Кіріспе

PolishAmerican actress Beata Poźniak; 30 сәуір 1960 жылы туған) - поляк-америкалық актриса, кинорежиссер, ақын, суретші және Earphones сыйлығын жеңіп алған баяндаушы. Ол сондай-ақ адам құқықтары жөніндегі белсенді, АҚШ Конгресінің тарихтағы алғашқы заң жобасын ұсынды, ол АҚШ-та Халықаралық әйелдер күнін ресми түрде мойындады. Позняк Арнольд Шварценеггер мен Сильвестр Сталлонемен бірге ойнаған "Mortal Kombat 11" фильміне "Көптеген бейне ойындары кейіпкерлерінің үздік рөлі" номинациясында "Саңлы дауыстық өнер" сыйлығын жеңіп алды. "Мортал комбат" франшизасының отыз жыл ішінде Позняк - ең үздік орындаушылық категориясында жеңіп алған алғашқы және жалғыз актриса.

Ерте өмір

Позняк Польшаның Гданск қаласында дүниеге келген. Оның анасы Вильнюсте, Литвада дүниеге келген, ал әкесінің отбасы Украинадан. Ата-анасы ол алты жасында ажырасып, ол Кеңес өкіметі билеген Польшада жалғыз басты анамен өскен. Ақырында ол Łódź PWSFTViT ұлттық кино мектебінің кіру емтиханын елдегі ең жоғары баллмен тапсырды және 22 жасында жоғары марапатталған көркемсурет магистрі дәрежесін алды. Оның сахналық дебюті - Мрозек пьесасы "Ватцлав" пьесасында үкіметтік цензураның бақылауында әділдіктің символы - Юстин рөлін ойнаған. 1981 жылы 13 желтоқсанда әскери жағдай жарияланды. Мектепті бітіргеннен кейін ол Варшаваға көшіп барды, онда оған қажетті құжаттарды әке Ежи Попилюшко көмектесті. 1984 жылы ол "Солидарлық" қозғалысын қолдағаны үшін өлтірілді. Бұл оқиға туралы фильм түсірген Агнешка Холланд "Көре бер діни қызметкерді" деп аталады. Варшаваға келгеннен кейін ол Алан Айкборнның "Кейбір жартысы қалай сүйеді" атты табысты театралды қойылымында ойнады. Осы қойылымның репетициясы кезінде Анджей Вайда Беатаның ақыл-кеңесшісі болды және оның мансабы үшін баға жетпес басшылық берді. 1985 жылы Берлин қабырғасы құлағанға дейін Беата АҚШ-қа көшіп барды. Оның алғашқы кинодағы рөлі, әлі де орта мектепте оқып жүрген кезінде, Академия сыйлығын жеңіп алған "The Tin Drum" фильмінде экстра ретінде болды. Кейін ол көптеген фильмдерде ойнаған, модель болып жұмыс істеген және Польша Ұлттық футбол құрамасының күнтізбе қызына айналған.

Кино және теледидардағы жұмыс

Познякті АҚШ көрермендері Оливер Стоун оны JFK-ге Марина Освальд рөлін соққанда тапты. Бұл есте қаларлық рөл Оскар сыйлығына ұсынылған фильмде оның АҚШ-тағы тұңғыш көркем фильмінің тұсаукесері болды және ол бүкіл әлем бойынша 30-дан астам фильм мен теледидар жобаларында көрінуіне әкелді. Babylon 5-те Жер Альянсының президенті Сусанна Лученконы, Джордж Лукастың "Жас Индиана Джонс хроникалары" атты жас революционерді, сондай-ақ Dark Skies немесе Pensacola-дағы Эвадағы өткір ғалым Людмиланы ойнағаннан кейін ол қатал әйел кейіпкерлерді ойнағаны үшін танымал болды. Басқа да маңызды рөлдерінде Paramount JAG киностудиясы бар, онда ол экзотикалық Израиль тыңшысы, Мосад пен ЦРУ-ға жұмыс істейтін қос агент ретінде көрінді. Melrose Place телесериалдарында ол "тектi" әйел және ана доктор Катя Филдингтің жаңа кейіпкерін жасады. Ол гей еркекпен үйленуге шешім қабылдады. Оның басқа да түрлі рөлдері: " Mad About You " фильміндегі Маша, " The Drew Carey Show " сериясындағы Раиса және Оливер Стоунның " Wild Palms " мини-сериясындағы жапондық бала күтушісі Тамбор. Аптаның "Ананың сыйы" телеарнасының фильмінде ол отыз жасқа толған кейіпкер ретінде көрінді, ал екінші дүниежүзілік соғыстың "Мириам" атты драмасында ол еврей қызын нацистерден құтқару үшін өмірін тәуекелге тігуші католик әйелдің рөлін ойнады. Ол сондай-ақ Санденс кинофестивалінде жаңа медиа санатындағы алғашқы бейнеойын ретінде премьерасы өткен интерактивті фильм / бейнеойын "Психикалық детективте" Лайнаның рөлін ойнады. "All These Voices" эксперименталды фильмі, онда ол Екінші дүниежүзілік соғыстан аман қалған Беатаның рөлін ойнады. Студент академиялық сыйлығын жеңіп алды.

Аудио-видео жұмыс

Позняк "The Winter Palace: A Novel of Catherine the Great" атты бестселлер, Random House үшін 19 сағаттық аудиокітапты баяндады, онда ол 78 кейіпкерді және олардың түрлі-түсті акценттерін өмірге келтіру үшін өзінің еуропалық тәжірибесін пайдаланды. Тарихтағы ең қызықты әйелдердің бірін бейнелеген соң, ол "Түн патшайымы: Ұлы Екатеринаның романы" атты тағы 19 сағаттық әңгімені оқыды. Мұнан кейін Ами Кауфман мен Джей Кристоффтың "The Illuminae Files" атты жасөспірімдер арасындағы романтика / оқиға / ғылыми фантастика триллері пайда болды, ол Audie Award сыйлығын жеңіп алды. Содан кейін ол "Вашингтон Пост" газетінің "Жылдың ең үздік 5 аудиокітабы" деп танылған Энтони Марраның "Махаббат және техно патшасы" атты кітабын тең баяндады. Продюсер және баяндаушы ретінде ол "Жарақатсыздық пен соғыс құрбандарына арналған шыршық" атты жобаны қолға алады. Бұл жоба жоғалтудың, қуғын-сүргіннің және төзімсіздіктің жалпылығын мойындайды. Позняк Нобель сыйлығының иегері Ольга Токарчук жазған "Өлгіңді өлілердің сүйектері үстінен айдай гөр" атты ең жақсы оқылған аудиокітап үшін 2019 жылғы Earphones сыйлығын алды. Видео ойындар әлемінде ол "Mortal Kombat 11" фильміндегі қан патшасы Скарлеттің дауысын берді. Сондай-ақ ол Катынь орманында поляк офицерлерінің жаппай қазасы туралы "Офицердің әйелі" сияқты деректі фильмдерді баяндады және коммунизм туралы фильм "Үмітсіздіктен бостандық" деп аталады, ол бірнеше марапаттар жеңіп, АҚШ Конгресінде құрметті атау алды. Ол Шарон Кэмеронның 2020 жылғы "Жас жерлердегі жарық" романын баяндады, ол 2-дүниежүзілік соғыс кезінде 13 еврейді жасырып қалған польшалық католик жасөспірім Стефания Подгорсканың шынайы оқиғасына негізделген.

Театр және сахна өнері

Өзінің жаңа дауысын іздеп, "барлығы мүмкін" деп жариялайтын бірегей заманауи стильде ол Дискордия театрын құрды. Л.А. Театр фестивалі мен Л.А. Поэзия фестивалінің бір бөлігі болған өнер туындыларын жасап, ол "Poeticus Umbilicus", "Poetry Discordia", "Return of Umbilicus", "We & They" және "Changing Flags" атты шығармаларды жазып, режиссерлік қызмет атқарды. Оның "Дискордия" театры Питер Селларстың қатысуымен эксперименталды театрлық шығармалар үшін атақты орынға айналды.

Бейнелеу өнері

Позняк сонымен қатар суретші, және кинода жұмыс істеуді жалғастырады, көбінесе эксперименталды және тәуелсіз туындыларда көрінеді, олардың бірнешеуін ол режиссерлік қызмет атқарды. Режиссерлік дебюті "Мнемосин" атты қысқаметражды фильмінде ол өзі жасаған бірнеше өнер туындыларын қолданды. LA Weekly журналының мақтауында: "Көпталантты Позняк зорлық-зомбылық туралы жаңалықтарды тірі модельдермен және өзінің сезімтал мүсіндерімен тез араластырады, бұл қатал моральдық сезімді білдіреді". Позняк өзінің өнерінде әйелдердің құқықтары, әлеуметтік әділдік және әйелдер тарихы туралы қайталанатын тақырыптармен қазіргі әлемде әйел болу дегенді жиі зерттейді. Оның шығармалары театрдың хореографиялық дәстүрлерін рәсем мен мүсіннің символикалық және сюрреалистік бейнелерімен біріктіреді. Өзінің алғашқы маскалар сериясында Позняк ежелгі және мифологиялық театр құрылғысын Ман-Рэй сюрреализмімен байланыстырып, қауырсыннан және басқа табылған заттардан жасалған фантастикалық маскалардың таңғажайып түрлерін шығарады. Оның соңғы суреттері мен мүсіндері ежелгі мифтер мен қазіргі заманның қайшылықтарын зерттейді. Суреттегі сюрреалистік арманды естеріне түсіріп, табылған заттармен біріктіру арқылы бұл шығармалар өткен мен қазіргі арадағы сабақтастық туралы түсінігімізге қарсы шығады. Позняк былай дейді: "Сурреализм - бұл менің қазіргі әлемде болып жатқан көптеген оқиғалар мен жағдайларға көзқарас терезесі. Соғыстың қорқынышы болсын, ежелгі мифологиядан алған әсерлі ой-пікірлер болсын, мен үнемі әйел болудың қандай да бір тәжірибесін білдіретін фантастикалық көріністерді зерттеймін. Сондықтан менің суреттерім мен мүсіндерім көбінесе сюрреалистік және символикаға толы. Феминисттік, поэтикалық және саяси".

Қайырымдылық және істер

Позняктың өнері жиі қайырымдылық үшін сауда-саттыққа шығарылады және түрлі себептерге, соның ішінде Балалар ауруханасына және Looking Above & Beyond, ерекше қажеттіліктері бар балаларды хабардар ету мен байытуға арналған ұйым немесе біздің үй, қайғы-қасіретке қолдау көрсету, білім беру, ресурстар және үміт беретін ұйым. Сондай-ақ, ол Үй ішіндегі зорлық-зомбылықтың алдын алу сыйлығын, Ұлттық әйелдер саяси кокусының әйелдер көшбасшылық сыйлығын өткізді.

Халықаралық әйелдер күні

1980 жылдардың соңында Америкаға келгеннен кейін, Позняк АҚШ үкіметінің Халықаралық әйелдер күнін тануына мүмкіндік беру үшін науқан бастады. Ол өте сәтті болды, және 1994 жылы 8 наурызда ол АҚШ Конгресінің тарихындағы алғашқы заң жобасын мерекеді ұлттық тану үшін енгізді (H. J. Res. 316) 8 наурызды Халықаралық әйелдер күні деп белгіледі. Ол Лос-Анджелес Таймс газетінің басты мақалаларының біріне айналды. Сонымен қатар, Позняк білім беру ұйымын құрды, АҚШ-тың әйелдер күні, оның мақсаты бүкіл әлемдегі әйелдердің әсерлі жетістіктері туралы қоғамдық хабардарлықты арттыру. Сондай-ақ, ол үшінші әлем мәселелеріне, атап айтқанда әйелдердің дауыстары мен олардың айтылмаған оқиғаларына ерекше назар аударып, хабардар болуға көмектесетін жобаларда жұмыс істейді. Ол Лос-Анджелес қалалық кеңесінен ресми түрде танылды, ол Халықаралық әйелдер күнін АҚШ-та атап өтуге арналған күн ретінде орнатудағы күш-жігерін және Халықаралық әйелдер күнін құрудағы оның көрегендігі үшін мэр Ричард Риорданнан және Лос-Анджелеске идеяны әкелгені үшін мэр Том Брэдлиден мақтау сөздерін алды. Позняк әйелдердің құқықтарын көбірек тану үшін екі саяси партияда да жұмыс істеу қабілетімен танылды. 1995 жылы қоғамдық марапаттау іс-шарасында әйелдер құқығын қорғаушы адвокат Глория Оллред Познякты адам құқықтары мен әйелдер тарихына қосқан үлесі үшін мойындады және Познякты өзінің жеке батыры деп атады. 1994 жылы Халықаралық әйелдер күнін тану туралы заң жобасын енгізуге арналған Позняк "Халықаралық әйелдер күні" атты картинасын жасаған. Халықаралық әйелдер күнінің символы болып табылатын бұл шығарма әлемдегі барлық нәсілдер қауымдастығын әйел бейнесінде бейнелейді. Бұл әйелдердің дискриминация мен соғысқа қарсы тұрып, бейбітшілік пен теңдік үшін күрестегі жетістіктерін еске салады.

Аудиокітаптар және сөйлеу сөзі

+ Аудиокітаптар тізімі Жыл Атауы Жеңімпаздар? 2021 The Yellow Wallpaper by Charlotte Perkins Gilman 2021 Libreto para el desierto (испан тілінде) 2021 Libretto dla pustyni (поляк тілінде) 2021 Bending Towards the Sun: a Mother Daughter Memoir, a true Holocaust story 2021 Chwile zamyślenia ("Moments of Reflection") poetry 2020 Нобель сыйлығының лауреаты Ақын дауыстық өнер сыйлығының "Үздік айтылған сөз немесе әңгімелеудің үздік қойылымы" номинациясына ие болған 2020 A Wolf for a Spell, a Baba Yaga балалар тарихы, Random House 2020 Scholastic-тің жасырын орындардағы жарық, батыр Подгорски әпкелері туралы шынайы оқиға 2020 Earphones сыйлығының жеңімпазы 2020 Blackstone Publishing-тің Droga do nieba (поляк тілінде) 2020 Феникс сыйлығының ең үздік экспрессивті қойылымы 2019 Нобель сыйлығының иегері Ольга Пингвартс жазған аудиокнигіңіздегі ең жақсы көрініс 2019 The Random House Desks Drive Book сыйлығының иегері 2019 Sretto Earphones Van. Ұлт қырылуы мен соғыстың барлық құрбандарына арналған өлеңдер Blackstone Audio Voice Arts Awards "Үздік сөйлеу сөзі немесе әңгіме айту" номинациясы 2015 Illuminae (Dr. Shteyngart ретінде) Penguin Random House Audie Award жеңімпазы 2015 Махаббат және техно патшасы Энтони Марра, Penguin Random House The Washington Post "Жылдың ең жақсы аудиокітабы" 2014 Түн императоршасы: Ұлы Екатеринаның романы (19 сағат аудиокітап) Random House баспасынан 2012 Қыс сарайы: Ұлы Екатеринаның романы (19 сағат аудиокітап) Random House баспасынан