Roy Sievers

Кіріспе

Рой Эдвард Сиверс (18 қараша 1926 - 3 сәуір 2017) - американдық бейсболшы. Ол МЛБ-да бірінші базалық және сол жақтағы алаңгер ретінде ойнады. Бес мәрте All Star, Сиверс Америка лигасының үйге ұшып шыққан көшбасшысы және RBI чемпионы болды. Ол Сент-Луис Браунс, Вашингтон Сенаторлары, Чикаго Уайт Сокс, Филадельфия Филлиз және Вашингтон Сенаторлары үшін ойнады. Сиверс оң қолмен соққы беріп, атқылады.

Өмірбаян

Сиверс 1926 жылы Сент-Луис қаласында дүниеге келді. Ол мектеп оқушысы баскетбол жұлдызы ретінде "Скиверл" деген лақап атпен танылды. Ол 1949 жылы Америка лигасының (АЛ) Жылдың жаңашылы және TSN Жылдың жаңашылы атағын жеңіп алды. 1950 жылы оның орташа көрсеткіші 0,238-ге дейін төмендеді, ал келесі үш жыл бойы ол иық пен қол жарақаттарынан зардап шекті, бұл оның ойын уақытын 134 ойынға дейін шектеді. Ол маусым алдында Гил Коан үшін Вашингтон сенаторларына ауыстырылды. Вашингтонда Сиверс 95 немесе одан да көп RBI жинады және бес жыл қатарынан (1954 58) кемінде 144 ойын ойнады және үш рет AL All Star командасына кірді (1956 57, 1959). Оның ең нәтижелі маусымы , ол лиганың үй жүгіру (42), RBI (114), қосымша базалық соққылар (70) және жалпы базалық (331) көрсеткіштері бойынша бірінші орынды иеленді . Ол MVP дауыс беруінде төрт бірінші орынды және 205 ұпаймен үшінші орынды иеленді (Микки Мантл мен Тед Уильямстан кейін). 4 сәуірде Сиверс Чикагоның "Бель Сокс" клубына ауысып, Эрл Бэтти мен Дон Минчер Вашингтонға жіберілді. Сокспен алғашқы жылында ол .295 28 үйге ұшып, 93 RBI, 1961 жылы да дәл осындай маусым болды, .295 27 үйге ұшып, 92 RBI, төртінші All Star көрінісін жасады. 1962 жылдан 1964 жылға дейін Сиверс Ұлттық лигада Филадельфия Филлиз командасында өнімді болды. Ол Вашингтонға қайтып оралды, оның келісім-шартын Филис 1964 жылы 16 шілдеде кеңейтілген сенаторларға сатып жіберді. 1965 жылы 9 мамырда соңғы ойынды өткізді. 1950 жылдары Америка лигасында ойнаған Нед Гарвер Сиверсті сол кезде лиганың ең үздік бірінші базасы деп санайды. Нью-Йорк гиганттарының жұлдызды жұлдызы, кривболға маманданған Сал Магли 1958 жылы Sports Illustrated мақаласында Сиверсті кривбол соққысының үлгісі ретінде қолданды. 2017 жылы қайтыс болған кезде, Сиверс кеңейтілген Сенаторлар командасының ең қарт мүшесі болды. 300 үйге жету әлі де сирек кездесетін кезде, ол осы биіктікке жеткен 22-ші баскетболшы болды; ол 300 үйге жетудің алғашқысы және ақыр соңында Бейсбол даңқы залына сайланбады. 17 маусымдық карьерасында Сиверс .267 соққышы болды 318 үйге ұшып, 1,703 соққы және 1,147 RBI, 1,887 ойында. Қорғауда ол карьералық .989% жинады. Ойыншы карьерасы аяқталғаннан кейін ол бір маусымда (1966) Цинциннати Редс клубының жаттықтырушысы болды және кіші лигаларда бас бапкер болды. Сиверс алғашқы және кеңейтілген Вашингтон сенаторларының формасын киген тоғыз ойыншының бірі болды, басқалары Руди Эрнандес, Гектор Маэстри, Дон Минчер, Камило Паскуал, Педро Рамос, Джонни Шейв, Зоило Версальес және Хал Вудэшик. Сиверс 2017 жылдың 3 сәуірінде 90 жасында Миссури штатының Испан көліндегі үйінде қайтыс болды.

Sievers was born in St. Louis, Missouri, in 1926; he was nicknamed "Squirrel" as a schoolboy basketball star. He won the American League (AL) Rookie of the Year and TSN Rookie of the Year awards in 1949, batting .306 with 16 home runs and 91 RBI for the St. Louis Browns. His average fell to .238 in 1950, and for the next three years he suffered shoulder and arm injuries that limited his playing time to a total of 134 games. He was traded to the Washington Senators for Gil Coan before the season. In Washington, Sievers collected 95 or more RBI and played at least 144 games during five consecutive years (1954–58) and made the AL All Star team three times (1956–57, 1959). His most productive season came in , when he led the league in home runs (42), RBI (114), extra base hits (70) and total bases (331), batting .301. He finished third in the MVP ballot (behind Mickey Mantle and Ted Williams) with four first place votes and 205 points. On April 4, , Sievers went to the Chicago White Sox in a trade that sent Earl Battey and Don Mincher to Washington. In his first year with the Sox, he hit .295 with 28 home runs and 93 RBI, and had almost an identical season in 1961, hitting .295 with 27 home runs and 92 RBI, making his fourth All Star appearance. From 1962 to 1964, Sievers remained productive with the Philadelphia Phillies in the National League. He returned to Washington when his contract was sold by the Phillies to the expansion Senators on July 16, 1964. He played his final game on May 9, 1965. Ned Garver, who pitched in the American League during the 1950s, considered Sievers the best first baseman in the league during that time. Sal Maglie, star pitcher for the New York Giants who specialized in throwing the curveball, used Sievers as an example of a curveball hitter in a 1958 article for Sports Illustrated. At the time of his death in 2017, Sievers was the oldest living member of the expansion Senators team. At a time when achieving 300 home runs was still a rarity, he became only the 22nd ballplayer to reach the plateau; he is also the earliest to hit 300 career home runs and not eventually be elected to the Baseball Hall of Fame. In a 17 season career, Sievers was a .267 hitter with 318 home runs, 1,703 hits, and 1,147 RBI, in 1,887 games. Defensively, he compiled a career .989 fielding percentage. After his playing career ended, he served one season (1966) as a coach for the Cincinnati Reds and managed in the minor leagues. Sievers was one of only nine players to don the uniform of both the original and expansion Washington Senators teams, the others being Rudy Hernández, Héctor Maestri, Don Mincher, Camilo Pascual, Pedro Ramos, Johnny Schaive, Zoilo Versalles, and Hal Woodeshick. Sievers died in his home in Spanish Lake, Missouri, on April 3, 2017, age 90.