Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1979 жылғы Франк Заппаның студиялық альбомы
1979 studio album by Frank Zappa
Джоның гаражы – американдық музыкант Франк Заппаның 1979 жылдың қыркүйек және қараша айларында жарық көрген үш бөлімді рок-операсы. Алғашқыда Zappa Records лейблында екі жеке альбом ретінде шығарылған бұл жоба, кейіннен ремастерингтен өтіп, 1987 жылы «Джоның гаражы, I, II және III актілер» деген атпен үш дискілік жинақ ретінде қайта жарық көрді. Оқиға «Орталық қадағалаушы» деп таныстырылатын кейіпкердің баяндауымен айтылады, ол Лос-Анджелестің Канога Парк ауданынан шыққан, кәдімгі жасөспірім жігіт Джо туралы әңгімелейді. Джо гараждық рок-тобын құрады, әйелдермен қанағаттанарлық емес қарым-қатынаста болады, барлық ақшасын мемлекеттік қолдауға ие, бірақ адал емес дінге сыйлайды, түрлі құрылғылармен жыныстық тәжірибелер жасайды және түрмеге түседі. Түрмеден босатылғаннан кейін ол музыканың өзі қылмыс саналатын антиутопиялық қоғамға тап болады, соның салдарынан ақыл-есінен айырылады. Альбом музыкалық стильдердің кең спектрін қамтиды, ал оның мәтіндері америкалық қоғам мен саясатқа сатирикалық немесе әзіл-қалжыңды пікірлер білдіреді. Бұл шығарма жеке тұлғаның қадір-қасиеті, ерік бостандығы, цензура, музыка индустриясы және адамның жыныстық өмірі тақырыптарын қамтиды, сонымен қатар үкімет пен дінді сынап, католицизм мен сайентологияны пародизациялайды. «Джоның гаражы» ксенохронияны қолдануымен ерекшеленеді – бұл музыкалық материалды (осы жағдайда, Заппаның ескі тікелей эфирде орындаған гитаралық сололарын) алып, оларды басқа, байланысы жоқ материалдарға қосу арқылы жасалатын жазу техникасы. Альбомдағы барлық сололар, «Crew Slut» және «Watermelon in Easter Hay» әндерінен басқа, ксенохронды болып табылады. Заппа бұл әнді альбомдағы ең жақсы ән деп атаған, ал оның ұлы Дуизилдің айтуынша, бұл әкесінің орындаған ең керемет гитаралық солосы. «Джоның гаражы» алғашқыда ара-жібін пікірлерге ие болды, сыншылар оның инновациялық және түпнұсқалық музыкасын жоғары бағаласа, мәтіндерінің скатологиялық, жыныстық және құлшынға толы екенін сынға алды. Алғашқы жарық көргенінен бері бұл альбом Заппаның ең үздік туындыларының бірі ретінде қайта бағаланды.
Joe's Garage is a three part rock opera released by American musician Frank Zappa in September and November 1979. Originally released as two separate albums on Zappa Records, the project was later remastered and reissued as a triple album box set, Joe's Garage, Acts I, II & III, in 1987. The story is told by a character identified as the "Central Scrutinizer" narrating the story of Joe, an average adolescent male, from Canoga Park, Los Angeles, who forms a garage rock band, has unsatisfying relationships with women, gives all of his money to a government assisted and insincere religion, explores sexual activities with appliances, and is imprisoned. After being released from prison into a dystopian society in which music itself has been criminalized, he lapses into insanity. The album encompasses a large spectrum of musical styles, while its lyrics often feature satirical or humorous commentary on American society and politics. It addresses themes of individualism, free will, censorship, the music industry and human sexuality, while criticizing government and religion, and satirizing Catholicism and Scientology. Joe's Garage is noted for its use of xenochrony, a recording technique that takes musical material (in this instance, guitar solos by Zappa from older live recordings) and overdubs them onto different, unrelated material. All solos on the album are xenochronous except for "Crew Slut" and "Watermelon in Easter Hay", a signature song that Zappa described as the best song on the album, and according to his son Dweezil, the best guitar solo his father ever played. Joe’s Garage initially received mixed to positive reviews, with critics praising its innovative and original music, but criticizing the scatological, sexual and profane nature of the lyrics. Since its original release, the album has been reappraised as one of Zappa's best works.
Өмірбаян
Warner Bros. Records компаниясымен келісімшарттық міндеттемелерінен босатылғаннан кейін, Фрэнк Заппа Zappa Records лейблін құрды, сол кезде таратуды Phonogram Inc. жүзеге асырды. Ол 1979 жылы жазылған (8/1977 – 2/1978) сәтті екі дискілік альбомын – «Sheik Yerbouti» шығарды және жаңа альбомға арналған әндер сериясын жазуға кірісті. «Joe’s Garage» альбомын дамыту барысында Заппаның тобы ұзақ джем-сессияларын жазды, оларды Заппа кейіннен альбомға енгізді. Альбом сонымен қатар ксенохронияны дамытуды жалғастырды – бұл техниканы Заппа 1975 жылғы «One Size Fits All» альбомында да қолданған болатын. Онда ескі тікелей жазбалардың элементтері студиялық жазбаларға овердабпен қосылып жаңа композициялар жасалды немесе бұрын жазылған соло таңдалып, барабаншы Винни Колайутаға бұрын жазылғанмен үйлесімде жаңа барабандық орындауды импровизациялауға мүмкіндік берілді. «Joe’s Garage» – Заппаның коммерциялық студияда жазған соңғы альбомы. Атау трегі автобиографиялық сипатқа ие, себебі Ларри кейіпкері (Заппаның өзі орындаған) топтың «маған жақсы естілгендіктен» бір әнді қайта-қайта ойнайтынын айтады. Осы көзқарас «Crew Slut» әнінің лирикалық мазмұнына әсер етті, онда Джоның қатыны Мэри топтық өмір салтына түсіп, келесі тректе – «Fembot in a Wet T Shirt» ылғалды жейде байқауына қатысады. Заппаның гастрольдік менеджері Фил Кауфман осы ән Кауфман осы сұрақты қойғаннан кейін жазылған деді; альбом сюжетінің аясында Джо Люсильден жұқтырған жыныстық инфекциядан кейін оны «Jack in the Box» жұмысындағы қыз» деп сипаттайды. Ол «жаман, тоталитарлық режиммен» ынтымақтасатын арам дінді бейнелейді. «Stick It Out» әнінде Заппаның «What Kind Of Girl», «Bwana Dik», «Sofa No. 2» және «Dancin’ Fool» әндеріне лирикалық сілтемелер бар. «Dong Work For Yuda» әні Заппаның күзетшісі Джон Смотерске арналған құрмет ретінде жазылған, және онда Терри Боззио Смотерстің диалектісі мен сөйлеуін имитациялайды. «Keep It Greasy» анальдық секске арналған лирикалық құрмет. «A Token Of My Extreme» әні саксофонист Наполеон Мерфи Брок пен Джордж Дьюк клавишада импровизацияланған әңгімелер кезінде орындалған инструментальді ән ретінде пайда болды. Ол 1974 жылы Заппаның концерттерін ашып отырды; осы нұсқасы «Tush Tush Tush (A Token of My Extreme)» деген атпен «You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 2» альбомында жарық көрді. «Joe’s Garage» аранжировкасы түбегейлі өзгеше және регги стилінде орындалады. «Sy Borg» фанк, регги және R&B элементтерін қамтиды. Заппа қайтыс болғаннан кейін «Watermelon in Easter Hay» оның ең танымал әндерінің бірі ретінде танылды, ал оның ұлы Двизиль Заппа кейіннен оны «Заппаның орындаған ең жақсы солосы» деп атады. Әннен кейін «A Little Green Rosetta» әні келеді, ол бастапқыда Заппаның тоқтап қалған «Läther» альбомында пайда болуы тиіс еді, бірақ «Joe’s Garage» үшін басқа лирикамен қайта жазылды.
After being released from his contractual obligations with Warner Bros. Records, Frank Zappa formed Zappa Records, a label distributed at that time by Phonogram Inc. He released the successful double album Sheik Yerbouti (1979, recorded 8/1977 2/1978), and began working on a series of songs for a follow up album. Throughout the development of Joe's Garage, Zappa's band recorded lengthy jams which Zappa later formed into the album. The album also continued the development of xenochrony, a technique Zappa also featured on One Size Fits All (1975), in which aspects of older live recordings were utilized to create new compositions by overdubbing them onto studio recordings, or alternatively, selecting a previously recorded solo and allowing drummer Vinnie Colaiuta to improvise a new drum performance, interacting with the previously recorded piece. Joe's Garage was the final album Zappa recorded at a commercial studio. The title track is noted as having an autobiographical aspect, as the character of Larry (as performed by Zappa himself) sings that the band plays the same song repeatedly because "it sounded good to me".</blockquote> This view inspired the lyrical content of "Crew Slut", in which Mary, Joe's girlfriend, falls into the groupie lifestyle, going on to participate in a wet T shirt contest in the following track, "Fembot in a Wet T Shirt". Zappa's road manager, Phil Kaufman, alleged, that the song was written after Kaufman had asked that very question; within the context of the album's storyline, it is sung by Joe after he receives a sexually transmitted disease from Lucille, "a girl, who works at the Jack in the Box". It describes an insincere religion, which co operates with a "malevolent totalitarian regime." "Stick It Out" contains lyrical references to Zappa's songs "What Kind Of Girl", "Bwana Dik", "Sofa No. 2", and "Dancin' Fool". "Dong Work For Yuda" was written as a tribute to Zappa's bodyguard, John Smothers, and features Terry Bozzio imitating Smothers' dialect and speech. "Keep It Greasy" is a lyrical tribute to anal sex. "A Token Of My Extreme" originated as an instrumental song played during improvised conversations by saxophonist Napoleon Murphy Brock and George Duke on keyboards. It typically opened Zappa's concerts in 1974; a recording of this version of the piece was released under the title "Tush Tush Tush (A Token of My Extreme)" on You Can't Do That on Stage Anymore, Vol. 2. The Joe's Garage arrangement is radically different, and is played in a reggae style. "Sy Borg" derives from funk, reggae and R&B. After Zappa died, "Watermelon in Easter Hay" became known as one of his signature songs, and his son, Dweezil Zappa, later referred to it as "the best solo Zappa ever played". The song is followed by "A Little Green Rosetta", a song that was originally intended to appear on Zappa's shelved Läther album, but rerecorded with different lyrics for Joe's Garage.