Кіріспе
Электрлік жалғау, сым ұзындығынан немесе металл беткейден тұрады Электрлік жалғау Электроникада, сым ("/ l / iː / d /") немесе шынақ - екі жерді электрлік жалғау үшін жасалған сым ұзындығынан немесе металл беткейден тұратын электрлік жалғау (үстіңгі қабатта орнату технологиясы). Сымдар көптеген мақсаттарда қолданылады, соның ішінде: қуат беру; сынақ жарығы немесе мультиметрді қолдану арқылы электрлік схеманы оның жұмыс істеп тұрғанын тексеру; ақпаратты беру, мысалы, электрокардиографтың сымдары адамның денесіне жүрек ритмі туралы ақпаратты беру үшін бекітілген кезде; кейде жылу өткізгіш ретінде әрекет етеді. Электрондық бөлшектердің тесіктері арқылы шығатын ұсақ сымдар жиі шынарлар деп аталады; шарлы тор массивтерінде олар кішкентай сфералар түрінде болады, сондықтан оларды "шарлар" деп атайды. Көптеген электрлік компоненттер, мысалы конденсаторлар, резисторлар және индукторлар, тек екі жетекке ие, ал кейбір интегралдық схемалар бірнеше жүзден немесе тіпті мыңнан астам үлкен шарлы тор массивтік пакеттерге ие болуы мүмкін. Интегралды схемалардың шыналары көбінесе "J" (J) әріптері сияқты пакеттің астында бүгіледі немесе төмен қарай шығып, тақтаға бекіту үшін жалпақ табанды құрайды (S немесе G). Интегралды схемалардың көпшілігі кремнийлі микросхеманы қорғасын қаңқасына орналастыру, микросхеманы қорғасын қаңқасының металл жетектеріне сыммен байланыстыру және микросхеманы пластикпен жабу арқылы жасалады. Пластмассадан шығып тұрған металл өткізгіштер содан кейін "ұзын кесіледі" және тесікті тігістер арқылы немесе "қысқа кесіледі" және беткі монтаждау өткізгіштерін қалыптастыру үшін иіледі. Мұндай қорғасын фреймдер сияқты Small Outline Integrated Circuit Quad Flat Package сияқты және екі жақты желілік пакет сияқты тесікті пакеттер үшін және тіпті "қорытпалы" немесе "қорытпасыз" пакеттер үшін сияқты Quad Flat Noleads пакеті үшін пайдаланылады. Қорғасын фрейм (осылайша, егер бар болса, сол қорғасын фреймнен құрылған шыналар) кейде Инвар немесе ұқсас қорытпалардан жасалады, себебі олардың жылулық кеңею коэффициенті төмен.
an electrical connection
In electronics, a lead ('/l//iː//d/) or pin is an electrical connector consisting of a length of wire or a metal pad (surface mount technology) that is designed to connect two locations electrically. Leads are used for many purposes, including: transfer of power; testing of an electrical circuit to see if it is working, using a test light or a multimeter; transmitting information, as when the leads from an electrocardiograph are attached to a person's body to transmit information about their heart rhythm; and sometimes to act as a heatsink. The tiny leads coming off through hole electronic components are also often called pins; in ball grid array packages, they are in form of small spheres, and are therefore called "balls". Many electrical components such as capacitors, resistors, and inductors have only two leads, while some integrated circuits can have several hundred or even more than a thousand for the largest ball grid array packages. Integrated circuit pins often either bend under the package body like a letter "J" (J lead) or come out, down, and form a flat foot for securing to the board (S lead or gull lead). Most kinds of integrated circuit packaging are made by placing a silicon chip on a lead frame, wire bonding the chip to the metal leads of the lead frame, and covering the chip with plastic. The metal leads protruding from the plastic are then either "cut long" and bent to form through hole pins, or "cut short" and bent to form surface mount leads. Such lead frames are used for surface mount packages with leads – such as Small Outline Integrated Circuit Quad Flat Package – and for through hole packages such as dual in line package – and even for so called "leadless" or "nolead" packages – such as Quad Flat Noleads package. The lead frame (and therefore the pins, if any, formed from that lead frame) are occasionally made from Invar or similar alloys, due to their low coefficient of thermal expansion.
Электрлік әсерлер
Көптеген контурлар үшін контурлар жеке компоненттердің электрлік әсеріне ықпал етпейді деп болжауға болады. Алайда, бұл болжам жоғары жиіліктерде және өте кіші масштабтарда бұзыла бастайды. Бұл әсерлер өткізгіштердің физикалық құрылысынан туындайды. Сымдар көбінесе металлдан жасалған, олар контурдың қалған бөлігінен әр компонент жасалған материалдарға дейін жалғастырады. Бұл конструкция құрылғыға қосылатын өткізгіштердің ұштары арасындағы өте кішкентай сыйымдылыққа және әрбір өткізгіштің бойындағы өте кішкентай индукция мен кедергілерге әкеледі. Әрбір компоненттің импидансы құрылғы арқылы өткізілетін сигналдардың жиілігінің және құрылғының индуктивтілігі мен сыйымдылығының функциясы болғандықтан, жетектер радиожиілік контурларындағы компоненттердің қасиеттерінде елеулі өзгерістерге әкелуі мүмкін.