Кіріспе
Вьетнам соғысы кезінде АҚШ Әскери-теңіз күштерінің географиялық орны – Янки станциясы (ресми түрде Пойнт Янки) Вьетнам жағалауындағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ұшақ тасымалдаушылары мен көмекші кемелерінің тоғыз жыл бойы ашық суларда жұмыс істеген бекітілген координатасы болды. Бұл орынды негізінен 77-ші жедел әскер тобының ұшақ тасымалдаушылары Солтүстік Вьетнамға шабуылдар жасау үшін пайдаланды. Координатаның ресми атауы «Янки нүктесі» болғанымен, ол барлығына «Янки станциясы» деп белгілі болды. Янки станциясында әуе операцияларын жүргізетін тасымалдаушылар «желіде» (жауынгерлік тапсырмада) екендігі айтылды және статистикалық есептер «желідегі» күндерге негізделді. Янки станциясы бастапқыда 16° 00′ солтүстік ендігі, 110° 00′ шығыс бойламында орналасқан, бірақ 1966 жылы Солтүстік Вьетнамдағы операциялардың күрт өсуіне байланысты станция шамамен 145 миль (230 км) солтүстік-батысқа, 17° 30′ солтүстік ендігі, 108° 30′ шығыс бойламына, шамамен 190 км Доң Хой қаласының шығысына жылжытылды. Лаос патшалығында Лаос азаматтық соғысы кезінде алғашқы миссиялар орындалды. 1964 жылдың 19 мамырында АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Жар жазығындағы фотоэлектрлік барлау миссиясы ретінде басталған бұл миссия, көп ұзамай Тан Сон Нхуттан АҚШ Әуе күштерінің F-100 Super Sabre истребительдерімен қамтамасыз етілген «жарақтандырылған барлауға» айналды. 1964 жылдың 25 мамырында бұл құпия операция «Янки командасы» деп аталды. Олардың төтенше емес миссиялары туралы хабарламалар CINCPAC-тен Вашингтонға 36 сағат бұрын жіберілді, олардың кейінге шегерілу мүмкіндігі қарастырылды. 2-ші Әуе дивизиясының штабында басқару пункті құрылды. АҚШ Әуе күштерінің байланыс офицері Китти Хокқа Әуе күштерінің авиаторларын Әуе күштерімен үйлестіру үшін жіберілді, ал бес теңізші басқару пунктіне жіберілді. Миссияға қатысқан ұшақтардың жартысынан асып түскен оқтар тиген және ресми іздеу-құтқару тобы болмағандықтан, миссия 1964 жылдың 6 маусымында лейтенант Чарльз Ф. Клусман 1200 фут биіктікте ұшып бара жатқанда атып түсірілген кезде алғашқы жоғалтын бастан кешті. «Air America» құтқаруға тырысты, бірақ сәттілікке жетпеді. Зениттік артиллерияны басу протоколдары әлі әзірленбеген еді; зениттік батареяларға қарсы ең тиімді құрал болған напалмды Лаостағы АҚШ елшісі Леонард Унгер қолдануға тыйым салды. CSAR операциясы кезінде тағы бір ұшақ құлады. 1965 жылдың 15 мамырынан 1966 жылдың 3 тамызына дейін Оңтүстік Вьетнамда шабуылдар жасау үшін Меконг дельтасының Оңтүстік Қытай теңізінде орналасқан Дикси станциясы бір ғана тасымалдаушы нүктесі болды.
Yankee Station (officially Point Yankee) was a fixed coordinate off the coast of Vietnam where U. S. Navy aircraft carriers and support ships operated in open waters over a nine year period during the Vietnam War. The location was used primarily by aircraft carriers of Task Force 77 to launch strikes over North Vietnam. While the coordinate's official designation was "Point Yankee", it was universally referred to as Yankee Station. Carriers conducting air operations at Yankee Station were said to be "on the line" (in combat) and statistical summaries were based on days on the line. Yankee Station was initially located at 16° 00′ N, 110° 00′ E, however with a massive increase in operations over North Vietnam in 1966 the station was moved about 145 miles (230 km) northwest to 17° 30′ N, 108° 30′ E, about 190 km due east of Đồng Hới. Early missions were flown in the Kingdom of Laos during the Laotian Civil War. Begun 19 May 1964 as medium and low level U. S. Navy photo reconnaissance missions over the Plain of Jars, it was soon ramped up to "armed reconnaissance" covered by U. S. Air Force F 100 Super Sabre fighter escorts from Tan Son Nhut. The classified operation was dubbed Yankee Team on 25 May 1964. Notice of their non emergency sorties was forwarded from CINCPAC to Washington 36 hours in advance for possible cancellation. A command post was set up in 2nd Air Division headquarters. A U. S. Air Force liaison officer was posted to Kitty Hawk to coordinate the naval aviators with Air Force operations; in turn, a party of five naval personnel were detailed to the command post. Committed to a mission in which half the planes drew ground fire, and lacking a formal combat search and rescue backup, the mission suffered its first loss on 6 June 1964 when Lieutenant Charles F. Klusman was shot down while flying at 1,200 feet. Air America attempted rescue without success. Flak suppression protocols had not yet been figured out; use of napalm, the most successful counter to anti aircraft batteries, was banned by the American ambassador to Laos, Leonard Unger. A second plane went down during the would be CSAR. A corresponding Dixie Station in the South China Sea off the Mekong Delta was a single carrier point for conducting strikes within South Vietnam from May 15, 1965, to August 3, 1966.
Ұсынылған оқу
Францильон, Рене. Тонкин шығанағындағы яхта клубы. Вьетнам жанындағы АҚШ авиатасымалдаушыларының операциялары, Әскери-теңіз институты баспасы (1988). Николс, Джон Б. (CDR, USN ret.) және Тилман, Барретт. «Янки стансасында», Теңіз институты баспасы. Нордин, Лон. Зымыран дәуіріндегі әуе соғысы, Смитсонов институты баспасы (1985). Рирдон, Кэрол. «Intruders» кітабын жариялау, Канзас университеті баспасы (2005).
Nichols, John B. (CDR, USN ret.) and Tillman, Barrett. On Yankee Station, Naval Institute Press,
Nordeen, Lon. Air Warfare in the Missile Age, Smithsonian Institution Press (1985),
Reardon, Carol. Launch the Intruders University of Kansas Press (2005)