншы АҚШ-тың Дэвис кубогы құрамасына кіретін еді. 1957 жылдың тамызында ол Нью-Джерси штатының Саут-Оранж қаласында өткен шығыс шөптік корты чемпионатында жеңімпаз атанды. Финалдық екі турда АҚШ-тың Дэвис кубогы құрамасының ойыншылары Хам Ричардсон мен Вик Сейхасқа қарсы ең жақсы бес сеттен тұратын матчтарда жеңді. 1958 жылы Савитт бизнес мәселелерімен Нью-Йоркке оралды және тенниспен жартылай уақыт айналысуға қайта кірісті. Сол жылы ол екінші рет Ұлттық жабық турнирде жеңіске жетті, финалдық үш турда Грант Голденді, Курт Нильсенді және Бадж Паттиді жеңді. 1961 жылы ол үшінші рет жеңіске қол жеткізді, демалыс күндері ғана ойнаса да, финалда Пьер Дармонды, Крис Кроуфордты және АҚШ-тың бірінші ракеткасы Уитни Ридті жеңді. Ол сондай-ақ Маккаби қозғалысында да өте белсенді болды. 2007 жылы жарық көрген "The Big Book of Jewish Sports Heroes: An Illustrated Compendium of Sports History and The 150 Greatest Jewish Sports Stars" атты кітабында автор Питер С. Хорвиц Савитті барлық уақыттағы ең ұлы еврей спортшыларының тізімінде 9-орынға қойды.
Даңқ залдары
Савитт 1976 жылы Халықаралық теннис даңқы залына енгізілді. 1986 жылы Колледждер аралық теннис қауымдастығының ерлер теннисінің даңқ залына енгізілді. Савитт 1998 жылы Ұлттық еврей спорт даңқы залына, ал 1999 жылы USTA Шығыс теннис даңқы залына енгізілді.
Теннистен кейін
Тенниспен кәсіби айналысқаннан кейін Савитт Луизиана штатында мұнай бизнесімен айналысты. Савитт 2023 жылдың 6 қаңтарында 95 жасында дүниеден озды.
Үлкен шлемнің уақыт реті
Турнир 1944 1945 1946 1947 1948 1949 1950 1951 1952 1953 1955 1956 1957 1958 1959 Австралиялық AAAAAAAWSFAAAAAФранцуздықAAAAAAAQFQFAAAAAУимблдонAAAAAAAWQFAAAAAАҚШ.1RA3R2R3R1RSFSFQFAQF4RQF3R