Кіріспе

Құрып кеткен қосмекенділер туысы
Автоматты санаттамалық қорап
| қазбалық таралу аймағы = Ерте перм,
| кескін = Cacops Field Museum.jpg
| кескін сипаттамасы = Field Museum мұражайындағы Cacops aspidephorus қаңқасы
| таксон = Cacops
| авторы = Williston, 1910 Cacops – онтогенезі белгілі болған аз ғана олсонформдардың (диссорофидтер және ірі трематопидтердің) бірі. Какопс қазбаларының көп бөлігі 20-шы ғасырдың басым бөлігінде Тексас штатының Төменгі пермдік Аройо формациясындағы Какопс сүйектер қабатынан ғана белгілі болды.

Ашу тарихы

Cacops aspidephorus – ең танымал диссорофид, оның қаңқасының көп бөлігі бір ғасырдан астам уақыттан бері белгілі. Техас штатының Бейлор округіндегі Какопс сүйек қабатынан 50-ден астам экземпляр табылды, бірақ кейін Милнер (1985) оны Cacops aspidephorus-пен бірдей деп санады. Cacops morrisi – оның екі үлгісінің бірін тапқан Тони Моррис құрметіне аталған.

Сипаттама

Америкалық палеонтолог Сэмюэл Уиллистон Cacops aspidephorus түрінің ерекшеліктерін сипаттау үшін оның толық мәліметтерін пайдаланды. Бас сүйегі өте қорап тәрізді, ал жақтары бас сүйегінің үстіңгі жағымен тікелей бұрыш жасап орналасқан. Сыртқы бас сүйегінің әшекейлеуі бас сүйегінің үстіңгі жағында және көптеген ойыстардың шетіндегі қырқалардың үстінде байқалады. Какоптардағы маңызды онтогенетикалық өзгеріс – ересектерде әшекейлеудің тегіс таралуы. Басқа диссорофидтер сияқты, Cacops бас сүйегінің шұңқай аймағы үлкен барабан қуысы (tympanic embayment) арқылы басым болды, онда үлкен барабан (tympanum) орналасқан болуы мүмкін. Шеттік тістер басқа темноспондильдерге қарағанда иіліп, жұқарақ болады. Какоптардың тістері басқа диссорофидтерге қарағанда аз, бірақ ірілеу. Остеодермдер тек алғашқы 15 омыртқамен байланысты, бірінші омыртқадан (axis) басталады. Олар салыстырмалы түрде тар, әсіресе артқы бөлігінде, және бірінші остеодермнен басқа, жоғарыдан қарағанда төртбұрышты пішіндес. Осылайша, Cacops aspidephorus-та жіңішке стapes табылуы, Cacops-тың ауа арқылы таралатын дыбыстарды ести алу қабілеті болғанын көрсетеді. Какоппен бір замандас болған ерте амниоттарда барабан болмаған; осы құрлықтағы омыртқалы жануарлар арасындағы осы айырмашылық екі топтың ауа арқылы таралатын дыбыстарды есту қабілетінің өте әртүрлі болғанын көрсетеді.

Жылжыну

Cacops aspidephorus-тің қозғалысы Дэвид Дилкс жүргізген екі зерттеуде қарастырылған. Пресакральды омыртқа бағанасының екі остеодермалық қатары осьтік қаңқаның биомеханикасына әсер етеді. Cacops-тың ішкі қатары әрбір нейрондық омыртқаның дистальді ұштарымен біріккен остеодермадан және ішкі қатардың сегменттерінің үстінде және арасында жатқан сыртқы қатардан тұрады. Остеодермалары бар омыртқа бағанасының бөліктерінің бүгілуі шектеліп, осылайша бүйірлеме қозғалыстың мүмкіндігі азайды. Авторлар Cacops қысқа шабуылдармен жылдам жүгіруге қабілетті болған, немесе қазіргі крокодилдер мен саламандралар сияқты, алдыңғы және артқы аяқтарының үйлесімді қозғалысы арқасында денесін тікелей ұстап, симметриялық қадамдармен жүрген болуы мүмкін деп болжайды.