Кіріспе
Ағылшын журналисі, жазушы, публицист және жазбалар продюсері Дерек Уин Тейлор (7 мамыр 1932 – 8 қыркүйек 1997) – британдық журналист, жазушы, публицист және жазбалар продюсері. Ол ең алдымен 1964 жылы, содан кейін 1968 жылдан 1970 жылға дейін жұмыс істеген The Beatles тобының баспасөз хатшысы ретінде танымал. Ол «Бесінші Битл» деген лақап атқа ие болған бірнеше адамның бірі еді. 1968 жылы Лондонға оралғанға дейін ол Калифорниядағы The Byrds, The Beach Boys және The Mamas and the Papas сияқты топтардың жарнамашысы болды. Тейлор алғыр ойлылығымен және әсемдікке толы жарнамалық кампанияларымен белгілі болды, мысалы, «The Beatles келеді» және «Брайан Уилсон – гений» деген сөздерді қолданды. Ол сондай-ақ 1967 жылғы «Мәхаббат жазы» руханиатқа адал болды және сол жылы өткен Монтерей поп-фестивалін ұйымдастыруға көмектесті. Топ Ұлыбританияда кең танылған кезде, Тейлордың редакторлары таралымды арттыру үшін, Битлдің бірі жазғандай көрінетін бағанды жазуды ұсынды, оны Тейлор жазды. Джордж Харрисон ақырында таңдалып алынды. Харрисонға бастапқыда мазмұнды бекіту немесе қабылдамау құқығы берілгенімен, Харрисонның алғашқы нұсқаны талдауы осы бағанды екеуінің үздіксіз ынтымақтастығына айналдырды, Харрисон оқиғаларды, ал Тейлор оларды әдемілеумен айналысты. 1964 жылдың басында The Beatles менеджері Брайан Эпштейн Тейлорды газеттегі жұмысынан шақырып алып, оны The Beatles баспасөз хабарламаларына жауапты етуге және өзі мен топтың медиа байланысын қамтамасыз етуге тағайындады. Кейін ол Эпштейннің жеке көмекшісі болып қысқа мерзімге жұмыс істеді. Тейлор Эпштейннің «Шыбысқа толы жертөле» атты автобиографиясын жазуға көмектесті. Тейлор кітап үшін Эпштейнмен сұхбаттасты, содан кейін аудио жазбалардың транскрипцияларын Эпштейннің негізгі сөздерін сақтай отырып, әңгімеге айналдырды. Тейлор 1964 жылдың жазында The Beatles тобының АҚШ-тағы алғашқы концерттік турнесінде баспасөз хатшысы болды. Эпштейнмен туындаған даудан кейін ол тур аяқталғанда, қыркүйекте лауазымынан кетті. Брайан Эпштейн Тейлордың үш айлық мерзімді жұмыс істеуін талап етті. Осыдан кейін ол Daily Mirror газетінде жұмыс істеді.
Derek Wyn Taylor (7 May 1932 – 8 September 1997) was a British journalist, writer, publicist and record producer. He is best known for his role as press officer to the Beatles, with whom he worked in 1964 and then from 1968 to 1970, and was one of several associates to earn the moniker "the Fifth Beatle". Before returning to London to head the publicity for the Beatles' Apple Corps organisation in 1968, he worked as the publicist for California based bands such as the Byrds, the Beach Boys and the Mamas and the Papas. Taylor was known for his forward thinking and extravagant promotional campaigns, exemplified in taglines such as "The Beatles Are Coming" and "Brian Wilson Is a Genius". He was equally dedicated to the 1967 Summer of Love ethos and helped stage that year's Monterey Pop Festival. As the band gained national attention in Britain, Taylor's editors conceived of running a column ostensibly written by a Beatle to boost circulation, to be ghostwritten by Taylor. George Harrison was the Beatle eventually decided upon. Although Harrison was initially only given the right to approve or disapprove of the content, Harrison's dissection of the first draft turned the column into an ongoing collaboration between the two, with Harrison providing the stories and Taylor providing the polish. In early 1964, Beatles manager Brian Epstein hired Taylor away from his newspaper job, putting him in charge of Beatles press releases, and acting as media liaison for himself and the group. He subsequently became Epstein's personal assistant for a short period. Taylor assisted Epstein in the writing of his autobiography, A Cellarful of Noise. Taylor conducted interviews with Epstein for the book and then shaped the transcriptions of the audio recordings into a narrative, retaining most of Epstein's basic words. Taylor served as press officer for the Beatles' first concert tour of the US in the summer of 1964. After a falling out with Epstein, he resigned from his position at the end of the tour, in September. Brian Epstein demanded that Taylor continue working for a three month notice period, however. After this, he went to work for the Daily Mirror.
Калифорниядағы жарнамашы ретінде
1965 жылы Тейлор Ұлыбританиядан шығып, өсіп келе жатқан отбасымен Калифорнияға көшіп барды. Ол өзінің жеке қарым-қатынас компаниясын құрып, Byrds, Beach Boys және Paul Revere and the Raiders сияқты топтарға жарнамалық қызмет көрсетті. Музыкалық сыншы Ричи Унтербергердің айтуынша, Голливудта жұмыс істеген кезінде Тейлор "60-шы жылдардың ортасындағы ең танымал рок-публицистке айналды". Ол сондай-ақ, жаңа ғана қадам басқан рок журналистерін Beach Boys тобының негізін қалаушы Брайан Уилсонды музыкалық гений ретінде қарауға ынталандырды. Ұлыбританиядағы байланыстарын пайдаланып, Тейлор Beach Boys тобының 1966 жылғы Pet Sounds альбомына Ұлыбританиядағы музыка сыншыларынан және Уилсонның әріптестерінен, соның ішінде Джон Леннон мен Пол Маккартниден, АҚШ-та ала алмаған жоғары баға беруге көмектесті. 1967 жылдың маусым айында Тейлор Монтерей поп-фестивалін ұйымдастыруға көмектесті, ол оқиғаның жарнамашысы және өкілі болды. 1967 жылдың күзінде бірнеше апта бойы Тейлор Пасадена станциясы KRLA-да жексенбі күні кешкі еркін радио бағдарламасын жүргізді. 1965 жылдан бері KRLA Beat журналына материалдарымен үлес қосып келген Джордж Харрисонның "Blue Jay Way" әні 1967 жылы Калифорнияға келген Харрисонның сапарында, Тейлор мен оның әйелі Джоанның Голливуд тауындағы жалға алған үйіне келуін күткен тұманды түні жазылды. Сол сапарда Тейлор Харрисонды Сан-Францисконың Хайт-Эшбери ауданына саяхатқа алып жүрді. Автокөліктің радиосынан Нильсонның "1941" әнін естіп, оның Pandemonium Shadow Show альбомының жиырма бес данасын сатып алып, музыка индустриясының әртүрлі өкілдеріне жіберді. Алғашқы алты данасы "The Beatles" тобының мүшелеріне тиесілі болды. Кейіннен Нильсон Леннон мен Ринго Старрдың серігі және жақын досы болды. 1973 жылы Тейлор Нильсонның A Little Touch of Schmilsson in the Night альбомын жарыққа шығарды.
George Harrison's song "Blue Jay Way" was written during Harrison's 1967 visit to California, on a foggy night waiting for Taylor and his wife Joan to arrive at his rented home in the Hollywood Hills. During the same visit, Taylor accompanied Harrison on his trip to the Haight Ashbury district of San Francisco. hearing Nilsson's song "1941" on a car radio, he bought a case (twenty five copies) of his album Pandemonium Shadow Show, sending copies to various members of the music industry. Among the recipients were all four Beatles, who became enamoured of Nilsson's talent and invited him to London. Nilsson subsequently became a collaborator and good friend of both Lennon and Ringo Starr. In 1973, Taylor produced Nilsson's album A Little Touch of Schmilsson in the Night.
Битлз тобының Apple Corps тобы
1968 жылдың сәуірінде Харрисонның өтініші бойынша Тейлор Англияға қайтып, Beatles үшін жаңадан құрылған Apple Corps компаниясының баспасөз хатшысы ретінде жұмыс істеді. Тейлор 1968 жылдың тамызында компанияның Apple Records лейблінің ашылуын қадағалады, бұл Beatles тобының "Hey Jude" синглінің шығуымен белгіленді. Науқанның бір бөлігі ретінде "Hey Jude" және тағы үш Apple синглі сыйлық қорапқа жиналып, Елизавета II патшайымға, ана патшайымға және Ұлыбритания премьер-министріне жіберілді. Осы кезеңде Тейлор Пол Маккартнимен жиі қақтығысты, ол кейін оның туралы былай деп жазды: "Мен 1968 жылдың жазында Полды соншалықты жек көрген ешкімді есімде жоқ". Сол жылы Тейлор екі әннің мәтініне үнсіз үлес қосты: "Happiness Is a Warm Gun" және "Savoy Truffle". 1968 және 1970 жылдар аралығында Тейлор компанияның қызметінде маңызды рөл атқарды, топтың жобалары және Apple Records-ке қол қойған басқа да әртістердің жарнамалық кампанияларын басқарды. Олардың ішінде Леннон мен Йоко Ононың 1969 жылғы әлемдік бейбітшілік үшін өткізген науқанына көмектесті. Ол Леннонның "Give Peace a Chance" әнінің мәтінінде Томми Смотерс, Тимоти Лири және Норман Мейлермен бірге есімдері тізілген, олар да Тейлор сияқты әнді жазу кезінде болған. 1970 жылдың наурыз айында Тейлор жас фотограф Лес Смитерске Apple Records-ке қол қойған Badfinger рок-тобының суретін түсіруді тапсырды. Бұл портрет қазір Ұлттық портрет галереясының қорында сақталады. Тейлордың Apple компаниясының баспасөз хатшысы ретіндегі қызметі оның кампаниялары мен баспасөз хабарламаларының шығармашылығымен қатар, әсемдігімен де ерекшеленді. 1969 жылдың басында Аллен Клейн Apple компаниясының бизнес-менеджері болып тағайындалғаннан кейін, Тейлор кейінірек "қасіретті" деп сипаттаған кезең басталды. Қаржы шығындары мен қызметкерлердің саны күрт қысқартылды. Автор Ник Талвески Тейлорды "қарқынды жұмсаушы" деп сипаттағанмен, оның жұмысының көп бөлігі БАҚ-тың Beatles тобына қол жеткізуін шектеуден тұратынын атап өтті. Талвески былай деді: "Тейлор [музыкалық] индустриядағы ең танымал маманның біріне айналды, ол мейірімділікпен "жоқ" деп айту өнерін жетілдірген санаулы адамдардың бірі болды". 2009 жылғы мемуарларында Apple компаниясының бұрынғы қызметкері Крис О'Делл Тейлор "Apple компаниясының барлық жақсы, адал, күлкілі және жарқын нәрселерінің символы болды" деді. Тейлор 1970 жылдың соңында компанияны тастап кетті, Леннон, Харрисон және Старрдың оған деген құрметі мен сүйіспеншілігінің арқасында көптеген басқа аға қызметкерлерден ұзақ қызмет етті. Сол жылдың сәуір айында Тейлор Beatles тобының тарағанын әдейі түсініксіз сөздермен растады, өзінің қайғысын жасыру үшін: Көктем келді және Лидс ертең Челсимен ойнайды, ал Ринго, Джон, Джордж және Пол тірі және үмітпен толы. Әлем әлі де айналып жатыр, біз де, сіз де. Егер айналу тоқтаса, онда уайымдау керек. Бұрын емес.
Spring is here and Leeds play Chelsea tomorrow and Ringo and John and George and Paul are alive and well and full of hope. The world is still spinning and so are we and so are you. When the spinning stops – that'll be the time to worry. Not before
Битлзден кейін
Тейлор жаңадан құрылған Ұлыбританиядағы WEA (кейін Warner Music Group) компаниясында жұмыс істеуге кетті, бұл британдық компания АҚШ-та Kinney National Company компаниясына тиесілі бірнеше жазбалар компанияларын таратты және сатумен айналысты. Осы жазбалар компанияларының ішінде Warner Bros., Reprise, Elektra және Atlantic болды. Тейлор 1978 жылы Warner компаниясынан кетіп қалды. 1988 жылдың қаңтарында, Beatles тобының Рок-н-ролл Даңқ залына енгізілуін қабылдағанда, Харрисон Тейлор мен Нил Аспиналл екеуін "Бесінші Beatles" деген жиі қолданылатын атаққа лайық деп атады. 1990 жылдардың басында Тейлор Apple компаниясына қайта шақырылып, сол онжылдықта жоспарланған көптеген жобалардың маркетингін басқару міндеті берілді. Бұл жобаларға Beatles-ке жататын емес Apple каталогының CD форматында шығарылуы, сондай-ақ Live at the BBC сияқты маңызды Beatles шығарылымдары мен The Beatles Anthology жинағымен байланысты альбомдар кірді.
Авторлық жұмыс
1973 жылы ол өте бейресми мемуарын – «Уақыт өте бара жатқандай» деп жазды, оны Sphere Books баспасы шығарды, ал келесі жылы Abacus баспасы қайта басып шығарды. (Ол 2018 жылы қайта жарық көрді.) 1978–79 жылдары Тейлор Харрисонмен қайта ынтымақтастыққа түсіп, 1980 жылы Genesis Publications баспасында жарық көрген «Мен, өзім, менің» автобиографиясын аяқтауға оның көмегі тиді. Келесі жылы Тейлордың «Жоғалған сандықтың іздеушілері» фильмінің түсірілісіндегі куәлігі Ballantine Books баспасынан «Жоғалған сандықтың іздеушілері» деген атпен жарияланды. Содан кейін ол өзінің өмірбаянын – «Жүз жылдан астам адасқан» кітабын 1983 жылғы желтоқсанда Genesis баспасында шығарды, ал Харрисон оған қол қойылған, шектеулі таралымды басылымға мадақтайтын кіріспе жазды. Барлығы 2000 дана басылып, Харрисон Тейлормен бірге кітапты насихаттағаннан кейін ол тез арада коллекционерлердің назарына ілікті. 1987 жылы Тейлордың «Бүгінге жиырма жыл толды» (Ұлыбританияда Bantam Press, ал АҚШ-та Simon & Schuster үшін Fireside баспасы) Beatles тобының «Сержант Пеппердің жалғыз жүректер клубы» альбомының жиырма жылдығына арналды. Кітап альбомды қалыптастырған адамдар мен оқиғалар, сондай-ақ «Махаббат жазының» контрмәдениетінің кең ауқымы туралы толыққанды деректі фильм ұсынады. Кітапта архивтік сұхбаттар мен фотосуреттер, сондай-ақ Granada TV телеарнасының «Бүгінге жиырма жыл толды» деген деректі фильмінің кеңейтілген транскрипттері бар, сонымен қатар Тейлор осы фильмге консультант ретінде қатысты.
Жеке өмір
Тейлор 1958 жылдан бастап қайтыс болғанға дейін Джоан Тейлорға (қызметтік аты Доути) үйленген. Олардың алты баласы болды: Тимоти, Доминик, Жерар, Абигейл, Ванесса және Аннабель. 2011 жылы шыққан «Джордж Харрисон: Материалдық әлемде өмір сүру» деректі фильмінде Джоан Тейлор оның орнына түсті. 2013 жылы американдық әнші және Fleetwood Mac вокалисі Стиви Никс 1970-ші жылдардың соңында Тейлормен қысқа ғана қарым-қатынаста болғанын, ал «Tusk» альбомына енген «Beautiful Child» әнін оның туралы жазғанын мәлімдеді.