Кіріспе
Француз сәулетшісі Огюст Перре (12 ақпан 1874 – 25 ақпан 1954) – француз сәулетшісі және темірбетонды сәулеттік қолданудың пионері. Оның маңызды жұмыстарының ішінде Париждегі алғашқы арт-деко ғимараты – Шамп-Элизе театры, Нотр-Дам-дю-Рэнси шіркеуі (1922–1923), Париждегі Ұлттық жиһаз (1937) және Париждегі Француз экономикалық, әлеуметтік және экологиялық кеңесінің ғимараты (1937–1939) бар. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол Ле-Хавр портының орталығындағы ғимараттар тобын жобалады, оның ішінде Сент-Жозеф шіркеуі де бар, бұл ғимараттар Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі бомбалаудан қираған ғимараттардың орнына салынды. Оның қаланы қайта жаңартуы қазір ерекше қала құрылысы және сәулеті үшін ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енген.
Auguste Perret (12 February 1874 – 25 February 1954) was a French architect and a pioneer of the architectural use of reinforced concrete. His major works include the Théâtre des Champs Élysées, the first Art Deco building in Paris; the Church of Notre Dame du Raincy (1922–23); the Mobilier National in Paris (1937); and the French Economic, Social and Environmental Council building in Paris (1937–39). After World War II he designed a group of buildings in the centre of the port city of Le Havre, including St. Joseph's Church, Le Havre, to replace buildings destroyed by bombing during World War II. His reconstruction of the city is now a World Heritage Site for its exceptional urban planning and architecture.
Ерте өмір және тәжірибелер (18741912)
Аугуст Перре Бельгияның Иксел қаласында дүниеге келді, оның әкесі, тас қалаушы, Париж коммунасынан кейін осы жерге паналаған болатын. Ол архитектурадан алғашқы білімін отбасылық фирмада алды. Париждің Эколь де Бё-Арт сәулет курсына екі бауыры – Густав (1876–1952) және Клод (1880–1960)пен бірге қабылданды. Ол мұнда Париж операсының құрылысында Шарль Гарньемен бірлесіп жұмыс істеген көркем өнердің неоклассицисті Жюльен Гуадеттен оқыды. Гуадеттен үйренген неоклассикалық рационализмнен бұрын, Перре ғимараттардың құрылымы мен бетон сияқты жаңа материалдарды пайдалануға ерекше қызығушылық танытты. Ол дарынды студент саналғанмен, диплом алмай мектепті тастап, отбасылық фирмада жұмыс істеуге кетті. Перре дереу бетонмен тәжірибелер жүргізе бастады. Оның алғашқы маңызды жобасы – Париждегі Франклин көшесіндегі тұрғын үй (1903), онда бетон құрылымы жасырылмаған, керісінше, айқын көрініп, сыртқы дизайнының бөлігі болды. Ол Понтье көшесінде (1906) (қазір бұзылған) гараж құрылысымен одан да радикалды тәжірибе жасады, ол ішкі кеңістікті көрсететін қарапайым куб тәрізді құрылыммен, үлкен терезелермен және әшекейлеудің болмауымен ерекшеленді, бұл кейінгі Халықаралық стильге ұқсас болды. Перре Флоренс Майер Блюментальмен бірге 1919 мен 1954 жылдар аралығында жас француз суретшілеріне, мүсіншілеріне, безендірушілеріне, гравёрлеріне, жазушыларына және музыканттарына берілетін Блюменталь сыйлығын тағайындауда қазылар алқасының мүшесі болды. 1998 жылы Гренобльдегі Перре мұнарасы Францияда ұлттық мұра ретінде жарияланды. 2005 жылы оның Ле-Аврді қайта құрған жұмысы ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді.