Кіріспе

Сайфу (қытайша: 师傅. шамамен 577 ж.) – Мұхаммедтің қытай тіліндегі өмірбаянында сақталған араб аңыздарында есімдері кездесетін билеуші. Стюарт Мунро Хей Сайфуды Аксум патшасы деп жаңылысқан.

Өмір

Сайфу туралы 1721 және 1724 жылдар аралығында мұсылман ғалымы Лю Цзи жазған "Исламның соңғы пайғамбары туралы шынайы жазба" (天方至聖實綠) атты тарихи еңбекте кездейсоқ айтылған. Бұл еңбек 1357 жылы қайтыс болған Саид әл-Дин Мұхаммед бин Масуд бин Мұхаммед әл-Қазаруми жазған Пайғамбардың өмірбаянынан алынған ескі материалдарға сүйенеді. Осы қытайлық өмірбаянға сәйкес, Абесинияның нәжашиі Мұхаммедтің отбасына оның дүниеге келгенін жариялаған жұлдызды көрген соң, сыйлықтармен елші жіберген. Мұхаммед жеті жасқа толғанда, нәжашидің немересі деп сипатталатын Сайфу да сыйлықтар жіберген. Бұл деректе Сайфу 615-616 жылдары Ақсум патшалығында мұсылман көшпенділеріне пана берген нәжашидің әкесі болғандығы да айтылады. Осы оқиға Эфиопияға ислам дінінің таралуына бастама берді. Бұл "өте күмәнді" дереккөздің мазмұнын баяндай келе, Мунро Хей Сайфудың тегі 6 ғасырдың соңындағы билеушілер тізімімен қалай байланысты екенін болжайды (Сайфудың әкесін Калебпен, ал немересін Нәжашимен теңейді) және бұл мәліметтердің ықтимал екенін мойындайды. Алайда, Вольфганг Хан "Сайфу – белгілі Сайф бин Ду Язан, ол, мүмкін, Сумуяфа Ашваның немересі, Калеб Йеменде тағайындаған патшаның орынбасары, және ол 577 жылы парсылардың көмегімен билікке келген. Оның Ақсуммен ешқандай байланысы жоқ" деп мәлімдейді.