Генри Хайд, 4-ші Клэрэндон графы және 2-ші Рочестер графы: Англия армия офицері және тори саяхатшысы

Кіріспе

Англия армиясының офицері және консервативті саясаткер Генри Хайд, 4-ші Кларендон графы және 2-ші Рочестер графы, ПК (1672 жылдың маусымы – 1753 жылдың 10 желтоқсаны), 1682 жылдан 1711 жылға дейін Хайд лорды атымен танымал болған, ағылшын армиясының офицері және консервативті саясаткер, 1692 жылдан 1711 жылға дейін Англия және Ұлыбритания парламентінің депутаты болды. Ол Рочестер графы титулын мұраға алды.

Ерте өмір

Хайд Рочестердің 1-ші графының және Берлингтонның 1-ші графының қызы, Леди Генриетта Бойлдың ұлы болды. 1683 жылдан 1687 жылға дейін Итон колледжінде білім алды. 1687 жылдан 1690 жылға дейін Италия, Германия және Голландия Республикасына саяхат жасады. 1690 жылы ол Саудагерлердің серіктестігінің губернаторы болды. Ол әскерге қатысып, 1691 жылдың қазан айында 2-ші атты әскер полкінде гидон және майор, ал 1691 жылдың желтоқсанынан бастап корнет және майор болды. Сонымен қатар, 1691 және 1692 жылдары Фландрияда ерікті ретінде қызмет етті. 1692 жылдың 8 наурызында 4-ші баронет, сэр Уильям Левесон Гоуэрдің қызы Джейн Левесон Гоуэрге үйленді.

Мансап

Хайдты әкесі 1692 жылғы 15 қарашада өткен қосымша сайлауда Гранвиллдің ықпалымен Лансестон округінен парламент депутаты етіп қайтадан сайлады. Ол содан кейін әскердегі лауазымынан бас тартты. 1695 жылғы жалпы сайлауда ол Лансестон округінен қайта сайланды. 1696 жылғы 25 қарашада ол гинея монетасының бағасын 22 шиллингке бекітуге және сэр Джон Фенвикке қатысты айыптауға қарсы дауыс берді. 1698 жылғы жалпы сайлауда қайта сайланғаннан кейін, ол «ел жақтасы» деп саналды. 1700 жылы ол әкесімен бірге Оксфорд университетінде арнайы шақырылған мәжілісте DCL дәрежесін алды. 1701 жылғы алғашқы жалпы сайлауда ол қарсылықсыз сайланды және Франциямен соғысқа дайындыққа қарсы болғаны үшін «қара тізімге» енгізілді. 1701 жылғы екінші жалпы сайлауда ол қайтадан қарсылықсыз сайланды және 1702 жылғы 26 ақпандағы Виг министрлерін сотқа тарту жөніндегі палата шешімін қолдады. 1702 жылғы жалпы сайлауда ол үшінші рет қарсылықсыз сайланды. 1703 жылдан 1710 жылға дейін ол Канцеляриядағы бірінші хатшы қызметін атқарды. 1704 жылы «Так» дауысына қатыспағаны үшін ол «көшпеуші» деп танылды. 1705 жылғы жалпы сайлауда ол тори партиясынан қарсылықсыз сайланды және 1705 жылғы 25 қазанда спикерлік лауазымға үміткерге қарсы дауыс берді. 1708 жылғы жалпы сайлауда ол тори партиясынан қайта сайланды. Ол екі сайлау дауында торилерді қолдады және доктор Сачеверелді сотқа тартуға қарсы дауыс берді. 1710 жылғы жалпы сайлауда ол Лансестон округінен қайта сайланды. 1710 жылдың қыркүйегінде ол Ирландияның бірлескен қазынашысы және төлем жөніндегі басқарушысы болды. Ол сонымен қатар 1710 жылы Ұлыбританияның құпия кеңесіне мүше болып тағайындалды. Алайда, 1711 жылғы 2 мамырда ол әкесінен Рочестердің 2-ші графы титулын мұраға алды және Парламенттегі өкілдік орнынан бас тартты. Ол Лордтар палатасында тори үкіметіне қызмет етуін жалғастырды. Лорд Рочестер ретінде ол 1711 жылы бірнеше лауазымға тағайындалды. Ол 1714 жылға дейін Корнуолл графтығының лейтенанты, 1715 жылға дейін елу жаңа шіркеу салу комиссары, 1727 жылға дейін Ричмонд жаңа саябағының сақшысы және 1711 жылдан өмірінің соңына дейін Оксфорд университетінің жоғары басқарушысы болды. 1719 жылы ол барокко операларын сахнаға қойған Корольдік музыка академиясының (1719) негізгі демеушілерінің бірі болды. 1723 жылғы 31 наурызда ол өзінің туысынан 4-ші граф Кларендон титулын мұраға алды.

Hyde was returned by his father as Member of Parliament for Launceston on the Granville interest at a by election on 15 November 1692. He then resigned his army commission. He was returned for Launceston again at the 1695 English general election. He voted against fixing the price of guineas at 22 shillings, and against the attainder of Sir John Fenwick, on 25 November 1696. After his return at the 1698 English general election, he was classed as a Country supporter. In 1700, he was awarded DCL at Oxford University together with his father in a specially called convention. He was returned unopposed at the first general election of 1701, and was blacklisted for opposing preparations for war with France. He was returned unopposed again at the second general election of 1701 and supported the motion of 26 February 1702 which vindicated the Commons' proceedings in impeaching Whig ministers. At the 1702 English general election he was returned again unopposed. From 1703 to 1710 he was first clerk of writs in Chancery. He was absent from the vote on the Tack in 1704 and was classed as a sneaker. He was returned unopposed as a Tory at the 1705 English general election and voted against the court candidate for speaker on 25 October 1705. He was returned again as a Tory at the 1708 British general election. He told for the Tories in two election disputes and voted against the impeachment of Dr Sacheverell. He was returned again for Launceston at the 1710 British general election. In September 1710 he became joint vice treasurer and paymaster general for Ireland. He was also appointed to the Privy Council of Great Britain in 1710. However, he succeeded his father as 2nd Earl of Rochester on 2 May 1711 and vacated his seat in the House of Commons. He continued to serve the Tory ministry in the House of Lords. As Lord Rochester he received several appointments in 1711. He was Lord Lieutenant of Cornwall to 1714, a Commissioner for building fifty new churches to 1715, Keeper of Richmond New Park to 1727, and High Steward of Oxford University from 1711 for the rest of his life. In 1719 he was one of main subscribers in the Royal Academy of Music (1719), a corporation that produced baroque opera on stage. He succeeded his cousin as 4th Earl of Clarendon on 31 March 1723.