Adelardo López de Ayala y Herrera

Кіріспе

Испан жазушысы және саясаткері (1828-1879) Аделардо Лопес де Аяла и Эррера (1828 жылдың 1 мамыры - 1879 жылдың 30 желтоқсаны) - испан жазушысы және саясаткері.

Өмір

Ол 1828 жылы 1 мамырда Гуадалканал қаласында дүниеге келді. Ол өте ерте жаста туған қаласындағы театр үшін жазуды бастады. Аматорлар ойнаған бұл жасөспірімдер қойылымдарының атаулары Salga por donde saliere, Me voy a Sevilla және La Corona y el Fugal болды. Саяхаттаушы компаниялар ешқашан Гуадалканалға бармағандықтан және әйелдер спектакльдерге қатыспағандықтан, бұл үш пьеса тек ерлер үшін жазылды. Аяла өз қарындасын "Премьера дама" комедиясының қаһармандығына көндірді, бұл жаңалық кейбір қала тұрғындарын ренжіткен болса да, оған өз талантын еркін дамытуға мүмкіндік берді. Жиырмасында Севилья университетінде оқуға түседі, бірақ студенттік мансабы ерекшеленбейді. Севильяда ол Гарсия Гутьерреспен танысты, ол оның драмалық амбицияларын көтермелеген және драматург ретінде өзінің тәжірибесімен пайдаланған. 1850 жылдың басында Аяла өзінің атын университет кітаптарынан алып тастады және кәсіби драматург болу мақсатымен Мадридке қоныс аударды. Ол достары да, ықпалы да жоқ болса да, тез арада бір мүмкіндікті тапты. "Un Hombre de Estado" атты төрт актілік пьесасы "Teatro Español" театрының басшыларымен келісіп, 1851 жылы 25 қаңтарда қойылып, ерекше табысқа ие болды. Осы уақытқа таман Айала Модераттардан Прогрессивтілерге ауысты, және бұл саяси маневр оның пьесаларының тағдырына әсер етті. Los Comuneros спектакльдеріне әртүрлі партиялардың мүшелері қатысты; әртүрлі кейіпкерлердің сөздері автордың жеке пікірлерін білдіреді, ал қазіргі саясатпен байланыстыратын әрбір сөйлеуді палатаның жартысы құшақтап, екінші жартысы мазақ етті. El Conde de Castralla деп аталатын сарсуела 1856 жылы 20 ақпанда үлкен шу-шудың арасында қойылды. Театрдағы күрделі тәртіпсіздікке әкелуі мүмкін болғандықтан, үшінші қойылымнан кейін үкімет оны тоқтатты. Аяланың модераторлармен арасы бұзылып, 1857 жылы генерал Леопольдо О'Доннеллдің қызығушылығы арқылы Бадахоздың либералды депутаты болып сайланды. Оның саяси өзгерістерін түсіндіру немесе түсіндіру қиын, және олар аяусыз сынға алынды. Аяланың саяси көзқарасы берік емес еді, ол кез келген ағымға сай жүретін. Ол 1868 жылғы революцияға қатысып, Кадис манифестін жазды, отаршылдық министр болып тағайындалды, Монпенсье герцогы Антуанның кандидатурасын жақтырады, 1871 жылы отставкаға кетті, өзінің ертедегі консервативті қағидаттарына оралды және Альфонсо XII-нің бірінші кабинетінің мүшесі болды. Осы арада, оның саяси жүріс-тұрысына қатысты пікірлері қаншалықты бөлінсе де, оның отандастары оның драмалық шығармаларына бір ауыздан таң қалды; және оның беделі, егер ол El Nuevo Don Juan-дан аз болса да, El Tanto por Ciento және El Tejado de Vidrio-дан қатты артты. Оның соңғы пьесасы Консуэло 1878 жылы 30 наурызда қойылды. Аяла конгресс президенті лауазымына 1879 жылы 30 қаңтарда күтпеген жерден қайтыс болғанға дейін тағайындалды.

He was born at Guadalcanal, Seville on 1 May 1828, and at a very early age began writing for the theatre of his native town. The titles of these juvenile performances, which were played by amateurs, were Salga por donde saliere, Me voy a Sevilla and La Corona y el Fugal. As travelling companies never visited Guadalcanal, and as ladies took no part in the representations, these three plays were written for men only. Ayala persuaded his sister to appear as the heroine of his comedy, La Primera Dama, and the innovation if it scandalized some of his townsmen, permitted him to develop his talent more freely. In his twentieth year he matriculated at the University of Seville, but his career as a student was undistinguished. In Seville he made acquaintance with García Gutiérrez, who is reported to have encouraged his dramatic ambitions and to have given him the benefit of his own experience as a playwright. Early in 1850, Ayala removed his name from the university books, and settled in Madrid with the purpose of becoming a professional dramatist. Though he had no friends and no influence, he speedily found an opening. A four act play in verse, Un Hombre de Estado, was accepted by the managers of the Teatro Español, was given on 25 January 1851, and proved a remarkable success. At about this date Ayala passed over from the Moderates to the Progressives, and this political maneuver had its effect upon the fate of his plays. The performances of Los Comuneros were attended by members of the different parties; the utterances of the different characters were taken to represent the author's personal opinions, and every speech which could be brought into connection with current politics was applauded by one half of the house and derided by the other half. A zarzuela named El Conde de Castralla was given amid much uproar on 20 February 1856, and, as the piece seemed likely to cause serious disorder in the theatre, it was suppressed by the government after the third performance. Ayala's rupture with the Moderates was now complete, and in 1857, through the interest of General Leopoldo O'Donnell, he was elected as Liberal deputy for Badajoz. His political changes are difficult to follow or explain, and they have been unsparingly censured. So far as can be judged, Ayala had no strong political views, and drifted with the current of the moment. He took part in the revolution of 1868, wrote the Manifesto of Cadiz, took office as colonial minister, favored the candidature of Antoine, Duke of Montpensier, resigned in 1871, returned to his early conservative principles, and was a member of Alfonso XII's first cabinet. Meanwhile, however divided in opinion as to his political conduct, his countrymen were practically unanimous in admiring his dramatic work; and his reputation, if it gained little by El Nuevo Don Juan, was greatly increased by El Tanto por Ciento and El Tejado de Vidrio. His last play, Consuelo, was given on 30 March 1878. Ayala was nominated to the post of president of the congress shortly before his death, which occurred unexpectedly on 30 January 1879.