Жон Вильям Гофф: Америкалық заңгер және судьяның өмірі мен қызметі
John W. Goff
Жон Вильям Гофф – ирланд-американдық заңгер, судья. Нью-Йоркте тұрған, Ирландиядан эмигрант болған. Фениан қозғалысының көмегімен танымал. Заң және тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Уильям Гофф аға (1 қаңтар 1848 – 9 қараша 1924) – американдық заңгер және судья, Нью-Йорк қаласынан.
American lawyer and judge
John William Goff, Sr. (January 1, 1848 – November 9, 1924) was an American lawyer and judge from New York City.
Ерте өмір және білім
Ирландияның Уэксфорд графтығында туған Гофф, бала кезінде отбасымен АҚШ-қа эмиграциялады. Отбасы Нью-Йорк қаласына қоныстанды, онда Гофф Купер Юниондағы кешкі сабақтарға қатысқанда, құрғақ тауарлар дүкенінде клерк болып он жыл жұмыс істеді. 1865 жылы ол адвокат кеңсесінде кіші клерк болып жұмысқа тұрды және кейіннен адвокаттық алқаға қабылданды.
Born in County Wexford, Ireland, Goff emigrated with his family to the United States while still a child. The family settled in New York City, where Goff worked for ten years as a clerk in a dry goods store while attending night classes at Cooper Union. In 1865, he took a job as a junior clerk in an attorney's office and eventually was admitted to the bar.
Ирландия
Гофф – белсенді ирланд ұлтшылы болды және 1875 жылы Батыс Австралиядағы британдық жазалау колониясында түрмеге қамалған алты фениян көтерілісшісін босатуды ұйымдастыруда елеулі рөл атқарды. «New Bedford» кит аулау кемесі «Catalpa» қатысқан, Корольдік теңіз күштерінің патрульдік кемелерін сәтті айналып өткен теңіз экспедициясы халық арасында «Гоффтың ирландтық құтқару тобы» деп белгілі болды.
Goff was a committed Irish nationalist and in 1875 he played a prominent part in arranging for the rescue of six Fenian rebels imprisoned in a British penal colony in Western Australia. The seaborne expedition, which successfully evaded Royal Navy patrols, involving the New Bedford whaler Catalpa, was popularly known as 'Goff's Irish Rescue Party'.
Нью-Йорк қаласы
1888 жылы Гоффты Нью-Йорк округінің округтік прокурорының көмекшісі болып DA Джон Р. Феллоус тағайындады. 1890 жылы қарашада Гофф округтік демократия (Анти-Тамани) тізімінен кандидат болып, Феллоустың орнын аудандық прокурор лауазымына иелену үшін бақ сынады, бірақ Таманидің өкілі Де Ланси Николлдан жеңілді. Гофф қылмыстың алдын алу қоғамының жұмысына қатысты. Ол реформашы дін қызметкері Чарльз Генри Паркхерстпен танысып, Манхэттендегі жамандық пен полициядағы сыбайлас жемқорлықты сынағандардың арасында белгілі болды. 1894 жылы республикалық басшы Томас Плат, Тамани Холлдағы өзінің қарсыластарына қарағанда саяси үстемдікке қол жеткізу үшін, Нью-Йорк полициясындағы жемқорлықты тергеу үшін Лексоу комитетін құруға ықпал етті. Гофф комитеттің бас кеңесшісі болып тағайындалды. Ол жемқор полиция комиссары Джон Макклавты, аса қатыгез инспектор Александр С. Уильямсты және тұтқындарына «үшінші дәреже» деп аталатын жазаны қолданғаны үшін танымал болған Нью-Йорк қаласының детективтік бюросының бұрынғы басшысы Томас Ф. Байрнсты тексерді. Оның тергеуі 1894 жылғы қазан айында Нью-Йорк қаласының мэрі лауазымына бірнеше Анти-Тамани ұйымдарының қолдауын алды, бірақ Гофф бұл лауазымға үміткер болудан бас тартты. Оның орнына ол Анти-Тамани тізімінен Нью-Йорк қаласының рекордері лауазымына кандидат болып, жеңіске жетті.
In 1888, Goff was appointed as Assistant New York County District Attorney by D. A. John R. Fellows. In November 1890, Goff ran on the County Democracy (Anti Tammany) ticket to succeed Fellows as District Attorney, but was defeated by Tammany man De Lancey Nicoll. Goff became involved with work for the Society for the Prevention of Crime. He made the acquaintance of the reforming clergyman Charles Henry Parkhurst and became prominent among the ranks of those critical of vice and police corruption in Manhattan. In 1894, Republican boss Thomas Platt, seeking political advantage over his enemies at Tammany Hall, arranged for the establishment of the Lexow Committee to investigate corruption in the NYPD. Goff was appointed Chief Counsel to the committee. He interrogated corrupt police Commissioner John McClave, the notoriously brutal Inspector Alexander S. Williams, and Superintendent Thomas F. Byrnes, the former head of the New York City Detective Bureau noted for giving his prisoners the "third degree." His investigation led to support from several Anti Tammany organizations for Mayor of New York City in October 1894, but Goff declined to run for the office. Instead, he ran on the Anti Tammany ticket as Recorder of New York City and won.
Нью-Йорк Жоғарғы соты
1906 жылы Гофф демократтар мен Уильям Рэндольф Херсттің Тәуелсіздік лигасы ұсынған біріккен тізім бойынша Нью-Йорк Жоғарғы Сотына (бірінші инстанция соты) сайланды. Гофф конституциялық жасқа толғанға дейін, 1918 жылдың соңына дейін қазылық қызметін атқарды. 1912 жылдың қазан айында Гофф Харман Розентал есімді құмар ойыншыны өлтіруді ұйымдастырды деген айыппен полиция лейтенанты Чарльз Бекердің алғашқы ісін қарады. Сот процесі Гоффтың істі екі апта ішінде өте жылдам жүргізуімен ерекшеленді. Бекер кінәлі деп танылды, бірақ Гоффтың айыптау тарапын жақтауы себепті үкім кейіннен күштен шығарылды. Апелляциялық сот 6:1 дауыспен «іс тездікке ұшыраған» деген шешім шығарды. Гофф қорғау тарапының сотты кейінге қалдыру туралы өтініштерін бірнеше рет қабылдамағаны үшін де сөгіс алды. Бекердің қайта сотталуында ол тағы да кінәлі деп танылды. Зейнетке шыққаннан кейін Гофф Нью-Йорк штатының солтүстігіндегі фермада тұрып, цап-цараптарды өсірді.
In 1906, Goff was elected to the (trial level) New York Supreme Court on a fusion ticket nominated by Democrats and William Randolph Hearst's Independence League. Goff remained on the bench until the end of 1918 when he reached the constitutional age limit. In October 1912, Goff presided over the first trial of Charles Becker, a police lieutenant charged with arranging the murder of a gambler named Herman Rosenthal. The trial was notable for the extreme speed at which Goff ran the proceedings, which lasted about two weeks. Becker was found guilty, but the verdict was later reversed on the grounds that Goff had heavily favored the prosecution. In a 6 to 1 ruling, The Court of Appeals charged that "haste seemed to become the essence of the trial." Goff was also reprimanded for repeatedly denying the defense's requests for adjournment. When Becker received a re trial, he was found guilty again. In retirement, Goff lived on a farm in upstate New York, where he raised herons.
Мұра
Гофф ешқашан білімді адам болған емес – «Америкалық биографиялық сөздіктегі» әдепті тілмен жазылған жазбасында «оны ғалым деп ешқашан айтуға болмайды» деп мойындалған. Бірақ ол замандастары арасында Нью-Йорк қалалық адвокаттар алқасының үлкен қорқынышы ретінде кеңінен танылған. Қылмыстық істер жөніндегі адвокат және аудандық прокурордың көмекшісі Ньюман Леви оны «Нью-Йоркте осы ғасырда болған ең қатыгез, ең садистік судья» деп сипаттады. Бекер ісінің шежірешісі Энди Логанның айтуынша, «мансабының биігіне жеткен адвокаттардың көрнекті мүшелері төсекте суық терге шығып оянғанын мойындады, себебі олар түсінде «Буз, буз, буз, буз, кінәлі!» деген төменгі, сыбырлаған дауысты естіген – ол сот үкімін, олардың ойынша, қуанышпен жариялаған».
Goff was never a learned man — his politely worded entry in the Dictionary of American Biography admits that "he could never be described as a scholar" – but was widely regarded, among his contemporaries, as the great terror of the New York City Bar Association. The criminal lawyer and Assistant District Attorney Newman Levy described him as "the cruelest, most sadistic judge we have had in New York this century." According to Andy Logan, the chronicler of the Becker case, "distinguished members of the bar at the height of their careers confessed to waking up in their beds in a cold sweat, having heard in nightmares the sound of that low, sibilant voice saying 'Buzz, buzz, buzz, buzz, guilty!' — a verdict he pronounced, it seemed to them, with joy."