Де Брюс: Тарихы мен қазіргі жағдайы

Кіріспе

Де Брюс – АҚШ, Нью-Йорк штатының Салливан округінде орналасқан шағын елді мекен.

География

Де Брюс Ливингстон Манордан шамамен 6 миль (10 км) шығысқа қарай, Уиллоумок және Монгауп ағындарының тоғысында орналасқан. Оның координаттары 41°55' солтүстік ендік, 74°44' батыс бойлық (41.917, 74.733).

Тарих

Де Брюс атауы оның алғашқы еуропалық инвесторларының бірі, француз гугеноты Элиас Де Брюс, Ренссалье және басқалармен бірге Франция мен қуғын-сүргіннен қашып Нидерландыға қоныстанғаннан шыққан. Ол Жаңа әлемге инвестиция жасады. Ол Еуропада қалғанда, оның ұрпақтары бай жер иелеріне айналып, Нью-Йорк саясатына қатысты. Де Брюс бір кезде балық аулаушыларға арналған курорттық қала болған. 1914 жылы «Құрғақ ұшқыш» және «Жылдам су» кітабының авторы Джордж ЛеБранч, үйі Де Брюсте орналасқан, алғашқы құрғақ ұшқышын осы жерде жасаған. «Де Брюс» қонақ үйі, бастапқыда Чарльз Б. Уордқа, содан кейін 1940 жылдардың басынан бастап Уолтер Кохерге тиесілі болды. Қонақ үйде тоғыз тесікті гольф алаңы, теннис корты және Жоғарғы Вилоумок өзеніндегі бірнеше шақырымдық ең жақсы балық аулау орындары ұсынылды. Оның өз фермасы, балық шаруашылығы, гидроэлектр станциясы, жеке телефон желісі және кейінірек кабельдік теледидар болды. Сенбі және жексенбі күндері кино көрсетілді. 1930 және 1940 жылдардағы өркендеу кезеңінде ол қаладан келген спортшылар үшін танымал орын болды, тамаша тағамымен және күлімсіреген қызметкерлерімен, сондай-ақ шеф-аспаз Цезар Риччимен әйгірленді. Шеф Риччи Литтл-Фолс және Монгауп көліндегі әсем пикниктерді үстелдермен, төсеніштермен және жануарларды толығымен пісіріп дайындалған тағамдармен ұйымдастырды. 1900 жылдардың басында ЛеБранчтың сүйікті құрғақ ұшқыштарының бірі «қызғылт қыз» деп аталды – алтын жіппен тоқылған, ақшыл қызыл жіп, қаз қанаты, имбирлік түк және #12 ілгекке бекітілген құйрық. Қызықтысы, қонақ үйдегі танымал сусындардың бірі де «қызғылт қыз» деп аталды – джин, гранат сиропы, алма брендісі, лимон шырыны және мұз. Ол аймақтың көптеген жазғы лагерьлеріндегі балалардың ата-аналары арасында да танымал болды. Негізгі қонақ үй 1970 жылы қазіргі иелері, Кохер отбасы тарапынан бұзылды. Аудитория (казино) және бірнеше қонақ үй ғимараты әлі де тұр және Роза Коттеджі ретінде қайта ашылды (Роза Кохердің құрметіне аталған). «Де Брюс» балық аулау клубы балықшылар үйін, балық шаруашылығын және Вилоумок өзенінің бірнеше шақырымын жалға алады. Қазіргі уақытта мүліктер «The Rose Cottage in De Bruce» кішкентай жатақ қонақ үйі; «Swiss Cottage» AirBnB; және Кохер отбасының «De Bruce Farmstead» бағы, тауық және үйрек жұмыртқалары ретінде пайдаланылуда. Нью-Йорк штатының қоршаған ортаны қорғау департаменті Де Брюсте 12-14 жас аралығындағы жастарға арналған «Де Брюс» экологиялық білім беру лагерін ұйымдастырды. Кэтскилл орман қорығының іргесінде орналасқан Де Брюс лагері 1948 жылдан бері жұмыс істеп келеді. Бұрын жеке меншік және балық шаруашылығы болған Де Брюс лагері 1940 жылдары DEC тарапынан сатып алынып, ұлдарға арналған табиғатты қорғау білім беру лагеріне айналдырылды. 1975 жылы Де Брюс лагері орта білім беру мекемесі ретінде жұмыс істей бастады. Мейманхананың өркендеу кезеңіндегі басқа лагерьлерге Camp Acadia, Our Lady of Lourdes Girls лагері және Hunter Camp кірді. Де Брюс өзінің алғашқы күндерінде Кэтскиллдегі ең ірі тері өңдеу зауыттарының бірі болды, 1856 жылы құрылғаннан кейін көп ұзамай 100-ден астам адам жұмыс істеді. Бұл өнеркәсіп судың және шырша ағаштарының оңай қолжетімділігіне тәуелді болды, орманның шамамен 5% құрады. Ағаштар кесіліп, қабығы, қолжетімді ең арзан танин көзі, ағаш шіріп кетуі үшін сыпырылды. Тері суға жақын және көбінесе орманда орналасқан зауыттарда өңделді. Өнеркәсіп ағаштарды тез қырып тастады, шамамен 1870 жылы өркендеп, 1895 жылға қарай Кэтскиллден мүлдем жоғалып кетті, бұл, әрине, форель балықшылары үшін үлкен жеңіліс болды. Де Брюстегі Қалпырт тау күнәкарлар зауытының орнынан осылай аталды. 1985 жылы Де Брюске жақын, Де Брюс жолында Де Брюс Country Inn ашылды. Ол сатылып, қазір «Де Брюс» деп аталады. Бұрынғы «Де Брюс» қонақ үйі енді «Де Брюс» қаласында «Роуз Коттеджі» ретінде қайта ашылды.

The name, De Bruce, is derived from one of its early European investors, Elias DesBrosses, a French Huguenot who with Renssalier and others, escaped from France and persecution, living in the Netherlands. With others he invested in the New World. While he remained in Europe, his offspring became wealthy land owners and were involved in New York politics. De Bruce was once a resort town, catering to fly fishermen. George LeBranch, author of The Dry Fly and Fast Water in 1914, who had his home in De Bruce, famously cast his first dry fly there. The De Bruce Club Inn, first owned by Charles B. Ward and then by Walter Kocher since the early 1940s, was also there. The Inn offered a nine hole golf course, tennis courts and fishing on several miles of the choicest water on the upper Willowemoc. It had its own farm, fish hatchery, hydroelectric plant, private area telephone system, and later TV cable. Movies were shown on weekends. During its heyday in the 1930s and 1940s it was a popular destination for sportsmen from the city, famous for its food and smiling hostesses, and Chef Cesar Ricci. Chef Ricci would oversee its grand formal picnics at both Little Falls and at Mongaup Pond with tables, linens, and flatware with animals spit roasted whole. In the early 1900s one of LeBranch's favorite dry flies was called the pink lady—pale pink floss ribbed with gold tinsel, duck wings, ginger hackle and tail on a #12 hook. Amusingly, a favorite drink at the Inn was also called the pink lady—gin, grenadine, apple brandy, lemon juice and cracked ice, strained into a stemmed glass. It was also popular with parents of children at the many area summer camps. The main Inn was torn down in 1970 by its current owners, the Kocher family. The Auditorium (Casino) and several hotel buildings still stand, and have reopened as The Rose Cottage in De Bruce (named after Rose Kocher). The De Bruce Fly Fishing Club leases what was the Fishermans' Cottage, the hatchery and several miles of the Willowemoc. The properties are currently owned and operated as The Rose Cottage in De Bruce, a small bed & breakfast inn; the Swiss Cottage, an AirBnB; and the De Bruce Farmstead, gardens, and chicken and duck eggs by the Kocher family. The New York State Department of Environmental Conservation has run the De Bruce Environmental Education Camp, for youth who are 12 to 14 years old in De Bruce. Situated on over of land adjoining the Catskill Forest Preserve, Camp De Bruce has been in operation since 1948. Formerly a private estate and fish hatchery, the De Bruce Camp was acquired by the DEC in the 1940s and converted into a conservation education camp for boys. In 1975, Camp De Bruce began operation as a co educational facility. Other area camps during the hotel's heyday were Camp Acadia and Our Lady of Lourdes Camp for Girls, and Hunter Camp. De Bruce was, in its earliest days, a site for one of the Catskills' largest tanneries, employing over 100 men shortly after it was established in 1856. This industry relied on the easy availability of water and hemlock trees, about 5% of the forests. The trees were cut down and their bark, one of the cheapest supplies of tannin available, was peeled off, leaving the timber to rot. The leather was processed in factories near the water and often actually in the forest. The industry quickly depleted the trees, peaking in about 1870, and was entirely gone from the Catskills by 1895, much to the relief of the trout fishermen, no doubt. Bald Mt. in De Bruce was so named because it was left that way by the tanneries. In 1985, near De Bruce, on DeBruce Road to DeBruce, De Bruce Country Inn opened. It was sold and is now operated as The De Bruce. The former De Bruce Club Inn has now reopened as The Rose Cottage in De Bruce.

Еңбек күні парад

Қала "Де Брюс отбасы Еңбек күні шеруымен" әйгілі. 1993 жылдан бері жыл сайын өткізіліп келе жатқан бұл шарада бүкіл қауым (көптеген, тіпті көбінесе жазғы демалысқа келгендер) күзгі жиын-терімді, жаздың аяқталуын немесе тағы бір жыл бірге болуды тойлайды. Бұл шеруді Стив Дилл (суретте) ұйымдастырып, достары мен көршілерін сөз сөйлеуге, бет бояуға, билеуге, ойын-сауыққа, тамақ дайындауға, костюм киюге және түрлі көрмелерге шақырып, оларды қуандырады. Көбінесе шерудің патшасы немесе патшайымы болады – 100 жастағы "Төбенің мэрі" Флойд Кук бірнеше рет осы құрметке ие болған. Өкінішке орай, Кук 2012 жылдың тамызында дүние салды. Шерудің ерекшелігі – оның қысқа болуы. Ол Диллдің үйінің алдынан басталып, шамамен бір қалалық блокқа созылады, бұл шеруге қатысқан адамдар мен көліктердің тізімінен әлдеқайда қысқа. 2007 жылы шеру "жасыл" тақырыбында өтті, тіпті екі ұшақ шерудің үстінен өтіп кетті. 2009 жылы шеру өткізілмеді, бірақ 2010 жылы "Кітаптар, көпіршіктер мен шарлар" тақырыбында қайтадан ұйымдастырылды. 2011 жылы "Көңіл көтеру, тамақ және салауатты өмір салты" тақырыбы болды, ал 2012 жылы "Автокөліктер, қолөнер және ауылдық өмір" тақырыбында өтті. 2012 жылы Де Брюс шеруы дәстүр басталғаннан бергі ең көп қатысушыны жинады. Онда 50 ескі автокөлік, көптеген ұйымдар, кәсіпорындар, өрт сөндіру машинасы және "Маунтинтонс" оркестрі болды. Бұл топ Де Брюс шеруында өзін таныстырды және Салливан округіндегі көптеген басқа да іс-шаралар мен шерулерде өнер көрсетті. 2010 жылдан кейін Де Брюс шеруы шеру орнынан шамамен 6 шақырым қашықтықта орналасқан Ливингстон Манор тегін кітапханасына қаржы жинау мақсатында өткізілді. Шеруді ұйымдастырушылар басқа жерге көшіп кеткеннен кейін ДеБрюс шеруы тоқтатылды.