Кіріспе

Sentimental Journey – ағылшын рок музыканты Ринго Старрдың тұңғыш жеке альбомы. Ол Apple Records компаниясы 1970 жылдың наурыз айында шығарды, дәл сол кезде Beatles тобы тарап жатқан еді. Альбомда Старрдың Ливерпульдегі балалық шағынан есте қалған, рок-н-ролл стандартының жинағы бар. 1968 жылдан бері Джордж Харрисон мен Джон Леннонның жеке LP-леріне тән болған эксперименталдық стильден өзгешелік ретінде, бұл жеке Beatles мүшесінің танымал музыка жанрын қабылдаған алғашқы студиялық альбомы болды. Старр 1969 жылдың қазанында Лондон қаласында Леннонның Beatles тобынан кететінін жеке хабарлағаннан кейін Sentimental Journey альбомын жазуға кірісті. Ол жазу сессияларын жүргізу үшін Джордж Мартинды шақырды және әр ән үшін әртүрлі музыкалық аранжировщиктерді пайдаланды. Старр "Sentimental Journey" әніне арналған промо-видео түсірді, онда ол Talk of the Town түнгі клубында оркестр мен бишілермен бірге өнер көрсетті. Альбомның обложкасында Старр Ливерпульдің Дингл ауданындағы пабтың алдында бейнеленген, ол сол жерде өскен. Альбомның ықпалы Пол Маккартнидің өзінің жеке дебюті – McCartney альбомын шығаруды кейінге қалдырудан бас тартуымен және Маккартнидің топтың тарауына бастама бергенімен шектелді. Музыка сыншыларынан аралас пікірлер алғанына және музыкалық таңдауы арқылы Beatles жанкүйерлерін қыңырлатқанына қарамастан, Sentimental Journey Ұлыбританияда топ-10-ға енді және АҚШ-та Billboard Top LPs чартында 22-орынға жетті. Альбом Гарри Нильсон және Линда Ронштадт сияқты әртістердің стандарттар жинақтарының алға басушысы болды, сондай-ақ 1990 жылдардың соңынан бастап Брайан Ферри, Род Стюарт және Боз Скагс сияқты рок әртістерінің биг-бенд музыкасын қабылдауының трендін қалыптастырды.

Өмірбаян

Ән жазу тәжірибесі шектеулі болғанына қарамастан, Ринго Старрды The Beatles тобының мүшелері жеке альбом жасауға ынталандырды. Оның анасы Элси Старки және әкесі Гарри Грейвс Старр Ливерпульдегі үйлеріне келгенде осы идеяны қолдады. Анасы Старрдың ән салу даусының жақсы екенін айтты. Ол бастапқыда кантри музыкасы альбомын жасауды жоспарлаған, бірақ кейін анасының сүйікті әндерін көрсететін ескі стандарттар жинағын жазуға шешім қабылдады. 1969 жылғы қаңтардағы The Beatles-тың Get Back фильмінен алынған жазбалар Старрдың стандарттар альбомын жасау тілегін көрсетті. Старр 1969 жылғы қыркүйекте Джон Леннонның The Beatles тобынан кету туралы жарияланбаған шешімінен кейін белсенді болу үшін жобаға бел буды, бұл топтың мән-жайынан айырылғанын білдірді. Старр сол кездегі ойын былай деп сипаттады: "Мен бақта отырып, өміріммен не істеу керектігін ойладым. Бұл мен үшін өте қиын кезең болды – тіпті ауыр, шынымен." Ол The Beatles продюсері Джордж Мартиннен альбомды өндіруді сұрады. Старр жазғысы келген әндердің тізімін жасады, ал Мартин мен The Beatles көмекшісі Нил Аспиналл музыкалық аранжировщиктермен байланысқа түсті. Старр таңдаған материалға биг-бенд дәуірінен шығармалар және Бинг Кросби, Дорис Дэй, Фрэнк Синатра, Фэтс Уоллер және Мэтт Манроның жазбалары арқылы танымал әндер кірді. 1990 жылғы сұхбатта Старр олардың қызығушылығын былай түсіндірді: "Мен сол әндердің бәрімен өстім, біздің отбасымыз сол әндерді айтатын, анам мен әкем, тәтелер мен шешелерім. Олар мен үшін алғашқы музыкалық ықпал етушілер болды." және Билли Престон. Альбомдағы сессия музыканттары Джордж Мартин оркестрі деп аталды. Көптеген аранжировкаларда барабандар мен басқа рок аспаптары қолданылса да, Старрдың рөлі тек жетекші вокалист ретінде шектелді. Престон кейбір әндерде клавишада ойнады. Аспиналл кейбір аранжировщиктерді өздері таңдаған музыканттармен қосалқы тректерді жасауға шақырғанын және содан кейін таспалар Лондонға Старрдың вокалын қосу үшін жіберілгенін еске алды. EMI инженері Фил Макдональд Лондондағы негізгі жазба инженері болды, ал Джефф Эмерик альбом үшін кейбір қоспаларды дайындады. Сессиялар 27 қазан күні басталды, онда Старр оркестрдің сүйемелдеуімен EMI студиясында (қазіргі Abbey Road студиясы) "Night and Day" әнін жаздырды. Мартин оркестрді Чико О'Фаррилдің аранжировкасы бойынша жүргізді. Трек сол күні араластырылды. Келесі сессия 6 қарашада Wessex Sound Studios-та өтті. Старр және Мартин жетекшілік еткен оркестр "Stormy Weather" әнін жазды, бірақ ән альбомнан алынып тасталды. Келесі күні олар Маккартни аранжировкасымен "Stardust" әнінің қосалқы трегін жазды, бұл альбомға "Ринго Стардуст" атағын беруге жақын болды. 14 қарашада Старр "Stardust" әніне вокалын қосып, "Dream" әнін жаздыра бастады. Мартиннің ұйымдастыруымен соңғысы 18 қарашада Trident Studios-та аяқталды. "Blue, Turning Grey Over You" әнінің қосалқы тректері джаз тобының жетекшісі Оливер Нельсонның аранжировкасымен 28 қарашада жазылған және 4 желтоқсанда аяқталды, бірақ Старр 1970 жылдың басына дейін өз вокалын жаздырмады. Басқа жобаларға оралғанда, Старр Питер Селлерспен бірге ойнаған "The Magic Christian" фильмін жарнамалауға уақыт жұмсады. Бұл оған арналған BBC2 деректі фильмінің бірнеше Лондондық орындарында түсірілуін, Late Night Line Up шоуы үшін түсірілуін қамтиды. Ол сондай-ақ 24 желтоқсанда ITV желісінде алғаш рет көрсетілген Мартинге арналған барлық жұлдызды теледидар құрмет көрсетуі With a Little Help from My Friends бағдарламасында пайда болды. Соңғысы үшін Старр 14 желтоқсанда Йоркшир теледидары студиясында Abbey Road композициясына "Octopus's Garden" әнін синхрондады, 8 желтоқсанда EMI-де жаңа вокал жаздырғаннан кейін. 1970 жылы 3 қаңтарда ол Харрисон мен Маккартниге қосылып "I Me Mine" әнін жазды және "Let It Be" әніне аудармаларды қосып, Get Back сессияларының деректі фильмін қосатын альбомға енгізді, қазір "Let It Be" деп аталады. 14 қаңтарда Olympic Sound Studios-та Старр "Love Is a Many Splendored Thing" және "Sentimental Journey" әндеріне өз дауысын жазды. "Love Is a Many Splendored Thing" әнінің қосалқы тректері 26 желтоқсанда Лос-Анджелестегі A&M студиясында жазылған, онда Джонс 27 адамнан тұратын оркестрді өз аранжировкасын орындады. Перридің "Sentimental Journey" әні де өткен жылдың соңында АҚШ-та жазылды; оның қолында аспаптардың ерекше қоспасы, соның ішінде "сөйлейтін гитара" солосы болды. 26 қаңтарда Старр әйелі Морин Старкимен бірге "The Magic Christian" фильмінің премьерасына қатысу және фильмді насихаттау үшін АҚШ-қа кетті.

1970 жылдың ақпан-наурызы

Авторлар Чип Мадингер мен Марк Истер өткен жылдың қазан айынан бері үзіліспен жазылып келгеннен кейін, 1970 жылдың ақпан айының басында Старрдың тұңғыш альбомы бойынша жұмыс "шындығында" басталды деп жазады. Осы сәттен бастап EMI-дің 2-студиясы басты орынға айналды. 3 ақпандағы сессия "Love Is a Many Splendored Thing" әнін қайта жазуға арналды, себебі Джонс пен Мартин бұрынғы жазбадан қанағаттанбады. Джонс жаңа нұсқасын жасау үшін Лондонға ұшып келді; Старр сол күні вокал жазды, бірақ 5 ақпанда оны қайта жазды. "Love Is a Many Splendored Thing" әніне басқа әндерге қарағанда көбірек уақыт жұмсалды, өйткені 17 ақпанда қайта жазу үшін струнный аспаптар қосылды, содан кейін 19 ақпанда қосалқы вокалдар мен басқа да аспаптар енгізілді. 9 ақпанда Старр Бернштейннің "Have I Told You Lately That I Love You?" әніне вокал қосты, ол 3 ақпанда A&M студиясында жазылған болатын. Мартиннің тікелей ұсынысымен 18 ақпанда Старр жақсартылған вокалдық бөлімін жазды. "I'm a Fool to Care" әні 11 ақпанда EMI студиясында жазылды. Әнді ұйымдастырушы Вурман 15 музыканттан тұратын джаз оркестрін басқарды, ал Старр өз вокалдық трегін қосты. 12 ақпанда 31 музыканттан тұратын оркестр мен тоғыз әншіден құралған хор Лес Ридтің "Let the Rest of the World Go By" әнін жаздырды. Старр сол күні вокалын қосты, бірақ 18 ақпанда оны ауыстырды. 17 ақпанда Фрэнсис Шоу "I'm a Fool to Care" әніне соңғы рет 15 струнный аспаптан тұратын секцияны қосты. 18 ақпандағы дауыстау сессиясынан кейін Старр өзінің рок-әні "It Don't Come Easy" (кейін "You Gotta Pay Your Dues" деп аталды) нұсқасын жазды, мұнда Гаррисон музыканттарды басқарды. 20 ақпанда "I'm a Fool to Care", "Let the Rest of the World Go By", "Sentimental Journey" және "Have I Told You Lately That I Love You?" әндерінің соңғы миксі жасалды. Старр 24 ақпанда "Blue, Turning Grey Over You" әніне вокалын жазды. Келесі күні De Lane Lea студиясында Джонни Данкворт "You Always Hurt the One You Love" әніне 20 музыканттан тұратын оркестрмен жетекшілік етті; содан кейін Старр әнге өз дауысын қосты. "Autumn Leaves" және "I'll Be Looking at the Moon" әндері 1970 жылдың ақпан айындағы жазбалардан қалған үзінділер деп есептелді және кейіннен коллекционерлер оларды іздеді. Алайда, Мадингер мен Истердің сөзіне сүйенсек, студиялық құжаттар олардың бар екенін растамайды, ал екі ән заманауи журналда жариялану үшін қарастырылып жатқан үміткерлердің тізімінде болды. Старр мен Мартин 5 наурызда Маккартнидің ұсынысымен Морган Саунд студиясына көшті. Олар Рон Гудвиннің аранжировкасымен "Whispering Grass (Don't Tell the Trees)" және Гиббтің аранжировкасымен "Bye Bye Blackbird" әндерінің негізгі тректерін 36 музыканттан тұратын оркестрмен жазды. Гудвин мен Гибб әрқайсысы оркестрді басқарды, ал Старр екі әнге де вокал қосты. 6 наурызда альбомның жазбасы Морганда аяқталды, "You Always Hurt the One You Love" әніне саксофон (Данкворт орындады), барабан және фортепиано қосылды. Бұл және тағы төрт трек сол күні кешке EMI студиясында микстелді.

Қаптама және жарнамалық фильм

Алғашқы альбом 1969 жылы желтоқсанда «Ringo Stardust» деп жарияланды. The Beatles тарихшысы Брюс Спицер соңғы атаудың сәйкестігіне тоқталады, себебі Старр өзінің таңдаған әндері арқылы жанкүйерлерін «шын мәнінде сезімтал саяхатқа» алып бара жатқан еді. LP мұқабасында Ричард Полак салған сурет болды, ол Старр өскен Ливерпульдің Дингл ауданындағы «Empress» пабын көрсетті. «Empress» – оның жас кезіндегі жергілікті пабы; автор Алан Клейсонның айтуынша, өткен онжылдықтарда альбомның барлық хиттері сол жердегі барда қуанышты клиенттермен орындалған болар еді. Старрдың смокинг киген суреті паб есігі алдында тұрғандай етіп қойылды. Терезелердегі адамдар – оның туыстары, олар отбасылық фотосуреттерден алынған. Арқа жағында Старрдың қарапайым киімде, ғимараттың сыртында тұрып, қабырғаға ишара жасап тұрған суреті бар. Әр аранжировщиктің аты және басқа да альбом туралы мәліметтер ақ түспен, қабырғаға басылғандай көрсетілген. Альбомды насихаттау үшін Старр тайтл трекке арналған промо-фильм түсірді, оны Аспиналл режиссерлік етті және 1970 жылдың 15 наурызында «Talk of the Town» түнгі клубында шақырылған көрермендер алдында түсірді. Старр әнді студиялық жазбаның миксімен тікелей орындады, онда оның негізгі вокалы алынып тасталған, ал Мартин басқарған «Talk of the Town» оркестрі оның артында ойнады. Дорис Трой, Мадлен Белл және Марша Хант қосымша әншілер ретінде қатысты. Автор Джон Винннің айтуынша, «Sentimental Journey» клипі өзінің әсем өндірісімен «The Beatles» тобының 1967 жылғы «Magical Mystery Tour» телефильмінің соңғы бөлімі «Your Mother Should Know» сияқты. Сахна фондық суреті LP мұқабасының суретін кеңейтіп, Дингл ауданының көбірек бөлігін қамтыды. Сахнаның екі жағынан үлкен тулар ілінген; әннің ортасында сахнаның қарама-қарсы жақтарынан еркек бишілер АҚШ туының астынан, ал әйел бишілер Ұлыбритания туының астынан шығып, Старрдың айналасына жиналды. Әннің соңына қарай Трой, Белл және Хант отырған үлкен платформа төбеден төмен түседі.

Шығару

Apple Records Sentimental Journey әнін Ұлыбританияда 1970 жылдың 27 наурызында (каталог нөмірі Apple PCS 7101) және АҚШ-та 24 сәуірде (Apple SW 3365) шығарды. 1968 жылдан бері Гаррисон мен Леннонның авангардтық және басқа да эксперименттік жеке альбомдарынан кейін (соңғысы Йоко Ономен бірлесіп), бұл жеке Битлздің танымал музыка саласындағы алғашқы студиялық альбомы болды. "Sentimental Journey" промо-клипі алғаш рет 29 наурызда, сенбі күні, Старрдың шоуда тікелей қатысқан кезінде көрсетілді. АҚШ-та ол 17 мамырда "The Ed Sullivan Show" бағдарламасында көрсетілді. Старр альбомды BBC Radio 1-дің "Scene and Heard", BBC Radio 2 және Radio Luxembourg бағдарламаларында сұхбаттасу арқылы да таныстырды. Sentimental Journey альбомының шығуы Старр мен Маккартни арасында шиеленіс тудырды, ол өз әріптестерінен алшақтады, себебі олар Allen Klein-ді топтың Apple Corps ұйымын басқаруға тағайындады. Маккартни өзінің алғашқы жеке альбомын, "McCartney" альбомын, Sentimental Journey және The Beatles-тің "Let It Be" альбомдарына орын беру үшін Apple-дің шығарылым кестесінде кейінге қалдыруға бас тартты. Екі музыкант 31 наурызда Маккартнидің Сент-Джонс-Вудтағы үйінде қызу пікір алмасты, онда Старр Харрисон мен Леннонның Маккартнидің шығарылуын кейінге жылдыру қажеттігін түсіндіретін хатын жеке тапсырды. Маккартниді ынталандыру үшін Старр осы мәселеге келісті, бірақ бұл жанжал Маккартнидің "McCartney" альбомын насихаттау кезінде Битлз тобының тарағанын жариялауына себепкер болды. NME сыншысы Боб Воффинденнің айтуынша, альбом 9 сәуірде Маккартнидің жариялағаннан кейін "нашар қателік" ретінде қарастырылды, өйткені Старр Битлз тобының тарағаны туралы жаңалықпен бірге жеке мансабын бастауға тырысқандай көрінді. Кейін Старр, Маккартнидің альбомы одан көп ұзамай шыққандықтан, ол "Sentimental Journey" альбомын "жойды" деді. Альбом Ұлыбританиядағы альбомдар тізімінде 7-орынды, ал АҚШ-тың Billboard Top LPs тізімінде 22-орынды иеленді, тірекке алынған синглдың болмауына қарамастан. АҚШ-та Cash Box және Record World құрастырған ұлттық тізімдерде ол тиісінше 21-ші және 20-шы орындарға жетті. Альбом шыққан алғашқы екі аптада 500 000 дана сатылды, бірақ Американың дискі жасаушылар қауымдастығының алтын сертификатын алған жоқ, "McCartney" және "Let It Be" альбомдарындай. Музыка журналисі Пол Мудидің айтуынша, "Sentimental Journey" альбомы Старрды "Fab Four-дің ең тамырлы және ең әсері аз мүшесі" ретінде бекітті. Radio 1-де Джонни Моранмен сұхбаттасқанда Харрисон оны "тамаша альбом" және "шын мәнінде жақсы" деп сипаттады. Ал Леннон 1970 жылдың желтоқсанында Rolling Stone журналының редакторы Янн Веннерге бұл жазбадан "ұялып" отырғанын айтты. Кейін Старр бұл жобаны "пойызды алға жылжытатын пешке салынатын алғашқы көмір" деп атады. Ол 2001 жылы музыка журналисі Пол Дю Нойерге: "Егер ол басқа ештеңе істемесе, ол мені жазбаға қайтарды. Содан кейін мен біраз жазуға кірістім, мен "It Don't Come Easy", "Back Off Boogaloo" әндерін жаздым, оларды Джордж Харрисон менен бірге жазды." Альбомның шығуынан кейін ол Лас-Вегаста концерттік маусымға қатысу туралы ұсыныстарды қарастырды, ол Элвис Преслинің International-дағы келісімдері сияқты қонақ үйлердегі қонақтарға өнер көрсетуді жоспарлады, бірақ одан бас тартты. Capitol Records 1981 жылдың ақпан айында альбомның бюджеттік нұсқасын шығарды. "Sentimental Journey" альбомы 1995 жылы қайта өңделіп, CD форматында қайта шығарылды, Ұлыбританияда 1 мамырда, ал АҚШ-та 15 тамызда. Атау трекіне түсірілген промо-клип "Photograph: The Very Best of Ringo Starr" CD/DVD нұсқасында пайда болды.

Қазіргі заманғы шолулар

Sentimental Journey музыка сыншыларынан ықылымды жауап алды. The Beatles туралы өмірбаян жазған Николас Шаффнердің сөзіне қарағанда, сыншылар мен жанкүйерлердің реакциясы "ұялған үнсіздік" болды, ал журналист Джон Блейк оны қынжылдыру тақырыбы деп атады. Rolling Stone журналына жазған рецензиясында Грейл Маркус альбомды "қорқынышты" деп атады, бірақ "дегенмен ол әдемі" деп қосты. Ол сондай-ақ былай деп жазды: "Рингоның бірден және соңғы рет 'Stardust' әнін орындауы, Джуди Агнюдің сүйікті әні екені белгілі, қызықты сезім тудырады. Ол бұл нұсқаны ұнатпауы мүмкін, бұл Рингоны келесі жылғы «Оскар» марапаттауында номинацияланған әндердің бірін орындауға шақырудан сақтайды. Бірақ «Грэмми» сыйлығы сөзсіз беріледі». Алан Клейсон ерекше мейірімді деп атаған рецензиясында NME-нің Энди Грейі Старрдың ән айтуы тыңдаушыларды таң қалдыруы мүмкін екенін айтты, себебі ол бірден танылмайды және "көбінесе ырғақ пен мелодия желісінде" болды. Грей аранжировкаларды "жоғары деңгейде" деп сипаттап, LP-нің "қарқынды сатылымын" болжады. High Fidelity журналының Джон Габри музыкалық аранжировщиктердің әсерлі құрамы тек "Рингоның ән айта алмайтындығын жабу үшін" деп есептеді және материалдың көп бөлігін "бұрын жазылған ең шаршаған қоқыс" деп бағалады. Village Voice сыншысы Роберт Кристагау альбомның тартымдылығы "елуден асқандар мен Рингоманияларға" ғана арналғанын айтты.

Ретроспективті бағалаулар мен мұра

1970 жылдардың соңында NME сыншылары Рой Карр мен Тони Тайлер бұл жазбаны "қатыгез, нашар орындалған, артық сезімтал мамболар жинағы" және "Битлздің жеке жобаларының ең ұяттысы" деп атады. Боб Воффинден оны материалдың нашарлығы мен Старрдың дауысының сәйкес келмеуіне байланысты "сәтсіздікке қадам басқан" жоба деп сипаттады, себебі тіпті Старр оларды "үлкен шеберлікпен" орындаған болса да, Битлз "популярлы музыканы революциялады" және осындай сезімтал әндерді мәнсіз қылған "жаңа классикалық туындылар" жинағын сыйлады. Ол сондай-ақ, фанаттар альбомды адалдықпен сатып алғаннан кейін, Старрдың одан да лайықты жалғасы – Beaucoups of Blues альбомына күдіспен қарағанын айтты. NPR музыка сыншысы Тим Райли оған жағымдырақ жауап берді: "Толық джаз тобы мен кейде скрипкалармен сүйемелделіп, Ринго Ливерпульдік Джек Джонс рөлінде керемет нәтижелерге жетеді". Райли альбомның "алдамшы түрде оңай сезім беретінін және ең жарқын сәттері ("Dream" және "Blue, Turning Grey Over You") оның жеке басының тартымдылығын растайтынын" қосты. Sentimental Journey басқа рок әртістерінің, соның ішінде Гарри Нильссонның "A Little Touch of Schmilsson in the Night", Линда Ронштадттың "What's New" және Род Стюарттың "It Had to Be You: The Great American Songbook" сияқты стандарттық жинақтарынан бұрын жарық көрді. Бұл туралы AllMusic-тің Уильям Рулман былай деп жазады: "Линда Ронштадт сияқты рок дәуірінің поп-жұлдыздары арасында стандартты альбомдарға деген сұраныстан он жылдан астам бұрын шыққан бұл альбом мансаптық қадам ретінде емес, өте ерекше және қымбат жаңалық ретінде қабылданды. Кері көріп қарағанда, ол зиянсыз және ерекше емес, бірақ әдемі болып көрінеді". 1981 жылы Харрисон бала кезінен бергі Хоги Кармайклдың екі сүйікті әнін Somewhere in England альбомына қосты. 2017 жылы Боб Диланның Ұлы американдық ән кітабын зерттеген жаңа альбомдарынан кейін Pitchfork Sentimental Journey-ді "көзге түспейтін" және "әртістерді баршаға арналған әндерде өздерін табуға шақыратын" сегіз ұсынылған стандарттық жинақтың тізіміне енгізді. Автор Мартиннің өндірісіне ризашылық білдірді және Старрдың "қарапайым адамының тартымдылығы" оның вокалдық шектеулерін жеңіп, таңдауларды "өзінің" туындыларына айналдырғанын айтты.