Каролина жағажай музыкасы және шаг биі

Кіріспе

Музыка жанры

Beach music, сондай-ақ Carolina beach music деп аталады, және аздап, beach pop, – АҚШ-та рок/R&B және 1950-60-шы жылдардағы поп музыкадан дамыған аймақтық музыка жанры. Жағажай музыкасы Шаг немесе Каролина Шаг деп аталатын би стилімен тығыз байланысты, бұл Солтүстік Каролина мен Оңтүстік Каролинаның ресми мемлекеттік биі. 4/4 “блюз шаффл” ырғақты құрылымы бар және орташадан жылдам темпте жазылған әндер шаг биі үшін ең танымал, ал осы жанрдағы музыканың көп бөлігі осы сипаттамаға сәйкес келеді. Көбінесе шағын аймақтық жанкүйерлерге, әсіресе “Гранд Странд” қауымдастықтарына, мысалы, Myrtle Beach, Carolina Beach және Georgia-ның Golden Isles аймақтарына шектелгенімен, бастапқыда қазіргі Carolina beach music деп танылатын музыка, бүкіл елде ақ нәсілді халық арасында R&B музыкасын қабылдауға көмектесті. Осылайша, ол рок-н-роллдың тууына және кейіннен R&B-ның қосалқы жанры ретінде соул музыкасының дамуына үлес қосты. R&B-ның ескі стильдері ұлттық деңгейде танымалдылығын жоғалтқан кезде, Каролина шагы АҚШ-тың би орталықтарында кең танымалдылыққа ие болды. Бірақ бұл жағажай топтарының музыкасын бағалаудың артуына әкелмеді. Көптеген жаңа шаг бишілері қазіргі танымал әндерге қарағанда “R&B олдзилерін” және/немесе шаг биіне қолайлы әндерді ұнатады. Дегенмен, бүкіл ел бойынша шаг диджейлері мен жағажай музыкасының жанкүйерлері арасында интернетте байланыс артуда, сондықтан “жаңа шаг бишілері” аймақтық топтарды көбірек қабылдауда. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңынан 1950 жылдардың ортасына дейінгі кезеңде, әлі де сегрегацияланған Оңтүстіктегі көптеген ақ нәсілді жастар өздерінің туған қалаларында негізінен қара нәсілді танымал әртістердің әуелі естіген музыкасын тыңдай алмады. Сол кезде көптеген жазбалар “расалық музыка” деп сипатталды, бұл термин кейіннен “R&B” деп өзгертілді. Кейбір аймақтарда, нәсілдік сегрегация аяқталғаннан кейін де бұл жағдай сақталды. Алайда, жастар Каролина жағалауындағы бақтар мен павильондарға жиналды, онда шаг биі танымал болды, Earl Bostic сияқты джаз әртістерінің R&B және инструменталды әндері жюкбокстарда ойнады, ал R&B әртістері тікелей өнер көрсеткен “жағажай клубтары” да гүлденді. 1960 жылдардың соңында осындай жюкбокс таңдаулары мен тікелей музыка орындалатын клубтар жағажай курорттарынан басқа жерлерде де ашылды, бірақ 1960 жылдардың ортасында пайда болған “Жағажай Музыкасы” термині, осы музыка астында шаг биін билеудің есте қаларлық тәжірибесімен байланысты болды. 1940 жылдардың соңынан бастап осы музыкалық ұнамдылыққа үлкен әсер еткен WLAC радиостанциясы (Nashville, Tennessee) оңтүстік-шығысты R&B, блюз және басқа да музыка түрлерімен қамтыды. 1950-1960 жылдар аралығында Каролинада және оның маңындағы штаттарда ұқсас ойнату тізімдері бар станциялар пайда бола бастады, бұл музыканың нәсілдік шекараларды кесіп өтуіне және жаңа евангелиелік R&B дыбысының, соул музыкасының танымалдылығының артуына ықпал етті. 1950 және 1960 жылдары “жағажай жазбаларын” шығарған ең танымал және ықпалды R&B әртістерінің қатарында Dominoes, The Drifters, The Clovers, Maurice Williams and the Zodiacs, The Tams, The Tymes, The Temptations, The Four Tops, Brenton Wood, The Capitols, The Marvelows, The Swingin' Medallions, The Casinos және The Chairmen of the Board болды. 1960 жылдардан бастап, дұрыс темптегі поп-соул жазбалары да жағажай музыка жанрына енді. Ең танымал мысалдардың арасында The Showmen-нің “It Will Stand”, The Tymes-тың “Ms. Grace”, The Clovers-тың “One Mint Julep”, The Temptations-тың “My Girl” (1965) және UK поп-соул тобы The Foundations-тың “Build Me Up Buttercup” (1968) әндері бар. Бұл әртістердің кейбір “жағажай хиттері” ұлттық R&B және рок-н-ролл тізімдеріне енгенімен, көптеген әндер “B-side” немесе тіпті тізімге енбеген сирек жазбалар болды. 1960 жылдардағы сирек R&B әндерін ұнататын жағажай музыкасының ерекшелігі, Ұлыбританиядағы northern soul құбылысымен және Бельгиядағы popcorn sound-пен де ұқсас.

Beach music, also known as Carolina beach music, and to a lesser extent, beach pop, is a regional genre of music in the United States which developed from rock/R&B and pop music of the 1950s and 1960s. Beach music is most closely associated with the style of dance known as the shag, or the Carolina shag, which is also the official state dance of both North Carolina and South Carolina. Recordings with a 4/4 "blues shuffle" rhythmic structure and moderate to fast tempo are the most popular music for the shag, and the vast majority of the music in this genre fits that description. Though primarily confined to a small regional fan base, specifically to "Grand Strand" communities such as Myrtle Beach, Carolina Beach, and the Golden Isles of Georgia, in its early days what is now known as Carolina beach music was instrumental in bringing about wider acceptance of R&B music among the white population nationwide. Thus it was a contributory factor in both the birth of rock and roll and the later development of soul music as a subgenre of R&B. While the older styles of R&B have faded from popularity nationally, the Carolina shag has gained wide popularity in dance circles around the US. This has not generally led to increased appreciation for the music of the beach bands, however. Many of these new shag dance aficionados prefer the "R&B oldies" and/or shagging to currently popular tunes that happen to have the required beat. As more networking is being done on the Internet among shag deejays and beach music fans nationwide, however, there is a growing acceptance of the regional bands by the "new shaggers". In the period from roughly the end of World War II through the mid 1950s, many white youth in the still segregated South could not always hear the compelling music of primarily black popular recording artists in their home towns. At the time, much of these recordings were characterized as "race music", a term later replaced by "R&B." In some communities, this remained in effect even after racial desegregation was implemented in the region. However, young people flocked to the bars and pavilions of the Carolina beaches where the shag was gaining popularity, R&B along with jazz instrumentals by artists such as Earl Bostic ruled the jukeboxes, and the "beach clubs" where R&B artists performed live also thrived. Even though toward the end of the 1960s more and more such clubs with similar jukebox selections and live band performances opened in locations other than the beach resorts, the term "Beach Music" which began to emerge in the mid 1960s, keyed off of the memorable experiences of dancing the shag to this music at venues by the sea. A major contributing influence upon this musical affinity beginning in the late 1940s was radio station WLAC in Nashville, Tennessee, which blanketed the Southeast with everything from R&B to blues and more. Stations with similar playlists began to emerge in the Carolinas and surrounding states throughout the late 1950s and the 1960s, increasing the popularity of the music across racial lines and contributing to the increasing popularity of the emerging new gospel infused R&B sound, soul music. Among the most popular and influential R&B artists who produced "beach records" in the 1950s and 1960s were the Dominoes, the Drifters, the Clovers, Maurice Williams and the Zodiacs, the Tams, the Tymes, the Temptations, the Four Tops, Brenton Wood, the Capitols, the Marvelows, The Swingin' Medallions, the Casinos, and the Chairmen of the Board. Beginning in the 1960s, pop soul records that had the right tempo came to be included within the beach music genre. Among the best known examples are "It will Stand" by the Showmen, "Ms Grace" by the Tymes, "One Mint Julep" by the Clovers, "My Girl" by the Temptations (1965) and "Build Me Up Buttercup" by UK pop soul group the Foundations (1968). While some of the "beach hits" by these artists appeared on the R&B and rock and roll charts nationally, a great many of them were "B sides"—or even more obscure recordings that never charted at all. With this penchant for obscure R&B, especially from the 1960s, beach music has much in common with the northern soul phenomenon in the UK, and perhaps even more with the popcorn sound in Belgium.

Өтпелі кезең мен жаңару: 1960 жылдардың ортасы мен 1970 жылдардың басы

Қазіргі кезде "жағажай топтары" деп танылатын өнерпаздардың келесі толқыны 1960 жылдардың ортасынан 1970 жылдардың басына дейін Motown мен сол дәуірдегі Atlantic Records, Stax сияқты басқа да көрнекті R&B лейблдерінің күшті ықпалында болды. Олардың арасында ұлттық хит-парадқа енген The Swingin' Medallions, The O'Kaysions, The Tassels және Bill Deal and the Rhondels топтары бар еді. Бұл негізінен ақ нәсілді R&B орындаушыларының толқыны, ол "көк көзді жан" (blue eyed soul) деп аталатын күшті, бірақ ұлттық деңгейде қысқа ғұмырлы музыкалық бағыттың бір бөлігі болды.

Қайта өрлеу: 1980 жылдар

1980 жылдары пляж музыкасы Каролина штатында қайта жанданды, бұл негізінен The Society of Stranders (SOS) деп аталатын еркін ұйымның құрылуының арқасында болды. Бастапқыда шаг биін ұнататындардың, "жағажай іздеушілерінің" және бұрынғы құтқарушылардың Солтүстік Мартл-Бичтің Оушен Драйв аймағында жыл сайынғы шағын әлеуметтік жиыны ретінде жоспарланған SOS, тез арада көктемгі маңызды шараға айналды. The Tams және Chairmen музыкалық сахнаға оралып келді. Сонымен бірге, The Showmen тобының осы аттас әнінен ("It Will Stand") алынған атаумен фанзин жарық көрді, ол пляж музыкасының тарихын зерттей бастады. Шаг биіне деген жаңа қызығушылық пен музыканың тамырларын зерттеумен бірге, 1960 жылдары танымал болған көптеген пляж топтарының қайта жандану кезеңі басталды. Осы топтардың қатарынан жас әртістер де пайда бола бастады, олар белгілі топтардың құрамына кірді немесе өз топтарын құрды. Жағажай музыкасының хит-парадтары пайда болды, ол шаг биін ойнаушылардың және жанрдың басқа да жанкүйерлерінің музыкалық талғамын қадағалады. Пляж музыкасын орындайтын аймақтық радиостанциялардың саны айтарлықтай артты. Джимми Баффет пляж музыкасын өзіне үлкен әсер еткен фактор деп атады. Оның "Beach House on the Moon" альбомы осы жанрға арналған құрмет ретінде жазылған. Альбомда The Tams тобының қатысуы болғанымен, олар біраз уақыт бойы онымен гастрольде болды, бірақ альбомда пляж музыкасының жанкүйерлері үшін үлкен хиттерге айналған әндер болған жоқ. Дегенмен, ол танымал кантри музыкасына әсер еткен болуы мүмкін. Содан бері Баффетпен байланысты әртістердің көптеген шығармалары "шаг биіне лайықты" ырғақ пен пляж музыкасының атмосферасына ие болды. Олардың арасында "Drift Away" және "Follow Me" (Uncle Kracker), "Need You Now" (Lady Antebellum), "Why Don't We Just Dance" (Josh Turner), "Some Beach" (Blake Shelton), "Old Love Song" (Zac Brown Band) және "When the Sun Goes Down" (Kenny Chesney) әндері шаг биін ойнаушылардың арасында танымал болды. 1990 жылдары Алабама тобының "Dancing, Shagging on the Boulevard" әні сияқты, бұл кантри стиліндегі әндер аймақтық би алаңдарында жақсы қабылданды, бірақ R&B бағытындағы пляж музыкасының жанкүйерлеріне ұнаған жоқ. Алайда, олар ұлттық "шаг" биінің дамуына белгілі бір дәрежеде әсер етті. Соңғы жылдары поп және рок әртістері де пляж музыкасына үлес қосты. Олардың ішінде Род Стюарт, Делберт МакКлинтон, Элтон Джон, The Rolling Stones, The Eagles, Фил Коллинз, Келли Кларксон, Фаррелл Уильямс, Робин Тик, Бруно Марс, Чарли Пут және Джастин Тимберлейк есімдерін атауға болады, олардың барлығы аймақтық пляж музыкасының хит-парадтарында жақсы көрсеткіштерді көрсеткен жазбаларға ие. Боз Скагс Солтүстік Каролинада концерт берді. Бұл музыканың кантри және поп байланыстарымен қатар, оның таза R&B элементтері Ұлыбританияда және басқа елдердегі солтүстік соул музыкасымен пляж және шаг музыкасының мәдени тоғысуына әкелді. Бұл, көбінесе, интернеттегі әртүрлі жанрдағы диджейлердің байланысының нәтижесі болды. "Fessa John Hook's Endless Summer Network" апта сайынғы бағдарламасында танымал солтүстік соул диджейі Кев Робертс онлайн трансляция арқылы эфирге шығады, сонымен қатар оның бағдарламасын Еуропадағы спутниктік радиода да тарату жоспарлануда. 1989 жылы түсірілген және Бриджит Фонда мен Фиби Кейтс бас рөлде ойнаған "Шаг" фильмінің саундтрегінде Каролина пляж музыкасы орын алды. Фильмде актрисалардың Солтүстік Каролина акцентін ойнау әрекеттерінің сәтті болмауына қарамастан, көптеген көрермендер оны жағымды және қызықты "өмірге келу" фильмі деп санайды, сонымен қатар жақсы саундтрек пен шаг биінің керемет көріністері бар. Бастапқыда кең танылмаған "Шаг" фильмі кейіннен культты фильмге айналды. Бұл, әрине, Каролинадан тыс жерлерде де пляж және шаг музыкасына қызығушылықты арттыруға көмектесті. Оңтүстік Каролиналық автор Пэт Конройдың "Beach Music" романы осы аймақтық музыка жанрынан өз атауын алды. Романның басты кейіпкері Джек Макколл қызы Лияның оңтүстік тамырларымен байланысын нығайтуға тырысады. Ол оны шаг биімен және классикалық пляж музыкасымен таныстырады. Ол The Drifters тобының "Save the Last Dance for Me" әнін былайша сипаттайды: "Бұл менің және анаңның сүйікті әні. Біз оны билеп отырып ғашық болдық". Оның інісі Дюпри Макколл Лияға "Каролина пляж музыкасы - жер бетіндегі ең қасиетті дыбыс" дейді.

In the 1980s, beach music enjoyed a major revival in the Carolinas, thanks largely to the formation of a loose knit organization known as The Society of Stranders (SOS). Originally intended as a relatively small social gathering of shag enthusiasts, "beach diggers" and former lifeguards meeting yearly in the Ocean Drive section of North Myrtle Beach, S. O. S. quickly grew to become a major Spring event. The Tams and Chairmen came back to Beach Music scene. At around the same time, a fanzine called It Will Stand (from the song of that name by The Showmen) began to delve into the history of beach music. Concurrent with the new enthusiasm for the shag, and an increased emphasis on the roots of the music came a period of revival for many of the beach bands that had come to prominence in the 1960s. In addition to these groups, younger artists began to emerge, either as members of established groups, or with groups of their own. Dedicated beach music charts began to appear, tracking the musical tastes of shaggers and other aficionados of the genre. The number of regional radio stations playing beach music began to increase substantially. Jimmy Buffett cites beach music as a major influence. His CD Beach House on the Moon was intended as an homage to the genre. Though it featured The Tams, and for a while they toured with him as vocalists, the CD did not yield any tunes that were big hits with beach music fans. However, it may have been influential in popular country music. Since that release, there have been others by artists associated with Buffett that have had that "perfect shag beat" and a beach music feel to them. Some have become hits with shaggers, including "Drift Away" and "Follow Me" by Uncle Kracker, "Need You Now" by Lady Antebellum, "Why Don't We Just Dance" by Josh Turner, "Some Beach" by Blake Shelton, "Old Love Song" by the Zac Brown Band, and "When the Sun Goes Down" by Kenny Chesney. Just as was the case with "Dancing, Shagging on the Boulevard" by Alabama in the 1990s, these country flavored songs went over well on the dance floor regionally but did not please the more R&B oriented beach music fans. They did, however, impact the growing national "shag" dance scene to some degree. Pop and rock artists have also contributed to beach music in recent years. Among the most notable are Rod Stewart, Delbert McClinton, Elton John, The Rolling Stones, The Eagles, Phil Collins, Kelly Clarkson, Pharrell Williams, Robin Thicke, Bruno Mars, Charlie Puth, and Justin Timberlake, all of whom have had records that performed well on the regional beach music charts. Boz Scaggs had a concert at North Carolina. In addition to these country and pop connections for the music, the pure R&B aspects of it have led to a kind of cultural cross fertilization of beach and shag music with the northern soul scene in the UK and elsewhere. This has been due in large part to communication between DJs of the respective genres on the Internet. "'Fessa John Hook's Endless Summer Network" has a weekly program featuring noted northern soul deejay Kev Roberts that is streamed online, and there are plans for its programming to also be carried on satellite radio in Europe. Carolina beach music was featured on the soundtrack of Shag, a 1989 film starring Bridget Fonda and Phoebe Cates, filmed in part at the Myrtle Beach Pavilion and other Grand Strand locations. Though not a wholly accurate portrayal, with the actresses' uneven attempts at Upstate Carolina accents especially notable, many viewers consider it an agreeable and entertaining "coming of age" movie, with a good soundtrack and some excellent shagging. Not widely popular in its initial release, Shag has become something of a cult film. No doubt it has helped to foster and maintain some interest beyond the Carolinas for beach and shag music. The novel Beach Music by South Carolina author Pat Conroy takes its title from this regional genre of music. The novel's protagonist, Jack McCall, seeks to get his daughter, Leah, more in touch with her Southern roots. He does this by introducing her to the shag and to classic beach music. He describes The Drifters' song, "Save the Last Dance for Me" in this way: "This is your Mama's and my favorite song. We fell in love dancing to it." His brother, Dupree McCall, also tells Leah that "Carolina beach music is the holiest sound on earth."