Old River Control Structure

Кіріспе

Луизианадағы су тасқыны жүйесі, АҚШ Ескі өзенді басқару құрылымы - Луизиананың орталық бөлігіндегі Миссисипи өзенінің тармағында су тасқыны жүйесі. Ол Миссисипи өзенінен Атчафалая өзеніне су ағысын реттейді, осылайша Миссисипи өзенінің бағытын өзгертуіне жол бермейді. 1963 жылы аяқталған кешенді АҚШ Армиясының инженерлік корпусы Миссисипидің "Ескі өзен" деп аталатын Миссисипидің қазіргі арнасы мен Миссисипидің бұрынғы арнасы Атчафалая бассейні арасында Миссисипидің бүйірлік арнасында салды. Ескі өзенді басқару құрылымы - бұл бастапқы төменгі қабатты және жағалаудағы құрылыстарды, сондай-ақ төменгі қабат құрылымы 1973 жылғы Миссисипи өзенінің су тасқыны кезінде зақымдалғаннан кейін салынған қосалқы құрылымды қамтитын кешен. Сонымен қатар, кешенде навигациялық шлюз және Сидни А. Мюррей-младший гидроэлектр станциясы бар.

Ескі өзен

15 ғасырға дейін Қызыл өзен мен Миссисипи өзені бір-бірінен мүлдем бөлек болды және бір-біріне азда-көп параллель ағып жатты. 15 ғасырдан бастап Миссисипи өзені батысқа қарай шағын бұғаздық жолды құрып, кейіннен қазіргі Луизиана штатының Ангола қаласының маңында Тернбулл бұрылысы деп аталды. Бұл айналым ақырында Қызыл өзенді қиып, Қызыл өзеннің төменгі бөлігін Миссисипидің тарауы етіп жасады; бұл тарауы Атчафалая өзені деп аталды. Тернбулл бұрылысының жоғарғы бөлігі Жоғарғы Ескі өзен деп аталды, ал үлкен, төменгі бөлігі Төменгі Ескі өзен деп аталды. Бастапқыда, төменгі ескі өзен шығысқа қарай, Миссисипиге қарай ағып, 1839 жылға дейін, жергілікті тұрғындар Атчафалая өзенін бөгеп тұрған табиғи бүркемелі тосқауыл - Ұлы салды алып тастай бастағанға дейін. Жоба 1840 жылы аяқталды. Содан кейін төменгі Ескі өзен шығысқа қарай Миссисипиге дейін ағады, ал Қызыл өзен жоғары және Миссисипи төмен болған кезде батысқа қарай Миссисипи жоғары және Қызыл өзен төмен болған кезде Атчафалаяға дейін ағады. Уақыт өте келе, өзеннің шығысқа қарай Миссисипиге ағып жатқан күндері азайып, батысқа қарай ағып жатқан күндері көбейді, ақыр соңында төменгі Ескі өзен жартысынан астам уақыт батысқа қарай ағып кетті. 1880 жылы ол шығысқа қарай сирек ағып, Миссисипидің ағынын тез басып алды. Осы көтерілген су ағысымен Атчафалая өзенінің арнасы 1800 жылдар мен 1900 жылдардың басында терең және кең болып кетті. Тарихи тұрғыдан алғанда, табиғаттың бұл өзгеруі 1000 жылда бір рет орын алып келеді. Кейбір зерттеушілер адам қолдан жасалған бақылау шараларына қарамастан, бұл оқиғаның ықтималдығы жыл сайын артып келеді деп санайды. Егер Миссисипи өзінің негізгі арнасын Атчафалая бассейніне және Атчафалая өзеніне ауыстырса, ол Луизиананың оңтүстігіндегі Морган қаласының оңтүстігінде жаңа дельтаны дамытады, бұл оның қазіргі арнасына Батон-Руж және Нью-Орлеанс арқылы су ағынын едәуір азайтады, бұл екі порт қалаларына да кері экономикалық әсер етеді. 1973 жылы Миссисипиде болған су тасқыны бақылау құрылымын құлатуға аз қалды. Бұндай бұрылыс алдын алу үшін ескі өзенді басқару құрылымының, жақын орналасқан Морганза ағызу жолының және аймақтағы басқа да бөгеттердің бүтіндігін сақтау өте маңызды. Джефф Мастерс Weather Underground бұл кешеннің сәтсіздігі "АҚШ үшін ауыр соққы болар еді. экономикасы".

Before the 15th century, the Red River and Mississippi River were entirely separate and flowed more or less parallel to one another. Beginning in the 15th century, the Mississippi River created a small, westward, oxbow loop, later called Turnbull's Bend, near present day Angola, Louisiana. This loop eventually intersected the Red River, making the downstream part of the Red River a distributary of the Mississippi; this distributary came to be called the Atchafalaya River. The upper portion of Turnbull's Bend was referred to as Upper Old River, while the larger, lower portion became known as the Lower Old River. At first, the Lower Old River would flow eastward, to the Mississippi, until 1839, when locals began removing the Great Raft, a natural log jam that was obstructing the Atchafalaya River. The project was finished in 1840. After that, the Lower Old River would flow eastward to the Mississippi when the Red River was high and the Mississippi was low, and westward to the Atchafalaya when the Mississippi was high and the Red River was low. Over time, the number of days when the river flowed east to the Mississippi decreased and the number of days when the river flowed west increased, until eventually the Lower Old River flowed west over half the time. By 1880, it rarely flowed eastward and was rapidly capturing more and more of the flow of the Mississippi. With this increased water flow, the channel of the Atchafalaya River was worn deeper and wider throughout the 1800s and early 1900s. Historically, this natural process of course change has occurred about every 1,000 years, and is overdue. Some researchers believe the likelihood of this event increases each year, despite manmade artificial control efforts. If the Mississippi diverts its main channel to the Atchafalaya Basin and the Atchafalaya River, it would develop a new delta south of Morgan City in southern Louisiana, greatly reducing water flow to its present channel through Baton Rouge and New Orleans, with adverse economic effects on both port cities. The Mississippi flood of 1973 almost caused the control structure to fail. Maintenance of the integrity of the Old River Control Structure, the nearby Morganza Spillway, and other levees in the area is essential to prevent such a diversion. Jeff Masters of Weather Underground noted that failure of that complex "would be a serious blow to the U. S. economy."

Құралымдары

Ескі өзенді бақылау құрылымы (ORCS) және Overbank бақылау құрылымы 1964 жылы іске қосылды және 1986 жылы Ескі өзенді бақылаудың қосалқы құрылымы (ORCAS) қосылғаннан кейін кеңейтілді. Су жолындағы тұрақты ағысты реттейтін негізгі жүйе - төменгі төбелік басқару құрылымы. Overbank құрылымы тек Миссисипи өзенінің жағалауынан асып кеткенде ғана қолданылады. ORCAS су тасқыны кезінде ORCS-ке көмек көрсету және оның жоғары ағындылық деңгейіне байланысты зақымдануын болдырмау үшін қолданылады. ОРКАС 1973 жылғы су тасқынынан болған үлкен залалдан кейін бастапқы су тасқыны есіктеріндегі қысымды азайту үшін қосылды. Ең солтүстік және ең жаңа құрылымы - Сидни А. Мюррей-младший гидроэлектр станциясы, 1990 жылы аяқталды. Ол жерде қосымша бақылау шарасын қамтамасыз етеді. Бұл ағыстың бөлінуі ғылымға негізделген емес, керісінше, құрылыс кезінде екі өзен арасындағы шамамен есептелген ағыстың бөлінуіне негізделген. Морганза су тасқыны жолы Ескі өзенді бақылау құрылымы салынар алдында ешқашан қолданылған емес, ал 2016 жылдан бастап Ескі өзенді бақылау құрылымы аяқталғаннан кейін су тасқынын бақылау үшін екі рет ғана ашылған.