Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австриядағы алаң
Square in Austria
Грабен – Венаның бірінші ауданындағы ең танымал алаңдардың бірі, қаланың орталығы. Ол Сток-им-Айзен-Плацтан басталып, Palais Equitable-тің қасында орналасқан, ал Кольмарк пен Тухлаубеннің қиылысында аяқталады. Бірінші ауданда Тифер Грабен (терең арық) деп аталатын тағы бір көше бар. Оны Випплингер Штрассе көшесі деңгейінен жоғары орналасқан Hohe Brücke көпірімен кесіп өтеді.
The Graben is one of the most famous squares in Vienna's first district, the city center. It begins at Stock im Eisen Platz next to the Palais Equitable, and ends at the junction of Kohlmarkt and Tuchlauben. Another street in the first district is called Tiefer Graben (deep ditch). It is crossed by Wipplinger Straße by means of the Hohe Brücke, a bridge about above street level.
Шығу тегі
Грэбен өз бастауын Виндобонаның ежелгі римдік бекінісінен алады. Елді мекеннің оңтүстік-батыс қабырғасы қазіргі Грабен және Наглергассе көшелерінің бойымен созылған; қабырғаның алдында ор (Грабен) болған. Бұл ор ортағасырлық қала қабырғасының алдында да сақталған. 12 ғасырдың соңында Бабенберг герцогтары қаланы кеңейтіп, орды толтырып, тегістеген. Бұл Ричард Арыстанжүректен алынған құтқару ақысы есебінен қаржыландырылды. Осылайша Грабен қаланың жаңа бөлігіндегі тұрғын үйлердің алғашқы көшелерінің біріне айналды. Қаланың осы аймағында құрылыс жүрмеген кең аумақтар сақталған, бұл "Грабен" атауының бүгінгі күнге дейін қолданылуына себеп болды.
The Graben traces its origin back to the old Roman encampment of Vindobona. The south western wall of the settlement extended along the length of the present day Graben and Naglergasse; before the wall lay a trench (Graben). This trench still stood in front of the medieval city walls. At the end of the 12th century, the city was enlarged by the Babenberg Dukes, who also filled in and leveled the trench. This was funded by the ransom money collected from Richard the Lionheart. The Graben thereby became one of the first residential streets in the new section of the city. In this area of the city, large unbuilt areas were still available, which probably contributed to the maintenance of the name "Graben" up until the present day.
Орта ғасырлар
Қала кеңейтуінің жоспарланған сипаты әлі күнге дейін Грабеннің солтүстігінде және оңтүстігіндегі ғимараттардың орналасу ерекшеліктерінде көрінеді. Солтүстік жағындағы (ескі қаланың) ғимараттардың орналасуы бүгінге дейін ретсіз болып сақталды, ал Грабеннен солтүстікке қарай тек бір тар көше ашылады: Юнгфернгессшен, ол Петерскірхеге жол ашады. Ал 13-шы ғасырда Грабеннің оңтүстігіне бес реттелген көше салынды: Обере Браунерштрассе (қазіргі Хабсбург гассасы), Унтере Браунерштрассе (Браунерштрассе), Фэрберштрассе (Доротергассе), Ладерштрассе (Шпигельғассе) және Рейфштрассе (Зейлерғассе). Бұл көшелер алғашында тығыз салынбағанмен, жағдай тез өзгерді. Тарихшы Карл Эттингердің сөзіне қарағанда, Грабен Венаның басты магистральдық жолы ретінде Хохер Маркт пен Випплингерштрассенің орнын басты. Жаңа жол Ам-Хофтан Богнерғассе және Грабен арқылы Шток-им-Айзен-Плацқа дейін созылып, содан кейін Санкт-Стефан соборына бұрылып, Роттентурмштрассе арқылы Воллзильге жеткен. Осылайша, көлік Хохер Маркт арқылы өту қажеттілігі болмайды. Дегенмен, сол кезде Шоттенторға баруға көп себеп болмағандықтан, бұл теория күмәнді. Сол кезде Грабен негізінен ағаш үйлермен салынған, бұл 1327 жылдың 23 наурызында апатқа әкелді. Сент-Стефан шіркеуінің діни қызметкері Генрих фон Лузерннің Уолнерштрасседегі үйінде өрт шығып, тез Kohlmarkt арқылы Грабенге таралып, аумақты толығымен қиратты. Король Фредерик Ізгілік құтқару жұмысына қатысты. Ол кезде Грабен әулеттердің таңдаулы тұрағы болмаған, оның тұрғындары негізінен Швабиялықтар болған, олар Рудольф I кезінде Венаға келген. Сол кезден белгілі жалғыз ғимарат – Фрайзингерхоф (төменде қараңыз). 14-шы ғасырдың басында Грабеннің екі шетінде де үйлер салынды. Бұл іс-әрекет солтүстік-батыс жағында Наглергассеге жалғасқан Патерностерғассшеннің, ал оңтүстік-батыс жағында Грабенгассе мен әйгілі тар Шлосерғассшеннің салынуына әкелді, онда металл жұмысшылары (Шлосерлер) шеберханаларын салды. Бұл жерде басқа да шеберлер, соның ішінде темір ұсталары да кездесті. Шлосерғассшеннің тарлығы көлік қозғалысына кедергі келтіретін фактор ретінде үнемі сынға ұшырады. Осы жаңа құрылыстардың нәтижесінде Грабен көше емес, алаң ретінде қарастырыла бастады. Алайда, ол әлі де эксклюзивті мекенжай емес еді, әсіресе Мёринг деп аталатын жердің пайда болуына байланысты. Бұл – канализацияға пайдаланылатын ағын, және одан тиісті иіс тарады. Бірақ уақыт өте келе, Грабенде әртүрлі жергілікті билік өкілдері тұра бастады, алдымен бай буржуазия.
The planned character of the city extension is still visible in the differing characters of the building patterns to the north and to the south of the Graben. The building pattern on the north side (that of the old city) has remained irregular to this day, and only one, narrow side street opens off the Graben to the north: the Jungferngässchen, which gives access to the Peterskirche. On the other hand, five regular side streets were constructed to the south of the Graben in the 13th century: the Obere Bräunerstraße (today known as Habsburgergasse), the Untere Bräunerstraße (Bräunerstraße), the Färberstraße (Dorotheergasse), the Laderstraße (Spiegelgasse), and the Reifstraße (Seilergasse). Although at first these side streets remained relatively underbuilt, the situation rapidly changed. According to the historian Karl Oettinger, the Graben replaced the Hoher Markt and Wipplingerstraße as Vienna's main arterial road. The new route supposedly led from Am Hof over Bognergasse and the Graben to Stock im Eisen Platz, at that point turning in the direction of St. Stephen's Cathedral, then passing over Rotenturmstraße to reach the Wollzeile. Traffic would therefore no longer have needed to pass through the main market at Hoher Markt. However, as there was little reason at the time to travel in the direction of the Schottentor, this theory has been disputed. At that time the Graben was lined primarily with wooden houses, which led to a catastrophe on March 23, 1327. A fire broke out in the Wallnerstraße house of a priest of St. Stephen's, Heinrich von Luzern, and quickly spread over Kohlmarkt to the Graben, destroying the area completely. King Frederick the Handsome participated in the rescue effort. At that time the Graben had not yet become a preferred residence for the nobility; its seems that its residents were primarily Swabians, who had come to Vienna in the time of Rudolph I. The only building known from this time is the Freisingerhof (see below). At the turn of the 14th century, houses were built at both ends of the Graben. This activity led to the construction of the Paternostergässchen, an extension of the Naglergasse, at the northwestern end, and at the southwestern end of the Grabengasse and the infamously narrow Schlossergässchen, where the metal workers (Schlosser) built their workshops. Other craftsmen, including blacksmiths, were found at this spot. The narrowness of the Schlossergässchen was a source of constant criticism as an obstruction to the flow of traffic. On account of these new constructions, the Graben came to be seen more as a piazza than as a street. It was however not yet an exclusive address, particularly as the so called Mörung originated there. This was a stream used for sewage disposal, and gave rise to a corresponding stench. Over time, however, various local dignitaries took up residence on the Graben, at first primarily the wealthy bourgeoisie.
Барокко дәуірі
Грэбеннің пішіні көбінесе өзгермегенмен, оның мәні өзгеріске ұшырады. Бұл ең алдымен, 1873 жылы қазіргі Грабенхофпен алмастырылған әдемі Ренессанс стиліндегі Аркаденхоф ғимаратының салынуымен ерекшеленді. Грэбен түрлі мерекелерге, соның ішінде билеуші үйге құрмет көрсету шараларына куә болды. Бұл тұрғындарды үйлерін жаңартуға және әсемдеуге ынталандырды. 1701 жылы ескі Петерскирхе бұзылып, жаңа ғимарат 1708 жылы аяқталды. 18 ғасыр бойы Грэбенді базар ретінде пайдалану тоқтатылды. 1753 жылы өнім сатушылар алынып тасталды, ал 1772 жылы Рождество базары басқа жерге көшірілді. Грэбен ең танымал серуендеу орынына айналып, қалалық элитаның өзін көрсетуіне арналған басты арена болды. Бұл тек ақсүйектерге ғана емес, сонымен қатар кәсіпкерлікпен айналысатын топқа да қатысты, олар баспагер Томас фон Траттнердің Траттнерхофты салуы арқылы ең жақсы көрінді. Сонымен қатар, Грэбеннимфен деп аталатын әйелдер де көзге түсті.
Although the form of the Graben remained more or less the same, its character began to change. It was marked above all by the construction of the Arkadenhof, a striking Renaissance building, which in 1873 was replaced by the present day Grabenhof. The Graben became the site of various festivities, including public displays of homage to the ruling house. This prompted the residents to rebuild their houses and to deck out their facades. In 1701 the old Peterskirche was torn down, and the new structure was completed in 1708. In the course of the 18th century the use of the Graben as a market was suppressed. In 1753 the produce sellers were removed, and in 1772 the Christmas market was relocated. The Graben became the most fashionable promenade, the chief arena for the self display of the urban elite. This was not limited to the nobility, but included the entrepreneurial class as well, who were most visibly represented by the construction of the Trattnerhof by the printer Thomas von Trattner. Prostitutes were also in evidence — the famous Grabennymphen.
Қалыптастыру
Грэбеннің өркендеуі 19 ғасырдың басында қайта жанданды. Онда көркемдік маңызы бар таңбаларымен ерекшеленетін, одан да сәнді дүкендер ашылды. Бизнестің өсуі және оған сәйкес көлік қозғалысының артуы салдарынан Грэбеннің екі жағындағы тұрғын үйлер кедергі ретінде қарастырылды. 1835 жылы "Erste österreichische Sparkasse" компаниясы Тухлаубендегі бұрыштық үйлерді бұзып, олардың орнына бүгінгі күнге дейін сақталған бас кеңсесін салды. 1840 жылы Грэбеннің солтүстік-батыс бөлігіндегі ғимараттар да осылай қиылып, жаңартылды. 1860-1866 жылдар аралығында Grabengasse мен Schlossergassl арасындағы үйлер алынып тасталды, нәтижесінде Грэбен тікелей Stock im Eisen алаңына дейін жетті және толыққанды көшеге айналды. Шындығында, Бартолотти Партенфельд сарайын қоспағанда, Грэбендегі барлық үйлер жойылды. Юнгфернгässchen кеңейтіліп, Петерскиркке ашық өтуге мүмкіндік жасалды. Тіпті 1911 жылы Траттнерхоф та екі жаңа ғимаратпен алмастырылды, олардың арасында ескі қалаға тағы бір өткел ашылды.
The ascendancy of the Graben resumed at the start of the 19th century. It became the site of ever more luxury shops, marked by artistically significant signs. On account of this growth in business, and the corresponding increase in traffic, the housing blocks on either side of the Graben were increasingly seen as obstructions. In 1835 the Erste österreichische Sparkasse had the corner houses on Tuchlauben torn down and erected its headquarters, which stand to this day, in their stead. In 1840 the buildings on the northwestern end of the Graben followed in their wake. Between 1860 and 1866 the houses between Grabengasse and Schlossergassl were removed, with the result that the Graben led directly to Stock im Eisen Platz, and became once more a proper street. In fact, nearly all the houses on the Graben disappeared, with the exception of the Palais Bartolotti Partenfeld. The Jungferngässchen was widened, and an open passage to the Peterskirche was created. Even the Trattnerhof was replaced by two new buildings in 1911, between which a second passage to the old city was opened.
20 ғасыр
Көлік қозғалысының артуымен Graben көшесі де қыжыр тіреген көшеге айналды. Дегенмен, көлік қозғалысы бұрынғысынша көшенің оңтүстік жартысына ғана шектелді. 1950 жылдың 4 желтоқсанында осы жерге Венадағы алғашқы неон шамдары орнатылды. Graben көшесін дамыту бойынша көптеген жоспарлар ұсынылды, оның ішінде оны бақылауға арналған екеуі де болды. 1974 жылдың 22 қарашасында Graben уақытша түрде Венаның алғашқы жаяулар аймағына айналды. U Bahn құрылысы барысында Graben көшесі кезең-кезеңімен қайта жаңартылып, жаяулар аймағы біртіндеп кеңейтілді. Осыған байланысты бес сәулетші мен сәулет фирмасынан жобалар сұралды. Gruppe M тобының Graben көшесін жабу туралы ұсынысы қызу пікірталас тудырды. Бүгінде Graben Венаның ең маңызды серуендеу және сауда көшелерінің бірі болып табылады.
With the increase in car traffic, the Graben also became a heavily traveled street. However, traffic was limited, as previously, to the southern half of the street. On December 4, 1950, the first neon lights in Vienna were installed here. Numerous plans for the development of the Graben were proposed, including two for its surveillance. On November 22, 1974, the Graben became, on a provisional basis, Vienna's first pedestrian zone. In the course of the construction of the U Bahn, the Graben was rebuilt in successive phases, and the pedestrian zone was gradually expanded. In this connection, development proposals from five architects and architectural firms were commissioned. The proposal of Gruppe M for the roofing of the Graben was hotly debated. Today the Graben is again one of the most important promenades and shopping streets in Vienna.
Грэбен базар ретінде
Грэбен бастапқыда-ақ базар ретінде қызмет етіп келген. 1295 жылы, Грабен алғаш рет құжаттарда аталғаннан кейін, жеміс сатушы туралы мәлімделген. 1320 жыл шамасында қабақ сату басталды, ал басқа көкөністер шамамен жүз жылдан кейін енгізілді. Осы өнімдер Грабенге Grüner Markt және Kräutermarkt деген қосымша атауларды сыйлады. 14 ғасырдан бастап ұн мен нан сатушылар да айтыла бастады. 1442 жылы нан пісірушілерге өз тауарын сатуға рұқсат берілді. Нан пісірушілердің жалға алуға міндетті болған "Бротбэнк" (Brotbänke) дәстүрі Грабенде пайда болды. Патерностергассшенді розарий шеберлері – Патерностерлер мекендеді. 1424 жылдан бастап қазыналық құжаттарда сонымен қатар қасаптар туралы да мәлімдемелер бар, олардың жұмыс уақыты қатаң түрде реттелген. 1564 жылы Фердинанд I шығарған жарлық бойынша, қасаптардың жағымсыз иісіне байланысты оларды көшіру керек болды, бірақ заң толық орындалмады. 18 ғасырда сауда-саттық белсенділігі айналасындағы ғимараттарға көбірек жылды, ал 1753 жылы соңғы қалған базар (көкөніс базары) жабылды.
The Graben has served as a marketplace from the very beginning. Already in 1295, shortly after the Graben was first named in documents, a fruit dealer was mentioned. The selling of cabbage began around 1320, and other vegetables were introduced around a hundred years later. These products lent the Graben the additional names of Grüner Markt and Kräutermarkt. Beginning in the 14th century, flour and bread sellers are also mentioned. In 1442 the bakers were granted permission to sell their own wares. The so called Brotbänke, which the bakers were required to rent, originated on the Graben. The Paternostergässchen was occupied by the Paternosterer, makers of rosaries. Beginning in 1424, butchers are also mentioned in treasury documents, which strictly regulate their opening hours. According to a decree issued in 1564 by Ferdinand I, the butchers were to be moved on account of their offensive smell, but the law did not meet with full compliance. In the 18th century the commercial activity was pushed increasingly into the outlying buildings, and in 1753 the last remaining market (the vegetable market) was shut down.
Грэбен фестиваль алаңы ретінде
Оның орналасуы мен көлеміне байланысты Грабен әсіресе мерекелік шерулерге өте қолайлы болды. Фронлейхнампроцессион (Дене және Қан мейрамына арналған шерулер) алғаш рет 1438 жылы тіркелген, бірақ одан бұрын да өткен болуы мүмкін. Протестантизмнің пайда болуымен осы шерулер католик дінін көрсетуде маңызды рөл атқарды. Император Карл VI дәуірінде Пест бағанасының жанында күнделікті миссалар өткізілді. 18 ғасырда шерулер апта сайын өткізілді, бірақ императрица Мария Терезия оларды шектеді. Соңында император Иосиф II Дене және Қан мейрамынан басқа барлық шерулерге тыйым салды. Грабен жеңіс шерулары үшін де қолданылды, әсіресе эрцгерцогтар мен императорлардың келген кезде. Бұл жерде билеушілерге құрмет көрсету рәсімдері де өткізілді, онда көрнекті тұлғалар билеушілерге деген құрметтерін білдірді. Мұндай рәсімдер алғаш рет 1620 жылы император Фердинанд II тұсында тіркелген.
On account of its location and size the Graben was particularly suitable for festival processions. Fronleichnamsprozessionen (processions on the occasion of the Feast of Corpus Christi) are first mentioned in 1438, but probably took place even earlier. With the arrival of Protestantism, these processions played a particularly important role in the demonstration of Catholic faith. During the era of Emperor Charles VI, daily masses were held at the Pestsäule. In the 18th century processions took place nearly every week, but this was curtailed by Empress Maria Theresa. Finally, Emperor Joseph II forbade all processions save the Corpus Christi. The Graben also served as a site for triumphal processions, in particular for the arrival of Archdukes and Emperors. It is known to have also been the site of the public displays of homage, at which the notables demonstrated their reverence for the rulers. Such displays are first mentioned in 1620, in the era of Emperor Ferdinand II.
Фрайзингерхоф және Траттнерхоф
Фрайзингерхоф – Грабендегі алғашқы монументалды ғимарат. Фрайзинг епископтығы мұнда жер учаскесіне ие болды, онда олар сарай (хоф) салды, шамамен 12 ғасырдың соңында, бірақ ол алғаш рет 1273 жылы айтылады. Бұл дұрыс емес романдық стильдегі ғимарат бір жағынан Вена аймағындағы епископтықтың иеліктерінің әкімшілік орталығы, екінші жағынан Фрайзинг епископтары мен олардың дипломатиялық өкілдері үшін тұруға арналған орын болды. Ол бастапқыда Домпропстхоф деп аталды; оны Фрайзингерхоф деп атаған алғашқы құжат 1468 жылға жатады. Бас ғимараттан басқа, хофқа басқа да үйлер кірді. Иоганн Томас Траттнер 1773 жылы хофты сатып алып, Петер Моллнерден жаңа резиденция салдыруды тапсырды. 1776 жылы аяқталған ғимарат сол кездегі үшін өте үлкен болды. Ғимаратқа қатысты пікірлер екіге бөлінді. Оның үлкендігі әсерлі болғанымен, көптеген кішкентай бөлмелер мен жертөлелер сынға ілінді. Ғимарат ресми түрде Траттнерхоф деп аталды, бұл "фон Траттнер" деген ақсүйек атағына сәйкес, бірақ Траттнерхоф атауы күнделікті қолданыста кеңінен таралды. Кіреберіс есіктері Тобиас Кёглердің кариатидаларымен безендірілген. Үй 19 ғасырдың басына дейін Траттнер отбасының меншігінде болды. 1911 жылы оның орнына Рудольф Краусс пен Феликс Сауэр салған екі кеңсе ғимараты салынды, олар тар көшемен бөлінген, бұл ескі қалаға екінші өткелді алғаш рет ашты. Көше әлі де Траттнерхоф деп аталады.
The Freisingerhof was the first monumental building on the Graben. The See of Freising owned a plot here on which they built a Hof (court), presumably at the end of the 12th century, although it is first mentioned in 1273. The irregular Romanesque building served on the one hand as an administrative center for the see's estates in the area of Vienna, and on the other hand as accommodation for the bishops of Freising and their diplomatic representatives. It was originally known as the Dompropsthof; the first document designating it as the Freisingerhof dates to the year 1468. Besides the main building, the Hof included other surrounding houses. Johann Thomas Trattner purchased the Hof in 1773, and commissioned a new residence from Peter Mollner. The structure, which was completed in 1776, was enormous for its time. Opinions regarding the building were divided. While its sheer size was impressive, its numerous small rooms and vaults were criticized. The building was officially named the Trattnernhof, as befits the noble title "von Trattner," but the name Trattnerhof prevailed in common practice. The entrance portals were decorated with caryatids by Tobias Kögler. The house remained in the possession of the Trattner family until the beginning of the 19th century. In 1911 it was replaced by two office buildings, built by Rudolf Krauß and Felix Sauer, which were separated by a narrow alley, which provided for the first time a second passage into the old city. The alley still bears the name Trattnerhof.
Анкерхаус
Бұл тұрғын үй 1894 және 1895 жылдар аралығында Отто Вагнер салып, болжам бойынша өзі үшін салған. Оның аты бұрынғы ғимаратты осы атпен танымал Der Anker сақтандыру фирмасы сатып алғандықтан осылай аталуда. Төменгі қабаттың үлкен шыны жақтарының стилі кейінірек күшейтілген бетонмен салынған құрылыс техникаларына қарағанда авангардты болып келді. 1971 жылдан бастап бұл ғимаратты Фридэнсрайх Хундертвассер пайдаланды.
This residential building was erected between 1894 and 1895 by Otto Wagner, presumably for himself. Its name owes to the fact that the previous building had been purchased by the eponymous insurance firm Der Anker. The style of the lower story's large glass surfaces was avant garde in relation to later construction techniques with reinforced concrete. Beginning in 1971, the building was used by Friedensreich Hundertwasser.
Бартолотти-Партенфельд сарайы
Бартолотти фон Партенфельд барондарының сарайы – Грабенде бүгінгі күнге дейін жеткен жалғыз барокко стиліндегі құрылыс.
The palace of the Barons Bartolotti von Partenfeld is the only baroque structure on the Graben that has survived to this day.
Generalihof (Жалпылық аула)
Бұл ғимарат 1794 және 1795 жылдар аралығында Питер Молльнер мен Эрнест Кох тарапынан алғаш тұрғызылып, 1831 жылы Йозеф Кли қайта жаңартылды. Бұл жерде Леопольд Козелюхтың музыка дүкені болған. 1894 жылы Assicurazione Generali үйді сатып алып, фасадын жаңартып, пентхаус қосты. Бірінші қабатты белгілі тігінші Книзе иеленді; оның көрме залы Адольф Лоос салған.
This building, first erected between 1794 and 1795 by Peter Mollner and Ernest Koch, was rebuilt in 1831 by Josef Klee. This was the site of Leopold Kozeluch's music shop. In 1894 the Assicurazione Generali acquired the house, renovating the facade and adding a penthouse. Knize, a prominent tailor, occupied the ground floor; its showroom was built by Adolf Loos.
Грейбенхоф
Грейбенхоф, сондай-ақ Тьененхоф деп те аталады, 1873 және 1874 жылдар аралығында Отто Тьенман мен Отто Вагнер ескі Аркаденхоф орнында салған тарихи стильдегі құрылыс. Шатыры 1947 жылы Альфонс Хетманек тарапынан қайта жаңартылды. Қазіргі күні ол Австрия мемлекеттік қызметкерлердің сақтандыру қорына тиесілі және 1991 жылдан бері мәдени шаралар өткізу орталығы ретінде пайдаланылуда. 1994 жылдың 18 маусымында Аркаденхофта 1874 жылға дейін тұрған Йозеф Соннлайтнерге арналған ескерткіш тақта орнатылды. Соннлайтнер «Венадағы музыка достарының қоғамы» (Gesellschaft der Musikfreunde in Wien) негізін қалаушы болды.
The Grabenhof, also known as the Thienemannhof, is a historicizing work built between 1873 and 1874 by Otto Thienemann and Otto Wagner on the site of the old Arkadenhof. The roof was rebuilt in 1947 by Alfons Hetmanek. It is today owned by the Österreichische Beamtenversicherung, and has been used since 1991 as a site for cultural events. On June 18, 1994, a memorial plaque for Josef Sonnleithner, who lived in the Arkadenhof until 1874, was erected. Sonnleithner was the founder of the "Gesellschaft der Musikfreunde in Wien" (Society of the Friends of Music in Vienna).
Erste österreichische Spar-Kasse (Ресейлік жинақ кассасы)
Erste österreichische Sparkasse-нің кеңейуі оның алғашқы жылдарында көптеген бас кеңсе орындарының ауысуына себеп болды. 1825 жылы банк Graben 21 мекенжайына көшірілді. Ұзақ өтпей, ол көршілес үш үйді сатып алды, олар бұзылып, 1835-1839 жылдар аралығында сәулетші Алоис Пихль жаңа бас кеңсесін салды.
The expansion of the Erste österreichische Sparkasse gave rise to numerous changes of headquarters in its early years. In 1825 the bank moved into the house at Graben 21. It soon purchased three neighboring houses, which were torn down, and between 1835 and 1839 the architect Alois Pichl constructed the new headquarters.
Пестиуль
Pestsäule Вена қаласындағы Ұлы обадан кейін император Леопольд I тұрғызған ескерткіш.
The Pestsäule was constructed by Emperor Leopold I following the Great Plague of Vienna.
Су бұлақтары
Грэбенде екі су бұлағы орналасқан. 1455 жылғы қалалық есеп кітаптарында фонтанға жұмсалған қаражат туралы жазбалар кездеседі. Бұл фонтан Грабеннің солтүстік-батыс жағында орналасып, негізінен өрт сөндіруге арналған. Оның үстіне төрт арыстан басы орнатылғандықтан, ол "Лёвенбруннен" (арыстан бұлағы) деп аталған. Екінші, оңтүстік-батыс бұлақ шамамен 1561 жылы салынған. 1638 жылы жаңа өрт қағидаларын енгізу туралы шешім қабылданғанда, Фрейюнг және Грабенде де жаңа фонтандардың қажеттігі айқындалды. Сондықтан екі фонтан қайта жаңартылды. Леопольд I-нің тапсырысымен фонтандар Иоганн Фрювирт жасаған Әулие Иосиф және Леопольд мүсіндерімен әсемделді. Кейіннен олар Иоганн Мартин Фишер жасаған қорғасыннан құйылған фигуралармен ауыстырылды. Фрювирттің мүсіндері қазірге дейін табылмайды.
Two fountains are found on the Graben. Already in 1455, expenditures for a fountain are found in the city account books. This fountain stood on the northwestern end of the Graben and served primarily to put out fires. As it was decorated with four lion's heads, it was known as the Löwenbrunnen (lion fountain). The second, southwestern, fountain was presumably built in 1561. When in 1638 it was decided to establish new fire regulations, new fountains on the Freyung and the Graben were likewise deemed necessary. The two fountains were therefore rebuilt. At the behest of Leopold I, the fountains were adorned with sculptures of Saints Joseph and Leopold, which were executed by the sculptor Johann Frühwirth. These were later replaced with lead figures by Johann Martin Fischer. Frühwirth's statues have since been lost.
Жол қозғалысы
Graben орта ғасырларда қаншалықты дәрежеде маңызды жол ретінде қызмет еткені белгісіз (жоғарыда қараңыз), себебі екі шетіндегі ғимараттардың салынуы оны мұндай мақсатқа жарамсыз етті. Дегенмен, 19 ғасырда оның жайлы болуынан кейін, көліктер пайда болмас бұрын Венадағы ең көп қозғалыс болатын көшелердің біріне айналды. Қозғалысқа рұқсат тек оңтүстік-батыс жағынан ғана берілді. 19 ғасырда Graben-де жалдауға көптеген кареталар табылды. 1912 жылдың 1 наурызынан бастап қаладағы алғашқы автобус маршруты Стефанплацтан Graben арқылы Фольксопераға дейін жүрді. Кейіннен көптеген автобус маршруттары Graben арқылы өте бастады. U-Bahn құрылысымен байланысты Graben жаяу жүргіншілерге арналған аймаққа айналды. Жаяу жүргіншілер аймағының сынақ жұмысы 1971 жылдың 27 қарашасында Рождество шеруі кезінде басталды. Жаяу жүргіншілер аймағын құрудың соңғы жобасын Герман Стиггольцер жасады және ол 1978 жылы ашылды. Жоба 1988 жылы Петерскирхе мен Кольмаркт арасындағы бөлікті қосу арқылы аяқталды. U-Bahn U3 желісі 1991 жылдан бері Stock im Eisen Platz және Юнгфернгассе арасындағы бөлік арқылы өтеді. Стефанплац станциясы U1 желісінің бастапқы құрылысы кезінде қабырға ретінде салынған, сондықтан оны Graben астына кеңейту қажет болды. Осы стансадан шығу Graben-ге дейін салынған. Бұл шығу мүмкіндігінше көзге түспеу үшін шатырсыз жасалған, себебі оны көрші ғимараттарға біріктіру үшін қажетті өтемақы төлемдері тым жоғары болар еді.
It is unclear to what degree the Graben served as an arterial road in the Middle Ages (see above), as the construction of buildings at either end eventually rendered it unsuitable for such a function. However, after its regularization in the 19th century, it became one of the most heavily traveled streets in Vienna even before the arrival of cars. Traffic was always permitted only on the southwestern end. Already, in the 19th century, numerous coaches for hire were found on the Graben. Beginning on March 1, 1912, the first bus line in the city ran from Stephansplatz via the Graben to the Volksoper. Later, numerous bus lines would travel the Graben. In connection with the construction of the U Bahn, the Graben became a pedestrian zone. A test run of the pedestrian zone was inaugurated at the Christmas parade on November 27, 1971. The final project for the establishment of the pedestrian zone was the work of Hermann Stiegholzer, and was inaugurated in 1978. The project was completed in 1988 with the incorporation of the stretch between Peterskirche and the Kohlmarkt. The U Bahn Line U3 has run under the portion between Stock im Eisen Platz and Jungferngasse since 1991. Stephansplatz Station had already been built as a shell during the original construction of the U 1, rendering its extension under the Graben necessary. An exit from this station leads up to the Graben. This is unroofed, in an attempt to render it as unobtrusive as possible, as incorporation of the exit into the neighboring buildings was not possible on account of the high compensatory payments that would have been necessary.