Америкалық джаз кларнетисі Джон Кеннет Даверн

Кіріспе

Джон Кеннет Даверн (7 қаңтар 1935 – 12 желтоқсан 2006) – американдық джаз кларнетші.

Өмірбаян

Ол Хантингтон қаласында, Лонг-Айленд штатында дүниеге келген. Оның анасының туған-туыстары бастапқыда Австрияның Вена қаласынан шыққан, оның әкесінің әкесі Альфред Рот Австро-Венгрия армиясында полковник болған, бұл Габсбург империясының армиясында еврей үшін жететін ең жоғары шен еді. Пи-Ви Расселді алғаш рет тыңдағаннан кейін, ол да джаз музыканты болғысы келетініне толық сенімді болды; 16 жасында музыканттар одағына мүше болып, бастапқыда баритон саксофонда орындады. 1954 жылы ол Джек Тигарденнің тобына қосылды және бірнеше күннен кейін алғашқы джаз жазбаларын жасады. Кейін ол Фил Наполеон мен Пи Уи Эрвин басқарған топтармен жұмыс істеді, ал 1962 жылы "Dukes of Dixieland" тобының құрамына кірді. 1960 жылдардың соңында ол Ред Аллен, Ральф Саттон, Янк Лоусон және өмір бойы досы Дик Уэллстуд сияқты музыканттармен жеке жұмыс істеді. Осы кезеңде ол сопрано саксофонымен де айналысты, ал Дик Гибсонның Колорадо джаз фестивалінде Боб Уилбермен кездейсоқ дуэт құруы үлкен табысқа ие болды, нәтижесінде 1970 жылдардың ең маңызды джаз тобының бірі – "Soprano Summit" құрылды. Уилбер мен Даверн бірлесіп басқарды, олар кларнет пен түрлі саксофондарды алмастырып, келесі бес жыл ішінде "Soprano Summit" табысты жазбалар мен концерттер тізбегін жасады. 1979 жылы топ тарағаннан кейін Даверн тек кларнет ойнауға бел буды, фортепиано мен барабаннан тұратын трио форматын ұнатты. 1991 жылы Боб Уилбермен ынтымақтастығы жаңадан басталды, жаңа тобы "Summit Reunion" деп аталды. 1990 жылдардан бері өзінің квартеттерін басқарып, Даверн ырғақ тобында фортепианоның орнына гитараны қалаған, соның ішінде Баки Пицарелли, Говард Алден және Джеймс Чирилло сияқты гитаристтермен жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Колорадо Спрингс халықаралық джаз фестиваліне қатысып, көптеген халықаралық джаз музыканттарымен бірге өнер көрсетті. 1997 жылы ол Ратгерс университетінің Джаз даңқы залына енгізілді, ал 2001 жылы Нью-Йорк штатының Клинтон қаласындағы Гамильтон колледжінен музыка бойынша құрметті докторлық диплом алды. Кени Даверн оған үлгі болған джаз сарындарынан басқа, Нью-Йорк қалалық балет оркестрінің жетекші кларнетисі, классикалық кларнетші Дэвид Веберді өзінің ең маңызды ұстазы деп атады. Көбінесе дәстүрлі джаз бен свинг стилінде ойнаса да, оның музыкалық қызығушылықтары әртүрлі стильдерді қамтиды. 1978 жылы ол авангардтық музыканттар Стив Лейси, Стив Сваллоу және Пол Мотианмен бірге "Unexpected" деп аталған фри-джазға шабыттанған альбомды жасады. Джаздағы жетістіктерінен басқа, классикалық музыка туралы білімі, әсіресе дирижер Вильгельм Фуртвенглердің шығармалары туралы білімі зор болды. Кларинет ойнауға толыққанды көшкеннен кейін, Кени Даверн осы аспапты шебер меңгергенін айтты. Толық, бай дыбысы, әсіресе төменгі регистрдегі "ағаш" реңі, ерекше дыбыс интонациясы және кларнеттің қалыпты диапазонынан жоғары ноталарды орындау қабілеті оның дыбысын бірден тануға мүмкіндік берді. 1980 жылдардың соңында "The New York Times" газеті оны "қазіргі таңда ойнайтын ең үздік джаз кларнетисі" деп мақтады. Даверн Нью-Мексико штатының Сандия Парк қаласындағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды.

He was born in Huntington, Long Island, His mother's family originally came from Vienna, Austria, where his great grandfather Alfred Roth had been a colonel in the Austro Hungarian cavalry, the highest rank accessible to a Jew in the Habsburg Imperial army. After hearing Pee Wee Russell the first time, he was convinced that he wanted to be a jazz musician, too; and at the age of 16 he joined the musician's union, first as a baritone saxophone player. In 1954 he joined Jack Teagarden's Band, and after only a few days with the band he made his first jazz recordings. Later on, he worked with bands led by Phil Napoleon and Pee Wee Erwin before joining the Dukes of Dixieland in 1962. The late 1960s found him freelancing with, among others, Red Allen, Ralph Sutton, Yank Lawson and his lifelong friend Dick Wellstood. At this time, he had also taken up the soprano saxophone, and when a spontaneous coupling with fellow reedman Bob Wilber at Dick Gibson's Colorado Jazz Party turned out be a huge success, one of the most important jazz groups of the 1970s, Soprano Summit, was created. Co led by Wilber and Davern, both switching between the clarinet and various saxophones, during the next five years Soprano Summit enjoyed a successful string of record dates and concerts. When the group disbanded in 1979, Davern devoted himself to solely playing clarinet, preferring trio formats with piano and drums. His collaboration with Bob Wilber was revived in 1991, the new group being called Summit Reunion. Leading his own quartets since the 1990s, Davern preferred the guitar to the piano in his rhythm section, employing guitarists Bucky Pizzarelli, Howard Alden and James Chirillo. He also made several appearances to the Colorado Springs Invitational Jazz Party and performed with numerous international jazz musicians. In 1997, he was inducted into the Jazz Hall of Fame at Rutgers University, and in 2001 he received an honorary doctorate of music at Hamilton College, Clinton, New York. In addition to the jazz greats that inspired him, Kenny Davern indicated classical clarinetist David Weber, principal solo clarinetist with the New York City Ballet Orchestra, as his most important teacher. Although playing mainly in traditional jazz and swing settings, his musical interests encompass a much broader range of styles. In 1978 he collaborated with avantgarde players Steve Lacy, Steve Swallow and Paul Motian on a free jazz inspired album appropriately entitled Unexpected. In addition to his accomplishments in jazz, his ardour and knowledge of classical music was encyclopaedic, particularly of the work of conductor Wilhelm Furtwängler. Especially after concentrating exclusively on playing the clarinet, Kenny Davern called his own an unmatched mastery of the instrument. A full, rounded tone, especially "woody" in the lower chalumeau register, combined with highly personal tone inflections and the ability to hit notes far above the conventional range of the clarinet, made his sound immediately recognizable. In the late 1980s, The New York Times hailed him as "the finest jazz clarinetist playing today". Davern died of a heart attack at his Sandia Park, New Mexico home.