Кіріспе

Солтүстік Америкадағы француз форттары Форт Майами, бастапқыда Форт Сент-Филипп немесе Форт-де-Миами деп аталған, француздар салған екі қамалдық бекініс болды. Бұл бекіністер Сент-Джозеф және Сент-Мэрис өзендерінің қосылған жерінде орналасқан, қазіргі Форт-Уэйн орналасқан Индиана штатының солтүстік-шығысында Мауми өзенін құрайды. Форттар мен олардың осы құйылыстағы маңызды орны, аймақты бақылауға қабілетті әскери және экономикалық тұрғыдан Жаңа Францияны (кейін Олтүстік-Батыс аймағын) ұстап тұруға мүмкіндік берді. Ол тері саудасы сияқты табысты сауда нарықтарының қақпасы болғандықтан, стратегиялық маңызы зор болды. Сондықтан ол француз және үнді соғыстары, Понтиак соғысы және Солтүстік-Батыс үнді соғысы сияқты бірқатар қақтығыстарда маңызды рөл атқарды, ал Ла-Бальм жеңілісі және Хармар науқаны сияқты шайқастар жақын маңда болды. Бірінші құрылыс 1706 жылы Жан Батист Биссо, Сиер де Винсенн салған шағын сауда бекеті болды, ал бірінші бекіністі форт 1722 жылы, ал екіншісі 1750 жылы аяқталды. Аймақтағы еуропалықтармен алғашқы байланыс 1690 жылдары француздың Майамидің бауыр соғыстарының соңғы кезеңіне қарай шығысқа қарай көшіп кетуінен кейін болды. Француз саяхатшылары Маумиден Уабашқа дейінгі бақылаудағы жолды "Төлқұжатты батпақ" деп сипаттады. 1702 жылы Винсенн сауда жолындағы маңыздылығының артуына байланысты Жаңа Франция атынан өсіп келе жатқан Майами қаласына баруын бастады. Эри көлінің оңтүстік-батысында орналасқан және ірокездер соғысы кезінде ұзақ уақыт қол сұқпағаннан кейін жабайы табиғатпен толып кеткен, құйылыстың шығыс шекарасындағы бұл аймақ Ұлы Қара батпақ деп аталды. Антуан де ла Моте Кадиллак оны "көк астындағы ең жақсы жер, балық аулау мен аң аулау өте көп" деп сипаттады. Каролинадағы ағылшыздар Майамимен одақтасуға тырысып, оларды он жыл бұрын Кекионгада сауда бекетін құрған француздарға қарсы қоюға ұмтылды. Қысымға тап болған француз колониялық үкіметі мен Винсенн Майамилерді Мауми өзенінің бастауынан қазіргі Саут-Бенд, Индианаға жақын Сент-Джозеф өзенінің ортасына көшіру жоспарын жасады. Алайда, Майамидің жақсы көретін адамы болған Винсенн көп ұзамай қайтыс болды, бұл бастапқыда мүмкін болған жоспардың барлық мүмкіндіктерін жойды. Сондықтан губернатор Филипп де Риго Водрейль капитан Дюбиссонға Жаңа Францияның сауда жолдарын қорғау үшін мықты форт салуға рұқсат берді, ол 1722 жылы аяқталды. Де Водрель Теңіз кеңесіне жолдаған баяндамасында былай деді: "Дюбиссон салған Форт Майами жоғарғы аймақтағы ең жақсы форт. Бұл мықты бекініс және жабайылардан қауіпсіз. Осы маңызды лауазымға миссионер тағайындалуы керек. Кеңес келесі жылы сұраған төрт иезуитті жіберсе, 1724 жылы біреуін жіберуге болады." Бұл сұралған діни қызметкердің жіберілгені екіталай. Форттың танылған құны екі есе болды: оның порттағы және құйылыстағы орналасуы, бір кезде Кішкентай Торғай "мақтаныш қақпасы" деп сипаттағандай, сауда жолына табиғи қақпа ретінде қызмет етуге мүмкіндік берді, осылайша табысты тері саудасының бекінісі болды, ал оның одақтас Кекионга ауылындағы орналасуы жау тайпалардан қорғаныс ұсынды. Француздар бұл бекетті әскерилендіріп, 20-30 сарбазбен қоршады. Бұл кезең 1747 жылға дейін жалғасты, ол кезде бас генерал Николастың басшылығымен ағылшын одақтас хурондық жауынгерлер оны жеткіліксіз қорғалған деп тапты - командир, прапорщик Дувилл және көптеген сарбаздар Форт-Детройтте болды. Форт тоналып, өртеніп кетті. Форттың тоналып жаулап алынғаны туралы хабар алғаннан кейін капитан Дюбиссон Майами басшылары Холодный Фут, Порк Эпик және алпыс сарбазбен бірге Форт-Детройттен Кекионгаға қайтып келді. Топ форттың ішінара қирағанын көріп, Дюбиссон Детройтке қайтқанға дейін капитан Чарльз Дереймондты басқаруға қалдырды. 1749 жылы шамамен ата де Боннекамп жалаңаш және жабайы жағдайды сипаттады: "Мұндағы француздар жиырма екі адам; олардың барлығы қызба. Сегіз үй болды, немесе дәлірек айтқанда, сегіз жалаңаш лашықтар, оларды ақша табуға деген құштарлық ғана шыдайды." Жергілікті тұрғындармен күмәнді достық, сонымен қатар сайттың шалғайлығы саудагерлер мен әскерилерден басқа қоныстанушылардың кез келген түрін болдырмады. Француздардың жақын досы Холодный Фут бас әміршісі ескі форттың пайдаланылмаған ғимараттарында тұратын, ол Майами қонысының орталығы болып табылатын Холодный Фут ауылы деп аталды. Сол жылы қысқа дейін губернатор ДеРеймонд былай деп жазды: "Менің халқым [француз саудагерлері] мені Детройтке қалдырып жатыр. Ешкімнің де мұнда қалып, мойнын кесіп алғысы келмейді... Ағылшыздарға барып келген тайпалардың барлығы сыйлықтармен толы оралып келеді. Мен қауіпке қарсы тұруға әлсізмін. Жиырма адамның орнына маған бес жүз адам керек. Мұндағы тайпалар француздардың барлығын өлтіру үшін бірігіп жатыр. Бұл туралы Холодный Фут, үлкен Майами басшысы маған айтты, мен оны адал адам деп есептеймін. Егер ағылшыздар осы елде қалып қойса, біз жоғалып қоямыз. Біз оларға шабуыл жасап, қууымыз керек." Одан аз уақыт өткен соң, 1752 жылы екі сарбаз форттан тыс ұсталды және жақын маңдағы ағылшын бекеті Пикавилланиден келген "Ла Демуазельдің" жабайылары бас сұқпалады. 1760 жылдың қараша айында француз және үнді соғысының аяқталуымен француз гарнизоны Форт Майамиді Ұлыбритания Корольдігінің прапорщигі Холмске ресми түрде тапсырды. Гарнизонның қалған бөлігі қырғынға ұшырады, тек бес адам тірі қалды. Осы сәттен бастап фортта келесі үш онжылдық бойы белсенді гарнизон болмады, ал оның халқы ағылшын және француз саудагерлерінің, көшпенді шекаралықтардың және қарсыласатын жергілікті тұрғындардың әртүрлі қоспасы деп сипатталды. 1765 жылы шамамен атақты саудагер Джордж Кроган Уабаш өзенімен Кекионгаға дейін барды, ол маңызды есеп берді: "Твайтви ауылы [ағылшыздар Майамиді "твайтви" деп атады] Сент-Джозеф өзенінің екі жағында орналасқан. Бұл өзен Мауми өзеніне құятын жерде, осы жерден шамамен ширек миль қашықтықта жүз метрге жуық ені бар, шығыс жағында біраз қираған қамалдық бекініс тұр. Үнді қаласы шамамен қырық немесе елу шатырдан, сонымен қатар тоғыз немесе он француз үйінен тұрады, бұл Детройттен қашқан топ, соңғы үнді соғысы кезінде олар оған қатысты және жазадан қорқып осы бекетке келді, содан бері олар ағылшыздарға қарсы үндістерді қоздырып келді. Мұнда тұратын барлық француз жалтақ және жалқау адамдар. Қиындық тудыруды ұнатады және мұнда қалуға болмайды. Аймақ жағымды, топырағы бай және сумен жақсы қамтамасыз етілген." 1772 жылы сэр Уильям Джонсон британ үкіметіне Форт Майамиді қайта басып алу туралы идеяны ұсынды, оның маңыздылығын ескере отырып.

Ла Балмның жеңілуі

1780 жылы қала британдықтармен қайта нығайтылып, форт қайтадан табысты сауда орталығына айналды. Бірақ, революциялық соғысқа көмектесу үшін Америка Құрама Штаттарына келген француз атқышы офицері Августин де Ла Балм бастаған күштер оны тағы да тонады. Олар дүкендерге шабуыл жасап, екі апта бойы орналасып, Ла Балм Майами өңірлеріне, Ил өзені бойымен аттанбас бұрын, Кекионгада 20 сарбаздан тұратын отряд қалдырды. Кекионгадағы шағын отряд оралғаннан кейін Майами басшысы Кішкентай Торна және оның ер адамдары тарапынан қатал шабуылға ұшырады. Ла Балм және оның бөлімшесінің қалған бөлігі кейіннен «Ла Балмнің танымал жеңілісі» деп белгіленген жерде таң қалдырарлықтай жағдайда қырғынға ұшырады. Француз сарбаздарының бірнешеуі тірідей бас терісін сылып тастау алдында тәуекел етіп, бағыныш тілеген, ал басқалары тірідей өртеліп өлтірілді. Көмекке келген күштер Ла Балм отрядының мүшелерінің бастары тікенектерге ілінгенін көрген соң кері қайтты. Бұл жеңіліс болған орын, Ил өзенінің жағасында орналасқан, бүгінде Индиана штатының Колумбия қаласының жанындағы Оңтүстік Джонсон жолының батысындағы Шығыс Де-Ла-Балм жолында көрсетілген. Бұл орын Кішкентай Торнаның соңғы үйінен шамамен 0,3 шақырым қашықтықта, Ил өзеніндегі Пост Фортынан бір қадам жерде және осы Уитли округіндегі Кішкентай Торнаның Майами ауылынан өзен бойымен 2,7 шақырым жерде орналасқан.

Хардиннің жеңілісі

Кекионгадағы коалиция британдық одақтастарына адал болды, тіпті революциялық соғыстың соңында бұл аймақ АҚШ-қа берілгеніне қарамастан. Сондықтан ол американдық әскерлердің нысанасына айналды, Солтүстік-Батыс Үнді соғысының бір бөлігі ретінде бірнеше маңызды үнді жеңістері мен қақтығыстарына әкелді. 1790 жылы, Ла Балм жеңілісінен дәл 10 жыл өткен соң, және Ла Балм бұрынғысынан Иль өзені жолымен келгендей, полковник Джон Хардин және оның АҚШ әскерлері Солтүстік-Батыс Конфедерациясынан бірнеше жерде, бекіністер мен ауылдың көрінетін жерлерінде, Хармар науқаны аясында ауыр шығынға ұшырады, бұл Хардиннің жеңілісі деп белгілі болды. Оның салдары өте қауіпті болды. Қазіргі Хармар көшесі орналасқан жерге жақын, әскерлердің үлкен бөлігі Мауми өзенін кешіп өте жатқанда шабуылға ұшырады: бір куәгер өлі адамдардың денелері арқылы Мауми өзенін кесіп өте алатынын айтты. Солтүстік-Батыс Үнді соғысының аяқталуы Солтүстік-Батыс Үнді соғысы 1794 жылы Құлаған ағаштар шайқасымен аяқталды, онда генерал Энтони Уэйн қазіргі Огайо штатының Мауми қаласының жанында американдық жеңіске жетті. Жеңістен кейін Уэйн және оның әскерлері екі күн бойы Форт-Дефианстан Кекионгаға қарай жорық жасады, онда ол капитан Жан-Франсуа Хамтрамкқа Форт-Уэйн құрылысын тапсырды; бұл бекініс елді мекенге атау берді және кейін қазіргі Форт-Уэйн қаласы, Индиана штаты болып өсті.