Фарондар әскерінде: Қаза болған соғыстың естеліктері
In Pharaoh's Army
Вьетнам соғысы, Тобиас Вольфтің естеліктері: «Фараон армиясында». Кітапта автордың Вьетнамдағы әскери қызметі, тіл үйренуі және соғыс оқиғалары баяндалады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Фараон армиясында: Жоғалған соғыстың естеліктері – американдық жазушы Тобиас Вольфтің 1994 жылғы 4 қазанда жарық көрген екінші естелік кітабы. Кітап автордың Вьетнам соғысында АҚШ армиясы офицері ретінде өткен тәжірибесін суреттейді. Вьетнамдағы бір жылдық қызметтік міндетін бастамас бұрын, Вольф бір жыл Вашингтон қаласында вьетнам тілін оқыды; оған дейін ол арнайы күштерде парашютист ретінде дайындалған. Вольф Оңтүстік Вьетнам армиясының әскерлерімен Mỹ Tho қаласының жанында орналасқан және коммунистердің Тет шабуылына куә болды. Бұл естелік сол шайқас туралы естеліктерді, сондай-ақ Вьетнамда және одан тыс жерлерде болған түрлі жеке оқиғаларды қамтиды. Кітап Вольфтің алғашқы естелік кітабы "Бұл баланың өмірі" қалған жерінен жалғасады. Ол көркем емес әдебиет бойынша Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды.
In Pharaoh's Army: Memories of the Lost War is the second memoir by American writer Tobias Wolff, published on October 4, 1994. The book chronicles the author's experiences as a US Army officer in the Vietnam War. Before beginning his year tour of duty proper in Vietnam, Wolff spent a year in Washington, D. C. learning the Vietnamese language; prior to that he had been trained as a paratrooper with Special Forces. Wolff was stationed with South Vietnamese Army soldiers near Mỹ Tho and he was present during the Communists' Tet Offensive. The memoir includes a recollection of that battle as well as vignettes of various personal experiences, both in and out of Vietnam. The book picks up more or less where Wolff's first memoir, This Boy's Life, leaves off. It was a National Book Award finalist for non fiction.
Қабылдау
The New York Times Уолфтың стиліне тән шектеулерді атап өтті, оның соғыс мемуарлары үшін тым тар болуы мүмкін, бірақ жазуының дәлдігі мен көркемдігіне қарамастан. Рецензент Уолфтың Вьетнамдағы жылы туралы жазғандарын "ол өзінің басты кейіпкері болатын шағын эскиздердің әсем галереясы" деп сипаттайды, бірақ оның "мысалы, Вьетнамдағы ол және басқа американдық әскери қызметшілерде қалыптасқан уақыт пен кеңістік сезімінің өзгеруін" жеткізгенін жоғары бағалайды. "The Independent" газеті мынадай пікір білдірді: "Тіпті оққа ұшқанда да Уолф өзінің тәжірибесін жасап алып, кейін жазу үшін материал жинады. Кішкентай ғана кітаптың үлкен бөлігі автордың әкесі туралы естеліктерге арналған, ол бұрынғы қылмыскер болған және оның тәртіпсіз өмірі Уолфтың тәртіпке ұмтылуына себеп болды". Publishers Weekly журналы Уолфтың мемуарларында "соғысқа қатысты әрекетсіздік сезімін және көңілінің күйреуін" көргенін атап өтті. Қызметтен босатылғаннан кейін ол біраз уақыт бағдарсыз болды, бірақ мемуарлары Оксфордта ағылшын әдебиетін оқыған төрт жылдық кезеңін қамтиды, ол жазуға бел буған және "өзін таныған" уақыт еді. Kirkus Reviews оны "соғыста есейгеннің көптеген шығындары мен аздаған пайдасын тең салмақтаған" "тамаша кітап" деп бағалады.
The New York Times noted limitations of Wolff's characteristic style, finding that it may be too limited for a war memoir, however precise and evocative his writing. The reviewer describes Wolff's writing about his year in Vietnam as "an elegant gallery of small sketches in which he is almost invariably the central figure " but praises his conveying "for example, the altered sense of time and space that he and other American servicemen developed in Vietnam." The Independent noted: "Even under fire, Wolff was self consciously having an experience, giving himself something to write about one day. And quite a large part of what is only a small book is taken up with memories of the author's father, an ex convict whose indisciplined life fostered in Wolff the desire for order." Publishers Weekly noted that Wolff expressed "a sense of futility and growing disillusionment with the war" in his memoir. After being discharged, he was somewhat adrift, but the memoir extends through his four years of study of English literature at Oxford, a period when he committed to writing and "found himself". Kirkus Reviews called it "an excellent volume" that "evenly weighs the many costs and few gains of coming of age in a war."