Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Пол Дурбин кіші (1953 жылдың 31 желтоқсанында туған) – жартылай жекпе-жектің шебері және баптист пасторы. Ол 1982 жылы "Киожуте Рю Кемпо Бугей" (気楊柔手流拳法武芸) деген атаумен, "рухани жағынан позитивті, икемді адамдардың жекпе-жектік өнер жүйесі" мағынасын беретін Кемпо стилінің негізін қалауымен танымал. Бұл Джеймс Митозеден тараған, өзін-өзі қорғаудың барлық түрлерін қамтитын Гендай Будо жартылай жекпе-жегі. Бас штаб-пәтері, яғни Хомбу додзо Кентукки штатының Франкфорт қаласында орналасқан.
William Paul Durbin Jr. (born Dec. 31, 1953) is a martial artist and Baptist minister, known for founding Kiyojute Ryu Kempo Bugei (気楊柔手流拳法武芸), meaning "spiritually positive gentle person system of martial arts", a form of Kempo, in 1982. It is a Gendai Budō martial art in the James Mitose lineage intended to provide for all aspects of self defense. The Hombu Dojo, or headquarters, is located in Frankfort, Kentucky.
Өмір
Дурбин Миннеаполис, Миннесота штатында дүниеге келген. Оның әкесі Ричард П. Дурбин аға II дүниежүзілік соғыстың қатысушысы болды, ал анасы Харви Браун Хейнс Дурбиннің балалық шағының көп бөлігін денсаулығының нашарлығына байланысты төсекке жатып өткізді. Дурбин баптистердің жаңғыруы кезінде он төрт жасында өмірін дінге арнауға шешім қабылдағанын айтты. Бірнеше оқиғадан кейін ол он алты жасында Кентукки штатындағы Бардстаун қаласында инструктор Ричард Стоуннан жекпе-жек өнерін оқуға кірісті, бастапқыда Кодокан дзюдосын үйренді. 1971 жылы колледжге кеткеннен кейін ол Боб Сестермен (Шотокан каратэ студенті) және Бос Босмармен (Кодоканнан бірге) бірге Кемпбеллсвилл университетінде Кемпбеллсвилл колледжінің жекпе-жек өнерлері клубын құрды. Колледжде оқыған кезінде Дурбин түрлі жекпе-жек өнерлерін оқығанын (бірақ үшінші тараптан нақты дереккөздер келтіре алмағанын) айтты, олардың ішінде: Шотокан каратэ, Иссин-рю, Годзю-рю, Шорин-рю, Айкикай айкидо, ниндзюцу, тэквондо, хапкидо және тай-чи. Дурбиннің сөзіне сүйенсек, 1974 жылы Мичиганда өзін-өзі қорғауды үйрету кезінде ол жеке оқыту философиясын көрсететін "Ки Ян Джу Те" деген фразаны ойлап тапты. Дурбин 1975 жылы Кемпбеллсвилл колледжін бітірді. 1978 жылы ол (Ричард Стоунмен бірге) Род Сачарноскинің "Джуко Кай" тобына қосылып, Шоррин-рю каратэ шебері және Орта салмақтағы толық контактті каратэ чемпионы Билл "Суперфут" Уоллеспен бірге оқуға кірісті. "Джуко Кай" тобына қосылғаннан кейін Дурбин Род Сачарноскиге жекпе-жек өнерінің шеберлігін көрсеткенін және оған "Джуко Кай" атағы берілгенін, содан кейін ол өзінің жеке философиясын қолдана отырып "Джуко Кай" сабақтарын бастағанын мәлімдеді. 1980 жылы Дурбинге Кэмподағы "Джуко Кай" ұйымынан Шихан дәрежесі берілді. Сондай-ақ 1980 жылы ол "Теншин Шо" деп сипаттаған "құдайлық жарық" көрді, бұл оның дінге және жекпе-жек өнерін оқуға деген көзқарасын өзгертті. Ол енді өзін жекпе-жек өнерін үйренген діни қызметкер емес, "жанжалданушы діни қызметкер" деп санады. Сачарноски оны осы бағытта одан әрі жұмыс істеуге ынталандырды және өз мектебін ашуға және өз жүйесін құруға дайындық ретінде оқу бағдарламасын әзірлеуге және өзінің философиясы мен ілімдерін жүйелеуге кірісті. Ол 1981 жылы Франкфурт қаласында "Джуко Кай" қолдауымен өз додзёсын ашты. Дурбин "Джуко Кай" арқылы Род Сачарноскиден кемпо, каратэ, джуджутсу, айкиджутсу, кобуджутсу және тай-чиден Шихан дәрежесіне ие, ал Нимр Хасаннан Кога ха Кошо Шорэй Рю Ниндзюцудан Шихан дәрежесін алды. Сонымен қатар, ол Джон Уилсонның басшылығымен Буддо Тайдзюцуда 1-дан және таэквондода 1-дан дәрежесін алды. Ол сондай-ақ Кодокан дзюдосында 3-дан дәрежесін иеленді. 2001 жылы Дурбин Кэмпо тарихы, философиясы және техникасы туралы жалпы оқулық – "Mastering Kempo" кітабын жариялады. Сондай-ақ 2001 жылы ол Джимми Педромен бірлесіп "Дзюдо техникасы мен тактикасы" кітабын жазды. 2004 жылы ол ниндзюцу тарихы мен негізгі техникалары туралы "Кога Рю Ниндзюцу" кітабын жазды, ал 2007 жылы "Рендзоку Кен: Кемпоның ұрыс комбинациялары" кітабын жазды. 1989 жылдан бері ол "Black Belt Magazine" журналында жарияланған он мақалаға қоса, түрлі жекпе-жек өнерлері журналдарына бірнеше ондаған мақала жазды.
Durbin was born in Minneapolis, Minnesota. His father Richard P Durbin Sr. was a veteran of World War II and his mother Harvie Brown Haynes was bedridden for most of Durbin's childhood due to health issues. Durbin has stated that he decided to dedicate his life to the ministry at the age of fourteen during a baptist revival. After several incidents he began his martial arts studies in Bardstown, Kentucky with instructor Richard Stone, originally learning Kodokan Judo, at the age of sixteen. When he left for college in 1971, he along with Bob Sester (a Shotokan Karate student), and Bos Bosmar (also with the Kodokan) started Campbellsville College Martial Arts Club at Campbellsville University. During his time with the college, Durbin has stated that he studied various other forms of martial arts (while being unable to cite any third party sources) including; Shotokan Karate, Isshin ryu, Goju Ryu, Shorin ryu, Aikikai Aikido, Ninjutsu, Tae Kwon Do, Hapkido, and tai chi. According to Durbin, in 1974, while teaching self defense in Michigan he coined the phrase "Ki Yang Ju Te", to reflect his personal teaching philosophy toward the martial arts. Durbin graduated in 1975 from Campbellsville College. In 1978, he (along with Richard Stone) joined with Rod Sacharnoski of Juko Kai and began to study with Bill "Superfoot" Wallace, a master of Shorin ryu Karate and the World Middleweight Full Contact Karate Champion. After joining Juko Kai, Durbin has stated that he demonstrated his martial art skill to Rod Sacharnoski and was granted rank in Juko Kai and started teaching Juko Kai using his personal philosophy. In 1980, Durbin was awarded his Shihan ranking from Juko Kai in Kempo. Also in 1980 he experienced what he describes as a Tenshin Sho, a "divine illumination" where his perspective on religion and his practice of martial arts changed. Instead of being a minister who practiced martial arts, he now considered himself a "martial arts minister". He was encouraged by Sacharnoski to pursue this further and began to develop a curriculum and codify his philosophies and teachings in preparations for opening his own school and founding his own system. He opened his dojo in Frankfort the next year in 1981 under the auspices of Juko Kai. Durbin has Shihan rank in Kempo, Karate, jujutsu, Aikijujutsu, Kobujutsu and a Sibak rank in tai chi through Juko Kai by Rod Sacharnoski, and a Shihan rank in Koga ha Kosho Shorei Ryu Ninjutsu under Nimr Hassan. He also has earned a 1st Dan rank in the Budo Taijutsu of the Bujinkan under John Willson, and a 1st Dan rank in Taekwondo. He also holds a 3rd Dan rank in Kodokan Judo. In 2001, Durbin published Mastering Kempo, a general textbook of Kempo history, philosophy and technique. Also in 2001 he co wrote Judo Techniques and Tactics with Jimmy Pedro. In 2004 he wrote Koga Ryu Ninjutsu, a book on the history and basic techniques of ninjutsu, and in 2007 he wrote Renzoku Ken: Combat Combinations of Kempo. Since 1989 he has also written several dozen articles for various martial arts magazines, including ten articles published in Black Belt Magazine.
Киоджуте Рюдің құрылуы
1980-1982 жылдар аралығында Дурбин мектеп ашуға дайындық барысында, жауынгерлік өнердің тарихы мен техникаларын зерттеді, ол оқыған өнерлердің әрқайсысынан элементтер алып, әсіресе ол шихан дәрежесіне ие болған өнерлерге ден қойды. Осы кезеңде ол Солтүстік Каролина штатының Мерфи қаласындағы Шығыс философиясы университеті арқылы Юко Кайдан аккредиттелмеген магистр және доктор ғылымы дәрежелерін алды. 1986 жылы Киожуте Рю Франкфуртта алғашқы додзёсын ашты, Дурбиннің жеке додзёсы ресми түрде Юко Кай додзёсынан Киожуте Рю додзёсына ауысты. Дурбиннің мақсаты – баптистік және моральдық құндылықтарын көрсететін өнер жасау, сондай-ақ өзін-өзі қорғауға, адамдарға мейірімділікке, күшті жауапты қолдануға баса назар аудару, агрессиядан, қиратудан немесе басқаларға зиян келтіруден гөрі. Дурбин тарихи жауынгерлік өнер шеберлерінің мысалы ретінде Морихеи Уэсибаны келтірді, ол рухани жаттығуларды дене шынықтырумен үйлестірген, және көптеген шеберлер сонымен қатар дін қызметкерлері болған. Дурбин, өзінің "Теншин Шо" деп атаған нәрсесінде, яғни жауынгерлік өнерді үйретуге шабыттанғандай, рухани шабыт алды. Оның ілімдері мен техникалары осы шабытты жеткізу үшін жасалды, ол бұл туралы «қалай сүюге және бейбіт өмір сүруге болады» деп сипаттады. Ол мұны өз жазбаларында «жарықты көру» деп түсіндірді. Киожуте Рю Кемпо 1970 жылдары Дурбин әзірлеген философияға негізделген. Ол осы жауынгерлік өнер философиясын сипаттау үшін «Киожуте» терминін енгізді. Киожуте Рюның мақсаты – жауынгерлік өнер арқылы адамды Құдаймен жақын қарым-қатынаста болуға, өмірге оң және салауатты көзқарасқа ие болуға, сондай-ақ өз достарына мейірімділікпен және құрметпен қарауға тәрбиелеу, осылайша «рухани жағынан оң, мейірімді қол/адам» болуға жеткізу.
Between 1980 and 1982 Durbin researched the history and techniques of martial arts in preparation for founding of a school, drawing on elements of each of the arts he studied, especially those arts he held Shihan ranking in. During this time, he was awarded an unaccredited Masters and Doctorate degree by Juko Kai through their diploma mill, the University of Oriental Philosophy in Murphy, North Carolina. In 1986, Kiyojute Ryu opened its first dojo in Frankfort, as Durbin's own dojo switched from officially being a Juko Kai dojo to being a Kiyojute Ryu dojo. Durbin's aim was to create an art that reflects his Baptist and moral values, and places an emphasis on self defense, compassion for ones fellow man, and responsible use of force rather than on aggression, destruction, or hurting others. Durbin point to historical martial arts masters such as Morihei Ueshiba combined spiritual training along with physical training, and that many masters were also clergy. Durbin was inspired in what he describes as a Tenshin Sho or where he received a divine inspiration to teach the martial arts. His teachings and techniques were devised in an attempt to pass along this inspiration and as he describes it "how to love and live at peace". He describes this in his writings as "seeing the light". Kiyojute Ryu Kempo is built on the philosophy developed by Durbin in the 1970s. He coined the term "Kiyojute" to describe this philosophy of martial arts. The stated goal of Kiyojute Ryu is to train person through martial arts to have a closer relationship with God, a positive and healthy outlook on life, and to be gentle and compassionate in their actions with their fellow man, hence "spiritually positive gentle hand/person".
Таным мен растаулар
Дурбин өзінің студенттері оның "өздігінен жариялаған" Соке емес екенін, ал оны жекпе-жек өнері қауымдастығының басқа мүшелері кемпо жүйесінің толыққанды басшысы деп мойындайтынын түсінуді өте маңызды деп жазған. Осы мақсатта ол басқа белгілі жекпе-жекшілердің, әсіресе Джеймс Митоздың оқу шежіресіндегілердің танылуын іздеді. Оның "Mastering Kempo" кітабының артқы жағында Билл Бич пен Билл "Суперфут" Уоллес Дурбиннің жекпе-жек өнеріндегі шеберлігіне қатысты мақтау сөздері келтірілген. Онда Билл Уоллес оны "кемпоның алдың қатарлы шеберлерінің бірі" деп сипаттаса, ал Билл Бич: "Мен оның әдістерін зерттедім және онымен бес жыл бойы жұмыс істедім, бірге жаттықтық. Оның жекпе-жек өнеріндегі, әсіресе кемподағы дағдылары мен қабілеттері әсерлі" дейді.
Durbin has written that he considers it very important that his students understand that he is not a "self proclaimed" Soke and that he is acknowledged by other members of the martial arts community as a legitimate headmaster of a Kempo system. To this end he has sought recognition from other prominent martial artists, especially those in the training lineage of James Mitose. The back cover of his book Mastering Kempo includes quotes of endorsement from Bill Beach and Bill "Superfoot" Wallace as to the martial arts skill of Durbin. There, Bill Wallace is quoted describing him as "one of the leading practitioners of Kempo" and Bill Beach describes him as "I have studied his methods and worked and practiced with him for five years. His skills and abilities in the martial arts, especially Kempo, are fascinating."
Кеңейту
Алғашқы арнайы Киожуте Рю додзосы 1986 жылы ашылды, ал 1988 жылға қарай Брэд Гардон Луисвилл университетінде Киожуте Рю додзосын ашты, содан кейін Луисвиллде университеттен бөлек тағы бір додзо ашты. 1990 жылдары тағы бірнеше додзо ашылды, олардың ішінде Лексингтон (Кентукки штаты), Кентукки университеті, Урбана (Иллинойс штаты), Чикаго (Иллинойс штаты) және Кливленд (Огайо штаты) кірді.
The first dedicated Kiyojute Ryu dojo was opened in 1986, and as early as 1988 additional dojo began to open with Brad Gardone going on to open a dojo of Kiyojute Ryu at the University of Louisville and later a separate dojo in Louisville away from the University. In the 1990s several more dojo would open, including Lexington, Kentucky, the University of Kentucky
, Urbana, Illinois, Chicago, Illinois and Cleveland, Ohio.
Оқыту
Оқушылар бір-біріне қарсы емес, серіктес ретінде оқытылатын отбасылық атмосферада білім алады. Оқу салыстырмалы түрде бейресми, сабақты бастау және аяқтау үшін ресми иілуден басқа көптеген дәстүрлі рәсімдер жоқ, бірақ белдеу сынақтары мен атақ берумен байланысты ресми рәсімдер бар. Бұл Мэйдзи дәуірінен бұрынғы жартылай әскери өнер мектептерінің кейбір элементтерін қайта жаңарту үшін жасалған. Отбасылық атмосфераның бір бөлігі – доджолары кеңінен таралмаған, бірақ Кентукки, Огайо, Иллинойс және Теннесси штаттарында орналасқан. Киоджуте Рюдің отбасылық атмосферасы мен өзара құрметіне сынып мүшелерінің сабақтан кейін бірін-бірі құшақтауы да кіреді. Киоджуте Рю Кемпода «турнир» немесе «спорт» элементтері жоқ, және жарыстарға дайындық үшін жаттығулар жүргізілмейді.
The instruction is in a family atmosphere, where students train as partners instead of adversaries. Training is relatively informal, with little ritual aside from formalized bowing to begin and end class and a formal ceremony involved with belt tests and promotions. This is done with the intention of recreating some elements of pre Meiji era martial arts schools. Part of the family atmosphere is the practice that its dojo are not widely distributed but spread through Kentucky, Ohio, Illinois and Tennessee. Part of the atmosphere family and mutual respect of Kiyojute Ryu includes the members of the class hugging each other after class. Kiyojute Ryu Kempo has no "tournament" or "sport" aspects, and training for competitions is never conducted.
Дін
Дурбин Кэмпоны христиандық көзқараспен үйретеді және өзінің додзосын "Христиандық жекпе-жек өнерлері қауымдастығы" деп атайды, бұл сонымен қатар Киоджуте Рю заңды түрде тіркелген коммерциялық емес ұйымның атауы болып табылады. Ол жеке өзі христиандық тұрғыдан оқытатын болса да, кез келген діннің студенттеріне сабақ беруге дайын екенін айтады, стильдің веб-сайтындағы жиі қойылатын сұрақтарға сілтеме жасай отырып, дін қалай қарастырылатынын түсіндіреді:
Durbin teaches Kempo from a Christian perspective and refers to his own dojo as the "Christian Martial Arts Association", which is also the name of the non profit organization that Kiyojute Ryu is legally incorporated as. While he personally teaches from a Christian perspective, he states he is open to teaching students of any religion, quoting the style web site FAQ he explains how religion is handled:
Дегенмен, Дурбин былай дейді: "Құдайға сенбеген адам жекпе-жек өнерінің ең жоғары деңгейіне жете алмайды, себебі олар рухани сипатта болады". Жекпе-жек өнерін жетік меңгеру үшін қажетті рухани өсу мақсатында христиан дінінің буддизм сияқты басқа діндерден ешқандай айырмашылығы жоқ деген сенім Киоджуте Рюге ғана тән емес, Буджинканның Масааки Хацуми де христиандық пен буддизмнің жекпе-жек өнеріне қатысты рухани мақсаттарының бірдей екенін жазған.
However Durbin also states, " A person who just does not believe in God cannot possibly reach the highest levels of the martial arts, since they are of a spiritual nature.". The belief that Christianity is not unlike other religions such as Buddhism for purposes of the spiritual growth required for advanced level practitioners of martial arts is not a belief unique to Kiyojute Ryu, Masaaki Hatsumi of Bujinkan has written that the spiritual goals with regards of the martial arts of Christianity and Buddhism are the same.