Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раселл округіндегі қала, Канзас.
City in Russell County, Kansas
Парадайс – АҚШ Канзас штатының Раселл округіндегі қала.
Paradise is a city in Russell County, Kansas, United States.
Тарих
1859 жылы аңшылар тобы бұл аймақты, оның ішінде Салын өзенінің шағын саласын зерттеді, бұл оларды суы, ағашы және бизоны мол жерге жеткізді. Аңшылардың бірі Джеймс Р. Мид бұл жерді жұмақ деп сипаттады, ал бұл сала кейіннен Жұмақ ағысы деп аталды. Аймақтағы алғашқы пошта бөлімі 1875 жылы «Парадайс» деген атпен ашылды. 1887 жылы Юнион Таунсайт компаниясы пошта бөлімінен солтүстік-батысқа қарай, ағыстың солтүстік жағында қала құрды және оны жергілікті шаруаның қызы Ива Маррдың құрметіне Ивамар деп атады. Келесі жылы Парадайс пошта бөлімі Ивамарға көшірілді, бірақ атын сақтап қалды. Осының салдарынан қала екі атаумен де белгілі болды; 1891 жылы Юнион Пасифик темір жолындағы аялдамасы «Парадайс» (Івамар) деп тіркелді. 1890 жылдарға қарай қауымда мектеп, қалалық кәсіпорындар мен теміржол құрылыстары пайда болды және 1910 жылға қарай халқы 200 адамға жетті. Ивамар 1924 жылы қала болып құрылды және ақырында атын Парадайс деп өзгертті. Қауымның халқы 1930 жылдан бері біртіндеп азайып келеді. Парадайс Салын өзенінің саласы – Жұмақ ағысының солтүстік жағалауында, Ұлы жазықтың Смоки-Хилл аймағында орналасқан. Жұмақ ағысының саласы Игл-Крик қауымның шығыс жағынан оңтүстікке қарай ағады. АҚШ Халық санағы бюросының мәліметінше, қаланың жалпы ауданы 0,25 шаршы миль (1 км2) және оның барлығы құрлық.
In 1859, a hunting party explored the area, including a small tributary of the Saline River which led them to a site abundant in water, timber, and bison. One of the hunters, James R. Mead, described the site as paradise, and the tributary subsequently became known as Paradise Creek. The first post office in the area opened under the name Paradise in 1875. In 1887, the Union Townsite Company established a town on the north side of the creek northwest of the post office, naming it Ivamar after Iva Marr, the daughter of a local rancher. The Paradise post office relocated to Ivamar the next year, but kept its name. As a result, the town came to be known by both names; in 1891, the Union Pacific Railroad listed its rail stop there as Paradise with Ivamar in parentheses. The community grew through the 1890s to include a school, downtown businesses, and railroad facilities, reaching a population of 200 by 1910. Ivamar incorporated in 1924 and finally changed its name to Paradise. The population of the community has gradually declined since the 1930s. Paradise sits on the north bank of Paradise Creek, a tributary of the Saline River, in the Smoky Hills region of the Great Plains. Eagle Creek, a tributary of Paradise Creek, flows south along the community's east side. According to the United States Census Bureau, the city has a total area of 0.25 square miles (1 km2), all of it land.
2010 жылғы санақ
2010 жылғы халық санауы бойынша қалада 49 адам, 22 шаруашылық және 13 отбасы тұратын. Халық тығыздығы 27 тұрғын үй құрады, орташа тығыздығы 100%. Қала тұрғындарының 100,0% ақ нәсілді. Кез келген нәсілдегі испаниялықтар мен латиноамерикандықтар халықтың 0,0% құрады. 22 шаруашылықтың ішінде 27,3% 18 жасқа дейінгі балалары бар, 54,5% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 0,0% әйелі жоқ еркектер, 4,5% күйеуі жоқ әйелдер және 40,9% отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 36,4% жеке тұлғалардан тұрады, ал 27,2% 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдарды құрайды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,23 адам, ал отбасының орташа мөлшері 2,92 адамды құрады. 2000 жылғы санақ бойынша қалада 64 адам, 28 шаруашылық және 16 отбасы тұратын. Халық тығыздығы 36 тұрғын үй құрады, орташа тығыздығы 96,88% ақ нәсілді, 1,56% американдықтар және 1,56% екі немесе одан көп нәсілді адамдарды құрады. Кез келген нәсілдегі испаниялықтар мен латиноамерикандықтар халықтың 1,56% құрады. 28 шаруашылықтың ішінде 35,7% 18 жасқа дейінгі балалары бар, 53,6% бірге тұратын некедегі жұбайлар, 7,1% күйеуі жоқ әйелдер және 39,3% отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 39,3% жеке тұлғалардан тұрады, ал 21,4% 65 жасқа толған және жалғыз тұратын адамдарды құрайды. Шаруашылықтың орташа мөлшері 2,29 адам, ал отбасының орташа мөлшері 3,12 адамды құрады. Қала тұрғындарының 26,6% 18 жасқа дейінгілер, 7,8% 18-24 жас аралығындағылар, 25,0% 25-44 жас аралығындағылар, 21,9% 45-64 жас аралығындағылар және 18,8% 65 жасқа толғандарды құрады. Орташа жас 42 жас. Әр 100 әйелге 106,5 еркек келеді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 88,0 еркек келеді.
As of the 2010 census, there were 49 people, 22 households, and 13 families residing in the city. The population density was There were 27 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 100.0% White. Hispanics and Latinos of any race were 0.0% of the population. There were 22 households, of which 27.3% had children under the age of 18 living with them, 54.5% were married couples living together, 0.0% had a male householder with no wife present, 4.5% had a female householder with no husband present, and 40.9% were non families. 36.4% of all households were made up of individuals, and 27.2% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.23, and the average family size was 2.92. of 2000, there were 64 people, 28 households, and 16 families residing in the city. The population density was There were 36 housing units at an average density of The racial makeup of the city was 96.88% White, 1.56% Native American, and 1.56% from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 1.56% of the population. There were 28 households, out of which 35.7% had children under the age of 18 living with them, 53.6% were married couples living together, 7.1% had a female householder with no husband present, and 39.3% were non families. 39.3% of all households were made up of individuals, and 21.4% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.29 and the average family size was 3.12. In the city, the population was spread out, with 26.6% under the age of 18, 7.8% from 18 to 24, 25.0% from 25 to 44, 21.9% from 45 to 64, and 18.8% who were 65 years of age or older. The median age was 42 years. For every 100 females, there were 106.5 males. For every 100 females age 18 and over, there were 88.0 males.
Экономика
2012 жылы 16 жастан асқан халықтың 79,3%-ы еңбекке жарамды жаста болды. 0,0%-ы қарулы күштерде, ал 79,3%-ы азаматтық еңбекке жарамды күште болды, оның ішінде 75,9%-ы жұмыспен қамтылған және 3,4%-ы жұмыссыз. Жұмыспен қамтылған азаматтық еңбекке жарамды күштердің кәсіптік құрамы: сату және кеңсе жұмыстарында 50,0%; басқару, бизнес, ғылым және өнер салаларында 18,2%; табиғи ресурстар, құрылыс және техникалық қызмет көрсету салаларында 13,6%; өндіріс, көлік және материалдарды тасымалдауда 9,1%; және қызмет көрсету салаларында 9,1%. Еңбекке жарамды азаматтық күштердің ең көп бөлігін жұмыспен қамтыған үш сала: мемлекеттік басқару (45,5%); қаржы және сақтандыру, жылжымайтын мүлік, жалға беру және лизинг (27,3%); және мемлекеттік басқарудан басқа қызметтер (18,2%). 2012 жылы қаладағы үйлердің орташа құны 16 900 долларға бағаланды, ал ипотекасыз үйлердің орташа айлық төлемі 510 долларды құрады. Парадайс Канзас штатының 1-ші округінде орналасқан. Канзас заң шығарушы органында өкілдік ету үшін қала Канзас Сенатының 36-шы округінде және Канзас Өкілдер палатасының 109-шы округінде орналасқан. Парадайс орта мектебі 1974 жылы Парадайс және Уолдо мектептері Натомамен біріккеннен кейін жабылды. Парадайс мектебінің символы – Парадайс пираттары. Парадайс пираттары 1971 жылы Канзас штатының 1А сыныптағы мектептер арасындағы жеңіл атлетика чемпионатын жеңіп алды.
As of 2012, 79.3% of the population over the age of 16 was in the labor force. 0.0% was in the armed forces, and 79.3% was in the civilian labor force with 75.9% being employed and 3.4% unemployed. The composition, by occupation, of the employed civilian labor force was: 50.0% in sales and office occupations; 18.2% in management, business, science, and arts; 13.6% in natural resources, construction, and maintenance; 9.1% in production, transportation, and material moving; and 9.1% in service occupations. The three industries employing the largest percentages of the working civilian labor force were: public administration (45.5%); finance and insurance, and real estate and rental and leasing (27.3%); and other services, except public administration (18.2%). As of 2012, the median home value in the city was $16,900, and the median selected monthly owner cost was $510 for housing units without a mortgage. Paradise lies within Kansas's 1st U. S. Congressional District. For the purposes of representation in the Kansas Legislature, the city is located in the 36th district of the Kansas Senate and the 109th district of the Kansas House of Representatives. Paradise High School closed in 1974 after Paradise and Waldo combined school districts with Natoma. The Paradise school mascot was Paradise Pirates. The Paradise Pirates won the Kansas State High School boys class 1A Track & Field championship in 1971.
Көлік
K 18, шығыс-батыс бағытындағы жол, жұмаққа солтүстік-батыстан жақындап, қаланың солтүстігінде шығысқа бұрылады. Парадайс жолы, асфальтталған округтік жол, қалаға оңтүстіктен кіреді. Көптеген тұрғындар жылыту үшін жеке сақталатын пропанды қолданады.
K 18, an east west route, approaches Paradise from the northwest, then turns east north of the city. Paradise Road, a paved county road, enters the city from the south. Most residents use privately stored propane for heating fuel.
Сәулет
Бейбітшілік Post Rock әктасынан салынған бірнеше ерекше құрылымдарға мекен. Аймаққа алғашқы қоныс аударушылар келген кезде ағаш тапшы болса да, әктасқа толы екенін анықтады, сондықтан оны құрылыс материалы ретінде кеңінен пайдаланды. Одан соң, оны қоршау бағаналарына да жиі қолданды. Су мұнарасы мен бұрынғы Кеннеди қонақ үйі жақында Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізіліп, Salina Journal газетінде жарияланды.
Paradise is home to several unique structures that were constructed from Post Rock Limestone. Early settlers to the area discovered that while there was a shortage of timber, limestone was plentiful, and therefore it was commonly used as a building material. It was also commonly used for fence posts. The watertower and the former Kennedy Hotel were recently added to the National Register of Historic Places and featured in an article in the Salina Journal.