Батыс Жағалау Поп-Арт Эксперименталдық Тобы

Кіріспе

Америкалық психоделикалық рок тобы

The West Coast Pop Art Experimental Band (WCPAEB) – 1965 жылы Лос-Анджелесте құрылған американдық психоделикалық рок тобы. Топтың музыкасы еңселі, кейде зұлым атмосфераға ие, және құрамында тікелей саяси, балаларға арналған және ерекше материалдар бар. Топ мүшелерінің әртүрлі музыкалық білімі мен тәжірибесін көрсететін бұл топ, кейде дәстүрлі Byrds стиліндегі фолк-рок ансамбліне ұқсаса, WCPAEB сонымен қатар бірдей туындылардың ішінде көп қабатты вокалдық үйлесімдермен ерекшеленетін авангардтық музыканы жазды. Жаңа музыкант және өнер ортасының белсенді мүшесі Боб Маркли музыка индустриясындағы байланыстары мен қаржылық мүмкіндіктері арқасында "Laughing Wind" тобына қосылуға қол жеткізді. Бастапқы құрамға Майкл Ллойд (ритм-гитара, вокал), Шон Харрис (бас-гитара, вокал), Дэнни Харрис (жетекші гитара, вокал), Джон Уэр (барабан) және Маркли (тамбурин, вокал) кірді. Топ 1966 жылы шағын FiFo лейблінде Volume One альбомымен тұңғыш рет өнер көрсетті. Топтың алғашқы жылдары WCPAEB-тің әсем психоделикалық жарық шоуларына көп көңіл бөлінді, олар Лос-Анджелестегі тікелей концерттерінің басты бөлігіне айналды. Volume One альбомы жарық көргеннен кейін WCPAEB Reprise Records компаниясымен келісімшарт жасады, олармен үш альбом жазды, оның ішінде 1968 жылы шыққан 3-томдық: Жақсылық пен жамандыққа балалар нұсқаулығы – олардың ең табысты туындыларының бірі саналады. "Әкем қайда?" және Markley, A Group атты екі қосымша альбом 1970 жылы топ тарағанға дейін тәуелсіз лейблдерде таратылды.

Құрылысы және алғашқы альбомы (1966)

Топ 1965 жылғы тамызда Лос-Анджелестегі богемді Боб Маркли, құқық білімі алған бай заңгер және мұнай магнатының асырап алған ұлы, Беверли-Хиллстегі үйінде кеш ұйымдастырғанда құрылды. Маркли бұрын 1958 жылы "Оклахома Бандстенд" телебағдарламасын жүргізген, кейін Warner Bros. Records компаниясының өкілімен келісімшартқа отырып, Лос-Анджелесте сәнді үй сатып алған. 1960 және 1961 жылдар аралығында "Will We Meet Again" және "Summer's Comin' On" атты екі коммерциялық тұрғыдан сәтті болмаған сингл шығарды, сондай-ақ Lucifer and the Peppermints, Bobby Rebel және Sonny Knight сияқты музыкалық орындаушылар үшін Markley-дің жергілікті жазбалар компаниясында жазбалар жасады. Марклидің кешіне ондаған журналистер, диджейлер және "көшпенділер" тобының әртүрлі өкілдері, сондай-ақ Аль Купердің тікелей өнерлеуі және одан кейін Yardbirds тобының өнерлеуі қатысты. Продюсер Ким Фаули Марклиді Майкл Ллойдпен және "Laughing Wind" тобының мүшелері Шон және Дэнни Харрис ағайындыларымен таныстырды. Ллойд өзінің музыкалық мансабын 1962 жылы Джимми Гринспун қатысқан инструменталды серф-рок тобында бастады, ол New Dimensions және кейін AlleyKats деп белгілі болды. Топ үш альбом жазу үшін Stereo Masters студиясына кірді, сол кезде Ллойд алғаш рет Фаулимен танысты. Голливуд кәсіби мектебінде оқып жүргенде Ллойд Харрис ағайындыларымен дос болды, олар қарсылас топ "Сноуменмен" бірге "Ski Storm" аймақтық хитін жазды. 1965 жылдың басында Шон Харрис Ллойдпен жаңа құрылған The Rogues тобында жұмыс істеді, Харрис Ллойдтың "Wanted: Dead or Alive" шығармасын Фоулидің Living Legend лейблінде шығарды. Біраз уақыттан кейін Дэнни Харрис пен барабаншы Джон Уэрмен бірге Ллойд пен Шон "Laughing Wind" тобын құрды, ол сол жылы Tower Records үшін "Good to Be Around" синглын жазды. Осы WCPAEB-ге дейінгі топтардың жазған немесе өндірген жазбалары бірнеше жылдан кейін 2011 жылы The West Coast Pop Art Experimental Band Companion жинақ альбомында жиналды. Маркли Yardbirds сияқты рок-топтың үлкен көрерменді тартуына, әсіресе жасөспірім қыздардың санына қызығушылық танытты және ол "Laughing Wind" үшін жазу келісімшартын қаржыландыруды және қамтамасыз етуді ұсынды, өтемін ретінде оны топқа қосу шартымен. Марклидің байлығы мен кең дабылына әсерленген және сәл баурап қалған топ оның ұсынысын қабылдады. "Laughing Wind" емес, "West Coast Pop Art Experimental Band" ретінде жазу туралы шешімді Маркли қабылдады, ол топты "Velvet Underground" тобының батыс жағалаудағы әріптесі ретінде көруді жоспарлады. Топтың өкілдігі үшін WCPAEB 1966 жылы Markley's FiFo лейблінде тұңғыш альбомын шығарды. Альбомның көп бөлігі Ллойдтің жеке студиясында және Ла Сиенега бульварының жанындағы жалға алынған дүкенде жазылды, бірақ Маркли топқа қосылғанға дейін. Дегенмен, "Don't Break My Balloon" және "If You Want This Love" сияқты тректер оның альбомның дамуы үшін кейінгі сессияларға белгілі бір әсер еткенін көрсетеді. Бірінші томда бастапқы материалдың шағын бөлігі болғанымен, альбомның көп бөлігі "Луи Луи", "You Really Got Me" және "It's All Over Now, Baby Blue" сияқты кавер-версиялардан тұрды.

The group was formed in August 1965 when Los Angeles playboy Bob Markley, a wealthy law graduate and adopted son of an oil tycoon, organized a party at his home in Beverly Hills. Markley previously hosted the television program Oklahoma Bandstand in 1958, until he was signed by a Warner Bros. Records executive, and purchased a luxury mansion in Los Angeles. He released two commercially unsuccessful singles, "Will We Meet Again" and "Summer's Comin' On", between 1960 and 1961, and produced recordings for some musical acts, including Lucifer and the Peppermints, Bobby Rebel, and Sonny Knight on Markley's own local record labels. In attendance at Markley's party were dozens of journalists, deejays, and various individuals of the "in crowd", as well as live performances by Al Kooper followed by the Yardbirds. Producer Kim Fowley introduced Markley to Michael Lloyd, and brothers Shaun and Danny Harris, members of the group the Laughing Wind. Lloyd began his music career in 1962 in an instrumental surf rock band which included Jimmy Greenspoon, known as the New Dimensions and later the AlleyKats. The group entered Stereo Masters studio to record three albums, during which time Lloyd first became acquainted with Fowley. While attending the Hollywood Professional School, Lloyd befriended the Harris brothers, who recorded the regional hit "Ski Storm" with rival act the Snowmen. In early 1965, Shaun Harris collaborated with Lloyd in his newly formed band the Rogues, releasing the Harris Lloyd composition "Wanted: Dead or Alive", on Fowley's Living Legend label. Shortly thereafter, with Danny Harris and drummer John Ware in the fold, Lloyd and Shaun formed the Laughing Wind, which recorded the single "Good to Be Around" for Tower Records later that year. Recordings made or produced by these pre WCPAEB acts were collected years later on the compilation album, The West Coast Pop Art Experimental Band Companion in 2011. Markley became motivated by the large crowd a rock band like the Yardbirds attracted, particularly the number of teenage girls, and proposed he would finance and secure a recording contract for the Laughing Wind, in exchange for his inclusion into the group. Impressed and slightly seduced by the much older Markley's wealth and entourage, the band accepted his offer. The decision to record as the West Coast Pop Art Experimental Band, rather than the Laughing Wind, was made by Markley, who envisioned the band as a west coast counterpart to the Velvet Underground. Looking to have something tangible to represent the band, in 1966, the WCPAEB released their debut album on Markley's FiFo label, Volume One. Much of the album was recorded at Lloyd's personal studio and a rented store front on La Cienega Boulevard, before Markley joined the group; however, tracks such as "Don't Break My Balloon" and "If You Want This Love" indicate he had some influence over the later sessions for the album's development. While Volume One did feature a small selection of original material, the majority of the album was cover versions including "Louie Louie", "You Really Got Me", and "It's All Over Now, Baby Blue".

Қайталану жылдары (1967 1968)

WCPAEB 1966 жылғы маусымда алғашқы турлық сапарына шықты, Лос-Анджелес хиппилерінің сүйікті тобы ретінде Other Place және Wild Thing сияқты орындарда танылды. Топ сахнаны The Mothers of Invention, The Seeds, Iron Butterfly және The Yardbirds сияқты топтармен бөлісті. Ware-дің айтуынша, топтың өнер көрсетулері "біраз уақытқа дейін ең керемет көшедегі оқиға" болды; олардың амбициялық психоделикалық жарық шоуларымен ерекшеленді, оны Buddy Walters басқарды, ол сонымен қатар Jimi Hendrix және The Animals үшін жарық шоуларын ұйымдастырды. 1967 жылы Los Angeles Free Press газеті WCPAEB-тің музыканттығын жоғары бағалады, бірақ Markley-ді "хипстер" көзқарасы және ырғақсыз тамбурин ойнағаны үшін сынады. Топ мүшелері оның сахнадағы және сахнадан тысқы әрекеттерінен ұнамаса да, Markley WCPAEB өнер көрсетулеріне келген Reprise Records талант іздеушілерімен үш альбомдық келісімге келді. Shaun Harris Lloyd орнына "I Won't Hurt You" әнінің жаңа өңделген нұсқасын орындады, ол альбомдағы бірнеше қосымша вокалдан басқа, 1969 жылғы "Where's My Daddy?" альбомына дейін WCPAEB альбомында жетекші вокалды орындаған жоқ. Markley мен Lloyd арасында қарым-қатынас жақсы болған жоқ, нәтижесінде соңғысы топтан кетіп, Morgan толық уақытқа қосылды. Lloyd-тың айтуынша, Markley WCPAEB-тің шығармашылық процесіне күшін арттырып, "өзін ән айтпайтын, музыкалық ойлары жоқ адамнан өзгеше, нағыз шебер деп ойлай бастады. Ол енді қыздарға қол жеткізе алатын жігіт болуға қанағаттанбайтын болды". Lloyd Лос-Анджелесте қалды және Fowley мен Mike Curb-пен бірге October Country, The Smoke, St. John Green және The Fire Escape сияқты бірнеше студиялық жобаларға қатысты. 1967 жылғы тамызда, WCPAEB-тің екінші Reprise альбомын жазу алдында, Shaun Harris топтан уақытша шықты. Оның кетуі, негізінен, топқа деген көңілінің толуына байланысты болды, әсіресе WCPAEB-тің жетістікке жете алмауына байланысты, және оның ағасы Danny депрессиядан емделіп жатқанда күту кезеңі ретінде қызмет етті. Ол Danny, Lloyd және Jimmy Greenspoon-мен бірге California Spectrum тобын құрды. Топ Markley-дің заманауи жарық шоуымен Орта Батысты аралады және өте қысқа жазу карьерасында екі сингл шығарды: "Sassafras" (бірінші томдағы бірдей нұсқасы) және Left Banke-тің "She May Call You Up Tonight" әнінің кавер нұсқасы, оларға көп көңіл бөлмеді. 1968 жылы Dallas психоделикалық поп тобы Southwest FOB әнді қайта жазды, ол Billboard Hot 100 хит-парадында 56-шы орынға ие болды. Альбомның он трегінің ішінде Watts көтерілісінен шабыт алған "In the Arena" саяси сатиралық трек бар. Топтың өмірбаянын жазған Tim Forster 3-томды топтың "ең керемет жетістігі" деп сипаттады, ол "иноценция мен қаскөйліктің ерекше қосылымын" пайдаланды, ол "Британдық жаулап алудың, фолк-роктың және гүлдер дәуірінің қуатымен" күшті әсер етті. WCPAEB-тің бұрынғы альбомдары сияқты, 3-том да АҚШ жарнамаларына жеткілікті сатылмады, ал Reprise топты тастады. Альбомда бұрынғы жұмыстарында кездесетін эхолы вокалдық үйлесімдердің жақында микрофонға алынған дыбыспен ауыстырылғаны байқалды. Альбом шартты түрде концептуалды туындының компоненттерін қамтыды, "Poor Patty" атты жас, үйсіз қыздың көздері арқылы баяндалды, ол "Сүйіспеншілік жазын" кейінгі хаостың ішінде саяхаттайды. Алайда, Where's My Daddy? және оның "Free as Bird" синглы WCPAEB-тің коммерциялық табысын өзгерте алмады, және оны сыншылар мен жанкүйерлер тобының ең сәтсіз альбомы деп санайды. Lloyd Curb-пен топтың бесінші және соңғы альбомын Forward Records-та тарату туралы келіссөздер жүргізді. 1970 жылы шыққан, Markley бастапқыда өзіндік атаумен шығуы керек болған альбомды Markley, A Group деген атпен шығару керектігін талап етті. Альбом Lloyd-тың толық қатысуы мен өндіріс тәжірибесінен пайда тапты, ол көптеген жетекші вокалдарды орындады, клавиатураны қамтамасыз етті және оркестрлік аранжировкаларды ұйымдастырды. Danny Harris альбомға маңызды үлес қосты, оның жартысын жазды. Алайда, альбом жалпы алғанда Where's My Daddy?-ден жақсару деп есептелсе де, топ Markley-дің болжамсыз мінез-құлқымен күресе алмады және альбом шығарылғаннан кейін көп ұзамай тарады. Әртүрлі есептерге сәйкес, 1972 жылы Markley екі кәмелетке толмаған қызға қатысты оқиғадан кейін түрмеден қашып, жасырын өмір сүрді. Markley кейде бұрынғы топ мүшелерімен байланысып тұрды; алайда, Fowley 1992 жылы Stallings-пен болған әңгімесін еске алды: "Ол [Stallings] маған Боб Лас-Вегасқа жақын көлде қайықпен отырғанын айтты. Ол оқшауланғандай болды. Ол кемеден шығып, бір жарым күн бойы жалғыз жүзіп кетті. Ол бұған дейін де қиын жағдайда болған, бірақ ол қатты дегидратацияға ұшырады. Оны тауып алғанда ауруханаға жеткізіп, тірілту құрылғысына қойды, сөйлей де, ойлай да алмады". Markley 9 қыркүйек 2003 жылы Калифорния штатының Гардена қаласындағы ауруханада қайтыс болды, оның өмірі 68 жылды құрады. Shaun Harris 1973 жылы өзінің дебюттік жеке альбомын шығару үшін Lloyd-пен бірлесіп жұмыс істеді, ол оның кантри-рок әсерлерін зерттеді. Кейін ол Barry Manilow-тың баспагерлік компаниясының президенті болды және соңғы кезде Харрис өзінің өмірі туралы пьеса жазды. Danny Harris бастапқыда музыка индустриясына көңілі толмаса да, ол 1980 жылы Thank Him Every Day атты госпел альбомын жазды. Ол сондай-ақ Saving Mr. Banks фильмінің түсірілім алаңында жүрек талмасынан қайтыс болғанша фолк музыканты және актер ретінде жұмыс істеді. Morgan Three Dog Night тобын құруға көмектесті (бірақ олар коммерциялық табысқа жеткенше оны тастап кетті) және Just Good Old Rock and Roll альбомы үшін Electric Prunes тобына қосылды. Ол 1989 жылы 44 жасында қайтыс болды.

The WCPAEB embarked on their first tour in June 1966, establishing themselves as a live favorite with Los Angeles hippies at venues such as the Other Place and Wild Thing. The group shared the bill with the Mothers of Invention, the Seeds, Iron Butterfly, and the Yardbirds, among others. According to Ware, the group's performances were "the ultimate street happening for a while"; highlighted by their ambitious psychedelic light show, which was operated by Buddy Walters, who also arranged light shows for Jimi Hendrix and the Animals. In a review of a gig in 1967, the Los Angeles Free Press commended the WCPAEB's musicianship, but was critical of Markley for his "hypster" attitude and non rhythmic tambourine playing. Although his bandmates did not like his pretentious on and off stage antics, Markley did manage to negotiate a three album deal with talent scouts of Reprise Records who had attended WCPAEB's performances. Shaun Harris sang the reworked version of "I Won't Hurt You", rather than Lloyd, who, aside from some backing vocals on the album, would not sing lead on a WCPAEB release until the 1969 album Where's My Daddy?. Markley and Lloyd did not get on, which led to the latter leaving the group and Morgan joining full time. According to Lloyd, Markley became increasingly overbearing on the WCPAEB's creative output, and "he started to believe that he was like, you know, the real deal, as opposed to the guy who doesn't sing and doesn't really have any musical thoughts and stuff like that. He wasn't content anymore just being the guy who ended up with the girls that he could get from it". Lloyd remained in Los Angeles and participated in a number of studio projects with Fowley and Mike Curb such as October Country, the Smoke, St. John Green, and the Fire Escape. In August 1967, just prior to recording sessions for the WCPAEB's second Reprise album, Shaun Harris took a hiatus from the band. His departure was partly due to his disillusionment with the group, primarily with the WCPAEB's lack of success, and it served as a waiting period while his brother, Danny, was being treated for depression. He formed the California Spectrum with Danny, Lloyd, and Jimmy Greenspoon. The group toured the Midwest with Markley's state of the art light show, and released two singles in its brief recording career, "Sassafras" (the same version featured on Volume One) and a cover of the Left Banke's "She May Call You Up Tonight", none of which were met with much attention. The Dallas psychedelic pop group Southwest FOB covered the song in 1968, which reached No. 56 on the Billboard Hot 100. Among its ten tracks, the album included the politically satirical "In the Arena", possibly inspired by the Watts riots. Band biographer Tim Forster described Volume 3 as the group's "most extraordinary achievement", one which utilized a "bizarre fusion of innocence and malice" heavily affected by the "exuberance of the British Invasion, folk rock, and flower power era" being "swept away in a tide of bad drugs, paranoia, and protest". Like the WCPAEB's earlier albums, Volume 3 failed to sell in sufficient quantities to reach the U. S. charts, and Reprise dropped the band. It became apparent on the album, however, that the echoing vocal harmonies found on the band's preceding works were replaced by a closely miked sound. The album loosely possessed the components of a concept piece, narrated through the eyes of a young homeless girl named "Poor Patty" as she journeys through the chaos of post Summer of Love Los Angeles. However, Where's My Daddy?, as well as its accompanying single "Free as Bird", failed to reverse the WCPAEB's commercial fortunes, and it is regarded by critics and fans as the group's most lackluster album release. Lloyd negotiated with Curb to distribute the group's fifth and final album on Forward Records. Released in 1970, Markley insisted the album, originally self titled, should be released under the name Markley, A Group. The album benefited from the full involvement and production experience of Lloyd, who sang the majority of the lead vocals, provided keyboards, and organized the orchestral arrangements. Danny Harris was a key influence on the album, writing half of its tracks. However, although the album is generally considered an improvement over Where's My Daddy?, the group could no longer cope with Markley's erratic behavior, and disbanded soon after the album's release. According to various accounts by band members and Fowley, in 1972 Markley had evaded imprisonment and kept a low profile after an incident involving two underage girls. Markley sporadically contacted his former bandmates; however, Fowley recollected a conversation with Stallings in 1992: "He [Stallings] told me that Bob had been sitting in this rowing boat on a lake near Las Vegas he was like a recluse. It got loose from its moorings and he drifted off alone for a day and a half. He was already pretty messed up, but he got very badly dehydrated. When they eventually found him he was taken to some hospital and placed on a life support system, unable to speak or think". Markley died on September 9, 2003, in a hospital in Gardena, California; he was 68. Shaun Harris collaborated with Lloyd to release Harris's self titled debut solo album in 1973, which explored his country rock influences. Later on, he became the president of Barry Manilow's publishing company and most recently Harris has written a play about his life. Although Danny Harris was initially disillusioned with the music industry, he recorded the gospel album Thank Him Every Day in 1980. He also worked as a folk musician and actor before dying on the set of Saving Mr. Banks from a heart attack on October 1, 2012. Morgan helped found Three Dog Night (though left before they found commercial success) and joined the Electric Prunes for their album Just Good Old Rock and Roll. He died in 1989 aged 44.