Кіріспе

Буги (малай тілінде Кампонг Буги) – Сингапурдағы Буги көшесіне жататын аудан, қазір Бугис Джанкшн сауда орталығында орналасқан. Бугис көшесі 1950-1980 жылдары трансвеститтер мен транссексуалдардың түнгі жиналысы үшін халықаралық деңгейде танымал болды, бұл құбылыс оны сол кезеңде Сингапурға келген шетелдік қонақтар үшін ең танымал орындардың біріне айналдырды. 1980 жылдардың ортасында Бугис көшесі аумағында ірі қалалық қайта құру жүргізіліп, заманауи сауда орталықтары, мейрамханалар, түнгі клубтар және реттелген жол бойындағы саудагерлердің орналасқан жеріне айналды. Бұған дейін Бугис МРТ стансасын салу үшін жүргізілген жер асты қазу жұмыстары Сингапур тарихындағы ең жарқын және ерекше кезеңнің аяқталуына себеп болды. Бүгінде Бугис көшесінің түпнұсқасы – Бугис Джанкшн сауда кешенінің ғимараттары арасында орналасқан, тас төселген, салыстырмалы түрде кең даңғыл. Ал Сингапур туристік кеңесі "Бугис көшесі" деп таныстыратын жол, шын мәнінде, бұрынғы Альберт көшесі болған Жаңа Бугис көшесінен жасалған және "Сингапурдағы ең ірі көшедегі сауда орны" деп жиі аталады. Сингапур туристік кеңесінің бұрынғы экзотикалық атмосфераны қайта жаңғыртуға жасаған әрекеті сәтсіз аяқталды. Қазір бұл көше туристер үшін аса танымал болмаса да, көптеген сингапурлықтар оны жиі пайдаланады.

Тарих

Буги көшесі бұрынғыда қытай тілінде сөйлейтін халықтың арасында Шиао По (小坡; 'кішкентай төбешік') деп белгілі болған кең аумақта орналасқан. Бұл аймақ Танджонг Пагардан басталып, Сингапурдың Чайнатауны арқылы Джалан Султанға дейін созылған. Оның бойы қаужайып, саудагерлер мен қолөнершілерге толы болғандықтан, ол ескі Сингапурдың ең дамыған экономикалық аймақтарының біріне айналды.

1950 жылға дейінгі

Британдықтар келгенге дейін, аймақтан үлкен канал өткен, соның арқасында Индонезияның Оңтүстік Сулавеси провинциясынан келген, теңізде жүзумен айналысатын бугистер кемелерін тікелей көшеге тоқтатып, сауда-саттық жасай алатын. Көше осы халықтың атымен аталып кеткен. Бугистер кеме жүргізу өнерін жаман ниетпен де пайдаланып, аймақта қарақшылар ретінде танымал болды. Олардың көпшілігі 1820 жылғы қаңтарда Танжунгпинангтан қазіргі аймаққа, 400 бугис пен голланд артиллериясының арасындағы шайқастан қашып келді. Бұл шайқас голланд капитанның бірнеше бугисті ұстағаннан кейін, олардың басшысының зорлық-зомбылық салдарынан қаза табуына жауап ретінде болған. Ерте отарлық дәуірде аймақта ақшыл құм үйінділері де болған, соның салдарынан көше Хоккиен (Мин Нан) тілінде Пе Соа Пу деп, ал қытай тілінде Бай Ша Фу (白沙浮; 'ақ құм үйінділері') деп аталатын. Дегенмен, кантондықтар көшені қытай тілінде Hak Gaai немесе Hei Jie (黑街; 'қара көше') деп атаған, себебі 1940 жылдары жапондықтарға арналған көптеген клубтар орналасқан. 20 ғасырдың бірінші жартысында жолаушылар Бугис көшесінен Сяопоның кез келген жеріне Солтүстік көпір жолымен жүретін трамвай арқылы бара алатын, ал білімді қытайлар оны Сяопо Да Ма Лу (小坡大马路; 'кішкентай төбе басты жол') деп атаған. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін Бугисте жапондық әйелдердің көп саны болды; Карайуки сан. Ең шарықталу кезеңінде 633 Карайуки сан 109 бордельге шақ келді, олардың көпшілігі Бугис көшесі, Малабар көшесі және Хайлам көшесі аумағында орналасқан. Алғашқы стильдегі үйлердің тарлығына байланысты, екі қабатты дүкен-үйлерде тығыздық пен гигиена мәселелері туындады. Көптеген адамдар бір дәретхана мен су көзін пайдаланғандықтан, аурулар, әсіресе холера Бугис, Малабар және Хайлам көшелерінде тарады. Бұл оларды аймақтан шығаруға әкелді. Тығыздықтан туындаған нашар гигиена мен нашар желдету Сингапурді жақсарту трестін ғимараттарды бұзып, қайта құруға мәжбүр етті. Бұл "Бугис көшесі ісі" деп аталатын дауға әкелді, ол бірнеше сот шешімдерінің нәтижесінде ғимаратты тартып алу және жердің құнын төлеу заңсыз деп танылды, бұл бұрынғы тәжірибе болған. 1937 жылы жаңа үйлер салу туралы шешім қабылданды, бұл тығыздықты азайтуға және осыған байланысты проблемаларды шешуге бағытталған, ал бұзып қайта құрудан күтілетін өзгерістерге сенудің орнына. Бұл Сингапурда азаматтар мен меншік иелерінің құқықтарымен тығыз байланысты жаңа, қиратудың формасын орнатты.

1950-1980 жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, ол жерде тағам мен тауар сату үшін сатушылар жиналды. Бастапқыда, егеуқырларға толы арықтардың қасында шағын барлар да орналасқан еді. 1950 жылдары трансвеститтер аймақта жинала бастағанда, олар ішімдік, тамақ, «пазар малам» саудасы және «қыздар» үшін келген батыс туристерінің санын арттырды. Бизнес гүлденді, Бугис көшесі жанды және қызықты аймаққа айналып, Сяо Поның орталық бөлігін құрады. 1950 жылдардан 1980 жылдарға дейін Сингапурдың ең танымал туристік орындарының бірі болды, ол әсем киінген трансвеститтердің түнгі шеруімен әйгілі болды және бұрын Азия патшайымдарын толық киімде көрмеген батыстық туристерді қызықтырды. Теңізшілер (әдетте Ұлыбритания, Австралия және Жаңа Зеландиядан) келгенде, олар дәретхана төбесінде «жалынды мүжік биін» орындау дәстүрі болды. Жердегі отандастары теңізшілердің өнерін көрсету кезінде «Оларды құлат, зулу батыры!» әнін айтатын. Көптеген адамдар бұл оқиғаның қоғамдық беделіне және ұятқа қалуына алаңдаса, бүкіл әлемде ВИЧ/ЖИТС туралы алаңдаушылық күшейді және осы оқиғаға қатысты күдіктер артты. Сингапурдағы ВИЧ-пен байланысты қорқыныш, ағылшылдық сифилиспен байланысты қорқынышқа ұқсас еді. Бугис көшесінің бұзылуы халықты тәртіпке келтіру және ВИЧ эпидемиясының алдын алу мақсатымен жасалды. Гомосексуализм арқылы қоғам мен мәдениеттің төмендеуіне және тәуелсіздік алғаннан кейін аралдың өсуіне шектеу қояды деген қорқыныш та болды. Мұндай орынға рұқсат беру Сингапурдың отбасылық құндылықтарына қайшы келеді және осылайша «басқа» болып саналады. Бұл Сингапур билігін алаңдатады, себебі мұны наразылық ретінде қарастыруға болады. Оммани көшенің сипаттамасында нақты датаны көрсетпегенімен, кітабында ол 1955 жылдан 1960 жылға дейін Сингапурда болғанын айтқан. 1950 жылдардағы Бугис көшесінің куәгері болған «Боб» атты австралиялық теңізшінің естелігі осында келтірілген. 1980 жылдардың ортасында Бугис көшесі ірі қалалық қайта құруға ұшырады, нәтижесінде заманауи сауда орталықтары, мейрамханалар, түнгі клубтар және реттелген көше сатушылары бар сауда кешені пайда болды. Бұған дейін Бугис МТР стансасын салу үшін жүргізілген жер асты қазу жұмыстары Сингапур тарихындағы есімді және бірегей дәуірдің аяқталуына себеп болды. Туристер мен жергілікті тұрғындардың жоғалтуға байланысты өкініші Сингапур туристік кеңесінің (СТК) ескі сұлулықты қайта жаңартуға тырысуына әкелді, ағаш платформаларда жасалма «Ах Куа» шоуларын ұйымдастырды, бірақ бұл жасанды қойылымдар сәтсіз аяқталды және көпшіліктің қызығуын тудыра алмады. Олар көп ұзамай тоқтатылды.

Фильм туралы

Бугиси көшесінің транс әйелдері Гонконг кинокомпаниясы түсірген ағылшын тіліндегі фильмде мәңгілікке қадірленді. (Толығырақ Bugis Street (Фильм) және Сингапур гей фильмдері: Bugis Street). Буги көшесі туралы тағы бір танымал фильм - 1979 жылы америкалық режиссер Питер Богданович түсірген Сент Джек. Алайда, фильм даулы, себебі ол Сингапурды "қасаңдық пен жезөкшелікке толы" орын ретінде бейнелегені үшін билік тарапынан тыйым салынды.

Ерекшеліктері

Бастапқы Бугис көшесінің даңқы осы атты пайдалануға тырысатын көптеген орын-көліктерге себеп болды, тіпті көптеген туристер мен жас сингапурлықтардың оның бұрынғы "әсемдігінің" себептерін білмейтініне қарамастан. Бұл мұрагерлік Bugis Junction, Bugis+ және Bugis MRT станцияларына да көшті. Бастапқы Бугис көшесі Бугис ауылының бір бөлігіне айналды, онда Alice, RUSH, Covet және NAVI сияқты дүкендер орналасқан, сонымен қатар ол Қиыр Шығыс Плазасының стилін де мұралады.

Квин-стрит автобустық аялдамасы

Queen Street Bus Terminal, сондай-ақ Бан Сан автобус терминалы деп те белгілі, Сингапурдағы автобус терминалы. Queen Street Bus Terminal Малайзияның Джохор-Бахру қаласына халықаралық автобус және такси қызметтері үшін терминал қызметін атқарады.