Хосе Фруто Чаморро Перес: Никарагуа саяхатшысы және президенті

Кіріспе

Хосе Фруто Чаморро Перес (20 қазан 1804 – 12 наурыз 1855) – Никарагуаның 10-шы Жоғарғы директоры (1 сәуір 1853 – 30 сәуір 1854) және Никарагуаның 1-ші президенті (30 сәуір 1854 – 12 наурыз 1855). 1804 жылы Гватемала қаласында Байардо Паэс отбасында дүниеге келген, бастапқыда Фруто Перес деп аталды. Оның әкесі, Педро Хосе Чаморро Аргуэлло, Никарагуадан Гватемалаға аспирантураға оқу үшін келген. Фруто Гватемалада өсіп, мектепті сол жерде бітірді. Әкесі оқуын аяқтаған соң Никарагуаға оралып, 1814 жылы Хосефа Маргарита Альфаро Монтерроска үйленді. Олардың алты баласы болды, бірақ Фруто отбасының мүшесі ретінде қабылданды, себебі отбасылық ресурстарды басқару үшін стратегиялық қажеттілік болды, онда әкімшінің жасы кемінде 25-те болуы керек еді. 1824 жылы әкесі қайтыс алғанға дейін ол әкесі тарапынан мойындалды, ал анасы Фруто Чаморро Перес есімін қолдануын қалады. Әкесінің өлімінен кейін Фруто оқуын тоқтатып, Никарагуаға барып, отбасына жауапкершілік жүктеліп, әкесінің мол мұрасын басқаруға кірісті. Оның жартылай ағалары мен қарындастары – Педро Хоакин, Дионисио, Кармен, Мерседес және Фернандо оның қамқорлығында өсті. Фрутоның әкесі Гранада қаласында орналасқан Никарагуаның консервативтік партиясының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол консервативтік идеологияны қолдады және партияның белсенді мүшесіне айналды. 1836 жылы ол Мемлекеттік Ассамблеяның өкілі болды, ал 1839-1842 жылдары Никарагуа штатының сенаторы қызметін атқарды. 1842 жылы «Чинандега шарты» негізінде Орталық Америка мемлекеттерінің одағын Орталық Америка Конфедерациясы ретінде қайта құруға тырысты, оған Сальвадор, Гватемала, Гондурас және Никарагуа кіруі тиіс еді. 1843 жылы Фруто Чаморро Конфедерация хунтасының Жоғарғы директоры болып тағайындалды және Сальвадордың Сан-Мигель қаласында тұрып қалды. Бірақ Гватемала одақтан шығып кетті, ал Фруто бұл шешімге байланысты соғыстың алдын алуда маңызды рөл атқарды. Жаңадан құрылған Конфедерация 1844 жылы тарап кетті. 1845 жылы Фруто Чаморро Гранада департаментінің префекті және әскери губернаторы, сондай-ақ Қаржы министрі болып тағайындалды. 1851 жылдың қараша айында Жоғарғы директор Лауреано Пинеданың басшылығымен ол армияның бас қолбасшысы болды. Фруто Чаморро 1853 жылдың 1 сәуірінде Никарагуаның Жоғарғы директоры болды. Ол консервативтік олигархияның қолдауымен үкімет штабын консерваторлардың бекінісі – Гранада қаласына көшірді. Содан кейін 1854 жылдың 20 қаңтарында Батыс (либералдық партия) өкілдерінің көпшілігі қатыспағанда жаңа Конституцияны қабылдау үшін Конституциялық жиналысты шақырды, олар үкімет Гранадаға көшкеннен кейін елден қуылды. Наурыз айында Фруто Чаморро Жоғарғы директор лауазымынан бас тартып, жиналыстың келісімімен өзін Никарагуа президенті деп жариялады. Либералдар бұл провинциялық олигархияның билікке оралуы, феодалдық экономикалық жүйенің жалғасуы және Орталық Американың барлық реакциялық күштерінің одақтасу мүмкіндігінің азаюы деп қарады. Олар 1854 жылдың мамыр айында Гондурас және Сальвадор үкіметтерінің қолдауымен Леонда өз үкіметін құрып, азаматтық соғыс бастады. Генерал Максимо Херес басқарған әскер Гранаданы қоршауға жіберілді. Қоршауға дайындық барысында президент Чаморро армия штабында орналасып, атқарушы билікті өзінің орынбасары Хосе Мария Эстрадаға тапсырды. Гранаданы қорғау жұмысы сәтті аяқталды, ал келесі шабуылдар қаланы басып алуға әкелмеді. Дизентериядан қайтыс болған Фруто Чаморро 1855 жылдың 12 наурызында Гранададан тыс жердегі ранчосында көз жұмды. Бірнеше айдан кейін қала Уильям Уокер басқарған филибүстерлердің күтпеген шабуылымен басылып алынды. Ол Мерседес Авилесқа үйленді, бірақ балалары болған жоқ.

José Fruto Chamorro Pérez (20 October 1804 – 12 March 1855) was a Nicaraguan politician and military scientist who served as 10th Supreme Director of Nicaragua (April 1, 1853 – April 30, 1854) and 1st President of Nicaragua (April 30, 1854 – March 12, 1855). Born illegitimate in Guatemala City in 1804 to Bayardo Paez, he was initially known as Fruto Pérez. His father, Pedro José Chamorro Argüello, had come to Guatemala from Nicaragua for graduate studies. Fruto grew up in Guatemala and attended school there. His father returned to Nicaragua after completing his studies and married Josefa Margarita Alfaro Monterroso in 1814. They had six children, but Fruto was subsequently considered a member of this family, based on strategic needs related to administration of the family resources, for which the administrator was expected to be at least 25 years of age. He was acknowledged by his father shortly before the latter's death in 1824, and his stepmother insisted he use the name Fruto Chamorro Pérez. The death of his father forced Fruto to leave his studies and go to Nicaragua to assume responsibility for the family and to manage the abundant inheritance of his father. His half brothers and sisters, Pedro Joaquín, Dionisio, Carmen, Mercedes and Fernando, grew under his guardianship. Fruto's father was one of the founders of the Conservative Party of Nicaragua, centered on the city of Granada. He was committed to the Conservative cause and became an activist of the Party. In 1836, he became a representative in the State Assembly. From 1839 to 1842, he was a Senator of the State of Nicaragua. In 1842, an attempt was made to reestablish a union of Central American states as the Central American Confederation, in accord with the "Pact of Chinandega". It was to include El Salvador, Guatemala, Honduras, and Nicaragua. In 1843, Fruto Chamorro was appointed Supreme Director of the Confederation junta, and he took up residence in San Miguel, El Salvador. However, Guatemala withdrew, and Fruto was instrumental in preventing a war over the decision. The nascent Confederation collapsed in 1844. In 1845, Fruto Chamorro was appointed Prefect and Military Governor of the Department of Granada, and Minister of the Treasury. In November 1851, during the administration of Supreme Director Laureano Pineda, he became Commander in chief of the Army. Fruto Chamorro himself became Supreme Director of Nicaragua on 1 April 1853. Almost immediately and with support of the conservative oligarchy, he transferred the government headquarters to Granada, the Conservative stronghold. He then convened a Constituent Assembly on 20 January 1854, to promulgate a new Constitution during the absence of the majority of the western (Liberal Party) representatives, virtually expelled from the country by the government's move to Granada. In March, Fruto Chamorro relinquished his title as Supreme Director and with acquiescence of the Assembly, named himself President of Nicaragua. The Liberals saw this as a restoration to power of the provincial oligarchy, continuation of a feudal economic system, and the diminished possibility of an alliance of all Central American reactionary forces as well. They initiated a civil war by establishing their own government in León in May 1854, with the support of the governments of Honduras and El Salvador. A force under the command of General Máximo Jerez was sent to besiege Granada. In preparation for the siege, President Chamorro placed himself at the headquarters of the Army and left executive authority with his deputy, José María Estrada. His defenses for Granada were successful and subsequent attacks failed to take the city. A victim of dysentery, Fruto Chamorro died at his hacienda outside Granada on 12 March 1855. A few months later, the city was taken in a surprise attack by the filibuster William Walker. He was married to Mercedes Avilés , without issue.