Кіріспе

"The Black Page #1" – американдық композитор Фрэнк Заппаның орындалуы өте қиын деп танылған шығармасы. Алғашқыда барабан және мелодиялық перкуссия үшін жазылған ("The Black Page Drum Solo"), бұл шығарма кейін бірнеше нұсқада қайта ұйымдастырылды, соның ішінде "жеңіл жасөспірімдер Нью-Йорк нұсқасы" (көбінесе "The Black Page #2" деп аталады) және басқалары. Барабаншы Терри Боццио бұл шығарма туралы былай деді:

"Ол оны жазды, себебі біз бірге 40 музыканттан тұратын оркестрдің концертіне қатысқан едік, және ол Лос-Анджелестегі студиялық музыканттарды үнемі еститін, ол осы туралы ойланып, бір күні таңертең сессияға барудан қорқатынын және "қара бет" деген сөзді естігенін айтатын. Сондықтан ол өзінің "Қара бетін" жазуға шешім қабылдады. Содан кейін ол маған берді, мен оның кейбір бөліктерін бірден ойнай алдым. Бірақ бұл қысым емес, ол менің нота тұрғызымда тұрып, екі апта бойы күн сайын 15 минуттай, репетициядан бұрын, онымен жұмыс істедім. Екі аптадан кейін мен оны үйреніп, оған ойнаттым. Ол: "Жақсы!" деді, нотаны үйіне алып барып, мелодиясын және аккордтарды жазып, қайта әкелді. Содан бәріміз ойнауға кірістік. Zappa-ның "Zappa in New York" (1976 жылдың желтоқсан айында жазылған, 1978 жылдың наурыз айында шыққан) атты концерттік альбомында Заппа шығарманың "статистикалық тығыздығын" атап өтті. Ол жалпы уақыт өлшемімен жазылған, онда көптеген туплеттер қолданылады, тіпті туплеттердің ішінде де туплеттер бар. Бірнеше жерде әр соққы 5, 5 және 6-дан тұратын жеке туплетымен есептелетін төрттен бірлік үштік (алтыншы ноталар) бар; тағы бір жерде екінші соққы бестік (іс жүзінде 7-ден тұратын туплет) болатын жартылық үштік (үшінші ноталар) бар, ал үшінші соққы 4 және 5 туплеттеріне бөлінеді. Ән 5, 5 және 6 туплеттерінен тұратын төрттен бірлік үштікпен аяқталады, содан кейін бір уақыт аралығында 11 туплетінің екі жиыны келеді. Заппа оның тобы бұл шығарманы толық меңгергеннен кейін әнді "The Black Page #2" деп қайта ұйымдастырды. Бұл екінші нұсқада диско-ритм бар, бірақ #1-дегі барлық метрикалық күрделілік сақталған. Бұл нұсқадағы бір ерекшелік – соңғы туплеттер ырғақты өзгеріске ұшырап, әнді аяқтау үшін үш рет қайталанады. 1991 жылы шыққан "Make a Jazz Noise Here" альбомында "жаңа дәуір" деп аталатын нұсқасы бар, ол лаунж және регги музыкасын қамтиды. 1991 жылғы "You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 4" альбомында 1984 жылғы ска мотивтері бар орындалуы бар. Бұл екі нұсқада да Заппаның гитаралық сололары орындалған.

Өнер көрсетулер

2001 жылы Терри Боццио мен Чад Уаккерман "Solos and Duets" видеосын жариялады, онда "The Black Page" шығармасы екі бұрынғы Zappa барабаншысының дуэті ретінде орындалды, ал ойналып жатқанда әуеннің нотасы экранның төменгі жағынан жүгіріп өтеді. 2006 жылы "The Black Page" Zappa Plays Zappa Tour de Frank аясында ұсынылды, бұл Двизиль Заппаның Zappa музыкасын жаңа тобымен қайтадан сахнаға әкелуге бағытталған амбициялық жобасы болды. 2006 жылғы гастрольде Zappa-мен бірге жұмыс істеген әртістер арнайы қонақ ретінде шақырылды: әнші және үрмелі аспаптарда ойнайтын Наполеон Мерфи Брок, барабаншы Боццио және гитарист Стив Вай. 2006 жылғы концерттерде "The Black Page" алдымен Боцционың барабан солосы ретінде, содан кейін Стив Ваймен гитаралық дуэт ретінде екінші рет орындалды. 2014 жылы Терри Боццио "The Black Page" шығармасын "Rhythm & Sketch" деп аталатын өнер арқылы мәңгілікке түсірді. Терридің сурет салған "Қара бет" атты Zappa эскизінде, оның барабан таяқшаларының жеңіл іздері ритмикалық үлгімен үйлесіп жатыр. Бұл 25 данадан тұратын шектеулі серия болды және тез сатылып кетті. 2019/2020 жылдары Девин Таунсендтің "Empath Vol. 1" гастролі кезінде барабаншы Морган Агрен мен гитарист Майк Кенелли осы шығарманы қосымша нөмір ретінде орындады.