Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық опера әншісі
American opera singer
Вирджиния Жоғарғы Сотының бұрынғы судьясы
the former Justice of the Supreme Court of Virginia
Джон Чарльз Томас (6 қыркүйек 1891 – 13 желтоқсан 1960) – американдық опера, оперетта және концерттік баритон.
John Charles Thomas (September 6, 1891December 13, 1960) was an American opera, operetta and concert baritone.
Өмірбаян
Джон Чарльз Томас 1891 жылдың 6 қыркүйегінде Пенсильвания штатының Мейерсдейл қаласында дүниеге келді. Ол Уэльс тегінен шыққан методист пасторының ұлы, ал анасы неміс иммигранттарының ұрпағынан болған, әуесқой әнші болған. Бастапқыда медициналық карьераны жоспарлағаннан кейін, Томас 1910 жылы Балтимордағы Пейбоди институтына стипендия ұтып алды. Ол екі жыл бойы онда оқып, Аделин Ферминнен вокал сабақтарын алды. 1912 жылы Томас Пейбоди институтын тастап, музыкалық труппамен қысқа ғана турнеге шықты. Содан кейін ол Нью-Йорк қаласындағы Манхэттенге көшіп, Гилберт пен Салливан оперетта компаниясымен бірге өнер көрсетті. Одан кейін Шюберт ағайындармен келісім шарт жасасып, 1913 жылдың наурыз айында ашылған "Шалқыма қыз" (The Peasant Girl) қойылымында ойнады. Келесі тоғыз жыл бойы ол "Оның солдаты", "Майтайм", "Наути Мариетта" және "Apple Blossoms" (Фред пен Адель Астерлермен бірге) сияқты Бродвейдегі бірнеше сәтті мюзиклдерде басты рөлдерді ойнады.
John Charles Thomas was born on September 6, 1891, in Meyersdale, Pennsylvania. He was the son of a Methodist minister of Welsh descent while his mother, of German immigrant stock, had been an amateur singer. After studying initially for a medical career, Thomas won a scholarship to the Peabody Institute in Baltimore in 1910. He remained there for two years, receiving vocal tuition from Adelin Fermin. In 1912, Thomas left the Peabody and toured briefly with a musical troupe. He then went to live in Manhattan, New York City, where he performed with a Gilbert and Sullivan operetta company before being contracted by the Shubert brothers to perform in the show The Peasant Girl, which opened in March 1913. For the next nine years, he starred in a series of hit Broadway musicals including Her Soldier Boy, Maytime, Naughty Marietta, and Apple Blossoms (with Fred and Adele Astaire).
Өлім
1960 жылы желтоқсанда ол рактан қайтыс болды. Жоғары деңгейдегі шығындарға байланысты, ән айту арқылы тапқан қызығы көп байлығы өмірінің соңында көп бөлігін жойды. Оның Apple Valley-дегі үйі қаланың тарихи ескерткіштерінің бірі деп жарияланды.
He died there in December 1960 from cancer. Owing to his high spending lifestyle, the fortune that he had earned through singing was largely dissipated at the time of his death. His home in Apple Valley has been designated as one of the town's historic sites.
Рок-н-ролл музыкасына қарсылық
Томас Граучо Маркс жүргізген "You Bet Your Life" телешоуында екі рет қатысушы ретінде пайда болды. Бұл эпизодтар 1957 жылдың 5 желтоқсаны мен 12 желтоқсанында көрсетілді. Алғашқы қатысуында ол рок-н-ролл музыкасына қарсы күшті дауыс болды, ал екіншісінде жақтаушы Роберта Ренемен осы мәселе бойынша пікір алмасты.
Thomas appeared twice as a contestant on the TV quiz program "You Bet Your Life", hosted by Groucho Marx. These episodes aired on 5 December 1957 and 12 December 1957. He was a strong vocal opponent of rock and roll music during the first appearance and debated the subject with advocate Roberta Rene during the second.
Жазбалар
Джон Чарльз Томас көптеген аудиожазбаларды қалдырды, олардың көпшілігі өз заманында өте жақсы сатылып, қазіргі кезде компакт-дискіге көшірілді. Дегенмен, оның жазбаларының тек бірқанағы ғана опералық арияларға арналған. Оның опералық дауысы, ең жақсысы, Андреа Шениеден "Nemico della patria" және "C’en est fait Salomé demande" сияқты коммерциялық жазбаларда естіледі. "Дон Карлос" операсынан "Per me giunto", "La favorite" операсынан "Vien Leonora" және "Il trovatore" операсынан "Il balen" тікелей эфирдегі жазбалары оның керемет жоғары ноталарын және белканто шеберлігін көрсетеді. Ол гимндер, көркем әндер, балладалар, ковбой әндері, терең ойлы неміс лирикалық әндері мен теңізшілер әндерін орындады.
John Charles Thomas left a large pool of audio recordings, many of which sold extremely well in their day and have been transferred in recent times to compact disc. Only a handful of these recordings, however, are devoted to opera arias. His operatic voice is probably best appreciated in commercial offerings such as "Nemico della patria" from Andrea Chénier, and "C’en est fait Salomé demande" from Hérodiade. Live broadcast recordings of "Per me giunto" from Don Carlos, "Vien Leonora" from La favorite and "Il balen" from Il trovatore display his brilliant top notes and bel canto capabilities. He sang hymns, art songs, ballads, cowboy tunes, introspective German lieder, and shanties.
Дауыс
Томас 1920 жылдардан бастап 1990 жылдарға дейін үздіксіз тізбектей жалғасқан, көрнекті американдық опера баритондарының бірі болды. Олардың қатарында Ричард Бонелли, Лоуренс Тиббет, Артур Эндрезе (Парижде тұратын), Леонард Уоррен, Роберт Меррилл, Корнелл МакНейл, Шеррилл Милнес және Ричард Фредрикс болды. Оның лирикалық дауысы төменгі регистріне қарағанда жоғарғы регистрінің еркін дыбысталуымен ерекшеленді. Ол әсіресе француз опералық репертуарына өте қолайлы болды, онда ол АҚШ-та Массене операсының «Тайис» туындысынан Атанаэль рөлінен басқа жерде сирек естілді. Оның дауысы ерекше икемділікке ие болды, бұл Томас өнерiнiң энергиясы мен көркемдiлiгiмен күштелді, әсіресе оның танымал туындыларында. Опералық өнерде бұл шеберлік триллерлер мен жылдам өрнектерде жақсы көрінетін. Оның техникалық шеберлiгiнiң көрнектi мысалдары – «Иль троваторе» операсынан «Il balen» және «Гамлеттен» «Шарап әні». Соғыс аралық буынның көптеген әншілері сияқты, Томастың дауысы ерекше болды. Мүмкін, бұл оның Бродвейдегі ерте мансабының нәтижесі болды. Ол әнді қалай «сатуға» болатынын білді – көрермендерді орнынан тұрғызатын, құлшынысқа толы арияны қалай құруға болатынын білді. Дауысы әрқашан оның дауысы болғанымен, уақыт өте келе оның сипаты айқын өзгерді. Оның алғашқы жазбаларында қараңғырақ дыбыс реңі байқалады, ал дауысы қаттырақ, бұрынғы буынның итальяндық баритоны Титта Руффоға еліктегендей. Бірақ 1931 жылға қарай, әрі 1934 жылға қарай ол ең жақсы есте сақталатын, ағыншақты, табиғи вокалдық стилін тапты. 1940 жылдардың соңынан 1950 жылдарға дейін оның вибратосы кеңейе бастады, бірақ ол оның ән салған техникасындағы кешірілмейтін кемшілікке айналмады, ал дауысы біршама қалыңдап, ауыррақ болды.
Thomas belonged to a sequence of leading American operatic baritones whose overlapping careers stretched in an unbroken line from the 1920s through to the 1990s. They included Richard Bonelli, Lawrence Tibbett, Arthur Endrèze (who was based in Paris), Leonard Warren, Robert Merrill, Cornell MacNeil, Sherrill Milnes and Richard Fredricks. His lyric voice was more notable for its free top register than for its lower range. It was particularly suited to the French operatic repertoire, in which he was seldom heard in the United States apart from his Athanael in Massenet's Thais. It had remarkable flexibility, which was enhanced by Thomas's energy and expressiveness, particularly in his repertoire of popular material. In operatic work, however, this skill could be shown to good effect in trills and runs. Notable examples of his technical expertise are displayed his versions of "Il balen" from Il trovatore, and the "Drinking Song" from Hamlet. In common with a lot of singers of his inter war generation, Thomas's voice was highly distinctive. In part, this may have been due to his early career on Broadway. He knew how to "sell" a song—to build a stirring aria to a climax that would bring audiences to their feet. While the voice was always unmistakably his, it changed noticeably in character over time. His early recordings display a darker tonal hue, and the voice is stiffer, as though he were imitating the stentorian Italian baritone of a previous generation, Titta Ruffo. By 1931, and certainly by 1934, he had found the more fluid, natural vocal style for which he is best remembered. From the late 1940s into the '50s, his vibrato began to widen, though it never became an unpardonable flaw in his singing technique, and the voice grew somewhat thicker and heavier in tone.
Құрметтер
Ол халықаралық кәсіби музыкалық бауырластық "Delta Omicron" ұлттық демеушісі болды. 1960 жылдың 8 ақпанында Голливуд Даңқы аллеясында оған жұлдыз орнатылды. "Цыган бароны" операсынан "Ашық жол, ашық аспан" хорының орындалуы 2011 жылы Audi телеарнасының жарнамалық науқанына саундтрек ретінде таңдалды.
He was a National Patron of Delta Omicron, an international professional music fraternity. He was awarded a star on the Hollywood Walk of Fame on February 8, 1960. His rendering of the chorus of "Open Road, Open Sky" from "The Gypsy Baron" was chosen as soundtrack to the Audi TV ad campaign, 2011.