1975 жылғы "Байлық" комедиясы немесе Джек Николсон мен Уоррен Биттидің "Байлығы"

Кіріспе

1975 жылы Майк Николс түсірген фильм
1975 жылғы фильм

"The Fortune" – 1975 жылы шыққан американдық қара комедиялық фильм. Басты рөлдерді Джек Николсон мен Уоррен Бити сомдаған, режиссері – Майк Николс. Адриен Джойстің сценарийі бай жас мұрагердің қоржынын жымқыруды жоспарлаған екі қолғанаттың әрекеттерін көрсетеді, мұнда Стокард Ченнинг алғаш рет басты рөлде ойнайды.

Сюжет

Ники Уилсон мен Оскар Салливан – 1920-ші жылдардағы АҚШ-тың солтүстік-шығысындағы шебер алаяқтар, олар Фредерика Квинтесса "Фредди" Бигардтың тұлғасында табыс көреді, ол гигиеналық төсемдер империясының мұрагері. Ол бұрыннан үйленген Никиді жақсы көреді, бірақ Манн заңы оны штаттар арасында алып өтуге және адал емес қарым-қатынасқа түсуге тыйым салғандықтан, ол Оскарға үйленіп, кейін өзі қалаған адаммен махаббат құруды ұсынады. Оскар, ол қаладан қашуға асығыс, бірақ үйленгеннен кейін әйелдік құқықтарын пайдалануға ниетті. Лос-Анджелеске жеткен соң, екеуі Фреддиді мұрасынан айыруға бар күштерін салады, бірақ оның күдігін оятуға жеткілікті нәтижеге жетеді. Ол ақшасын қайырымдылыққа бермек болғанда, Ники мен Оскар жылдам байысатын болса, кісі өлтірудің жалғыз жолы болуы мүмкін деген шешімге келеді. Соңында кісі өлтіргені үшін ұсталған Ники мен Оскар Лос-Анджелес полициясына барлығын мойындады. Бұл тұтқындаған детективтің тірі Фреддимен кездесуіне алып келеді, ол осы "өлтіру" туралы ештеңе білмейтін және оқиғаны естігенде қатты таңғалады.

Өндіріс

Уоррен Битти 1967 жылдан бері дамытып келген, шатасқан бірақ тартымды шаштараз туралы өзінің және Роберт Таунның «Шампунь» сценарийіне қызығушылық тудыра алмағанда, оны көбірек ұнайтын «Фортунамен» біріктірді және «Колумбия Пикчерс» бас директоры Дэвид Бегельманды екі фильмді де қаржыландыруға көндірді. Кэрол Истманның Адриен Джойс псевдонімімен жазған 240 беттік сценарийін әлі аяқтамағаны Биттиді режиссер Майк Николсқа қарағанда аз мазалады, өйткені ол «Catch 22» және «The Day of the Dolphin» фильмдерінен кейін кассалық табысқа мұқтаж болды, ал екеуі де сынға ұшырап, коммерциялық сәтсіздікке ұшырады. Сценарист пен режиссердің арасындағы қарым-қатынас Истманның сценарийге жасалған көптеген қысқартуларға қарсылық білдіргенге және оны сатиралық емес, көбірек клоунадалық етуге тырысқанға дейін жақсы болды, содан кейін ол өндірістен шығарылды. Николс Фредди рөліне Бетт Мидлерді алғысы келді, бірақ ол Мидлердің оның мансабы туралы білмейтініне байланысты, оның бұрын қандай фильмдер түсіргенін сұрап, оны қорлаған кезде ойыннан бас тартты. Ақырында ол салыстырмалы түрде жаңа келген Стокард Ченнингті таңдады, оның тәжірибесі бірнеше телешоуға қатысумен және Барбра Стрейзандтың «Жоғары қабатқа дейін» фильміндегі шағын рөлмен шектелген. Николс жеті жыл бойы тағы бір фильм түсірмеді. Time Out London былай деп мәлімдеді: «[Фильм] сарказмды комедия ретінде үміт берушілікпен басталады, бірақ Калифорнияға келгеннен кейін әлсіздік орналасады. Фильм дерлік қозғалмайды, бірнеше сахналық, жылтыр суреттер тізбегіне айналады: мұндай қарқынның болмауы кейіпкерлердің даму қабілетінің шектеулі екенін көрсетеді, бірақ бұл фильмнің қарқынына зиян келтіреді. Оқиғалар дұрыс есептелмеген фарсқа айналып, Николстің үнемі сыртқы әдемілігін көрсетеді. Адриен Джойс сценарийі бұрын керемет болғандай көрінеді: оған барлығы соншалықты бейжай қарағаны өкінішті. TV Guide оған төрт жұлдыз берді, оны «ерекше бірақ көбінесе қызықты комедия» деп атады және фильм «басты рөлдердегі актерлердің жақсы ойыны мен режиссер Николстің тамаша уақытының арқасында жақсы жұмыс істейді» деп қосты. Ол: «Кезеңдік және кезеңдік музыкаға толы, «Фортуна» жан-дүниесіне дейін суық, бірақ ұнамды ойын-сауық».

When Warren Beatty was unable to stir interest in his and Robert Towne's screenplay for Shampoo about a befuddled but seductive hairdresser, which he had been developing since 1967, he bundled it with the more appealing The Fortune and convinced Columbia Pictures head David Begelman to finance both films. The fact that Carole Eastman, writing under the pen name Adrien Joyce, had yet to complete her 240 page script fazed Beatty less than it did director Mike Nichols, who needed a box office hit after Catch 22 and The Day of the Dolphin, both of which were critical and commercial flops. The working relation between the screenwriter and director was amiable until Eastman objected to the many cuts Nichols was making to the script and his determination to make it less satirical and more slapstick, and she was fired from the production. Nichols wanted Bette Midler to portray Freddie, but he changed his mind when, seemingly unaware of his career, Midler insulted him by asking what films he previously made. He ultimately cast relative newcomer Stockard Channing, whose credits were limited to a few television appearances and a minor role in the Barbra Streisand film Up the Sandbox. Nichols did not direct another film for seven years. Time Out London stated: [The film] starts promisingly as a sardonic comedy but once in California lethargy settles in. The film becomes almost static, a series of stagy, glossy tableaux: such lack of momentum may be an adequate assessment of the characters' limited capacity for development, but it has a disastrous effect on the film's pacing. Events degenerate into miscalculated farce and underline Nichols' continuing slick superficiality. Adrien Joyce's much hacked about script sounds as though it was once excellent: a pity everyone treats it so off handedly. TV Guide rated it four stars, calling it "an offbeat but often hilarious comedy" and adding, the film "works well through the fine performances of the leads and the superb timing of director Nichols." It concluded, "Full of period and period sounding music, The Fortune is cold to the core – agreeably disagreeable amusement."

Марапаттар

Стокард Ченнинг «Жылдың жаңа актрисасы» номинациясы бойынша «Алтын глобус» сыйлығына ие болды.