Делавэрдегі Уинтертур мұражай-сарайы мен саябағы

Кіріспе

Делавэр штатындағы мұражай және сарай, АҚШ

Винтертур мұражайы, бағы және кітапханасы – американдық сарай және мұражай, Делавэр штатындағы Винтертур қаласында орналасқан. Винтертур АҚШ-тың ең бай американдық заттар коллекцияларының бірін қамтиды. Мұражай мен сарай Винтертурдың негізін қалаушы, көрнекті антиквариат коллекционері және бау-бақша шебері Генри Фрэнсис дю Понттың (1880–1969) үйі болған.

Мүліктік

Винтертур орналасқан жерді 1810-1818 жылдар аралығында Элеутер Иренье дю Пон (Э. И. дю Пон) сатып алған және оны шаруашылық және қой өсіру үшін пайдаланған. 1837 жылы Э. И. Дюпонның мұрагерлері 445 акр жерді Э. И. дю Понның Франциядан келген серіктесі Жак Антуан Бидерман (1790–1865) және оның әйелі Эвелина Габриэль дю Пон (1796–1863) өздерінің иелігін құру мақсатымен сатып алды. Эвелина Э. И. Дюпонның жеті баласының екінші қызы еді. 1839-1842 жылдар аралығында жұбайлар мүлікте он екі бөлмелі грек стиліндегі үй салып, оны Бидерманның Швейцариядағы Винтертурдағы атамекенінің құрметіне Винтертур деп атады. Бидерманның қайтысынан кейін мүлік оның ұлы Джеймс Иринеге өтті, ол оны кейін өзінің ағасы Генри дю Понға сатты. Генри Алгернон 1926 жылдың соңында қайтыс болды, ал 1927 жылы Г. Ф. Винтертурды ресми түрде мұраға алды. Ол кезде иелікте 90 ғимарат және 2600 гектардан астам жер болды. Г. Ф. және Рут Винтертурдың үйін қайта жаңартып, оның ауданын үш есеге арттырды. Олар үйді 17, 18 және 19 ғасырлардағы аймақтың американдық үйлерінен құрастырылған сәулеттік элементтермен, соның ішінде Грахам үйінен, Белл-Айлендтен және Мордингтоннан әкелінген ағаштан жасалған ішкі панельдермен жабдықтады. Үйдің бөлмелері әр кезеңнің тақырыбында безендірілді. 1959 жылға қарай, мұражай кітапхананы, лекция залдарын және қосымша кезеңдік бөлмелерді орналастыру үшін кеңейтілді. 1969 жылы қайтыс болғанға дейін Г. Ф. 50 000 мен 70 000 аралығындағы заттардан тұратын коллекция жинады.

Директорлар

Винтертур мұражайының директорлары: Джозеф Даунс (1951–1954), Чарльз Франклин Монтгомери (1954–1961), Эдгар Престон Ричардсон (1962–1966), Чарльз ван Равенсвей (1966–1976), Джеймс Мортон Смит (1976–1984), Томас Эшли Грейвс-младший (1985–1992), Дуайт Ланмон (1992–1999), Лесли Грин Боуман (1999–2008), Дэвид Розель (2008–2018), Кэрол Каду (2018–2021) және Крис Странд (2021 – қазірге дейін). Қазіргі Винтертур мұражайының Чарльз Ф. Монтгомери директоры және бас директоры – Крис Странд, ол бұрын Винтертурдың Бақ және Эстейт директоры, Браун Харрингтон лауазымында қызмет еткен, сондай-ақ Каду кеткеннен кейінгі айларда уақытша бас директор болып жұмыс істеген.

Мұражай

Винтертур Делавэрдің солтүстік-батысында, Уилмингтоннан солтүстікке қарай алты шақырым жерде, Делавэрдің 52-ші бағдарламалық жолында орналасқан. Мұражай мен иелік Брэндивайн өзенінің жанында, табиғи ландшафтты бақтардың кең аумағында жайласқан. Мұражайда 175 кезеңдік бөлме экспозициясы және шамамен тоқсан мың зат бар. Көптеген бөлмелер кішкентай, жетекші турлар арқылы жұртшылыққа ашық. Коллекция екі ғасырдан астам американдық декоративтік өнерін қамтиды, әсіресе 1640 жылдан 1860 жылға дейінгі кезеңді, және американдық жиһаздың және бейнелеу өнерінің ең маңызды туындыларын қамтиды. Antiques Roadshow 2019 жылы Винтертурда өзінің жиырма төртінші маусымының алғашқы үш эпизодын түсірді.

Кітапхана

1952 жылы құрылған Винтертур кітапханасы 87 000-нан астам сирек кітаптар мен 800 000-нан астам қолжазбалар мен кескіндерді сақтайды. Винтертур кітапханасы алдын ала жазылу арқылы тегін және көпшілікке ашық. Кітапхана қорына мерзімді басылымдар, сирек кітаптар, сауда каталогтары, қолжазбалар, уақытша басылымдар, фотосуреттер, слайдтар, қағаз өнері, Винтертур иелігі мен мұражайының мұрағаттары, сондай-ақ американдық тарих, декоративтік өнер, сәулет, бау-бақша және басқа да салалардағы зерттеушілердің қажеттіліктерін қамтамасыз ететін басқа да ресурстар кіреді. Джозеф Даунс қолжазбалар мен баспа эфемералар жинағы 1955 жылы құрылса, Уолдрон Феникс Белкнап кішінің америкалық сурет өнерін зерттеу кітапханасы шамамен 1956 жылы ашылды. Винтертур мұрағаты, онда дуПонт отбасының көптеген жеке қағаздары, Винтертур иелігінің жазбалары және Х.Ф. дуПонттың коллекция жинау тарихы сақталған, Х.Ф. дуПонттың 1969 жылы қайтыс болғаннан кейін құрылды. Кітапхананың алғашқы директоры Фрэнк Сомер және мұражай кураторы Чарльз Ф. Монтгомери 1952 жылы Винтертурдың алғашқы магистратура бағдарламасын іске қосуға дайындық ретінде коллекцияны дамытуды күшейтті. 1969 жылы кітапхана негізгі мұражайдан Короуншилд зерттеу ғимаратына көшірілді, онда кеңейтілген консервация, зерттеу және білім беру орталықтары орналасқан. Наурыз айынан желтоқсан айына дейін бақта трамваймен саяхаттауға болады. Винтертурдың ландшафты дизайнына шабыттанғандардың бірі Уильям Робинсон болды, оның 1870 жылы жарық көрген «Жабайы бақ» атты кітабында табиғи ландшафттарда көптеген берік өсімдіктерді топтап отырғызу ұсынылған. Өсімдіктердің түстері мұқият таңдалған, оларға рододендрон мен азалияның жүздеген түрлері мен гибридтері, сондай-ақ пион, форзиция, нарцисс, сирень, тау лавры және кәдімгі долана кіреді. Иеліктерде түрлі қылқан жапырақты ағаштар бар, мысалы, шырша, қарағай және самырсын. Чандлер фермасы, Винтертур иелігінде орналасқан федералды стильдегі тарихи үй, Винтертур директорының және бас атқарушы директорының резиденциясы ретінде пайдаланылады. 1991 жылы Винтертур болашақ бағбандар мен табиғи жерлерді қорғаушыларға уақытша тұру мүмкіндігімен ақы төленетін тағылымдама ұсынуды бастады. 2002 жылы Винтертур өзінің жеріне қатысты Брэндивайн консервациялық трестіне консервациялық жеңілдік берді, бұл жердің ешқашан дамытылмауын қамтамасыз етті.

Established in 1952, the Winterthur Library holds more than 87,000 rare books and over 800,000 manuscripts and images. The Winterthur Library is free and open to the public by appointment. Holdings include periodicals, rare books, trade catalogs, manuscripts, ephemera, photographs, slides, paper art, the archives of the Winterthur estate and museum, and other resources that support the needs of researchers in American history, decorative arts, architecture, horticulture, and other subjects. The Joseph Downs Collection of Manuscripts and Printed Ephemera was established in 1955, and the Waldron Phoenix Belknap Jr. Research Library of American Painting was established around 1956. The Winterthur Archives, which includes many of the du Pont family's personal papers, Winterthur estate records, and H. F. du Pont's history of collecting, was formed in 1969 after H. F.'s death. Frank Sommer, the first library director, and museum curator Charles F. Montgomery intensified collection development ahead of the 1952 launch of Winterthur's first graduate program. In 1969, the library moved from the main museum to the Crowninshield Research Building, which also houses extensive conservation, research, and education facilities. A narrated tram ride through the gardens is available from March through December. One of the sources who inspired the landscaping at Winterthur was William Robinson, whose book The Wild Garden, published in 1870, recommended mixing large groupings of hardy plantings in natural landscapes. The colors of the plantings have been carefully selected, featuring hundreds of species and hybrid varieties of rhododendrons and azaleas, as well as peonies, forsythia, daffodils, lilacs, mountain laurel, and dogwood. The grounds also offer a pinetum with various types of conifers, such as firs, spruce and hemlocks. Chandler Farm, a Federal style historic house on the Winterthur grounds, is used as the home for the director and chief executive of Winterthur. In 1991, Winterthur began offering paid internships for aspiring horticulturists and stewards of natural lands, who can reside temporarily on the Estate. In 2002, Winterthur donated a conservation easement on its acreage to the Brandywine Conservation Trust, ensuring that the land would never be developed.

Жоғары оқу орындарының бағдарламалары

Винтертур және Делавэр университеті бірлесіп американдық материалдық мәдениет (1952 жылы музей директоры Чарльз Ф. Монтгомери құрған) және өнерді сақтау (1974 жылы құрылған) салаларындағы магистрлік бағдарламаларды құрды және оларды ұсынуды жалғастыруда. 1998 жылдың тамызына қарай, бағдарламалар 580 студентті бітірген, оның ішінде 209-ы – консервация бағдарламасынан. Бұл Солтүстік Америкадағы осы саладағы бес дипломдық бағдарламаның бірі. Ұлттық гуманитарлық қор 1974 жылдан бері бағдарламаны қаржыландырып келеді. Түлектерінің арасында кураторлар, суретшілер және ғалымдар бар, мысалы Вендел Гаррет, Лорейн Уаксман Пирс, Джессика Николл, Маргарет Хонда, Дебра Хесс Норрис және Чарльз Л. Венабл. Винтертур коллекцияларды пайдаланатын зерттеушілерді қолдау үшін докторантурадан кейінгі, диссертациялық және суретшілерге арналған стипендияларды қоса алғанда, тұрақты, қысқа мерзімді және қашықтықтан оқытуға арналған стипендиялар ұсынады.