Кіріспе
1760 жылдары Оңтүстік Каролина британдық салық саясатына наразылық білдірді, ол олардың «өкілдіксіз салық салу болмайды» деген конституциялық құқығын бұзды деп санайтын. Саудагерлер британдық тауарларды сатып алуға қарсы бойкотқа қосылды. Лондон үкіметі Бостон шай кеші үшін Массачусетсті қатаң жазалағанда, Оңтүстік Каролина жетекшілері Джорджияны қоспағанда, тағы он бір колониямен бірге Континенталдық Конгресс құрды. 1775 жылдың көктемінде британдықтар Лексингтон мен Конкордқа шабуыл жасады және Массачусетс патриоттары оларды жеңіске жете алды, Оңтүстік Каролина патриоттары Америка революциясын қолдауға бірікті. Колониядағы лоялистер мен патриоттар шамамен 50/50 арақатынаста бөлінді. Америка революциясы кезінде Оңтүстік Каролинада болған көптеген шайқастар лоялистік каролиналықтармен және британдықтармен одақтасқан чероки тайпасының бір бөлігімен болды. Бұл генерал Генри Клинтонға тиімді болды. Оның стратегиясы Флорида штатының Сент-Огюстин қаласынан солтүстікке қарай әскерлерін жылжытып, солтүстікте Джордж Вашингтонды қоршауға алу болды. Клинтон ешқандай қауіп төндірмейтін патриот әскерлеріне шабуыл жасап, лоялистерді ашуландырып, патриоттарды наразылыққа түртті. Құлдықтан алынған африкалықтар мен афроамерикалықтар британдық шепке қашып, оларға бостандық уәде етілгендіктен тәуелсіздікті таңдады. Генерал-майор Натанаэль Гриннің басшылығымен біріккен Континенталдық армия мен штаттық милиция күштері штаттағы британдық бекіністердің көптеген өзара байланысты тізбегін басып алып, Оңтүстік Каролинаның көп бөлігін қайта бақылауға алды. Британдықтар мен лоялистер Чарльз Таун астанасында біртіндеп қоршауға алынып, теңіз арқылы жабдықтауға толық тәуелді болды. Алдын алағы бейбіт келісімдерге қол жеткізілгеннен кейін, британдықтар 1782 жылдың 14 желтоқсанында Чарльз Тауннан эвакуацияланды, бұл күн қазір ресми түрде «Оңтүстік Каролина тәуелсіздік күні» деп белгіленген. Грин штатты азат етудегі және сайланған үкіметті қалпына келтірудегі басшылығы үшін Конгресс медалімен және Оңтүстік Каролина штатынан көптеген басқа да ресми наградалармен марапатталды. 1787 жылы Оңтүстік Каролина өкілдері Джон Ратледж, Чарльз Пинкни, Чарльз Котесворт Пинкни және Пирс Батлер Конституциялық конвенция өткізіліп жатқан Филадельфияға барды және АҚШ Конституциясының егжей-тегжейлі жоспасын жасады.
Соғысқа дейінгі себептері
Парламент Солтүстік Америка колонияларына салық салуды бастағаннан кейін, француз және үнді соғысы мен Понтиак соғысының шығындарын өтеу үшін, мөртаңбалық заңға наразылық білдіру мақсатында Оңтүстік Каролина бай күріш өсіруші Томас Линчті, 26 жасар заңгер Джон Ратледжді және Кристофер Гадсденді мөртаңбалық заңға қарсы конгресске жіберді. "Тәуелсіздікке ұмтылған" "Бостандық жігіттерінің" жетекшісі Гадсденді тарихшылар Джеймс Отис пен Патрик Генримен бірге Америка тәуелсіздігінің басты қозғаушы күштері ретінде жиі атайды. 1767 жылы Таунсенд заңдары шыны, май, шарап, шай, қағаз және басқа да тауарларға жаңа салықтар енгізді. Гадсден оппозицияны басқарды, және Британия шайдан басқа барлық тауарларға салықтарды алып тастағанымен, Чарльстон тұрғындары Бостон шай партиясын еске түсіріп, шайды Купер өзеніне тастады. Басқа жүктерге түсуге рұқсат берілді, бірақ олар Чарльз Таун қоймаларында шіри бастады. 1774 жылы Бірінші Континенттік Конгресске Грузиядан басқа барлық он үш колонияның, яғни он екі колонияның делегаттары жиналды. Бес Оңтүстік Каролиналық, оның ішінде мөртаңбалық заңға қарсы конгресте колонияны өкілдік еткендер, Филадельфияға аттанды. Генри Миддлтон Конгрестің бір бөлігінде президент қызметін атқарды. Келесі қаңтарда Оңтүстік Каролинаның колониялық жиналысын Корольдік губернатор Лорд Уильям Кэмпбелл таратып, оны заңсыз провинциялық Конгресс ретінде қайта құрды. Осы және келесі отырыстарда, 1775 жылдың маусымында және 1776 жылдың наурызында Оңтүстік Каролиналықтар колония Британиямен мәселені шешкенге дейін билік жүргізу үшін уақытша үкімет құрды. Джон Ратледж штаттың "президенті" болып сайланды, ол "Оңтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясы" деп аталды ( "Республика" немесе "Оңтүстік Каролина Республикасы" термині ешқашан қолданылмаған). Лоялистердің көпшілігі 1960 жылдан бері Upcountry (Upstate деп аталады) аймағынан шықты, олар бай, элиталық Чарльз Таун плантаторлар класының бақылаусыз үкіметтегі үстемдігі Британдық тәждің билігі астында қалудан да нашар деп есептеді. Судья Уильям Генри Дрейтон және пастор Уильям Теннент "Америкалық іске" және Лоукантридің Бас комитеті мен провинциялық Конгресіне қолдау көрсету үшін Артқы елге жіберілді, бірақ олар үлкен жетістікке жете алмады. 1775 жылдың қыркүйегінде Корольдік губернатор Оңтүстік Каролинадағы соңғы Корольдік жиналысты таратып, Чарльстон портындағы британдық "Тамар" соғыс кемесіне қауіпсіздікке жол тартты.
Ертедегі қақтығыстар
Американың тәуелсіздік соғысы барысында Оңтүстік Каролина штатында 200-ден астам шайқас болды, бұл басқа штаттардан көп. 1775 жылдың 19 қарашасында Ұзақ Канат ополчениесінің патриоттық күштері Тоқсан алтының алғашқы шайқасында лоялистермен шайқасты, нәтижесінде соғыстағы Оңтүстік Каролина және оңтүстік аймағының алғашқы қазасы – Джеймс Бирмингем қайтыс болды. Полковник Ричард Ричардсон үлкен топ Уигтерді алып, лоялистерді тұтқындау және революциялық Бас комитеттің бүкіл колониядағы билігін бекіту үшін жорыққа шықты. Ұлыбританияның стратегиясы Оңтүстіктегі лоялистердің қолдауын пайдаланып, Чарльз Таунында әскери науқанды бастау және солтүстіктегі Вашингтонға қарсы күреске адамдар жинап, Үстірт, Солтүстік Каролина және Вирджиния арқылы өту болды. Полковник Уильям Моултри басшылығымен Оңтүстік Каролиналықтар 1776 жылдың 28 маусымында Салливан аралы шайқасында Корольдік теңіз күштерін жеңіп, патриоттық Континенттік армияға маңызды жеңіс сыйлады. Филадельфияда бұл жаңалық 19 шілдеде Екінші Континенттік Конгресс делегаттарына жетті, бұл делегаттар Тәуелсіздік декларациясын қабылдауға дауыс бергеннен кейін екі аптадан астам уақыт өткен соң болды. Салливан аралы шайқасы британдықтарды стратегияларын қайта қарастыруға және шамамен үш жылға Оңтүстікті тастап кетуге мәжбүр етті. Жаңа штаттық заң шығарушы орган келесі желтоқсанда жиналып, өткен қазанда жасалған штат конституциясын аяқтады, соның нәтижесінде Англикан шіркеуі жойылды. Үстірт аймақта британдықтар чероки тайпасын өз жағына тартып, олармен бірге соғысуға көндірді. Операцияны басқарған британдық офицер черокилерге ұйымдасқан топтарда тек патриот әскерлеріне ғана шабуыл жасауды бұйырғанмен, жақын арада шекарада кісі өлтіру және үйлерді өртеу жиі болды. Уигтердің Эндрю Уильямсон, Эндрю Пикенс және Джеймс Уильямс, бұрын Үстірт аймағында лоялистермен шайқасқан, чероки тайпасына қарсы сәтті науқан бастады. 1777 жылы олар қалған жерлерін Оңтүстік Каролина үкіметіне берді. 1778 жылдың 5 ақпанында Оңтүстік Каролина АҚШ-тың алғашқы конституциясы – Конфедерация мақалаларын ратификациялаған алғашқы штат атанды. 1780 жылы британдықтар Оңтүстік Каролинаға қайта оралды.
Чарльстон қоршауы
1780 жылы солтүстікте қиын жағдайға түскен және соғысты аяқтау үшін үйдегі қысымға тап болған британдықтар тарихшыларға "Оңтүстік стратегиясы" деп белгілі болатын әрекеттер жоспарын бастады. Олар Джордж Вашингтон әскерін оңтүстіктен шабуылдап тұзаққа түсіруді жоспарлады, ал Вашингтон солтүстікте қорғанысқа ие болды. Британдықтар Чарльстонның оңтүстігіне үлкен әскери күшін жіберді, Джон аралына қонды, Джеймс аралына көшті, содан кейін Чарльз Таунына шабуыл жасады. Генерал Бенджамин Линкольн екі ай бойы қаланы қорғады, бірақ Каролинадағы Континенталдық армияның көп бөлігін генерал Клинтонға беруге мәжбүр болды. Континенттік Конгресс президенті болған Генри Миддлтон тұтқын ретінде тәжге адалдық серт беруге мәжбүр болды. Генерал Вашингтон губернатор Джон Ратледжге және штат кеңесіне уақыт болғанда Чарльз Таунынан кетуге шақырды, және олар осылай істеді. Ратледж штат бойынша саяхаттап, өзімен бірге баспаханада жарияланымдар мен басқа да мемлекеттік құжаттарды басып шығарды, Континенттік Конгреске Оңтүстік Каролинаны құтқару үшін Континенталдық армияны жіберуді талап ететін көптеген хаттар жіберді. Британдықтар жағалауды тез бақылауға алды, Бофорт және Джорджтаун сияқты басқа да портовый қалаларда бекеттер құрды. Осы кезеңде көптеген африкалық американдық құлдар олардың қатарына қашып құтыла алды. Африкалық американдықтар бостандық қалаған, ал британдықтар оларға оны уәде еткен. Соғыс кезінде шамамен 25 000 африкалық американдық, құлдардың төрттен бірі, бостандыққа қол жеткізу үшін британдықтарға қашып кетті. Британдықтар жағалаудағы оккупациясын жергілікті торилермен келісіп, бақылауды орната алатын ішкі аймақтардағы бекеттерді құру арқылы жалғастырды. Ратледжтің өтінішіне және британдықтардың оңтүстік қанатқа жасаған қауіп-қатеріне жауап ретінде Вашингтон генерал Гейтс басқаратын Континенталдық армияны жіберді, бірақ 1780 жылдың 16 тамызында Камденде жеңіліске ұшырады, ал армияның қалдығы рекордтық жылдамдықпен солтүстікке шегінді. Камден шайқасынан бұрын Гейтс Чарльстонның жеңілісінен кездейсоқ жарақат алғандықтан босатылған милиция офицері Фрэнсис Марионмен кездесті, сол себепті ол капитуляция кезінде қаладан тыс болды. Марионмен бірге шағын милиция тобы болды, олардың сыртқы түрі Континенталдықтардың қынжырлануына себеп болды. Гейтс Марионды ұятқа қалдырды және оны британдықтарды барлау және британдықтарға пайдалы болуы мүмкін қайықтарды, көпірлерді және басқа да заттарды жоюға бұйрық беріп, одан құтылды. Марион бұйрығын орындап, шайқастан қашып кетті. Келесі күні губернатор Ратледжтің бұйрығымен және әскерлердің шақыруымен ол Линчс және Пи-Ди өзендерінің қосылған жерінде Уильямсбург милициясының басшылығын қабылдады. Бұл топ штаттың әртүрлі аймандарынан келген бірнеше милиционерлермен бірігіп, Марион бригадасы ретінде танылды (соңында Марион генерал болып тағайындалды). Марион сол кезде Гейтстің Камдендегі жеңілісі туралы хабарды естімеген еді. Келесі күні Томас Самтердің басқаруымен шағын милиция тобы Фишинг-Крикте күтпеген шабуылға ұшырады және толығымен жеңіліске ұшырады; Самтер өмірінен мүжілді. Осы кезде Марионның Оңтүстіктегі жалғыз тиімді патриоттық армиясы қалды. Сол кезден бастап генерал Натанаэль Грин келгенге дейін Оңтүстіктегі соғыстың нәтижесі толығымен милицияға байланысты болды, және милиция жағдайды біртіндеп өзгерте бастады. Соғыс тек қарулы қақтығыс ғана емес, халықтың қолдауын алу үшін күрес болды. Гейтстен кеткеннен кейін Марион жаңа және естімеген саясатты бастады, өйткені ол британдықтар пайдалана алатын қайықтарды жойды және отарлаушылардан азық-түлік, жылқы және басқа да мүлікті тартып алды. Ол әскерлеріне әр заттың иесіне түбіртек беруді бұйырды. Оның ақылды әрекеттері Марионды тез арада батыр етіп, оның бригадасына қолдау көрсетті. Соғыстан кейін осы түбіртектердің көп бөлігі қайтарылып алынды, көбінесе жаңа штат үкіметі толық төлем жасады.
Генерал Клинтонның қателіктері
Генерал Клинтон Оңтүстік Каролинаны лоялисттік колония деп есептеді, оның халқының аз бөлігі революциялық әрекеттерге итермелеген. Оның ниеті – бүкіл штат бойынша британдық әскердің санын арттырып, аймақтағы орташа топтың сенімін қайтару болды, осылайша олар британдықтар үшін күрессе еді. Клинтон лоялистерді ренжітті, өйткені барлық қаржыны дәрігерлерге емес, қосымша қару-жарақ пен сарбаздарға жұмсады. Американдық полковник Абрахам Бьюфорд және оның Вирджиниялық патриоттары Чарльз Таунды қорғау ниетімен оңтүстікке қарай жол тартты, бірақ олар кешіккенін түсініп, кері қайтты. Британдық подполковник Банастр Тарлтон көтерілісшілердің солтүстікке қашуына мүмкіндік бермей, оларды қуды, бұл тағы да лоялистерді ашуландырды. Тарлтон 1780 жылдың 29 мамырында, қазіргі Ланкастер қаласының жанында оларды жете алды, американдықтарға капитуляциялауды бұйырды, бірақ олар бас тартты. Олар Тарлтонның жақындап келе жатқанын біліп, әрекеттерін жалғастырды. Ваксау шайқасында Тарлтон мен оның әскері американдықтарды жеңіске жеткізіп, минимал шығынға ұшырады. Шайқастағы жағдайдың салдарынан, тұтқындарға жеңілдік көрсетілмеді, капитуляциялаған американдықтардың бір бөлігі қаза болды. Осыдан кейін оңтүстік патриоттары соғыс бойына қолданған «Тарлтонның жеңілдігі!» деген ұран пайда болды. Британдықтардың екінші қателігі – Клинтонның каролиналықтарға берген кепілдіктерді жоюы. Ол, егер капитуляциялаған каролиналықтар британдық үкіметке қарсы әрекет етпесе, оларды және олардың кепілдіктерін бұзбаймын деп уәде берген еді. 3 маусымда ол барлық тұтқындардың өзінің американдық әріптестеріне қарсы қару алуы немесе тәжге опасыздық жасауы мүмкін екенін жариялады. Көптеген сарбаздар, мақтаныштарына нұқсан келгендіктен, егер олар тағы да оққа ұшыраса, жеңгісі келетін жақта соғысуға дайын екенін түсінді. Британдықтардың үшінші қателігі – Оңтүстік Каролина штатындағы Стейтсбургті өртеп, сол кездегі маңызды емес полковник Томас Самтердің әйеліне қиындық тудыру болды. Осыдан ашуланған Самтер соғыстың ең қатыгез және ең қиратушы партизандық көшбасшыларының біріне айналды, ол «Ойыншық Торғай» деп танылды. Марионның басшылығымен төменгі аймақтағы партизандар және Эндрю Пикенстің (оның үйі де өртелген) басшылығымен жоғарғы аймақтағы партизандар британдықтарды штаттың тауларында, ормандарында және батпақтарында партизандық соғыс жүргізу арқылы мазалады.
Америкалықтар үшін бұрылыс
8 қазан 1780 жылы Кингс-Маунтинде американдық полковник Исаак Шелби Солтүстік және Оңтүстік Каролиналықтардан жасақталған отрядты бастап, британдық майор Патрик Фергюсон мен оның американдық лоялистеріне шабуыл жасады. Американың тұңғыш көрнекті ақыны Уильям Каллен Брайант, өзінің бір өлеңінде, патриоттардың жеңісіне себеп болған өз жерінің артықшылығын суреттеді. Бұл патриоттар үшін маңызды жеңіс болды, әсіресе, оны жалдамалы әскерлер емес, жасақшылар жеңді. Бұл британдықтардың қатыгездігіне тойған "Таудан келген ерлерге" үлкен күш берді. Кингс-Маунтин Оңтүстіктегі революцияның шешімді нүктесі саналады, себебі ол лоялистердің қатарын толықтыруға тосқауыл қойып, Корнуоллисті Солтүстік Каролинаны уақытша тастап кетуге мәжбүр етті. Сол жылдың желтоқсан айында генерал Натанаэль Грин континенттік әскерлермен келді. Грин Тарлтонның жақындап келе жатқанын естіген соң, бригадир генерал Дэниел Морганды және оның далалық сарбаздарын Аппалачи таулары арқылы жіберді, олар оны тоқтатуға тиіс болды. 1781 жылдың 17 қаңтарында екі күш кең жазықтықта, көптеген жартас бұталары, қамыстар мен батпақты жерлерде, мал жайылымымен әйгілі Cowpens деген жерде кездесті. Пикенс және оның партизандық отряды шайқасқа тікелей қосылды. Морган олардың Тарлтонның жаттықтырылған әскерлеріне қарсы тұра алмайтынын сезінді және оларды британдықтардан бөліп, қашуға мүмкіндік беретін өзеннен өтуді қалады. Пикенс Морганды өзеннің британдық жағында қалу оның әскерін кейбір тарихшылардың пікірінше, соғыстың ең жақсы жоспарланған шайқасына түсіретініне көндірді. Патриоттар британдықтарды жеңіске жеткізді, ал кейін Hobkirk Hill және Eutaw Springs шайқастары британдықтарды одан әрі әлсіретті. 1781 жыл бойы ел ішінде шайқастар жалғасты, онда патриоттар мен лоялистер үйлерді тонап, бейбіт азаматтарды өлтірді. Ең танымалдарының бірі – Уильям "Қанды Билл" Куннингемнің "Қанды іздеуі", ол үйлерді қорқытып, ондаған вигтерді өлтірді. 1782 жылдың желтоқсан айында британдықтар Чарльз Таунынан шығып кетті. Қуанышқа бөленген тұрғындар қаланың атын "Чарлстон" деп өзгертті, себебі бұл атау "британдық" естілмейтіндей болды.
Лоялистер
Оңтүстік Каролина штатында лоялистердің фракциялары ең күштілерінің бірі болды. Революция кезінде 5000-ге жуық адам Патриот үкіметіне қарсы қарулы күшке шықты, ал тағы мыңдаған адам салық төлеуден жалтарған, британдықтарға жабдық сатқан және әскерге шақырудан қашқан жақтастар болды. Олардың басым көпшілігі 1765 жылдан кейін осы провинцияға көшіп келген, өйткені жергілікті туғандардың үлесі алтыдан бірін ғана құрады. Лоялистердің 45% -ы шағын фермерлер, 30% -ы саудагерлер, шеберлер немесе дүкен иелері, 15% -ы ірі фермерлер немесе плантация иелері, ал 10% -ы патшалық шенеуніктер болды. Географиялық тұрғыдан алғанда, олардың күші ең жоғары деңгейде болған аймақ – революцияға дейін жағалау аристократиясына қарсы болған қоныс аударушылар көп шоғырланған ішкі аймақтар еді. Оңтүстік Каролина соғыс кезінде патриоттар мен лоялистер арасындағы қатты ішкі тартыстарды бастан өткерді (әсіресе 1780-1782 жылдары). Дегенмен, ол басқа штаттарға қарағанда көбірек ұстамдылық танытқан келісім саясатын қабылдады. Соғыс аяқталғаннан кейін шамамен 4500 лоялист кетіп қалды, бірақ көпшілігі өз жерінде қалды. Штат үкіметі олардың басым көпшілігін сәтті және жылдам қайта қабылдады. Соғыс кезінде, жақтарын ауыстырып, Патриот күштеріне қосылған лоялистерге кешірім берілді. Ал басқалары мүлкінің құнының 10% мөлшерінде айып төлеуге міндетті болды. Заң шығарушы орган 232 лоялисті мүлкін тәркілеуге жауапты деп атады, бірақ көпшілігі наразылық білдіріп, кешірім алды.
Конституция
1787 жылы Джон Ратледж, Чарльз Пинкни, Чарльз Котесворт Пинкни және Пирс Батлер Конституциялық Конвент Конституцияны жасап жатқан Филадельфияға барды. Отыз жастағы Чарльз Пинкни Конфедерацияның әлсіз қағидаларын ұзақ жылдар бойы сынап келген еді. Пинкни тумысынан бай және өмір сүруді ұнататын адам болғанымен, штаттың демократиялық көшбасшысына айналды. 1787 жылдың 29 мамырында ол Конвентке АҚШ Конституциясының толық жоспарын ұсынды, ал Джон Ратледж құнды кеңестер берді. Ұлыбританияға қашып кеткен көптеген құлдарын жоғалтқан ірі құл иесі Пирс Батлер қашқан құлдарды қайтару туралы конституциялық бапты қосты. Федералды және федералисттік бағытталған Конституция штат тарапынан 1788 жылдың мамырында ратификацияланды. Жаңа штат конституциясы 1790 жылы бекітілді. 1780 жылдары Чарльстон дәрігері Дэвид Рамзи Америка революциясының алғашқы екі тарихын жариялады: «Оңтүстік Каролина революциясының тарихы» (1785) және «Америка революциясының тарихы» (1789).