Джозеф Брэкен Ли: Ютаның бұрынғы губернаторының өмірі мен қызметі
J. Bracken Lee
Джозеф Брэкен Ли – американский политик, 9-й губернатор Юты (1949-1957) и мэр Солт-Лейк-Сити. Биография, карьера и достижения политика. Юта, губернаторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1949–1957)
American politician (1949–1957)
Юта штатының бұрынғы губернаторы
the former Utah governor
Джозеф Бракен Ли (7 қаңтар 1899 – 20 қазан 1996) – Юта штатының американдық саяси қайраткері. Республикалық партия өкілі болған ол Юта штатының тоғызыншы губернаторы болып (1949–1957) қызмет етті, сондай-ақ Прайс қаласының мэрі (1935–1947) екі мерзім, ал Солтүстік Лейк-Ситидің 27-ші мэрі (1960–1971) үш мерзім бойы қызмет етті. Ли – Юта штатының соңғы үш губернаторының бірі, ол Иса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің (LDS Church) мүшесі емес еді. Алғашқы екеуі Саймон Бамбергер (1917–1921) және Джордж Дерн (1925–1933) болды.
Joseph Bracken Lee (January 7, 1899 – October 20, 1996) was an American political figure in the state of Utah. A Republican, he served two terms as the ninth governor of Utah (1949–1957), six two year terms as mayor of Price, Utah (1935–1947), and three terms as the 27th mayor of Salt Lake City (1960–1971). Lee was the most recent of three Governors of Utah who was not a member of the Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church), the other two being Simon Bamberger (1917–1921) and George Dern (1925–1933).
Ерте өмір
Ли Прайста Артур Дж. Ли (1870-1934) және Ида Мэй (Лайтер) Ли (1874–1980) отбасында дүниеге келді. Бес жасқа толғанда, отбасы Фруитаға (Колорадо штаты) көшіп, ол сегізінші сыныпқа дейін сонда тұрды. Содан кейін отбасы Прайсқа қайтып келді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ли АҚШ армиясында қызмет етті, жасын өтірік айтып, бітіру емтиханынан бас тартып, әскерге жазылды. Калифорниядағы оқу кезінде армия оны Еуропаға баратын сарбаздарды даярлаушы ретінде қалдырды, себебі оның бұл жұмысқа қажетті жақсы қарым-қатынас дағдылары бар екеніне сенді. Ли бастапқыда бұл шешімге өкінді, өйткені ол майданға баруды қалады. Соғыстан кейін ол саясатқа кіріспес бұрын әкесімен бірге Прайстағы сақтандыру бизнесімен айналысты. Ли Нелли Пейсқа үйленді. Олардың қызы Хелен (Нелсон) 1922 жылы дүниеге келді (2005 жылы қайтыс болды). Екі жылдан кейін Нелли ауыр сырқатқа шалдықты, алдымен пневмония, содан кейін Ходжкин ауруына ұшырады және 1926 жылы қайтыс болды. Медициналық шығындар Лиді үлкен қарызға баттырды. Қарыздар төленгенше Ли өз гаражына көшіп, үйін жалға берді. Ол ақшаны үнемдеу үшін күніне бір гамбургер жеп, бір кварт сүт ішті. Осы уақыт аралығында оның қызы Лидің ата-анасымен бірге тұрды. Бұл тәжірибе оның қаржылық консерватизмін қалыптастыруға көмектесті, ол ешқашан қарызға түспеуге уәде берді. 1928 жылдың 23 ақпанында ол Уэллингтондағы (Юта штаты) Маргарет Дрейперге (1909–1989) үйленді. Олардың үш баласы болды: ұлы Джеймс (1930–2021), қызы Джон (Тейлор) (1935 жылы туған) және ұлы Ричард (1944–2012). Маргарет Лидің саяси амбицияларын қолдады, оның саясатқа кіруіне ықпал етіп, мансабына белсенді үлес қосты. Олар бірге күшті команда құрады. Оның есімдерді жақсы есте сақтау қабілеті болды, бұл Бракенге қоғамдық өмірде көмектесті. Маргарет Әйелдер әдеби қоғамында белсенді болды. Ол сонымен қатар батыстағы көрнекті әйелдер туралы тарихи зерттеулер жүргізіп, олар туралы лекциялар оқыды. Бракен мен Маргарет 1989 жылы қайтыс болғанға дейін 61 жыл бірге өмір сүрді. Ли аң аударуды және табиғатта болуды ұнататын, әсіресе Прайс маңындағы Ютаның шығысындағы биік шөлді жерлерді жақсы көретін. Жастығында жартылай кәсіби бейсбол ойнады, шортстоп позициясында. Ол сондай-ақ зергерлік бұйымдар жасау және сурет салу сияқты қолөнерге шебер болды. Ол масондық, шринерлік және елктер қауымдарының мүшесі болды. Ли Солт-Лейк-Ситиде қайтыс болды және Солт-Лейк-Ситидегі Маунт-Оливет зиратында отбасылық жерге жерленді. 97 жасында қайтыс болған ол Ютаның барлық губернаторларынан ұзақ өмір сүрді.
Lee was born in Price, to Arthur J. Lee (1870 1934) and Ida Mae (Leiter) Lee (1874–1980). When he was five, the family moved to Fruita, Colorado, where they remained until he was in the eighth grade. The family then returned to Price. During World War I, Lee served in the U. S. Army, lying about his age and passing up his high school graduation in order to enlist. During training in California, the Army kept him there as a trainer for the soldiers going to Europe, believing that he had the excellent people skills needed for this job. This was a decision that Lee initially regretted, as he wished to serve in combat. After the war, he joined his father in the insurance business in Price prior to going into politics. Lee married Nellie Pace. Their daughter, Helen (Nelson), was born in 1922 (died 2005). Two years later Nellie became seriously ill, first with pneumonia, and then with Hodgkin's disease, of which she died in 1926. The medical expenses placed Lee in considerable debt. Until the debts were paid, Lee moved into his own garage and rented out his house. Another way he tried to save money was by eating only one hamburger and drinking a quart of milk a day. During this time, his daughter lived with Lee's parents. This experience helped form his fiscal conservatism, as he vowed he would never go into debt again. On February 23, 1928, he married Margaret Draper (1909–1989) of Wellington, Utah. They had three children, a son, James (1930 2021), a daughter, Jon (Taylor) (born 1935), and a son, Richard (1944 2012). Margaret fueled Lee's political ambition, encouraging his entry into politics and actively contributing to his career. Together, they made a formidable team. She had a remarkable memory for names, a skill helpful to Bracken in public life. Margaret was active in the Women's Literary Society. She also did historical research on prominent women in the West and gave speeches about them. Bracken and Margaret were married for 61 years, until her death in 1989. Lee was an avid hunter and outdoorsman, particularly enjoying the high desert in eastern Utah near Price. He played semi professional baseball as a young man, playing shortstop. He was also an extraordinary handyman, with skills in jewelry making and painting. He was a member of the Freemasons, Shriners, and Elks. Lee died in Salt Lake City and is interred in a family plot at Mount Olivet Cemetery in Salt Lake City. Dying at 97 years of age, he lived longer than any other Utah Governor.
Саяси мансап
Ли салық саясаты тұрғысынан консервативті болды және табыс салығына қарсы күресті. Ол шығындарды күрт қысқарту арқылы өзінің барлық басшылық кезеңдерінде табысқа қол жеткізді. Губернатор ретінде ол шығындарды және бюрократияны азайтып, департаменттер мен комиссарлар санын қысқарды. Жоғары білім беруге қатысты кесімдері үшін ол мұғалімдердің кәсіби одағының наразылығын тудырды. Табыс салығына қарсылығымен қатар, ол шетелдік көмек және Біріккен Ұлттар Ұйымына да қарсы болды. Ли мормондардың ұрпағы болғанымен, өзінің діни көзқарастары болмады, бірақ Ғиса Мәсіхтің соңғы күнгі қасиеттілер шіркеуінің мүшесі болмаса да саяси жетістікке қол жеткізді. Бұл оқиға Скузен Ли қатысқан заңсыз покер клубына рейд жасағаннан кейін болды. Ли Скоузеннің құмар ойындарға қарсы заңдарды қатаң орындауын "Гестапо сияқты" деп сипаттады.
Lee was fiscally conservative and a deep opponent of the income tax. With hefty cuts in spending, he was able to run surpluses in all of his administrations. As governor, he trimmed both spending and bureaucracy by cutting the number of departments and commissioners. He particularly angered the teachers' union for his cuts in higher education. In addition to his fierce opposition to the income tax, he opposed foreign aid and the United Nations. While Lee was the descendant of Mormons, he had no religious affiliation himself, but still enjoyed political success despite the fact that he was not a member of The Church of Jesus Christ of Latter day Saints (LDS Church). This happened shortly after Skousen raided an illegal poker club, where Lee was in attendance. Lee characterized Skousen's strict enforcement of anti gambling laws as "like a Gestapo."
Мұра
Лидің өмірбаясын жазған Дэннис Литгоу оның ең маңызды еңбегі Солт-Лейк-Сити қаласының мэрі қызметінде болғанын айтады, онда ол қалаға қаржылық жауапкершілік пен капиталдық жақсартулар әкелді. Жасы ұлғайғандықтан, оның қаһары біршама басылған, сол арқылы ол өз қағидаларынан айырмай, лауазымында тиімдірек болды. Лидің губернатор ретіндегі мұрасы кейде күмәндалады. Көптеген адамдар оның шаршаңқы мінезі, қатал пікірлері және білім беру саласымен болған қақтығыстарын мәселе деп санайды, бірақ оны қаржылық жауапкершілігі үшін және оның басшылығымен Юта штаты гүлденген экономикаға ие болғаны үшін де жиі мақтайды. Оның бүкіл қызмет ету кезеңінде штаттың қарызы болған емес, керісінше, артық қаржысы болды. Тіпті Лидің саяси оппоненттері оның адалдығын, тура сөйлейтін, ашық және тікелей қарым-қатынасын құрметтеді. Лиді жиі президент Гарри С. Трумэнмен салыстырды. Екеуінің саяси көзқарастары әртүрлі болғанымен және қарама-қарсы партиялардың мүшелері болғанымен, олардың мінездері ұқсас еді. Олар халыққа жақын манерада сөйледі, өз пікірлерін білдіруден тартынбады және тікелей айқын болды. 1949 жылдан 1953 жылға дейін бір уақытта билікте болғандықтан, көптеген адамдар оларды салыстыруға оңай болды.
Lee's biographer, Dennis Lythgoe, regards his greatest contribution his terms as mayor of Salt Lake City, where he brought fiscal responsibility and capital improvements to the city. With age having moderated his temper somewhat, he was more effective in office while remaining true to his principles. Lee's legacy as governor is sometimes disputed. While many point to his temper, opinionated personality, and battles with educators as problems, he is also generally praised for his fiscal responsibility, and for the fact that Utah enjoyed a prosperous economy during his administration. Throughout his entire tenure, the state had a surplus rather than debt. Even Lee's political opponents respected his integrity and honest, open and straightforward ways of dealing. Lee was often compared to President Harry S. Truman. Though the two had differing political viewpoints and were members of opposite parties, their personalities were similar. They shared folksy manners, never shied from stating their opinions, and were bluntly honest. With the two in office at the same time from 1949 to 1953, it was easy for many to compare the two.