Кіріспе

Оңтүстік Вьетнам әскерилерінің бұрынғы әскери бөлімшесі Вьетнам Республикасы әскери-теңіз флоты (RVNN; HQVNCH; 1955-1975 жылдар аралығында Оңтүстік Вьетнам Республикасының (немесе Оңтүстік Вьетнамның) ресми қарулы күштері болған Оңтүстік Вьетнам әскерилерінің әскери бөлімшесі болды. Алғашқы флотта Франция қайықтары болды; 1955 жылдан кейін және қарулы күштерді Вьетнамның бақылауына беруден кейін флотты АҚШ-тан қамтамасыз етті. Американың көмегімен 1972 жылы ВНН Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ең ірі әскери-теңіз флотына айналды және кейбір бағалаулар бойынша, әлемдегі төртінші ірі әскери-теңіз флоты болды, тек Кеңес Одағынан, АҚШ пен Қытай Халық Республикасынан кейін, 42 000 адам, 672 су асты кемелері мен қолөнерлері, 20 мина соғысы кемелері, 450 патрульдік кеме, 56 қызмет кемесі және 242 жонк. Басқа дереккөздерде ВНН әлемдегі тоғызыншы ірі әскери-теңіз флоты болды деп айтылады. Вьетнам Республикасының әскери-теңіз флоты елдің ұлттық суларын, аралдарын және оның теңіз экономикасының мүдделерін қорғау үшін, сондай-ақ теңіз полициясын, кеден қызметін және теңіз шекарасын қорғау күшін үйлестіру үшін жауапты болды. Вьетнам Республикасы әскери-теңіз флоты 1975 жылы Оңтүстік Вьетнамның құлдырауымен және Солтүстік Вьетнамның Вьетнам соғысындағы жеңісімен тарады. Оның флотының көп бөлігі портта тұтқындалды, бірақ Капитан Дьо Кимк және Сайгонның қорғаныс атташесі Ричард Л. Армитаж бастаған шағын кемелер флоты Таиландқа қашып, америкалық әскери-теңіз күштеріне берілді. Кейбір кемелер ашық теңізге жеткенде батып кеткен, ал басқалары Филиппин теңіз флотында қызмет етуді жалғастырды. ТОК

Саясат және төңкерістер

ВНН-ның командирі капитан Хо Тань Куа президент Нго Джин Диемнің адал қолдаушысы болды. 1963 жылы Оңтүстік Вьетнам төңкерісіне Диемді қолдамауы үшін, оны 1963 жылы 1 қарашада таңертең ВНН офицерлері өлтірді. 1965 жылғы Оңтүстік Вьетнам төңкерісі кезінде бүлікші күштер Сайгон әскери кеме жасау зауытындағы ВНН штаб-пәтерін қоршап алды, бұл, әрине, ВНН қолбасшысы Чунг Тань Кангты тұтқындауға тырысу еді. Алайда бұл сәтсіз болды және Канг флотты Nhà Bè базасына көтерді, бұл көтерілісшілердің кемелерді басып алуына жол бермеу үшін болды.

Вьетнамдықтандыру

1969 жылдың басында президент Ричард М. Никсон "Вьетнамдастыру" саясатын ресми түрде қабылдады. ACTOV ("Вьетнамға жеделдетілген айналым") деп аталатын теңіз бөлігі АҚШ-тың өзен және жағалау флотын Вьетнамға кезең-кезеңмен беруді, сондай-ақ әртүрлі операцияларға операциялық басшылықты қамтиды. 1969 жылдың ортасында ВМН өзендік шабуыл операцияларына жалғыз жауапкершілікті алды, өйткені АҚШ-тың Мобильді өзендік күштері 64 өзендік шабуыл кемесін ВМН-ге тапсырды. 1969 жылы 10 қазанда 80 патрульдік қайық, өзендер (PBR) Сайгон әскери кеме жасақтауында ВНН-ге берілді. PBR-лер 4 өзендік патрульдік топқа (RPG) 212 арнайы жұмыс тобының бөлігі ретінде бөлінді.

Соңы

1974 жылы 19 қаңтарда төрт ВНН кемесі қытайлық Халықтық азаттық армиясының төрт кемесімен Джаннанның шығысында орналасқан Парасель аралдарына иелік ету үшін шайқасты. ВНН кемесінің Нхут Тао (HQ 10) суға батып, RVNS Lý Thường Kiệt қатты зақымдалды, ал Trần Khánh Dư (HQ 4) және Trần Bình Trọng (HQ 5) жеңіл зақымдалды. Қытайлықтар аралдарды басып алып, басып алды. 1975 жылдың көктемінде Солтүстік Вьетнам әскерлері бүкіл солтүстік және орталық Оңтүстік Вьетнамды басып алды, ақыр соңында Сайгон 1975 жылдың 30 сәуірінде құлдырады. Алайда, капитан Кием До жасырын түрде жоспарлап, содан кейін 30 000 теңізші, олардың отбасылары және басқа да азаматтық тұрғындар бар Вьетнам әскери-теңіз флотының 35 флотилиясын эвакуациялауды жүзеге асырды және ол Филиппиннің Субик шығанағына қарай жүзіп бара жатқан АҚШ-тың жетінші флотына қосылды. Вьетнамдық кемелердің көпшілігі кейін Филиппин теңіз күштеріне қабылданды, бірақ ЛСМ Лам Гян (HQ 402), отын баржасы HQ 474 және канонерлік қайық Кео Нгс (HQ 604) ашық теңізге жеткеннен кейін батып, босқындар мен олардың экипаждары басқа кемелерге ауыстырылды. Соғыстан кейін Вьетнамның халықтық теңіз флоты шамамен 1300 бұрынғы ВНН кемелерін, соның ішінде жонктарды пайдаланды. Бұл 1980-ші жылдардың ортасында Оңтүстік-Шығыс Азиядағы ең ірі теңіз флотына айналды. Кейбір адамдар ұсталды, Хэм Ту бригадасының 80% -ы ВПН-нің Бах Данг флотында Оңтүстік Вьетнам ардагерлері болды.

Флотилиялар

ВНМ екі флотилияға бөлінді: патрульдік флотилия және логистикалық флотилия. I флотилия төрт эскадрильяға бөлінген қарауыл кемелерінен құралған. Патруль түрлеріне LSSL және LSIL кірді, олар әдетте тек өзен аймақтарында немесе Рунг Сат арнайы аймағында жұмыс істеді; кейде оларға төрт жағалау аймағы тағайындалды. Операциялық міндеттемелер патрульдік флотилияның жартысын әрқашан орналастыруды талап етті, әр патрульде кеме әдетте теңізде 40 - 50 күн өткізеді. Өзен жағасындағы аймақтарға тағайындалған флоттық командалық қарауыл кемелері теңіздік оқ-дәрілерді қамтамасыз етті, сондай-ақ өзен жағасындағы негізгі су жолдарын қарауылдады. Бір өзендік патрульдік бөлімге Камбоджа шекарасына дейін және одан кері қарай Меконг өзенінде конвойды сүйемелдеу міндеті жүктелді. II флотилия екі эскадрильяға бөлінген логистикалық кемелерден құралған. Логистикалық кемелер флоттың қолбасшысының әкімшілік бақылауында болды және біріккен бас штабтың Орталық логистикалық командасының бұйрықтары бойынша әрекет еткен ВНН штабтың логистика жөніндегі бас қолбасшысының орынбасары операциялық бақылауында болды.

UDT-{LDNN}

Оңтүстік Вьетнамның теңіз флотында Льон Доан Гоо Нхай деп аталатын кішкентай бақалар тобы болды.

Оқыту

ВНН оқу мекемесі ВНН штаб-пәтерінде орналасқан оқу бюросынан, Сайгон, Нха-Транг және Кам-Ранх шығанағында орналасқан оқу орталықтарынан тұрады.

Комиссиялық офицерлер шендері

Қызмет басындағы офицерлердің атаулы белгісі.

Басқа да шендер

Рангының белгісі - офицерлер мен әскери қызметшілердің белгісі.