Жак Игнас Хитторф: Француз архитектор және өнертапқыш
Jacques Ignace Hittorff
Жак Игнас Хитторф (1792-1867) – неміс-француз архитектор, қалалық құрылыстарда темір конструкцияларды қолданған, неоклассикалық стильдегі ғимараттардың авторы. Париждегі жұмыстарымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз сәулетшісі (1792–1867)
French architect (1792–1867)
Жак Игнас Хиторф немесе неміс тілінде Якоб Игнац Хиторф (Кельн, 20 тамыз 1792 – 25 наурыз 1867) – жаңа материалдарды, әсіресе құйма темірді, консервативті көркемөнер классицизмімен үйлестірген, Реставрациядан Екінші империяға дейінгі кезеңде жұмыс істеген француз сәулетшісі.
Jacques Ignace Hittorff or, in German, Jakob Ignaz Hittorff (, ʒak iɲas itɔʁf) (Cologne, 20 August 1792 – 25 March 1867) was a German born French architect who combined advanced structural use of new materials, notably cast iron, with conservative Beaux Arts classicism in a career that spanned the decades from the Restoration to the Second Empire.
Өмірбаян
Өзінің туған қаласында диірменшінің шәкірті болғаннан кейін, ол 1810 жылы Парижге барып, бірнеше жыл бойы Сәулет өнері академиясында оқыды, сонымен қатар Чарльз Персьенің суретшісі ретінде жұмыс істеді. Академияда ол үкіметтік архитектор Франсуа Жозеф Белангердің сүйікті шәкірті болды, ол оны Франциядағы алғашқы құйма темір құрылыстардың бірі – астық базарының құйма темір және шыны күмбезі, Halle au Blé (1808–13) құрылысына жұмысқа алды. 1814 жылы Белангер Хиторфты құрылыс алаңдарындағы бас инспектор етіп тағайындады. 1818 жылы Белангердің орнын басып, үкімет архитекторı болған Хиторф Парижде және Францияның оңтүстігінде көптеген маңызды мемлекеттік және жеке ғимараттарды жобалады. 1819 жылдан 1830 жылға дейін Жан Франсуа Жозеф Леконтпен бірлесіп, ол Белангерден мұра еткен патшалық тойлар мен салтанаттарды басқарды. Хиторф Лекойнтпен бірге Théâtre de l'Ambigu Comique үшін жаңа ғимаратты жобалады. Германия, Англия, Италия және Сицилияда сәулеттік сапарлар жасағаннан кейін, Хиторф өзінің сицилиялық байқауларының нәтижесін Architecture antique de la Sicile (3 том, 1826–1830; қайта қарастырылған, 1866–1867) және Architecture moderne de la Sicile (1826–1835) еңбектерінде жариялады. Оның маңызды жаңалығының бірі – ежелгі грек сәулетінде түстердің қолданылғаны болды, бұл тақырыпты ол әсіресе Architecture polychrome chez les Grecs (1830) және Restitution du temple d'Empédocle à Sélinonte (1851) еңбектерінде талқылады. Осы еңбектерде баяндалған қағидаларға сәйкес, ол көптеген сәулеттік жобаларында түсті маңызды элемент етіп жасауды қалыпқа келтірді. Хиторф 1855 жылы Универсалды көрмеге уақытында ашылған Париждегі Grand Hôtel du Louvre құрылысын жобалаған команданың мүшесі болды. Ол бұл жобада Альфред Арман (1805–88), Огюст Пеллеше (1829–1903) және Шарль Рохо де Флюри (1801–75)пен бірге жұмыс істеді.
After serving an apprenticeship to a mason in his native city, he went in 1810 to Paris, and studied for some years at the Académie des Beaux Arts while working concurrently as a draughtsman for Charles Percier. At the Académie, he was a favourite pupil of the government architect François Joseph Bélanger, who employed him in the construction of one of the first cast iron constructions in France, the cast iron and glass dome of the grain market, Halle au Blé (1808–13). In 1814, Bélanger appointed Hittorff his principal inspector on construction sites. Succeeding Bélanger as government architect in 1818, Hittorff designed many important public and private buildings in Paris and also in the south of France. From 1819 to 1830, in collaboration with Jean François Joseph Lecointe he directed the royal fêtes and ceremonials, which the two architects inherited from Bélanger. Hittorff also designed a new building for the Théâtre de l'Ambigu Comique with Lecointe. After making architectural tours in Germany, England, Italy and Sicily, Hittorff published the result of his Sicilian observations in Architecture antique de la Sicile (3 volumes, 1826–1830; revised, 1866–1867), and also in Architecture moderne de la Sicile (1826–1835). One of his important discoveries was that colour had been employed in ancient Greek architecture, a subject which he especially discussed in Architecture polychrome chez les Grecs (1830) and in Restitution du temple d'Empédocle à Sélinonte (1851). In accordance with the doctrines enunciated in these works, he was in the habit of making colour an important feature in most of his architectural designs. Hittorff was part of the team that designed the Grand Hôtel du Louvre in Paris, which opened in 1855 in time for the Exposition Universelle. He worked on this project with Alfred Armand (1805–88), Auguste Pellechet (1829 1903) and Charles Rohault de Fleury (1801–75).