Жон Бургойн: Британ генералы, драматургі және саяхатшысы
John Burgoyne
Женерал Джон Бергойне (1722-1792): британдық әскери қолбасшы, драматург, саяхатшы. Американ революциясындағы рөлі, Канадaдан оңтүстікке жасаған жорығы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық генерал және драматург (1722–1792)
British general and playwright (1722–1792)
Джон Бургойн (24 ақпан 1722 – 4 тамыз 1792) – британдық генерал, драматург және саясаткер, 1761 жылдан 1792 жылға дейін Парламенттің Төменгі палатасында отырды. Ол алғашқы әскери тәжірибесін Жеті жылдық соғыс кезінде алды, оның ішінде 1762 жылғы Португалия науқанында бірнеше шайқастарға қатысты. Бургойн Америка Тәуелсіздік соғысындағы рөлімен ең белгілі. Ол басып алу жоспарын жасады және Жаңа Англияны бөліп, көтерілісті тоқтату үшін Канададан оңтүстікке қарай әскерді басқаруға тағайындалды. Бургойн Канададан жолға шықты, бірақ оның баяу жылдамдығы американдықтарға күштерін шоғырландыруға мүмкіндік берді. Жалпы жоспар бойынша оған көмектесу орнына, Нью-Йорктегі британдық армия Филадельфияны басып алу үшін оңтүстікке жылжыды. Бургойн Саратога маңында екі шағын шайқаста күресті, бірақ американдық әскерлермен қоршалып, көмек күтпестен 17 қазан 1777 жылы 6200 салдаты бар бүкіл әскерін тапсырды. Тарихшы Эдмунд Морганның сөзіне сүйенсек, оның қарсы тұруы «соғыстың маңызды бетбұрысы болды, себебі ол американдықтарға жеңіске жету үшін қажет болған шетелдік көмекті әкелді». Франция 1776 жылдың көктемінен бері Солтүстік Америка колонияларын жабдықтап келді. Бургойн мен оның офицерлері Англияға оралды, ал қатардағы сарбаздар соғыс тұтқындарына айналды. Лондонға оралғаннан кейін ол қатаң сынға ұшырады. 1782 жылы саяси жақын Шелберн үкіметінің билікке келуі оның әскери мансабының қысқа ғана қайта жандануына әкелді. Ол Ирландиядағы корона әскерлерінің бас қолбасшысы және 4-ші жаяу полкінің полковнигі болып тағайындалды. Алайда, 1784 жылы торилердің қайтадан билікке келуі Бургойннің әскери қызметінің соңына белгі салды. Бургойн «Окс қыздары» және «Мұрагер» сияқты туындыларымен танымал шебер драматург болды, бірақ оның пьесалары ешқашан оның әскери мансабының даңқына жете алмады. Ол көп жыл бойы Мидхерст және Престон округтерінен сайланып, Парламенттің Төменгі палатасының мүшесі болды.
General John Burgoyne (24 February 1722 – 4 August 1792) was a British general, dramatist and politician who sat in the House of Commons from 1761 to 1792. He first saw action during the Seven Years' War when he participated in several battles, most notably during the Portugal campaign of 1762. Burgoyne is best known for his role in the American Revolutionary War. He designed an invasion scheme and was appointed to command a force moving south from Canada to split away New England and end the rebellion. Burgoyne advanced from Canada but his slow movement allowed the Americans to concentrate their forces. Instead of coming to his aid according to the overall plan, the British Army in New York City moved south to capture Philadelphia. Burgoyne fought two small battles near Saratoga but was surrounded by American forces and, with no relief in sight, surrendered his entire army of 6,200 men on 17 October 1777. His surrender, according to the historian Edmund Morgan, "was a great turning point of the war, because it won for Americans the foreign assistance which was the last element needed for victory". France had been supplying the North American colonists since the spring of 1776. Burgoyne and his officers returned to England; the enlisted men became prisoners of war. He came under sharp criticism when he returned to London. The rise of the politically friendly Shelburne ministry in 1782 saw a brief revival of his military career. He was appointed commander in chief of crown forces in Ireland and appointed colonel of the 4th Regiment of Foot. However the return to power of the Tories in 1784 marked the end of Burgoyne's active service. Burgoyne was also an accomplished playwright, known for his works such as The Maid of the Oaks and The Heiress, but his plays never reached the fame of his military career. He served as a member of the House of Commons for many years, sitting for the seats of Midhurst and Preston.
Отбасы және білім
Джон Бургойн 1722 жылғы 24 ақпанда Бедфордширдегі Саттон қаласында, Шерборн, Уорвикширдегі армия офицері капитан Джон Бургойннің (1768 жылы қайтыс болды; сэр Джон Бургойннің, 3-ші баронеттің ұлы) және Чарльз Бернестонның қызы Анна Марияның ұлы ретінде дүниеге келді. Бургойннің іс жүзінде құдасы болған лорд Бинглинің заңсыз ұлы екендігі туралы әңгімелер тарады. Бингли 1731 жылы қайтыс болғанда, оның өсиеті Бургойнға, егер оның қыздарының еркек мұрагерлері болмаса, оның мүлігін мұраға алуға құқық беретінін көрсетті. 10 жасынан бастап Бургойн, сол кездегі көптеген британдық әскери офицерлер сияқты, Томас Гейдж сияқты, кейін оныңмен бірге қызмет ететін Вестминстер мектебінде оқыды. Бургойн белсенді және әлеуметтік жандар болды және мектептегі өмірін ұнатты, онда ол көптеген маңызды достар тапты, әсіресе лорд Джеймс Стрэндж. 1737 жылдың тамызында Бургойн әсем атты әскер полкі – Ат гвардиясына комиссия сатып алды. Олар Лондонға орналасты, ал оның міндеттері жеңіл болды, бұл оған жоғары қоғамда көзге түсуге мүмкіндік берді. Ол көп ұзамай "Джентльмен Джонни" деген лақап атын алды және өзінің әсем киімдерімен және жалпы жоғары деңгейдегі өмірімен белгілі болды, бұл оны үлкен қарыздарға душар етті. 1741 жылы Бургойн өзінің комиссиясын сатты, мүмкін құмар ойындарының қарызын өтеу үшін. Австрия мұрагерлік соғысының басталуы британдық армияның санын кеңейтуге әкелді. 1745 жылдың сәуірінде Бургойн жаңадан құрылған 1-ші Корольдік драгундарға корнет ретінде қосылды, бұл жаңадан құрылғандықтан оған комиссия үшін төлеудің қажеті болмады. 1745 жылдың сәуірінде ол лейтенант атағына көтерілді. 1747 жылы Бургойн капитандық сатып алу үшін ақша жинауға қол жеткізді. 1748 жылы соғыс аяқталғаннан кейін, одан әрі активті қызмет көрсету мүмкіндігі жойылды.
John Burgoyne was born in Sutton, Bedfordshire on 24 February 1722, son of Army officer Captain John Burgoyne (died 1768; son of Sir John Burgoyne, 3rd Baronet), of Sherbourne, Warwickshire, and Anna Maria, daughter of Charles Burneston, a wealthy Hackney merchant. There were rumours that Burgoyne was in fact the illegitimate son of Lord Bingley, who was his godfather. When Bingley died in 1731, his will specified that Burgoyne was to inherit his estate if his daughters had no male issue. From the age of 10, Burgoyne attended the prestigious Westminster School, as did many British army officers of the time such as Thomas Gage, with whom Burgoyne would later serve. Burgoyne was athletic and outgoing and enjoyed life at the school where he made numerous important friends, in particular Lord James Strange. In August 1737, Burgoyne purchased a commission in the Horse Guards, a fashionable cavalry regiment. They were stationed in London and his duties were light, allowing him to cut a figure in high society. He soon acquired the nickname "Gentleman Johnny" and became well known for his stylish uniforms and general high living which saw him run up large debts. In 1741 Burgoyne sold his commission, possibly to settle gambling debts. The outbreak of the War of the Austrian Succession led to an expansion in the size of the British Army. In April 1745, Burgoyne joined the newly raised 1st Royal Dragoons as a cornet, a commission he did not have to pay for as it was newly created. In April 1745, he was promoted to lieutenant. In 1747, Burgoyne managed to scrape the money together to purchase a captaincy. The end of the war in 1748 cut off any prospect of further active service.
Ұрлау
Лорд Стрейнджпен достық арқасында Бургойн Стрейндждің әпкесі, Ұлыбританияның белгілі саясаткерлерінің бірі Лорд Дербидің қызы леди Шарлотта Стэнлимен танысты. Дерби Бургойнге Шарлоттаға үйленуге рұқсат бермеген соң, олар 1751 жылдың сәуір айында оның келісімінсіз қашып, үйленді. Ашуға мініп, Дерби қызын мүлдем қаражатызсыз қалдырды. Әйелін күтіп алудың басқа жолы болмағандықтан, Бургойн тағы да лауазымын сатты, 2600 фунт стерлинг жинады, соның есебінен келесі бірнеше жыл өмір сүрді. 1751 жылдың қазан айында Бургойн мен оның жаңа әйелі Франция мен Италияны аралап, Еуропаға кетіп қалды. Францияда Бургойн кейін Сыртқы істер министрі болған және Жеті жылдық соғыс кезінде француз саясатын басқарған Дюк де Шозельмен танысып, дос болды. Римде болғанда Бургойннің портретін британ суретшісі Аллан Рамзи салған. 1754 жылдың соңында Бургойннің әйелі қыз туды, оның аты Шарлотта Элизабет болды, ол олардың жалғыз баласы еді. Әкесінің қарсылығын қыздың тууы жұмсартады деген үмітпен Бургойндер 1755 жылы Ұлыбританияға оралды. Лорд Стрейндж Дербидің алдында олардың жағдайын қорғады, ол көп ұзамай ойын өзгертіп, оларды отбасына қайта қабылдады. Бургойн тез арада Дербидің сүйіктісіне айналды, ол Бургойннің болашағын жақсарту үшін өзінің беделін пайдаланды.
Through his friendship with Lord Strange, Burgoyne came to know Strange's sister, Lady Charlotte Stanley, the daughter of Lord Derby, one of Britain's leading politicians. After Derby refused permission for Burgoyne to marry Charlotte, they eloped together and married without his permission in April 1751. An outraged Derby cut his daughter off without a penny. Unable to support his wife otherwise, Burgoyne again sold his commission, raising £2,600, which they lived off for the next few years. In October 1751, Burgoyne and his new wife went to live in continental Europe travelling through France and Italy. While in France, Burgoyne met and befriended the Duc de Choiseul who would later become the Foreign Minister and directed French policy during the Seven Years War. While in Rome, Burgoyne had his portrait painted by the British artist Allan Ramsay. In late 1754, Burgoyne's wife gave birth to a daughter, Charlotte Elizabeth, who was to prove to be the couple's only child. In the hope that a granddaughter would soften Derby's opposition to their marriage, the Burgoynes returned to Britain in 1755. Lord Strange interceded on their behalf with Derby, who soon changed his mind and accepted them back into the family. Burgoyne soon became a favourite of Derby, who used his influence to boost Burgoyne's prospects.
Жеті жылдық соғыс
Жеті жылдық соғыс басталғаннан кейін бір ай өткен соң Бургойн 11-атқыштар полкінде қызметке тұрды. 1758 жылы ол Колдстрим гвардиясында капитан және подполковник болды.
A month after the outbreak of the Seven Years' War, Burgoyne bought a commission in the 11th Dragoons. In 1758, he became captain and lieutenant colonel in the Coldstream Guards.
Француз жағалауына шабуылдар
1758 жылы ол француз жағалауына қарсы бірнеше экспедицияларға қатысты. Осы кезеңде ол британдық армияға жеңіл атқыштарды енгізуде шешуші рөл атқарды. Кейіннен Джордж Август Элиотт (кейіннен лорд Хитфилд) және Бургойн басқарған екі полк құрылды. Бұл революциялық қадам болды, және Бургойн британдық жеңіл атқыштардың дамуының алғашқы төңкерілісін жасады. Бургойн қатардағы сарбаздардың тәуелсіз ойлауын құрметтеді, және сол кездегі британдық армияның қалыптасқан жүйесіне түбегейлі қайшы келетін өздерінің бастамашылықтарын қолдануға әскерлерін ынталандырды.
In 1758, he participated in several expeditions against the French coast. During this period he was instrumental in introducing light cavalry into the British Army. The two regiments then formed were commanded by George Augustus Eliott (afterwards Lord Heathfield) and Burgoyne. This was a revolutionary step, and Burgoyne was a pioneer in the early development of British light cavalry. Burgoyne admired independent thought amongst common soldiers, and encouraged his men to use their own initiative, in stark contrast to the established system employed at the time by the British army.
Португалиялық науқан
1761 жылы ол Мидхерст округінен парламентке сайланды, ал келесі жылы соғысқа жаңадан кірген Португалияда бригадир генерал болып қызмет етті. Бургойн Валенсия-де-Алькантара шайқасынан кейін Валенсия-де-Алькантара және Вила-Велха-де-Родао қалаларын басып алуда атты әскерін жетектеп, Португалияның Алмейданы жоғалтуының орнын толтырды. Бұл Португалияға шабуыл жасау ниетінде болған үлкен испан әскерін кері шегіндіруде маңызды рөл атқарды. Бургойннің шабуыл кезіндегі әрекеттері оның жоғары бастығы, фельдмаршал граф Ла Липпеге үлкен әсер етті. Ла Липпе 1766 жылы Джошуа Рейнольдстың қолымен Бургойннің портретін жасатты, ал картина 1943 жылға дейін Липпе ұрпақтарының қолында сақталды.
In 1761, he sat in parliament for Midhurst, and in the following year he served as a brigadier general in Portugal which had just entered the war. Burgoyne won particular distinction by leading his cavalry in the capture of Valencia de Alcántara and of Vila Velha de Ródão following the Battle of Valencia de Alcántara, compensating for the Portuguese loss of Almeida. This played a major part in repulsing a large Spanish force bent on invading Portugal. Burgoyne's conduct during the invasion greatly impressed his superior; the Field Marshal Count La Lippe. La Lippe commissioned the 1766 portrait of Burgoyne by Joshua Reynolds and the painting was held by Lippe's descendants until 1943.
Саясат
1768 жылы ол Престон округінен виг партиясынан парламентке сайланды. Келесі бірнеше жыл бойы ол негізгі назарын парламенттік міндеттеріне бөлді, онда ол әдеттегідей ашық пікір білдіруімен және әсіресе сол кезде елдің басты әскербасы саналған лорд Клайвқа жасаған шабуылдарымен көзге түсті. 1772 жылы ол Шығыс Үндістан компаниясының қызметкерлерінің кең ауқымды сыбайлас жемқорлыққа қатысқандығын айтып, тергеу талап ету арқылы көзге түсті. Өмірінің кейінгі кезеңінде Бургойн Уоррен Хейстингстің импичментіне белсенді қатысты. Кейін Бургойн генерал-лейтенант шеніне көтерілді. Алайда Бургойннің әскері американдық генерал-майор Горацио Гейтс басқарған қарсы күштермен қоршалып алынды. 1777 жылдың қыркүйек және қазан айларында Саратогада жаудың қатарларын бұзуға жасалған бірнеше әрекеттері сәтсіз аяқталды. Бенедикт Арнольд осы шайқастарда маңызды рөл атқарды. Бургойннің жеке хатшысы сэр Фрэнсис Клерк 15 қазанда қаза тапты. 1777 жылдың 17 қазанында Бургойн 5800 сарбаздан тұратын бүкіл әскерін тапсырды. Бұл американдық күштердің революциялық соғыстағы осы уақытқа дейінгі ең ірі жеңісі болды және соғыстың шешімді нүктесіне айналды, себебі Франция американдық патриоттармен одақ құрды. Бургойн Нью-Йорк шөлінен өтетін сапарында 30 вагонға жақсы киім мен шампан әкелуіне талаптанды, бұл оның жолына кедергі келтірді.
In 1768, he was elected to the House of Commons for Preston as a Whig. For the next few years he occupied himself chiefly with his parliamentary duties, in which he was remarkable for his general outspokenness and, in particular, for his attacks on Lord Clive, who was at the time considered the nation's leading soldier. He achieved prominence in 1772 by demanding an investigation of the East India Company alleging widespread corruption by its officials and much later in life Burgoyne would take an active part in the Impeachment of Warren Hastings. and Burgoyne was subsequently promoted to lieutenant general. Burgoyne's force however was eventually hemmed in by a superior force led by American Major General Horatio Gates. Several attempts to break through the enemy lines were repulsed at Saratoga in September and October 1777. Benedict Arnold played a significant role in those battles. Burgoyne's aide de camp Sir Francis Clerke was killed on 15 October. On 17 October 1777, Burgoyne surrendered his entire army, numbering 5,800. This was the greatest victory the American forces had up to that point in the Revolutionary War, and it proved to be the turning point in the war, as France entered into an alliance with the American Patriots. Burgoyne's journey through the wilderness of New York was hampered by his insistence of bringing 30 carriages of fine clothes and champagne.
Конвенциялық әскер
Бүргойн толыққанды шартсыз қарсы тапсынудың орнына, оның әскерлері қаруларын тапсырып, Солтүстік Америкаға қайта оралмаймыз деген уәдемен Еуропаға оралу туралы келісімге келді. Бүргойн осы мәселеде өте талапкер болды, тіпті келіспесе, Квебекке қайта жорық жасауға дайын екенін айтты. Бірақ көп ұзамай Континенттік Конгресс осы келісімді мойындамады және армияның қалдықтарын Массачусетс және Вирджиния штатына қамауға алды, онда олар кейде зорлық-зомбылыққа ұшырады. Бұл Континенттік армияның тұтқындары түрмеде ұсталып тұрғанда көрсеткен жаман қарым-қатынасқа деген кек ретінде қарастырылды. Саратога шайқасынан кейін Ұлыбританияда Бүргойнға қарсы наразылық күшті болды. Ол американдық генералдың рұқсатымен бірден елге оралып, өз әрекеттерін қорғады және тергеу талап етті, бірақ ол өткізілмеді. Ол өз полкінен және 1769 жылдан бері басқарған Шотландиядағы Форт-Уильямның губернатор лауазымынан айырылды. Үкімет Бүргойннің Америкаға қайта оралып, келісім армиясына қосылып, оның қайтарылуы туралы келіссөздерді жалғастыруын талап етті. Бүргойн бас тартқан соң, ол әскерден шығарылды, бұл жоғары шенді офицерге жасалған сирек және ашық кінәлау болды, осылайша Бүргойн Ұлыбританияда кеңінен қысымға ұшырады. Ол 1782 жылға дейін, вигтер билікке оралғанға дейін әскерге ресми түрде қайта қабылданбады. Жеңіліске ұшырағаннан кейін Франция АҚШ-ты мойындады және 1778 жылдың 6 ақпанында соғысқа ресми түрде қатысып, оны жаһандық қақтығысқа айналдырды. Бүргойн сол кезде жеңіліске кінәлі деп есептелсе де, тарихшылар жылдар бойы Саратогадағы апат үшін жауапкершілікті Колониялар хатшысы Лорд Жерменге ауыстырды. Жермен науқанның жалпы стратегиясын бақылап, генерал Хоуға Бүргойннің жорығына қолдау көрсетуді бұйырмады, оның орнына оған Филадельфияға өз шабуылын бастауға болады деп сендірді.
Rather than an outright unconditional surrender, Burgoyne had agreed to a convention that involved his men surrendering their weapons, and returning to Europe with a pledge not to return to North America. Burgoyne had been most insistent on this point, even suggesting he would try to fight his way back to Quebec if it was not agreed. Soon afterwards the Continental Congress repudiated the treaty and imprisoned the remnants of the army in Massachusetts and Virginia, where they were sometimes maltreated. This was widely seen as revenge for the poor treatment that prisoners of war of the Continental Army had received while imprisoned. Following Saratoga, the indignation in Britain against Burgoyne was great. He returned at once, with the leave of the American general, to defend his conduct and demanded but never obtained a inquiry. He was deprived of his regiment and the governorship of Fort William in Scotland, which he had held since 1769. The government demanded that Burgoyne at once return to America to re join the Convention Army and continue negotiations for its return. When Burgoyne refused he was gazetted out of the army with loss of rank; a rare public rebuke of a high ranking officer for which Burgoyne received widespread ridicule in Britain. He was not formally re instated to the army until 1782 when the Whigs returned to power. Following the defeat, France recognised the United States and formally entered the war on 6 February 1778, transforming it into a global conflict. Although Burgoyne at the time was widely held to blame for the defeat, historians have over the years shifted responsibility for the disaster at Saratoga to Lord Germain, the Secretary of State for the Colonies. Germain had overseen the overall strategy for the campaign and had significantly neglected to order General Howe to support Burgoyne's invasion, instead leaving him to believe that he was free to launch his own attack on Philadelphia.
Кейінгі өмірі
Виг ретінде сайланғанымен, Бургойн Солтүстік үкіметін қолдаған. Саратогадан оралғаннан кейін ол Рокингем вигтерімен байланыс жасауын бастады. 1782 жылы оның саяси достары билікке келгенде, Бургойн шеніне қайта орналастырылды, Корольдің жеке Корольдік полкінің полковнигі болды, Ирландияда бас қолбасшы болып тағайындалды және жеке кеңесші қызметіне бекітілді. 1783 жылы Рокингем үкіметі құлағаннан кейін Бургойн көбірек жеке өмірге шықты. Оның соңғы мемлекеттік қызметі Уоррен Хейстингстің импичментіне қатысуы болды. 1776 жылы әйелі қайтыс болғаннан кейін Бургойнның сүйіктісі Сьюзан Коулфилдтен төрт баласы болды; олардың бірі – фельдмаршал Джон Фокс Бургойн, Хью Талбот Бургойннің әкесі. Бургойнның тағы бір немересі, адмирал Джеффри Хорнби 19 ғасырда АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы соғыстың алдын алуға көмектескен.
Although elected as a Whig Burgoyne had been a supporter of the North government. Following his return from Saratoga he began to associate with the Rockingham Whigs. In 1782 when his political friends came into office, Burgoyne was restored to his rank, given the colonelcy of the King's Own Royal Regiment, made commander in chief in Ireland and appointed a privy councillor. After the fall of the Rockingham government in 1783, Burgoyne withdrew more and more into private life. His last public service was his participation in the impeachment of Warren Hastings. After the death of his wife in 1776, Burgoyne had four children by his mistress Susan Caulfield; one was Field Marshal John Fox Burgoyne, father of Hugh Talbot Burgoyne, VC. Another grandchild of Burgoyne, Admiral Geoffrey Hornby was notable in helping to avert a war between the United States and Great Britain in the 19th century.
Драматург
Өз уақытында Бургойн белгілі драматург болған, көптеген танымал пьесалар жазған. Олардың ең танымалдары – "Емен ағашының қызы" (1774) және "Мұрагер" (1786). Ол Ричард Бринсли Шериданның "Лагерь" қойылымын дайындауға көмектескен, мүмкін, оның бір авторы да болған. Сонымен қатар, ол Уильям Джексонның жалғыз сәтті операсы – "The Lord of the Manor" (1780) операсының либреттосын жазды. Ол Мишель Жан Седайннің "Ричард Жүрек Арыстан" шығармасының аудармадағы жартылай опералық нұсқасын да жазды, музыкасын Томас Линли ескісі салып, 1788 жылы Дрюри Лейн театрында бұл қойылым өте сәтті болды. Егер Америка Тәуелсіздік соғысындағы рөлі болмаса, Бургойн бүгін драматург ретінде танылар еді.
In his time Burgoyne was a notable playwright, writing a number of popular plays. The most notable were The Maid of the Oaks (1774) and The Heiress (1786). He assisted Richard Brinsley Sheridan in his production of The Camp, which he may have co authored. He also wrote the libretto for William Jackson's only successful opera, The Lord of the Manor (1780). He also wrote a translated semi opera version of Michel Jean Sedaine's work Richard Coeur de lion with music by Thomas Linley the elder for the Drury Lane Theatre where it was very successful in 1788. Had it not been for his role in the American War of Independence, Burgoyne would most likely be foremost remembered today as a dramatist.
Мұра
Бургойнді тарихшылар мен сарапшылар көбінесе қабілетінен гөрі саяси байланыстары арқасында шен алған, орташа білімі бар аристократ британдық генералдың классикалық мысалы ретінде бейнелейді. Дегенмен, оның қол астында қызмет еткендердің, әсіресе капрал Роджер Лэмбтің айтуынша, Бургойн "ешқандай қауіптен жалтарған жоқ; оның қатысуы мен мінез-құлқы әскерлерге күш берді (өйткені олар генералдарын өте жақсы көрді)". Саратога жорығында ол ұстаған сәнді өмір салты, ақсүйектей мінез-құлқы және драматург ретіндегі мансабы оның достары емес, замандастарының оны тарихшы Джордж Биллиас жазғандай, "тапсырмаларын нашар орындаған, әскери формадағы клоун" ретінде әжуалауына себеп болды. Биллиас атап өткендей, тарихи жазбалардың көп бөлігі осы сипаттамаларға негізделген. Биллиас Бургойнді қатал және тәуекелге баратын, қарсыластарын жақсы сезінетін, сондай-ақ әлеуметтік және саяси мәселелерді терең талдайтын генерал деп есептейді. Бургойн тарихи және балама тарих жанрындағы көркем әдебиеттерде кейіпкер ретінде кездеседі. Ол Джордж Бернард Шоудың "Ібіліс шәкірті" пьесасында және оның 1959 және 1987 жылғы киноадаптацияларында Лоренс Оливье мен Ян Ричардсон орындауында бейнеленген. Крис Хамфристің Саратога жорығы кезінде орын алатын тарихи романдарының кейіпкері де осы генерал, ал Роберт Собелдің "Бір шеге үшін" және 1975 жылғы CBS радиолық құпия театрының "Виндандинго" пьесасында оның жорығының баламалы немесе мистикалық нұсқалары көрсетілген.
Burgoyne has often been portrayed by historians and commentators as a classic example of the marginally competent aristocratic British general who acquired his rank by political connections, rather than ability. However, accounts of those that served under him, particularly that of Corporal Roger Lamb, noted that Burgoyne "shunned no danger; his presence and conduct animated the troops (for they greatly loved their general)." Accounts of the lavish lifestyle that he maintained on the Saratoga campaign, combined with a gentlemanly bearing and his career as a playwright led less than friendly contemporaries to caricature him, as the historian George Billias wrote, "a buffoon in uniform who bungled his assignments badly." Much of the historical record, Billias noted, is based upon those characterisations. Billias considered Burgoyne to be a ruthless and risk taking general with a keen perception of his opponents and also a perceptive social and political commentator. Burgoyne has made appearances as a character in historical and alternative history fiction. He appears as a character in George Bernard Shaw's play The Devil's Disciple and its 1959 and 1987 film adaptions, portrayed by Laurence Olivier and Ian Richardson respectively. Historical novels by Chris Humphreys that are set during the Saratoga campaign also feature him, and alternate or mystical history versions of his campaign are featured in For Want of a Nail by Robert Sobel and the 1975 CBS Radio Mystery Theater play Windandingo.