Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз әскери қызметкері және дипломаты Мишель де Кастельнау, Сиер де ла Маувиссиер (шамамен 1520-1592) - француз әскери қызметкері және дипломаты, Елизавета патшаның елшісі. Ол 1559 - 1570 жылдар аралығын қамтитын естеліктерін жазды.
French soldier and diplomat
Michel de Castelnau, Sieur de la Mauvissière (c. 1520–1592) was a French soldier and diplomat, ambassador to Queen Elizabeth. He wrote a memoir covering the period between 1559 and 1570.
Өмір
Ол 1520 жылы Туран аймағындағы Ла-Маувиссиерде (қазіргі Нойви-ле-Рой, Индре-и-Лоар аймағының бөлігі) дүниеге келген. Ол Жан де Кастельнау мен Жанна Дусмеснилдің тоғыз балалы отбасының бірі еді. Оның ата-бабасы Пьер де Кастельнау Людовик XII-дің Экуэри (ат шебері) болды. Ол айқын, терең ой-санаға ие болған, есте сақтау қабілеті ерекше болғандықтан, мұқият білім алған. Содан кейін ол біраз уақыт Мальтада жүріп, кейін әскерге кірді. Соғысқа алғаш рет француздардың Италиядағы жорықтары кезінде түскен. Оның қабілеттері мен батылдығы оны өзінің қызметіне алған Лоррейннің кардиналасы Карлдің достығы мен қорғанысына ие болды. 1557 жылы оған теңіз флотының командасы берілді, ал кардинал оны рыцарь етіп тағайындауға ұсыныс жасады. Алайда, ол бұл ұсынысты қабылдамады, содан кейін Пикардиядағы француз армиясына қайтадан қосылды. Констебль Анна де Монтморенси оған сыпайылық пен сыпайылықты талап ететін әртүрлі күрделі тапсырмаларды тапсырды. Ол оларды өте қанағаттанарлықтай орындады. Патша Генрих II оны Шотландияға Гиз Мэриге, шотланд королевасы Мэридің анасына жіберді. Шотландиядан ол 1559 жылы Англияға өтті және Елизавета патшайыммен Каледегі талаптары бойынша келісті, бұл келісім Le Cateau Cambrésis конгресінде жүзеге асырылды. Ол протестанттардың ықыласынан айырылып, Германияның әміршілеріне елші болып жіберілді. Бұл елшіліктен кейін Нидерландының губернаторы Австрияның Маргаретке, Савойяға, содан кейін Римге Францияға қатысты Папа Пауль IV-тің көзқарасын анықтау үшін жіберілді. Пауыл оның келгеніне аз уақыт қалғанда қайтыс болғандықтан, Кастельнау өзінің ықпалын Пьос IV сайлауына пайдаланған. Францияға оралған соң, ол тағы да теңіз флотына кірді және бұрынғы қамқоршысымен қызмет етті. Нант қаласында Амбуаз заговорының алғашқы белгілерін байқаған ол сәттілікке ие болды, ол туралы дереу үкіметке хабарлаған. 1560 жылы желтоқсанда Франциск II қайтыс болғаннан кейін ол Шотландияның королевасы Мэриді Шотландияға ертіп барды. Ол Мәрияммен бір жыл бірге болды, сол уақытта ол Мэри мен Елизавета патшайымның арасын татуластыру үшін бірнеше рет Англияға сапар шекті. Алайда олар оның даналық пен парасаттылықпен берген кеңесіне құлақ аспады. 1562 жылы Францияда болған азаматтық соғыстың салдарынан ол сол жаққа оралды. Ол Бретаньдегі протестанттарға қарсы қолданылды, олармен болған ұрыста тұтқынға алынып, Гаврге жіберілді, бірақ көп ұзамай айырбасталды. Өзінің отандастарының қызу ықыласына қарамастан, шыншыл католик болған Кастельнау өзін-өзі ұстауға және шамасын ұстауға ұмтылды. Ол Руан қоршауында қызмет етті, Дрю шайқасында ерекшеленді, Танкарвиллді алды және 1563 жылы Гаврді ағылшындардан қайтарып алуға ықпал етті.
He was born in La Mauvissière (now part of Neuvy le Roi, Indre et Loire), Touraine about 1520. He was a son of Jean de Castelnau and Jeanne Dusmesnil, one of a family of nine children. His grandfather, Pierre de Castelnau, had been Equerry (Master of the Horse) to Louis XII. Endowed with a clear and penetrating intellect and remarkable strength of memory, he received a careful education, capped off with travels in Italy and a long stay at Rome. He then spent some time in Malta and afterwards entered the army. His first acquaintance with war was in the campaigns of the French in Italy. His abilities and his courage won him the friendship and protection of Charles, Cardinal of Lorraine, who took him into his service. In 1557 a command in the navy was given to him, and the cardinal proposed to get him knighted. This, however, he declined, and then rejoined the French army in Picardy. Various delicate missions requiring tact and discretion were entrusted to him by the Constable, Anne de Montmorency, and these he discharged so satisfactorily that he was sent by the king, Henry II, to Scotland with dispatches for Mary of Guise, the mother of Mary, Queen of Scots, who was betrothed to the Dauphin (afterwards Francis II). From Scotland he passed into England in 1559, and treated with Queen Elizabeth respecting her claims on Calais, a settlement of which was effected at the congress of Le Cateau Cambrésis. He was next sent as ambassador to the princes of Germany, for the purpose of prevailing upon them to withdraw their favor from the Protestants. This embassy was followed by missions to Margaret of Austria, governess of the Netherlands, to Savoy, and then to Rome, to ascertain the views of Pope Paul IV in regard to France. Paul having died just before his arrival, Castelnau used his influence in favor of the election of Pius IV. Returning to France, he once more entered the navy, and served under his former patron. It was his good fortune, at Nantes, to discover the earliest symptoms of the Conspiracy of Amboise, which he immediately reported to the government. After the death of Francis II in December 1560, he accompanied Mary, Queen of Scots, to Scotland. He remained with her a year, during which time he made several journeys into England in an attempt to bring about a reconciliation between Mary and Queen Elizabeth. The wise and moderate counsel that he offered to the former were unheeded. In 1562, as a consequence of the civil war in France, he returned there. He was employed against the Protestants in Brittany, was taken prisoner in an engagement with them and sent to Havre, but was soon after exchanged. In the midst of the excited passions of his countrymen, Castelnau, who was a sincere Roman Catholic, maintained a wise self control and moderation, and by his counsels rendered valuable service to the government. He served at the siege of Rouen, distinguished himself at the battle of Dreux, took Tancarville, and contributed in 1563 to the recapture of Havre from the English.
Англия мен Шотландия 1560 жылдары
Келесі он жыл ішінде Кастельнау әртүрлі маңызды миссияларда жұмыс істеді: алдымен Елизавета патшаға бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізу үшін. 1564 жылдың наурыз айында Кастельнау Шотландияға барып, шотландтық королева Мэридің француз герцогқа үйленуге шақырды. 1565 жылы шілдеде Мэри Лорд Дарнлиге тұрмысқа шыққаннан кейін, ол Чейзэбоут шабуылы кезінде оның қиындықтарына дипломатиялық жауап беруге қатысты және ол Холирудхауста болды. Ол Дэвид Рицционың өлтірілуінен кейін Эдинбургке оралды. 1566 жылы сәуір айында ол Эдинбург қалашығында шотландтық Мэри патшайыммен кездесті. Ол жүкті еді.
During the next ten years Castelnau was employed in various important missions: first to Queen Elizabeth to negotiate a peace. In March 1564, Castelnau visited Scotland to encourage Mary, Queen of Scots, to marry a French Duke. After Mary married to Lord Darnley in July 1565, he was involved in diplomatic responses to her troubles during the Chaseabout Raid and he visited her at Holyroodhouse. He returned to Edinburgh following the murder of David Rizzio. He went to see Mary, Queen of Scots, at Edinburgh Castle in April 1566. She was pregnant.
Дін соғыстары
Кастельнау Нидерландының жаңа губернаторы Альба герцогінің алдына жіберілді. Осы кезде ол Конде ханзадасы мен адмирал Колиньидің Монсодағы патша отбасын басып алып, алып кету жөніндегі жобасын тапты (1567). Сент-Дени шайқасынан кейін ол протестанттарға қарсы көмек сұрауға Германияға қайта жіберілді; қайтып оралғаннан кейін ол өзінің қызметі үшін Сент-Дизье губернаторы лауазымымен және тәртіптегілер компаниясымен марапатталды. Ол өзінің ротасының басында Жарнак пен Монконтур шайқастарына қатысты.
Castelnau was sent to the Duke of Alba, the new governor of the Netherlands. On this occasion he discovered the project formed by the Prince of Condé and Admiral Coligny to seize and carry off the royal family at Monceaux (1567). After the battle of St. Denis he was again sent to Germany to solicit aid against the Protestants; and on his return he was rewarded for his services with the post of governor of Saint Dizier and a company of orderlies. At the head of his company he took part in the battles of Jarnac and Moncontour.
Лондондағы елші
1572 жылы оны Англияға Сент-Бартоломей күніндегі қырғыннан туындаған толқуды басу үшін Карл IX жіберді, сол жылы ол Германия мен Швейцарияға жіберілді. 1575 жылдың қыркүйегінде Генрих III оны Бертран де Салиньак де ла Моте Фенелонның мұрагері ретінде Елизавета патшайымның елшісі етіп қайта тағайындады және он жыл бойы оның ауласында болды. Осы кезеңде ол өзінің ықпалын королеваның Аленсон герцогымен некелесуін қолдады, әсіресе екі елдің одағын нығайту және сақтау мақсатында. Бірақ Елизавета көптеген уәделерді орындамай, оларды бұзады, ақырында ол оларды қабылдаудан бас тартты немесе оларды өз үкіметтеріне жеткізді. Италиялық философ Джордано Бруно екі жыл бойы Лондондағы Кастельнау үйінің мүшесі болды. Бруно Кастельнауға ғаламның шексіз табиғаты туралы үш диалогты арнады. Бруноның осы кезеңде елшіліктен құпия ақпаратты ағызып жібергендігі туралы тарихшы Джон Босси ұсынған ұсынысы көпшілікке танылмайды. Италиялық жазушы және лингвист Джон Флорио 1583 және 1585 жылдар аралығында Кастельнау үшін жұмыс істеді. Флорио сондай-ақ қызы Кэтрин Марияның мұғалімі болды. Кастельнаудың әйелі Мари ауыр жүктілік пен түсік жасату кезінде ауыр сынаққа ұшырады. Ол Францияда дәрігерлерге бару үшін ағылшын арнасын өте көп саяхаттайды.
In 1572 he was sent to England by Charles IX to allay the excitement created by the St. Bartholomew's Day Massacre, and the same year he was sent to Germany and Switzerland. In September 1575, he was reappointed by Henry III ambassador to Queen Elizabeth, as a successor to Bertrand de Salignac de la Mothe Fénelon, and he remained at her court for ten years. During this period he used his influence to promote the marriage of the queen with the Duke of Alençon, with a view especially to strengthen and maintain the alliance of the two countries. But Elizabeth made so many promises only to break them that at last he refused to accept them or communicate them to his government. The Italian philosopher Giordano Bruno was a member of the Castelnau household in London for two years. Bruno dedicated three dialogues on the infinite nature of the universe to Castelnau. A suggestion that Bruno leaked confidential information from the embassy in this period, proposed by the historian John Bossy, has not gained much acceptance. The Italian writer and linguist John Florio worked for Castelnau between 1583 and 1585. Florio was also the tutor of his daughter Katherine Maria. Castelnau's wife Marie had difficult pregnancies and miscarriages and she crossed and recrossed the English channel to see physicians in France, at great expense.
Шотландияның Мэри патшайымы және кодталған хаттар
Лондонда Кастельнау де Маувиссиер Флит-стрит немесе Страндқа жақын Бутчер-роу маңындағы Солсбери сотында тұрған. Шотландияның королевасы Мэри оған Шеффилд сарайында тұтқында болғаннан кейін хаттар жіберген. Ол оның хаттарын Елизавета I-ге ұсынды. Кастелнаудың әйелі Мари Мэриге киім жіберді және үйіне қосылуға әйелдерді табуға көмектесті. Мәриям оны "ма коммер" деп атады, яғни оның есімін білдіреді. Мария Кастельнаудың қызын өзінің құдасы және мигнонасы деп санады. Ол оған Франция королі Генрих II сыйлаған асыл тасты жіберді.
In London, Castelnau de Mauvissière resided at Salisbury Court near Fleet Street or Butcher Row near the Strand. Mary, Queen of Scots, sent letters to him from captivity at Sheffield Manor and Castle. He presented her letters to Elizabeth I. Castelnau's wife, Marie, sent Mary clothes, and helped to find women to join her household. Mary called her "ma commère", meaning her namesake. Mary regarded Castelnau's daughter as her godchild and mignonne. She sent her a jewel which had been a present to her from Henry II of France.
Мэри не қалайды
Кастелнау Мэридің кейбір хаттарын Уильям Фаулерге көрсетті, ал ол Фрэнсис Уолсингхэмге хабар берді. Мэри өзінің Елизаветаның тұтқыны емес, лорд-казначей Уильям Сесилдің тұтқыны екенін жазған. Мэри Кастельнауға 1581 жылы өзінің жаман қарым-қатынасына шағымданып, Англия мен Шотландия арасындағы дәстүрлі Олд Альянс бойынша француз ақшасын, сарбаздарын және артиллериясын беруді сұрап, құпия хаттар жазды. 1582 жылы ол Кастелнаудың келіссөздері оның босатылуына және ұлымен "қауымдасуына" әкеледі деп үміттенді. Қысқа мерзімде ол Кастелнаудың денсаулығы үшін Бекстонға баруына рұқсат алуын қалады. Мэридің дәрігері Доминик Бургонг Кастельнауды Мэридің аурулары туралы хабардар етті. Кастельнау сонымен қатар Елизавета I-ге Франциядан киім, хаттар мен консервілерді жеткізу үшін араласқан. Кастельнаудың хаттары Мэриге Францияда болып жатқан оқиғалар туралы хабарлайтын. Кастельнау Жан Шампхуонға, сиер дю Руисоға, оның француз камерасына және Мэридің хатшысы Клод Наудың қайын ағасына паспорт алуға көмектесті, сондықтан ол сапар шегіп, оған істерде көмектесе алды. Руисо заңгер және Париждегі Мэридің мүлкі жөніндегі кеңестің мүшесі болды.
Castelnau showed some of Mary's letters to William Fowler, and he informed Francis Walsingham. Mary had written that she was not Elizabeth's prisoner, but a captive of the Lord Treasurer, William Cecil. Mary wrote secret letters in cipher to Castelnau complaining of her bad treatment, in 1581 asking for French money, soldiers, and artillery to be supplied according to the traditional Auld Alliance between England and Scotland. In 1582, she hoped that Castelnau's negotiations would lead to her release and an "association" with her son. In the short term, she wanted Castelnau to obtain permission for visits to Buxton for her health. Mary's physician, Dominique Bourgoing, kept Castelnau informed of Mary's illnesses. Castelnau also interceded with Elizabeth I for delivery of clothes, letters, and preserves from France. Castelnau's letters kept Mary informed of events in France. Castelnau helped get a passport for Jean Champhuon, sieur du Ruisseau, her French chamberlain and a brother in law of Mary's secretary Claude Nau, so he could travel and help her in affairs. Ruisseau was a lawyer and a member of the council for Mary's estates, based in Paris.
Рутвен шабуылына қарсы әрекет
Кастельнаудың Шотландияға жазған кейбір хаттарын ағылшын дипломаттары, соның ішінде Роберт Биль, тексеріп, көшіріп алды. 1582 жылдың қыркүйегінде Елизавета I-ге Кастельнаудың Мэриге және оның Шотландиядағы жақтастарына жасырын хаттар жібергенін айтты. Уолсингэм Францияда елші болған Генри Кобхемге Франция королі Генри III мен королева ана Екатерина Медичиге жағдай туралы кеңес беруді және Англиядағы олардың өкілі Мэридің хаттарын қарау кезінде сақ болуы мүмкін екенін сұрады. Элизабет Шотландияда соңғы рет ағылшындықтар Рутвенге шабуыл жасағаннан кейін, одан әрі алаңдаушылықты туғызуды қаламады. Кобхамға Кастелнаудың әрекеттері дұрыс екені және дәстүрлі Олд Альянс немесе достыққа сәйкес екені айтылды. Мэри Кастельнауға бірнеше хат жіберді, кейбіреулері шифрланған, Рутвен режиміне қарсы француздардың күшті жауабы болады деп үміттенді. 1583 жылдың сәуірінде Виллам Сесил Кастелнаудың шотланд интригашы Арчибальд Дугласпен және Джеймс VI-нің сүйіктісі, Леннокстың 1-ші герцогы Эсме Стюартпен бұрынғы хаттары мен байланыстарының тізімін жасады. "Генри Фаго" деген есімді тыңшы Франсис Валсингхэмге шифрланған хаттар туралы және оның шотландтық королева Мэримен хат алысуында қолданылатын lettre quartallé немесе cartelée кодының кілті туралы хабарлап тұру үшін Кастельнаудың хатшысына пара беруді ұсынды. Кастельнау алдағы келіссөздерге көмектесу үшін 1584 жылдың қыркүйегінде Шотландия королевасы Мэримен хат алмасуының көшірмелерін Валсингхэмге жіберді.
Some of Castelnau's letters to Scotland were intercepted and examined and copied by English diplomats including Robert Beale. In September 1582, Elizabeth I was told that Castelnau secretly conveyed letters to Mary, and to her supporters in Scotland. Walsingham asked the ambassador in France, Henry Cobham, to advise Henry III of France and the Queen Mother, Catherine de' Medici, of the situation, and that their representative in England could be more circumspect in the handling of Mary's letters. Elizabeth had no wish to foment further disquiet in Scotland following the recent pro English Raid of Ruthven. Cobham was told that Castelnau's actions were doubtless correct and in accord with the traditional Auld Alliance or amity. Mary sent several letters to Castelnau, some in cipher, hoping for a strong French response against the Ruthven Regime. In April 1583, Willam Cecil made a list of Castelnau's previous letters and communications with a Scottish intriguer Archibald Douglas and the favourite of James VI, Esmé Stewart, 1st Duke of Lennox. A spy using the name "Henry Fagot" offered to bribe Castelnau's secretary to keep Francis Walsingham informed of ciphered letters and the key to the lettre quartallé or cartelée code used in his correspondence with Mary, Queen of Scots. Castelnau sent copies of his correspondence with Mary, Queen of Scots, to Walsingham in September 1584, to aid forthcoming negotiations.
Мэридің үйіндегі кодтау жұмысы
Мэри Кастельнаудан құпия хат-хабарларына ерекше көңіл бөлуді және курьерлерге жақсы ақы төлеуді өтінді. Ол ақшаны алтын мен күміс кестеге жұмсағандай етіп көрсетуі керек. Ол оның хатшысы Клод де Курселге шифрлау кілттерін немесе әліпбилерін жіберді. 2023 жылы Франция Ұлттық кітапханасынан 57 кодталған хат табылды. Хаттарды Мэридің хатшылары Гилберт Керл, Клод Нау және Жером Паскье шифрлаған болуы мүмкін, ол әртүрлі түрде оның киім шкафының шебері, оның палатасының күйеуі, кеңсе қызметкері және үй қазынашысы ретінде жазылған. XIX ғасырда Марияның хаттарын құрастырған Александр Лабанов бұл шифрдың кілтін таба алмады. Керл, Нау және Паскье 1586 жылдың қыркүйегінде Бэбингтон заговоры ашылған кезде Лондон мұнарасына әкелінді. Амияс Паулет Паскьедің "жартылай хатшы" екенін байқаған. Паскьеден Томас Фелиппс соңғы интригалар, ескі Трокмортон зайыбы және шифрлау процесі туралы сұрады. Екінші сұхбатында Паскье "француз елшісі Маувиссиерге шифрмен бірнеше рет хат жазғанын" айтты. Нау алфавит немесе шифрлау кілттеріне жауапты болды, Мэри әріптерді шифрлап сақтады. Тағы да сұрақталғанда, ол Мэриге арналған хаттарды шифрлап, шешеді және "Мюсю де Маувиссиердің" және басқалардың көптеген хаттарын шешеді. 1587 жылдың тамызында Мэридің жерлеу рәсімі өткеннен кейін, үш жігіт те босатылып, Англиядан кету үшін паспорттар берілді.
Mary asked Castelnau to take special care of her secret correspondence and pay the couriers well. He should pretend the money was for gold and silver embroidery thread. She sent cipher keys or alphabets to his secretary Claude de Courcelles. In 2023 around 57 coded letters to Castelnau from Mary, Queen of Scots, were discovered in the Bibliothèque nationale de France and deciphered. The letters were probably put into cipher by Mary's secretaries Gilbert Curle, Claude Nau, and Jérôme Pasquier, who was variously recorded as master of her wardrobe, a groom of her chamber, a clerk and a household treasurer. Alexandre Labanoff, a 19th century editor of Mary's letters, was unable to find a key for this cipher. Curle, Nau, and Pasquier were taken to the Tower of London in September 1586 during the discovery of the Babington Plot. Amias Paulet had noticed that Pasquier was "half a secretary". Pasquier was asked by Thomas Phelippes about recent intrigues, the older Throckmorton Plot, and the ciphering process. In his second interview, Pasquier said he "wrote many times in cipher to Mauvissière, the late French ambassador". Nau was in charge of the alphabets or cipher keys, Mary herself kept the letters in cipher. Questioned again, he confessed to ciphering and deciphering letters for Mary and "also having deciphered many other letters written by Monsieur de Mauvissière" and others. After Mary's funeral in August 1587, all three men were released and given passports to leave England.
Трокмортон жері
Трокмортон заговоры 1583 жылдың соңында ашылды. Мэридің Кастельнауға жазған кейбір құпия хаттарын Фрэнсис Трокмортон Клод де Курселге жеткізді. Шифрланған мәтіндерде Трокмортонға кодтық атау немесе Monsieur de la Tour деген ат берілген. Кастельнаудың тағы бір хатшысы, Мэридің сенім білдірген Шерельс және клерк Лоран Ферон Кастельнаудың хат-хабарларының көшірмелерін Валсингхэмге тапсырды. Шерелдің ағасы Мэридің үйінде қазынашы болып қызмет атқарған. Уолсингхемнің Трокмортон мен хат тасушы Джордж Морді қамтитын кең ауқымды интригасы Трокмортон зайыбы деп аталады. Оның мақсаты - Англияға испандықтардың басып кіруіне жағдай жасау, Елизаветаны өлтіру және Мэриді Англия тағына отырғызу еді. 1583 жылы қарашада бұл жоспардың ашылуы Кастельнаудың дипломаттық позициясын әлсіретті. Кейін 1586 жылдың қыркүйегінде Мэридің қызметшісі Жером Паскье Мэри үшін Кастельнауға шифрланған хат жазып, тұтқын алмасу кезінде Фрэнсис Трокмортонға кешірім сұрап келіссөздер жүргізуді өтінді. Трокмортон өлтірілді.
The Throckmorton Plot was revealed late in 1583. Some of Mary's secret letters to Castelnau were carried by Francis Throckmorton to Claude de Courcelles. In the ciphered texts Throckmorton was given the codename or alias Monsieur de la Tour. Another of Castelnau's secretaries, Chérelles, who was trusted by Mary, and a clerk, Laurent Feron, passed copies of Castelnau's correspondence to Walsingham. Chérelles's brother had a place in Mary's household, as treasurer. The wider intrigue discovered by Walsingham involving Throckmorton, and a letter carrier, George More, is known as the Throckmorton Plot. The alleged objective was to facilitate a Spanish invasion of England, assassinate Elizabeth, and put Mary on the English throne. The revelation of this plot in November 1583 weakened Castelnau's position as a diplomat. Later, in September 1586, Mary's servant Jérôme Pasquier confessed to writing a letter in cipher for Mary to Castelnau asking him to negotiate a pardon for Francis Throckmorton in a prisoner exchange. Throckmorton was executed.
Мэри қауымдастығы
1584 жылдың тамызында Кастельнау Мэридің хатшысы Клод Наудың Лондонға келіп, Елизавета I-мен дипломат ретінде кездесуі жоспарларына қатысты. Нау Мэридің Джеймс VI-мен "қосылу" туралы жоспарын талқылайтын. Кастельнау Фрэнсис Уолсингхаммен толықтай ынтымақтастық жасауды ұсынды және қыркүйекте Уолсингхамға Мэримен соңғы хат алмасуын жіберді. Ол Уолсингхэмге Шарль де Прунеле, Эсневаль баронды Шотландияға дипломат ретінде жіберу жоспарын айтты. Кастельнау Наумен осы талқылауларда ойнауға асықпайтын, өйткені Мэримен қарым-қатынасы Елизаветаның оған күдікті болуына әкелді. Уолсингэм Кастелнаудың ағылшын саясатына жақсырақ сәйкес келетінін қабылдады және ағылшын дипломаты Эдвард Стаффордтан Кастелнаудың ауыстырылмауын қамтамасыз етуді сұрады.
In August 1584, Castelnau was involved in plans for Mary's secretary Claude Nau to come to London and meet Elizabeth I as a diplomat. Nau would discuss Mary's scheme for her "association" with James VI. Castelnau offered to fully cooperate with Francis Walsingham and in September sent Walsingham his recent correspondence with Mary. He told Walsingham of a plan to send Charles de Prunelé, Baron d'Esneval as a diplomat to Scotland. Castelnau was reluctant to act with Nau in these discussions, as Mary wished, because his involvement with Mary had made Elizabeth suspicious of him. Walsingham accepted that Castelnau was now better aligned with English policy and asked an English diplomat Edward Stafford to try and ensure Castelnau was not replaced.
Лондондағы соңғы айлары
1585 жылдың ақпан айында Кастельнау Мэридің ұлы Джеймс VI-ге хат жазды. Ол Мэридің оптимизмін және оның Тутбери замоғындағы жаңа үйіне қуанышын жеткізді. Ол босатылып, Джеймспен бірге "қоғамдастық" орнатуға үміттенген. Кастельнау Шотландия, Англия және Франция үш елінің татуласуына көмектесу үшін Шотландияға жіберіледі деп ойлады. Бұл миссия жүзеге аспады. Оның хатшысы Курселл (де Прео деп те аталады) 1585 жылы наурыз айында екі есе сауда жасағаны үшін күдікке түсті. Ол қастандықшы Уильям Пэрриге хаттар жеткізген деп күтілуде. Ол Кастельнау Англиядан кеткеннен кейін де Мэриге хаттар алып жүретін. Елизавета Кастелнаудың оны жаман қылықтары үшін елден қуып жібергенін естіді. Кастельнау 1585 жылы қыркүйекте Францияға оралғанда, ол Франсис Уолсингхэмге жазған хатында, ол корольге Джон Флорионы жіберіп, Елизавета I-ге күміс табақ сыйлықтары үшін алғыс білдірді. Кастелнаудың жүгі мен қазынасын алып бара жатқан қайықты қарақшылар бақты. Лондондағы жаңа француз елшісі Гвильом де л'Обспин де Шатонуф болды, ол Мэриге жіберілмеген шифрланған хаттардың пакетін мұра етті.
In February 1585 Castelnau wrote to Mary's son, James VI. He reported Mary's optimism and her pleasure in her new lodgings at Tutbury Castle. She hoped to be freed and join James in an "association", a joint rule. Castelnau thought he would be sent to Scotland to help reconcile the three nations of Scotland, England, and France. This mission did not take place. His secretary Courcelles (also known as De Preau) came into suspicion for double dealing in March 1585. He was alleged to have carried letters to the would be assassin William Parry. He continued to carry letters for Mary after Castelnau's departure from England. Elizabeth heard that Castelnau had banished him for misconduct. When Castelnau returned to France in September 1585, he wrote to Francis Walsingham that he was sending John Florio to court to thank Elizabeth I for the gifts of silver plate that he had received. The boat carrying Castelnau's luggage and treasures home was sunk by pirates. The new French ambassador in London was Guillaume de l'Aubespine de Châteauneuf, who inherited packets of unsent ciphered letters to Mary.
Франция
Францияға оралғанда ол өзінің Ла-Маувиссиердегі шатосының азаматтық соғыста қирағанын көрді; және ол Лиганың билігін танудан бас тартқандықтан, Гиз герцогы оны Сен-Дизье губернаторынан айырды. Осылайша ол (жақсылық пен жамандықты) жеңіл-желпі өмір сүріп, тапшылыққа душар болды. Бірақ Генрих IV таққа отырғанда, оның құндылығын білген патша, ол католик болғанымен, оның адалдыққа арқа сүйейтініне сенімді болды, оған әскерге қолбасшылық берді және оған әртүрлі құпия тапсырмаларды тапсырды.
On his return to France he found that his château of La Mauvissière had been destroyed in the civil war; and as he refused to recognize the authority of the League, the Duke of Guise deprived him of the governorship of Saint Dizier. He was thus brought almost to a state of destitution. But on the accession of Henry IV, the king, who knew his worth, and was confident that although he was a Catholic he might rely on his fidelity, gave him a command in the army, and entrusted him with various confidential missions.
Өлім және мұра
Кастельнау 1592 жылы Жойнвиллде қайтыс болды. Оның "Мемориялары" 1559 және 1570 жылдар аралығындағы он бір жыл аралығын қамтитын кезең үшін түпнұсқалық билік арасында өте жоғары орын алады. Олар жазылған кезінде оның соңғы елшілік Англияда пайдасына оның ұлы; және олар иелік етеді, қадір-қасиеті нақтылық, шынайылық және бейтараптық. Олар алғаш рет 1621 жылы басылып шыққан; тағы да, Le Laboreur қосымшаларымен, 2 томда. folio, 1659 жылы; және үшінші рет, Жан Годфруа, 3 том. 1731 жылы басылған. Кастельнау француз тіліне Рамның латын тіліндегі "Ежелгі галлалардың әдет-ғұрыптары мен әдет-ғұрыптары туралы" еңбегін аударды. Оның әртүрлі хаттары Британ мұражайындағы Коттон және Харле коллекцияларында сақталған. Кастельнау басқа дипломат Жак Бошетель де ла Форесттің қызы Мариге үйленді. Ол 1586 жылдың желтоқсан айында Парижде қайтыс болды. Олардың немересі Жак де Кастельнау (1620-1658), Ришелье мен Мазарин министрліктері кезінде Австрия мен Испанияға қарсы соғыста ерекшеленді және Франция маршалы болып қайтыс болды.
Castelnau died at Joinville in 1592. His Mémoires rank very high among the original authorities for the period they cover, the eleven years between 1559 and 1570. They were written during his last embassy in England for the benefit of his son; and they possess the merits of clearness, veracity and impartiality. They were first printed in 1621; again, with additions by Le Laboreur, in 2 vols. folio, in 1659; and a third time, still further enlarged by Jean Godefroy, 3 vols. folio, in 1731. Castelnau translated into French the Latin work of Ramus, On the Manners and Customs of the Ancient Gauls. Various letters of his are preserved in the Cottonian and Harleian collections in the British Museum. Castelnau married Marie, a daughter of another diplomat Jacques Bochetel de la Forest. She died in December 1586 in Paris. Their grandson, Jacques de Castelnau (1620–1658), distinguished himself in the war against Austria and Spain during the ministries of Richelieu and Mazarin, and died a Marshal of France.