Альгонкин: Тарихы бар курорттық қонақ үй

Кіріспе

Канаданың Нью-Брансуик провинциясының Сент-Эндрюс қаласындағы тарихи қонақ үй, Нью-Йорк қаласындағы қонақ үй.

Альгонкин курорты – Тюдор жаңғыру стиліндегі, Нью-Брансуик штатының Сент-Эндрюс қаласында орналасқан Канаданың жағалаудағы курорттық қонақ үйі. Нью-Брансуиктің сәулеттік ескерткіші саналатын бұл қонақ үй, Сент-Эндрюстің ең танымал символы және провинцияның ең көп суреттелген ғимараттарының бірі.

Тарих

Алғашқы Алгонкин қонақ үйі 1889 жылы америкалық бизнесмендер 1883 жылы құрған Сент-Эндрюс жер компаниясы салған үлкен ағаштан жасалған Shingle стиліндегі ғимарат болды. Бостондық сәулет фирмасы жобалаған бұл үйде 80 қонақ бөлмесі бар, ол сол жылдың маусым айында ашылды. XIX ғасырдың соңында Сент-Эндрюс тұрғындары мен Монреаль және Жаңа Англиядан келген кәсіпкерлер Солтүстік Американың ылғалды ішкі қалаларының тұрғындары арасында қонақ үйдің жазғы туризмін дамытуға көмектесті. 1908 және 1912 жылдары салынған екі қанатты қоспағанда, бүкіл қонақ үй 1914 жылы өртке ұшырап, қирады. Ол сол жерде қазіргі төрт қабатты Тюдор стиліндегі бетонды ғимаратпен алмастырылды, сыртында жасалмаған ағаштан жасалған қабырғалар мен қызыл тақтатас шатыры бар. 1914 жылғы қонақ үйдің сәулетшілері Монреальдық Барот, Блэкэддер және Вебстер болды. 1990 жылдардың басында және 2010 жылдардың басында қосымша үлкен қанаттар салынды. Ал Алгонкиннің ең танымал мүмкіндіктерінің бірі – оның тұзды сулы моншалары еді. Тұзды су Пасамакуодди шығанағынан төбедегі қонақ үйге дейін сорылып, қонақ үйдің шатырындағы резервуарларда сақталды. Қонақтар төрт кранды ванналарды пайдаланды, екеуі тұщы суға, екеуі тұзды суға арналған. Тұзды су моншаларынан басқа, Фанди шығанағының ауасы және жергілікті "Самсон бұлағы" қонақтарға емдік қасиеттер сыйлайды деп сендірілді. "Бұл жерде көк шөп ауруы жоқ" және "жалпы тыныштық атмосферасы" деген жарнамалар көптеген бай туристерді тартты, олардың кейбіреулері Сент-Эндрюс қаласында және оның айналасындағы ауылдық жерлерде әсем жазғы "коттедждер" салған. Нью-Брансуик темір жолы Сент-Эндрюске қызмет көрсететін темір жол желісін басқарды. NBR-дің негізгі жеке акционерлерінің бірі сонымен қатар CPR-дің алғашқы президенті (1881–1888) Джордж Стивен болды. Стивен CPR-дің NBR сатып алу процесін бастады, сондай-ақ Оңтүстік Квебектен Мейн арқылы темір жол желісін салуға көмектесті, бұл желі темір жол желісімен байланысты. Бұл соңғы желі Мейннің халықаралық темір жолы деп аталды. 1888 жылы Стивен зейнетке шығып, оның орнына Уильям Корнелиус Ван Хорн келді, ол 1890 жылдың 1 шілдесінде Канадалық Тынық мұхиты темір жолының NBR-ді 990 жылға жалға алуын қадағалады. Сол жазда Ван Хорн Сент-Эндрюске де барып, оның курорттық қонақ үйінде тұрып қалды. Монреаль тұрғыны Ван Хорн жақын маңдағы Министрлер аралын сатып алып, көп ұзамай өзінің қазіргі күні де тұрған Ковенховен иелігін салуды бастады. Ван Хорн 1899 жылы президенттік қызметтен зейнетке шықты, Ковенховенде көбірек уақыт өткізуді таңдады. 1903 жылы Канадалық Тынық мұхиты темір жолы компаниясы The Algonquin сатып алып, гольф алаңдарын салған және қонақ үйді өзінің қонақ үйлер желісіне қосты. 1902 жылғы CPR жарнамалық буклетінде Алгонкин "салыстыруға болмайтын демалыс орны және бизнестің алапаттығынан, ыстықтан, шаңнан және қаланың шулылығынан құтылу" деп сипаттаған. CPR иелігінде курорт 20-ғасырда көптеген қонақтарды қабылдады. Қонақтардың көпшілігі Сент-Эндрюске жолаушылар пойызымен келгендіктен, CPR Сент-Эндрюс желісі мен Нью-Брансуиктегі МакАдамдағы Сент-Джон-Монреаль магистраль желісінің арасындағы қиылыста үлкен ауысу станциясын салған. Бұл станцияның екінші қабатында 30 бөлмелі үлкен қонақ үй де болды, ол негізінен Сент-Эндрюс курортының қонақтарына қызмет көрсету үшін салынған. 1970 жылы CPR Алгонкин курортын жергілікті мүдделерге сатты. Содан кейін оны 1973 жылы Нью-Брансуик үкіметі жалға алды. Мүлікті, оған іргелес гольф алаңдары мен Кэти Коувтағы жеке жағажаймен бірге 1984 жылы провинциялық үкімет толығымен сатып алды. Мүлік иесінің өзгеру кезеңінде курорт Canadian Pacific Hotels and Resorts компаниясымен жұмыс істеу және оны сату үшін келісімшарт жасалды. 1999 жылы CPR Fairmont Hotels and Resorts сатып алды. 2001 жылы Canadian Pacific Hotels and Resorts Fairmont атауымен біріктірілді. Сол жылдың қазан айында 2001 жылы Canadian Pacific Limited өзінің еншілес компанияларын, соның ішінде Fairmont Hotels and Resorts жеке бақыланатын компанияларға бөлді. Қонақ үйдің қонақтарына АҚШ президенттері Теодор Рузвельт, Франклин Делано Рузвельт және Линдон Б. Джонсон сияқты мемлекет басшылары мен патшалар, британдық корольдік HRH Принц Чарльз және Диана, Уэльс ханшайымы, Канаданың премьер-министрі Джон А. Макдональд және Канаданың Конфедерация кезінен бастап басқа премьер-министрлері кірді. 2010 жылдың соңында Fairmont желісі Нью-Брансуик үкіметінен мүлікті ауқымды масштабта қайта құру үшін белгілі бір сомада ақша сұрады. 2011 жылдың басында провинция Fairmont желісінен басқа мүлік үшін басқа басқаруды іздеу туралы шешім қабылдады. 2011 жылдың 31 желтоқсанынан бастап Fairmont веб-сайтында Fairmont енді мүлікті басқармайтыны және қонақтар үшін Fairmont клубының барлық артықшылықтары тоқтатылатыны туралы хабарланды. Мейрамхана 2012 жылы Шарлотта округінің қонақжай...

The original Algonquin hotel was a massive wooden Shingle Style building built in 1889 by the St. Andrews Land Company, established in 1883 by American businessmen. Designed by a Boston architecture firm, it contained 80 guest rooms and opened in June of that year. By the late 19th century, the residents of St. Andrews and businessmen from Montreal and New England helped to develop the summer tourism that the hotel was creating among residents of humid inland cities of North America. The entire hotel, except for two later wings built in 1908 and 1912, succumbed to a 1914 fire and was destroyed. It was replaced on its same footprint by the present four story Tudor Revival concrete replacement with a faux half timbered façade and red slate roof. The architects of the 1914 hotel, which is essentially what is considered the present day Algonquin, were Barott, Blackadder & Webster of Montreal. Large additional wings were added in the early 1990s and in the early 2010s. One of the original Algonquin's best known attractions was its saltwater baths. Saltwater was pumped from the Passamaquoddy Bay to the hotel atop the hill overlooking St. Andrews and held in water tanks in the hotel attic. Guests used bathtubs designed with four taps, two for fresh water and two for saltwater. In addition to the saltwater baths, the air offered by the Bay of Fundy, along with the local "Samson Spring" were believed to offer healing properties to guests. Advertising proclaiming "No hay fever here" and "A general air of restfulness" attracted many wealthy tourists, some of whom established elaborate summer "cottages" in the town of St. Andrews and its surrounding countryside. The New Brunswick Railway operated the rail line serving St. Andrews. One of the principal private shareholders of the NBR was also the first president of the CPR (1881–1888), George Stephen. Stephen started the process which would see CPR purchase the NBR, as well as build a line across Maine from southern Quebec to connect with the rail network. This latter line would be known as the International Railway of Maine. In 1888, Stephen retired and was replaced by William Cornelius Van Horne, who, on July 1, 1890, oversaw the Canadian Pacific Railway's lease of the NBR for 990 years. That summer, Van Horne also visited St. Andrews, staying in its resort hotel. Van Horne, a Montreal resident, purchased nearby Minister's Island and soon began construction of his Covenhoven estate, which still stands today. Van Horne retired from the presidency in 1899, opting to spend more time at Covenhoven. In 1903, the Canadian Pacific Railway Company purchased The Algonquin and built golf courses and brought the hotel into its hotel chain. A 1902 CPR promotional brochure describes The Algonquin "an incomparable resting place and retreat from the cares of business and the heat and dust and bustle of the city"

Under CPR ownership, the resort operated with numerous guests during the 20th century. As the majority of guests arrived at St. Andrews by passenger train, CPR built a large transfer station at the junction between the St. Andrews line and the Saint John Montreal main line in McAdam, New Brunswick. This station also included a large 30 room hotel on its second floor, largely built to service the patrons of the St. Andrews resort. In 1970, CPR sold the Algonquin Resort to local interests. It was then leased by the Government of New Brunswick in 1973. The property, along with adjacent golf courses and private beach at Katy's Cove, was purchased entirely by the provincial government in 1984. Throughout this period of change in ownership of the property, the resort was continuously contracted to operate under and be marketed by Canadian Pacific Hotels and Resorts. In 1999, CPR purchased Fairmont Hotels and Resorts. In 2001, Canadian Pacific Hotels and Resorts were consolidated under the Fairmont name. Later that year in October 2001, Canadian Pacific Limited spun off its subsidiaries, including Fairmont Hotels and Resorts into individually controlled companies. The hotel's guests have included heads of state and royalty like Presidents of the United States Theodore Roosevelt, Franklin Delano Roosevelt, and Lyndon B. Johnson, British Royals HRH Prince Charles and Diana, Princess of Wales, Canadian Prime Minister John A. Macdonald, and virtually every other Prime Minister of Canada since its Confederation. In late 2010, the Fairmont chain asked the government of New Brunswick for a set amount of money in order to refit the property on a large scale. After deliberation, the province made the decision in early 2011 to seek different management for the property other than the Fairmont chain. Beginning 31 Dec 2011, the Fairmont website stated that Fairmont would no longer be managing the property, and that all Fairmont club benefits for guests would cease. The hotel was sold in 2012 to New Castle Hotels and Resorts and Southwest Properties, which formed the Charlotte County Hospitality Partnership, and in 2012 underwent renovation and restoration. In 2013, the resort was reopened as a property of Marriott's Autograph Collection, making it the first Canadian Autograph Collection hotel in the Marriott chain. In 2023, the Algonquin hotel and its golf course was purchased by InnVest Hotels.