Кіріспе

Гвизанс, тарихи түрде Гвизанс деп аталған, – Англияның Нортумберленд графтығындағы шағын ауыл немесе шағын кенттік аудан, қазір Акллингтон приходінің құрамында. Ол Кокет өзенінің жағасында, Алнвик қаласынан оңтүстікке қарай шамамен 6 миль және Амбл қаласынан батысқа қарай 3 мильдей жерде орналасқан. Гвизанс – Ұлыбританиядағы «zance» жалғауымен аяқталатын екі орынның бірі, екіншісі – Корнуоллдағы Пензанс. Алайда, осыған ұқсас атаулардың пайда болуы – жай ғана сәйкестік. 1951 жылы приходта 128 адам тұрған.

Ғимараттар

Ауыл бір қабатты, бір үйлі шағын көшеден және шашыраңқы коттедждер, фермалар мен үлкен үйлерден тұрады. 1, 2 және 4 нөмірлері көшедің солтүстік жағында шығыс жағында орналасқан және бір террасаны құрайды. Олар 18 ғасырдан басталады, бірақ 19 ғасырда қайта жаңғыртылды. Бұрын төртінші үй болған, No. 3, бірақ ол No. 4-ке қосылып, кіреберісі жабылды. No. 4-тің сол жақ қабырғасында екі терезесі жоқ және викториандық пошта жәшігі орнатылған. Екі жақында салынған коттеджден кейін ескі мектеп орналасқан, ол бастапқыда коттедж болған шығар, ал қазір ауылдық үй. Ол да 18 ғасырдан бастау алады және 1852 жылы қайта жаңғыртылды. Көшенің солтүстік жағындағы ескі мектеп пен соңғы ғимаратқа жалғастырылған No. 5 және оған іргелес орналасқан бұрынғы ағаш шеберханасы, олар 1–4 нөмірлеріне ұқсас уақытта салынған және қайта жаңартылған. Жолдың оңтүстік жағына өту, No. 6 ескі мектептің қарама-қарсысында орналасқан және ұқсас тарихы бар. Бір аралықтан кейін 7 және 8 нөмірлері 1 мен 4 нөмірлерінің қарама-қарсысында. Олар бастапқыда үш коттеджден тұратын қатар, басқаларымен бірге салынған және қайта жаңартылған, бірақ 20 ғасырда үштен екіге дейін азайтылды. No. 8-дің арт жағында 18 ғасырдағы қосалқы ғимараттар, оған қосылған шошқа қоралары, дәретханалар мен қоқыс жиналатын орындар бар, олар 19 ғасырда өзгертілген. Негізгі ғимаратта үш темірші терезесі бар. Барлық ғимараттар мен оларға байланысты бақша қабырғалары II дәрежелі тізімде. Гвизанс залы – II дәрежелі мұражай. Ол 1800 жылы Барнхилл фермасы үшін ферма ретінде салынған, бірақ 1894 жылы сәулетші Уильям Генри Ноулз иесі Дж. Д. Милберн үшін ірі кеңейтулерді жобалаған кезде, ел үйі болу үшін кеңейтілген. Онда нео-Тюдор стилінде салынған би залы бар, ал 1920 жылы қосылған мұнара үшін дәл сол стиль қолданылды. Залда 15 бөлме бар, оны Рев. Роберт Паркер 2008 жылы сатып алды. Ол үйлену тойына танымал орын болды, Паркер оны 2016 жылы шамамен 6 миллион фунт стерлингке сатты, жеке пайдалану үшін коттеджді ғана сақтап қалды. Мүлікте екі қақпа бар, ал батыс қақпасы 20 ғасырдың басында "L" пішіндес жоспармен салынған, ол да II дәрежелі тізімде. Бұл Тюдор стиліндегі бір қабатты ғимарат, оның кейбір бөліктері жертөлелі. Шығысқа қарай 40 метр жерде қақпалы көпір орналасқан. Ол қақпаға ұқсас уақытта салынған және Quarry Burn үстінен өтеді. Үйдің оңтүстігінде шіркеудің қалдықтары орналасқан. Кемесі 11 немесе 12 ғасырдан, ал алпауыты 13 немесе 14 ғасырдан басталады. Ғимараттың едені 19 ғасырда қосылған бетон төсемемен жабылған, ал 1864 жылы Тейт отбасына арналған ескерткіш орнатылған. Бұл жерде 12 ғасырда Ричард Тисон құрған, бірақ 1500 жылға қарай пайдаланылмай қалған, ал ол шіркеулік пасторалды болды. Қалдықтар монастырьдың бөлігі ме, жоқ па, бұл белгісіз, өйткені ертеректегі құжаттарда монастырь шіркеуі мен Гвизанция шіркеуі аталады, ал қираған жерлер олардың бірі болуы мүмкін. Бұл жер II* дәрежелі мұражай болып саналады және сонымен қатар ескерткіш ретінде тізімделген. Гвизанс диірмені, 19 ғасырдағы сумен жұмыс істейтін жүгері және жем-шөп диірмені, өзеннің батыс жағалауында орналасқан, арнаға үлкен бөгет салынған. Темір және ағаштан жасалған су дөңгелегі ғимараттың ішінде орналасқан, бірақ диірмен салынған кезде сыртында болған болуы мүмкін. Ғимарат үш қабатты, жағдайына қарамастан, кейбір тастар, диірмендер мен механизмдер сақталған. Қазіргі ғимарат бұл жердегі алғашқы ғимарат емес, өйткені осы жердегі диірмен 1336 жылы құжатталған, және ол бір кезде толықтай жүн жуу диірмені болған болуы мүмкін. Гвизанс көпірінен жоғары, Хазон Берннің Кокет өзенімен құйылуынан жоғары, 1775 жылы инженер Джон Смитон салған ат айқасы бар бөгет орналасқан. Оның клиенттері Брейншоудың Эдвард Кук және Акттонның Джон Арчболд болды. Ағысқа қарай 2 метр биіктіктегі беті тік және төртбұрышты таспен салынған. Бұрылыстағы бөгеттің радиусы 52 метрге жетеді және өзеннің оңтүстік жағалауындағы диірменді тамақтандырады. Су Акллингтон парк темір және қалайы зауытына қуат берді, бірақ бұл ұзаққа созылмады, ал Джон Рид ғимаратты 1791 жылы жүн фабрикасына айналдырды. 1884 жылы бұл мақсатта қолданылуды тоқтатты және 1915 жылға дейін, Ньюкаслдан келген Эллвуд Холмс оны алюминий қышқылының гидратын жасауға қолданғанға дейін пайдаланбады. Ол Холмс Гилкс су турбинасын диірменге орнатып, гидроэлектрмен жұмыс істейтін алғашқы зауыттардың бірі болды. Бұл операция да өте қысқа болды, өйткені Нортумберленд герцогы өзеннің ластануынан кейін 1930 жылы жалға беру шартын жаңартудан бас тартты. 1968 жылы ғимарат пәтерлерге айналдырылды. Бұл жердің шығыс жағындағы көпір 1865 жылы салынған. Оның үш сегментті аркасы, таспен қапталған және II дәрежелі тізімде. Басты көшенің солтүстігінде шамамен 1.6 километр жерде Банк Хаус фермасы орналасқан. Бастапқыда 19 ғасырда салынған тас ферма, мүлік 1990 жылдары бірнеше кішірек тұрғын үйлерге айналдырылды. Батыс жағында бастапқы ферма үйі және бірнеше кішірек ғимараттар орналасқан, олардың барлығы қазір он екі жеке демалыс үйіне айналдырылған. Көшеден қарсы, шығыс жағында бірнеше ескі қосалқы ғимараттар бар, олар жаңа ғимараттармен бірге бірнеше тұрақты тұрғын үйлерді құрайды. Фермадан шығысқа қарайғы далада Банк Хаус коттедждері деп белгілі ескі шаруалар үйлерінің қатары орналасқан.

Гвизанс трагедиясы

1945 жылдың 17 қаңтарында он сарбаз Гизанседе, Кокет өзеніндегі әскери оқу кезінде суға батып кетті. Өзеннің суы көтерілген еді, олардың қайығы Смитон бөгетінен асып кетіп, содан кейін құлап түсті. Барлық сарбаздар 18 жаста болған, олар толық жауынгерлік жарақтарымен салмақталған еді. 1995 жылы трагедияның 50 жылдығын белгілеу үшін ескерткіш тақта ашылды. Ескерткіш орнату науқанына бастама көтергендер – сол кездегі ланц-капрал болған Бернет Сейберн және Нортумбрия тарихшысы Вера Ваггс болды. Олар жергілікті жерде қаржы жинағаннан бөлек, Ұлттық лотереядан, Соғыс қабірлері комиссиясынан, жергілікті жер иесі сэр Энтони Милберннен және Asda супермаркеттер желісінен де қолдау алды.

Басқару

Гвизанс бұрын Шилботтл приходындағы шағын елді мекен болған, 1866 жылдан бастап Гвизанс жеке азаматтық приход ретінде құрылды, бірақ 1955 жылдың 1 сәуірінде таратылып, Аклингтонмен біріктірілді.