Кіріспе

Никарагуалық саясаткер және дәрігер Хосе Нуньес (1800 – 5 наурыз 1880) – Никарагуаның 11-ші, 13-шы және 15-ші Жоғарғы Басшысы, сондай-ақ Тәуелсіз Никарагуаның 1-ші Жоғарғы директоры болған. Нуньес және Хоакин дель Коссио Никарагуаның тәуелсіздігіне бастап кеткен бірінші және екінші өтпелі үкіметтерді құрғандықтан, Никарагуа тәуелсіздігіндегі ең маңызды тұлғалар еді.

Ерте өмір

1800 жыл шамасында Никарагуа көліндегі Солентинаме архипелагында дүниеге келді және балалық шағын сол жерде өткізді. Рамон Рохас бауырлас оны Леон қаласына оқуға алып барды. Кейін Чилиге сапар шегіп, Сантьяго қаласында медицина және хирургия саласы бойынша диплом алды. Никарагуаға оралған соң Леон қаласында дәрігерлікпен айналысты, ал кейін сол қаладағы университеттің медицина факультетінде сабақ берді.

Бірінші кезең

1833 жылдың желтоқсанында Дионисио де Эррераның басшылығы ерікті түрде мерзімінен бұрын аяқталды, ал одан кейін кеңесші Бенито Моралес уақытша атқарушы биліктің басшысы болды. 1834 жылдың 10 наурызында Өкілдер кеңесі Нунезді Никарагуа мемлекет басшысының міндетін атқарушы ретінде тағайындады. Оның басшылығы кезінде Косигуина жанартауының танымал жарылысы болды, ол Никарагуаның көп бөлігінде хаос тудырды.

Флорес бүлігі

1834 жылғы 29 мамырда Гранада әскери күштерінің басшысы, полковник Кандидо Флорес, Леонда Хосе Нуньес басқаратын үкіметті елемей, Метапа мен Гранадада қарулы көтеріліс жасады, федералды Конституцияны реформалауды талап етті. Нуньестің шыдамы таусылған соң, ол әскери күш қолданып, 18 тамызда Манагуада жеңілген Флоресті бағындырды, ол қарсылық ұйымдастыра алмады. Нуньестің әскерлері келгенге дейін Флорес достарымен бірге Гранададан Коста-Рикаға қашып кетті, ал қала, әсіресе шетелдіктердің үйлерінде тонаулар мен қарақшылықтар жасаған, ұйымдаспаған халықтың қолына түсті. Флорес Никарагуаға қайта орала алмағандықтан, көп ұзамай Коста-Рикада қайтыс болды. 1835 жылғы 23 сәуірде ол басшылықты Хосе Зепедаға тапсырып, вице-басшы болды.

Жозе Зепеданың өлтірілуі

1837 жылғы 25 қаңтарда медицина саласында білім алған Касто Фонсека және құмар ойындарына әуес полковник Бернардо Мендес де Фигероа "Эль Паво" Леон казармасына шабуыл жасап, Браулио Мендиола есімді адамды түрмеден босатып алды. Шабуылдаушылар оған үлкен күзет қосып, Зепеданы, полковник Роман Валладаресті, депутат Паскуаль Ривасты және капитан Эваристо Берриосты қамауға бұйрық берді. Зепеда мен оның біріккен күштердегі сораттысы, полковник Балладарес қаза тауып, кейін Гуадалупе зиратына жерленді. Басшының орынбасары Нуньес Зепеданың қалған екі жылдық мерзімін аяқтау үшін штат басшылығын өз мойнына алды. Нуньес көтерілісшілерді қамаудың орнына, Мендесті жұбатып, оны қару-жарақтың бас қолбасшысы етіп тағайындады, бірақ қылмыскер Браулио Мендиола қолға түсіріліп, кісі өлтіргені үшін атылды.

Көтерілісшілер енгізген әскери абсолютизм

Бернардо Мендес Жозе Анаклето Ордонес бастаған әскери абсолютизмді қайта орнатты, тіпті Нуньестің қарсылығына қарамастан, ол сол кезде оған тойтарыс бере алмады. Мендес биліктен құлағаннан кейін, милитаризм жаңа Қару-жарақ бас қолбасшысы Касто Фонсека басшылығымен жалғасты. Фонсека өзін "Бас маршал" ең жоғары шеніне көтерді және 1837 жылдан 1845 жылы қайтыс болғанға дейін опера киімдерін киді, осы кезеңде ол Никарагуадағы саяси өмірдің нақты шешім шығарушысына айналды, тіпті мемлекеттік биліктің жоғарғы органдарын сайлауға да әсер ете алатын болды, бұл ұзақ жылдар бойы басылмаған дәстүрлі, ыстық жеккөрушілікті қайта оятарды.

Никарагуаның тәуелсіздігі

Нуньес 1838 жылғы 13 наурызда басталған екінші мерзімге конституциялық түрде сайланды. Хоакин дель Коссио бас директордың орынбасары болып, Пабло Буитраго бас министр болып тағайындалды. 1838 жылғы 30 сәуірде Никарагуа Орталық Америка Федеративтік Республикасынан бөлінген алғашқы мемлекет атанды. 1838 жылғы Конституцияны қабылдаған Құрылтай жиналысы шақырылды және сол жылдың 20 желтоқсанында Коста-Рикамен Ореамуно-Буитраго шарты деп белгілі болған достық және одақ туралы келісімге, сондай-ақ никарагуаға коста-рикалық темекі сату туралы келісімге қол қойылды.

Бірінші ауыспалы үкімет

Бірінші тәуелсіз Никарагуа үкіметі негізінен конституциялық тәртіпке көшуге дайындық жасау мақсатында құрылған уақытша үкімет болды, екіншісі де солай еді. Конституцияға сәйкес Жоғарғы директордың өкілеттік мерзімі екі жылды құраса да, 1839 жылдың 5 қаңтарында Нунез билікті Хоакин дель Коссиоға беріп, оны Жоғарғы директордың міндетін атқарушы етіп тағайындады, бірақ Эваристо Роша бұл лауазымды іс жүзінде өзі мойнына алды. Коссионың нақты қызметке қашан кіргені белгісіз.

Өлім және мұра

Нуньес 1880 жылдың 5 наурызында Леонда қайтыс болды. Никарагуаның Заң шығарушы жиналысы оған "Отанды құтқарушы" деген құрметті атақ берді.