Кіріспе

XIX ғасырдағы бельгиялық мүсінші Шарль ван дер Стаппен (сондай-ақ Карл ван дер Стаппен; 19 қыркүйек 1843 – 21 қазан 1910), Сент-Жосс-тен-Ноод қаласында туған.

Өмір

Брюссельдегі Корольдік Көркемсурет академиясында білім алған (1859–1868) ван дер Стаппеннің Брюссель салонына қосқан үлесі 1869 жылғы «Фавнның жуынуы» болды. Содан кейін ол мүсіндеме өнерінің әр саласында жоғары деңгейдегі және жаңашыл жұмыстар жасауға кірісті. Көп ұзамай, Пол де Виньемен бірге грек және римдік үлгілерден, сондай-ақ итальяндық Ренессанс өнерінен алынған модельдерді натуралистік бөлшектермен және шапшаң қимылмен үйлестірген жаңа бельгиялық мүсін мектебінің жетекшісі ретінде танылды. Оның ең танымал жерлеу ескерткіштері – Александр Гендебиенге (1874) және Барон Коппенске (Шиль, 1875) арналған ескерткіштер. Оның мүсіндеріне Петит-Саблон алаңында орнатылған «Үнсіз Вильгельм» және Брюссель мұражайындағы «Қылыш ұстаған адам» және «Сфинкс» кіреді. «Омпдрайль» қола тобы Бельгия үкіметі сатып алды (1892). 1893 жылы мүсінші Брюссельдің ботаникалық бағын көркемдеу үшін Константин Мюньемен бірлесіп жұмыс істей бастады, бағының аумағына 52 мүсін жасау үшін көптеген басқа мүсіншілердің жұмысын үйлестірді. Осы ынтымақтастықтың нәтижесін Мюньедің жұмысшылар бейнелерінің сезімі мен типіне толы «Қала салушылар» тобында көруге болады. Оның шәкірттері Ильзе Твардовски Конрат, Хелен Зелезни Шолц, Рик Вуттерс, Пол Дю Буа, Жоао Турин және Виктор Руссо болды, ол Корольдік Көркемсурет академиясының директоры лауазымын иеленді. Оның шәкірті Ильзе Твардовски Конрат 1910 жылы қайтыс болғаннан кейін оның жерлеу ескерткішіне тапсырыс алды.